590 resultaten.
Vergeten beelden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
563 het leven
verward probeert hij
alle dingen nog te
linken aan herinnering
een gedachte of
een naam die hem
te binnen schiet
vaak lukt het niet
dan gaat hij
weer op zoek naar
de vergeten beelden
en lacht naar het
passeren van wat
hij nog herkent
zichzelf als jonge vent
toch zijn er ook
geluksmomenten
in een gevoel
van samenzijn…
Geluk
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.172 En waar 't onverwacht geluk
opnieuw ontkiemt in het
langvergeten, wervelend
samenzijn, de herwonnen
levenskracht tenslotte
teder samensmelt met de
herinnering aan dat, wat
ons ooit eerder samenbracht.…
Mijn lief bloempje
netgedicht
2.7 met 22 stemmen
2.357 weer voor mijn ogen verdwijnen
kijk ik naar jouw zacht gezicht
je silhouet met alles erop en aan
en ik weet dat ik je aan mag raken
telkens weer bijzonder maar o zo fijn
en in jouw slaap zoek ik je lippen
die ik dan teder tussen de mijne neem
maar ook mijn lief is het geluk
de galerij van m’n hart, de rozentuin
het beekje van ons samenzijn…
De thee
netgedicht
0.8 met 5 stemmen
499 Zijn lach is puur om hun samenzijn.
De zachte blik in haar ogen, als ze
naar hem opkijkt. Zij, die hem kent
als geen andere vrouw ooit.…
Herlevend
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
712 in verkilde stilte afgedaald
opgehaald uit donkere spelonken
teloorgegane vrolijkheid
hoe blaas ik warme gloed
naar ingeprente beelden
penseel ik kleuren van plezier
in simpel samenzijn
het was zo fijn te fantaseren toen
de wijde wereld openlag
dromen konden echt bestaan
in de koude maan van deze dag
graaf ik een geuzengat
en haal…
Woordenvermaak
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
450 de woordenvergadering verliest zich
in een zoektocht naar rijm
het onnadenkend samenvoegen
leidt tot wartaal
de ogen van medelingen
zijn geleend van anderen
of zwemmen in teveel sentiment
wat alleen staat klinkt zo hopeloos verloren
nee, de waarheid ligt ergens anders
meer in het vrije vers
en in het samenzijn van letters in liefde
dus…
Fusie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
705 Verdeeldheid tussen mensen
Tussen lief en leed
Decennia lang
Hoop en wanhoop
Kennen elkaar als geen ander
Hand in hand
Gaan zij gezamenlijk door het leven
Wij zijn van de aarde
Waar alles samenkomt en een geheel vormt
De maatschappij is verscheurd
Laat de kracht van de aarde
Van het samenzijn
Terugkomen in het leven
Laat mensen…
alles is betrekkelijk...
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
728 het ontegenzeggelijk bewijs
dat alles zó betrekkelijk is
wat dat betreft staan wij
met de rug tegen de muur
het enige verweer dat we hebben
is het koesteren van de momenten
dat we samenzijn…
familie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.371 waterdragers uit de lucht)
er werd een glimlach om me heen gelegd
heel zacht uit ogen neergedaald verwarmde
het mijn haar
ik voelde klein, onzeker ook, maar niet bij jou
je droeg me door het bos
in zusterhanden, broederhart, zo zeker
als de bomen
levend over bladgroen spraken
uit het kleuren van de dag
haalde ik de warmte van ons samenzijn…
nacht mis
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
562 de kerkbank absorbeert gevoel
lichte schijnheiligheid geurt als wierrook
rond hun aureool
samenzijn verplaatst zich, als het lied
een koorrijk hallelujah brult
dan lukt het wel
want vandaag is deze kerk gevuld
buiten school de kou in eenzame hoeken
maar hier binnen is het warm
komt allen tesamen
vier de hoogtij van een oud verhaal…
Rinkelend zilver
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
474 Het was in de laatste dag
van die zomer
waar stilte dwaalde tussen woorden
hij naam kerfde in hout
en zocht naar voetstappen van haar
die hij droomde
in lange nachten
van samenzijn
de herinnering
aan rinkelend zilver
ragfijn
verstopt in heden van bestaan
dwaalt hij nog eenmaal
langs het maanmeer
veegt zout van zijn ranke lijf
streelt…
Conclusie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Na al die jaren samenzijn
had ik je steun verwacht.
