954 resultaten.
groeten
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
803 duinen wandelen niet
stuiven wel af en aan
pannen met winters riet
in bekoorlijke dorheid
met van dezen een knikje
en haar hond likt je
fleurt op
door de mens
die de ander
aanziet met een glimp
van vluchtige menselijkheid
soms groet vreugde warm
vaak ziet kilte of verdriet
de ander niet
op het smalle pad…
Puzzelstukjes
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
1.597 Het riet ritselt en de wind
fluistert door mijn haren, licht
breekt de glas in lood stilte
over roodbruine gewaden.
Schuifelende blaadjes
in een mozaïek van gedachten
middag van overdenkingen
eenzaamheid van dagen.…
Wolkbreuk
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.356 Huil niet om de woeste wolk
die zijn kroost verloren ziet
wanneer het als verliefd verdriet
neervalt als de laatste regen
op klootjesvolk, ruisend riet
Huil niet om de tere traan
die wegrolt op de oude brug
vertrouw de zon, zij wijst hem vlug
als hij moet gaan in waterdamp
de weg weer naar jouw wolk terug…
Naar huis
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.281 Ik hoor
Een vreemde vogel fluiten
Ken zijn naam niet
Noch zijn soort
Ik houd van dieren
Ook van vogels
Maar deze
Had ik
Nog niet gehoord
Het had iets weg
Van hoog geneuzel
Met een vleugje
Van parkiet
Ik ken dat nog
Van heerlijk vissen
En het verdekte in het riet
Maar hoe ik denk
En prakkiseer
Ik kan geen naam bedenken
Oh…
Ik moet…
Moord
gedicht
2.1 met 56 stemmen
21.757 Onze fietsen
weggeborgen in het riet,
een spanen doos
geopend aan het water.
zo zal het gaan:
een picknick heel in de vroegte,
en de vijand liefkozend
in mijn nek.…
spiegeling
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
603 de zon baant zich voor dag en dauw
een weg naar een wolkeloze hemel
eenden liggen nog diep in hun veren
verscholen tussen het riet
een meerkoet duikt onafgebroken in
het rimpelend water
hoe ik deze gewone, aardse beelden
in houdbare woorden verzamelen wil
hoe zij onzegbaar verborgen blijven
mijn schuchter pogen ver te boven…
Woorden
hartenkreet
4.8 met 19 stemmen
990 Of daar waar het opgeschoten riet
zomaar verder groeit.
Woorden... woorden.
Wat moet ik er mee?…
VAART......
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
531 Maar nu vaart
er een ballon
met daaronder
een manshoge mand
Verbaasd kijken
mensenogen
over de rieten
rand
Nietig worden wij
in hun ogen
op zijn beurt
door 't oog van zon
En de stroom
van wind
weet nog niet
waar de ballon belandt.…
Koperen ploert
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
648 Wolken wit in blauwe lucht
laatste dag in nieuwe tijd
vreemde sfeer in dit gehucht
weekje zonder haat en nijd
krekels klinken in het riet
vrouwen hangen aan de was
heerlijk is dit zomerlied
kinderen spelen in het gras
gedachten zaaien nieuwe dromen
de zon is weer zo groots gekomen.…
Cadans
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
976 Eenzaam in een overvolle trein
De doolhof met ontelbare gangen
de lachwekkende parodie op rijm
heet verlangen naar verlangen
Zelfs in dit licht zien ze je niet
zo ontastbaar onzichtbaar
ruis je als de wind door het riet
voor mij heel echt... zonneklaar
Jij maakt geen hoofden dol
alleen dat van mij
mijn hart klinkt niet zo hol
met jou…
Liefdesverdriet 3
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.351 De vroege vogels bakenen zingend
hun rijkjes af, roepen me naar buiten
Van slapen zwaar verlang ik lucht
die koud mijn longen vult en warm
het gewicht lichter maakt
Vandaag zal ik eindelijk weten
of ik uit buigzaam riet besta
zich heffend van de platte grond
terwijl de storm verdergaat
of van afgebroken eikenhout…
GROEI
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.059 Kiem in volle grond
Zuchtend naar het licht
Zon en regen
bedauwen het land
Levenssappen stromen
door het jonge blad
Sterk in streven
Bloeiend naar omhoog
Stormen woeden
Even knakt het riet
Lijdzaam vol vertrouwen
Trotserend deze slag
Als een boom
Geplant aan de bron
Zijn takken reiken
tot in de hemel…
mobiel in het gras
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
4.415 holst van de nacht
in het droge gras
langs de rivier
achter manshoog riet
niemand die het ziet
bij zonneblaker
blauwe letters
de zomertijd
klein gezet
arial black
lekker vet
een vreemdeling zeker
op de fiets misschien
verloor spraak gehoor
een moederland
via zijn apparaat
bij halve maan…
het kwadrant
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.356 ik zeilde onbezonnen
langs 't riet en mijn voogdij
terwijl Rottum zich torende
toen het tij bij volle maan
het water roerde aan de lij
in 't gebed lag mijn Wad
op dieptes ongehoord
terwijl de hele vloot
mij najoeg tot in den dood
ik was de voogd
van het kwadrant
waarin het Wad
mijn jeugd had gedoogd…
Cleopatra slaapt
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
1.006 In de rieten korf
naast dat heerlijke bed,
soezen twee slangen,
giftig opgekruld.