Geen ego in gewenste schijn
kan veinzen dat het lacht.…
De rode waas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
537 zijn armgebaar
geeft geestdrift
aan de menigte
hij zwiept
de moloch op
tot willoos volgen
uit de gebalde vuist
dreigt ongeremde
agressie te ontladen
de rode waas
ziet eigen falen niet
op rationeel gebied
offert ziel en geest
om een te worden
met de leider
geniet de
overwinning in
de roes van samenzijn
pas als de voorman…
Huizen van geluk
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
595 de trofeeën van het jagen
in het leven slagen
staan in huizen van geluk
de auto’s opgepimpt
het kind is hoogbegaafd
iedereen een eigen paard
maar de buitenkant
is slechts decor
het toneelstuk is een flop
er is geen hoofdrol
weggelegd voor samenzijn
ieder neemt de eigen trein
men spoort niet met elkaar
koppelen en rangeren
hebben…
waan zinnig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 )
ik voel me klein
als kinderen in zomerzand
de handjes bloemen vormend
naar de zon
hoe komt het, dat ik zo verward ben
terwijl mijn hart in sprongen juicht
en jij deze emotie buigt alsof ik als een kind
geen uitweg vindt
in wat te doen
terwijl jouw zoen zich opdringt
aan de mijne
wil verlangen slechts verdwijnen
in ons samenzijn…
De tegenpartij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 Die onafhankelijke
eenzaamheid van het het samenzijn in
schijn; die je voelt voor de tegenpartij
en daar meer geluk vindt dan bij mij?…
Warme dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Vermomd op een drukbezocht zomerterras
Zag ik levendig de slaap in alle ogen
Ieder vermaakte zich ongelogen
En viel samen met wat was
Bestuurbaar leek ons lot
Met tijd om te verdromen
Stilte verwoord om mee te komen
De cirkel ongecompliceerd als slot
Mijn ooglid knipperde even
Zo samenzijn werd afgetekend
Ons gesmoes bleef ongehoord…
Levensecht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
336 liefdeszucht dat zalft
en koost het vuur van ziel,
en leed gesmeed, genezen
van rug tot aan het kussen
en weer terug, in dat gevoel
leek ik bevoorrecht, tevens
angstwekkend kwetsbaar,
wonderbaarlijk eigenlijk
dan wel aan de ervaring
toegevoegd te worden
afgewezen, maar in dat
alles overziende was dat
het sterkste argument van
samenzijn…
de zon scheen ons finaal voorbij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
967 ik had je naam
in zand geschreven
een afdruk van ons twee
zag toen de golven komen
ze spoelden deeltjes van ons mee
we gingen door de vloed
trotseerden hoogopspattend water
we dachten niet aan later
het samenzijn voelde zo goed
tot ik de kentering in je ogen zag
het maagdelijke strand weer las
je hand heeft losgelaten
in teruglopend…
met scherpe punt geëtst
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.504 het doek is wit
een maagdmodel
nog niet geopend
het licht nog fel
een schets
met scherpe punt
geëtst om tekening
te geven met reliëf
dat roze scheurt
vulbaar openbloeit
en in contouren groeit
van pijn naar samenzijn
creatie roept
de schilder als hij
zijn model verkleurt
en wegzet in een hoek
waar op de grond
de druppels bloed…
je zon bleek slechts te gast
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.194 hoe kan ik
spelen met beelden als
ik je niet meer voel
als je vertrokken
bent, je warme lijf
mijn koude nog niet kent
ik dwaal en roep de
schaduwen van samenzijn
waaruit de ziel vedwenen is
je straalde waar
ik nu in duister tast
je zon bleek slechts te gast
de verte is met jou
gevuld, ik weet de plaats
waar jij vandaag je…
Jouw sensuele ego
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Ritmisch vormen zinnen strofen
in nergens zal je iemand zijn
die het ontkennen gaat vergeten
en emoties zullen het duister dragen
zonder antwoorden of nieuwe vragen
afhankelijk van de wrede pijn van trots
jouw heldere glimlach zal de zon doen schijnen
in kalme stilte van ons innig samenzijn
plezier in het leven, ruimte om elkaar te beminnen…
eenzaam samen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.950 die armen die lippen
het kan niet meer
we zijn weer naakt
herboren alleen
maar we
zien elkaar
mogen elkaar
houden van elkaar
langs elkaar heen
belichamen we
de eenzame ascese
van het eeuwig samenzijn
in liefde…
Jouw horen en zien
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 ben geraakt
met zachte
hemelse krachten
die mijn gedachten
richten op jou
als middelpunt
dit ervaren is
nog spannender
dan geboren worden
in een wereld die
met onze liefde naar
volmaakt zal groeien
in een wereld als
gemeenschap
en deelgenoot
in leven met warme
liefde waar geluk
echt zal bestaan
omdat de schepping
het samenzijn…
Platonisch
netgedicht
5.0 met 27 stemmen
422 het was geen raken
jij hebt mij geschapen
nadat ik in jouw
ogen verdronken was
natuurlijk ben ik
gereanimeerd maar
niet meer naar het
leven dat ik toen had
wij hebben fundamenten
met ongekende liefde
opnieuw verbonden
ze later getest
de hechtheid
veranderde positief
de creativiteit van
ons samenzijn
waar genen
sluimerden en…
gedachten in de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 liggen
schuiven wolken voorbij
het spiegelbeeld van oceanen
neemt regen mee naar verder
hoe zie jij wind
zie je letters zie je bomen of
zie je bladeren door
onzichtbare handen voortgeduwd
waar zal je over schrijven
als de straat koud en grijs
van grauwe regenwolken
geen schuilplaats meer biedt
als op winteravonden
in zwijgend samenzijn…
Stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 Zeg maar niets meer
Laat geen woorden
de ruimte tussen ons
nog als trapeze overspannen
Woorden die slechts het
reiken vorm geven
Ons samenzijn doet balanceren
op een koord van zinnen
Zeg maar niets meer
en laat de stilte
hoorbaar zijn
Laat de golven breken
op de oevers van mijn geest
Laat lijf en leden
nu rusten in het zand…
Hema worst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
582 Waardoor de koude en de ellende van de winter
weldra zal worden vergeten onder het smakelijk
samenzijn van zo'n Hema worst eten.…
Groende godvergeten mooi
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
734 zag in de
hoogste takken
nog wat blad
je kaalde snel
van onderen
het was de lach
van lente en
frivool in zomeren
je dwarrelde zo gaaf
in pril ontluiken
groende godvergeten
mooi was niet te stuiten
tot ver voorbij de kortste
nacht gingen we in kleur
en geur de perken te buiten
ik heb je herfst
zo lief de vruchten
van ons samenzijn…
Jou ruiken aan het groen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
752 mag ik een kersttak
voor je breken
voor even al die
glittertjes vergeten
jou ruiken aan het groen
nog is het vers
maar in gebroken zijn
zal zij ook sterven
in en met ons
samenzijn het oude jaar
nog schittert
bling in volle glorie
een verlate kerstceedee
zingt zachtjes de victorie
van zijn komst op aard mee
maar op de drempel…