De twee slangen
die geduldig wachten
op haar laatste teken.…
In mijn armen
hartenkreet
2.5 met 24 stemmen
1.728 Mijn handen werden bloemen
toen ik je vond
Ze sierden je bleke haar
de bloedrode papavers
Ach hoe mooi klonken
de snaren van het riet
toen ik sprak van liefde
van zoete regen
heldere wolken
Vanuit je hart
de diepte van hete lippen
was er fluistering
tomeloos verlangen :
vul mijn wereld met je kus
zing al je tijd in mijn armen…
Aan weggaan
gedicht
2.8 met 30 stemmen
9.897 tak van wilg
stam van berk
roerdomp
bank
prullenmand
en tussen riet
dat je daar ziet
een meerkoet
een waterval
een minderkoet
een waterviel
in ons geval
afscheid van
wat in woorden
en aan water
heeft bestaan
van onze liefde
van on
zel iefd
e
rechtop lopen
daar vandaan.
------------------------------------------------…
Jaag me op met wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
604 neem mij mee
jaag me op met wind
ik wil spelen als een kind
niet mijn dagen slijten
door langs lage oevers
in het riet te bijten
wil watervallen
spatten op de rotsen
regenbogen kleuren in de zon
laat mij onderduiken
en naar zuurstof happen
als ik eindelijk boven kom
neem mij mee
tintelend en geladen naar
opnieuw geboren worden…
Mistroostig polderlandschap.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
600 Een dode zwaluw ligt langs de kant
van een sloot en een reiger staat
krom gebogen tussen het geknakte riet.
En de anders zo kwakende kikker zie
en hoor je nu niet.…
uit er waarde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
508 in het koude licht van een zonloze dag
verraadt de vaart toch glans
geen vogel, die de lucht verplaatst
slechts een zuchtje oude wind dat niet
verjongt, maar korte windsels spint
rond ’t vroegste en
het laatste
maar aan de waterkant vergroeit
het riet met onze metaforen, van
te voren al gespiegeld aan een blauw
vergeet-me-niet
van…
suites voor J.C.Bloem
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
618 II -de ontmoeting- 1889
het natuurgebied
een weiland vol ganzen -
afschieten of niet
harde beten -
in het moeras met knoeten
hoe kort het leven
het zusje louise
neemt met dubbele treden
de hoge trap –
als een miskraam
voor de angstvallige moeder –
de wereld in brand
turf van kalenberg
een brede sloot met wat riet…
Kalmte
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
690 Om in de rivier
van stromend water te drijven
vanaf de bron
tot aan de monding van de zee
speurend naar die éne traan
verloren in het water
en bleef hangen
in het wuivend riet
nu jaren later
te kunnen schrijven
van wat geworden is
uit de rivier van herinneringen
droeve en ook mooie dingen
een kalme zee die mij hopelijk
nog enkele mooie…
Buiten stroomde de lucht
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
559 Toen buiten de bomen waaiden
en het riet kraakte
rustte ergens een verscholen droom
Toen geharnaste wolken
dromen over verdorde vlaktes
van steen verdreven
Toen windstilte de zee
tot kalmte maande werd het water
beangstigend spiegelglad
Toen haar angst klapwiekte
tegen vensters en muren
werd zij stil als het licht
Buiten stroomde…
Daghengst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
310 Dat het enge gigabeest
haar met zijn schaduw al omvat:
Zij ziet het niet
zij leest
in haar hoge stoel van riet.
Dan slaat ze toe haar boek
de bruine ogen op en vreest
het Calderesk sculptuur
dat haar nu oogloos guur
beloert: een hong´rige strandwandelvloek.…
Onze rok
gedicht
2.5 met 144 stemmen
24.019 wind in riet. We houden nu het meest
van zaken die je nauwelijks hoort of ziet.
Fragielpotig waden we – omdat het moet. Het water
troost. Ondiep. Onze rok.
hebben we hoog opgetrokken.…
net alsof
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
1.428 net alsof de wind
haar woorden naar mij fluistert
ik hoor dat zo graag
net alsof de boom
haar handen wil verbeelden
ik zie dat zo graag
net alsof het riet
mijn lichaam wil omarmen
ik voel dat zo graag
net alsof het gras
haar geuren voor mij vasthoudt
ik ruik dat zo graag
net alsof de zon
haar warmte naar mij uitstraalt
ik wil dat…
Berusting
hartenkreet
4.4 met 31 stemmen
1.179 Zwervend langs het wuivend riet
banjerend langs bermen
luisterend naar 't hoogste lied
van ijle vogelzwermen...
Dolend door die heerlijkheid
leef ik 't intensiefste
dan ben 'k in al mijn eenzaamheid
het dichtst bij jou, mijn liefste.…
Zicht op najaar
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.996 Verlaten hangt het oude steigertje
tegen de oever
terwijl de milde trage najaarsrivier
het afkoelende water
tegen haar kuiten fluistert
het getij keert droef; er
ruist een regen in het riet
die voor nu en later
de zomer van de dagen sproeit
in de geel verkleurende verte loeit
nog éénmaal een laatste koe
het vertrapte gras en ook de zomer…
Nocturne
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
817 Uit het slaapdronken riet
Stijgt een lied maanwaarts.…
WACHTEN
poëzie
3.4 met 9 stemmen
4.968 Mijn bootje is van dun riet,
Gebonden door vezels van lis.
Toch bevaar ik de stroom.
Geen wachtlicht op de andere oever,
Alleen bewaakt door de poolster.
Kom je niet?
Jouw boot is van sterk hout.
Deze stroom is nog lang niet
De woeste Yang Tse*, en toch ben je bang.
Kom je niet?…