912 resultaten.
Warmtebron
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
794 Laat me delen in je warmte
het is zo koud hier in de nacht
er waait een ijswind door m'n hoofd
die meer en meer treurnis belooft
mag ik slapen in je warmte
ik verkil als ik nog langer wacht
er trekt een vrieskou in m'n lichaam
die me langzaam van zinnen berooft
ach kan ik schuilen in je warmte
totdat de zon weer naar me lacht…
stilleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
544 een huis in een
smalle straat met
lindegroene bomen
is het houvast
van een frèle vrouw
haar baken een
burcht om te kunnen
blijven om te schuilen
achter een donker
ondoordringbaar gordijn
volgen haar ogen
de passanten
niemand ziet ze
over het hoofd
men vindt haar
zoveel later
levenloos in de stoel
de opgezette lapjeskat…
Voor jou wil ik zijn
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
2.447 Ik ben geen mens
bij wie
jij kunt schuilen
denk jij.
Ik weet wel beter.…
Pantser
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
1.203 Geboren in een groot gezin
Met als hoofdzaak overleven
Waar gevoel niet aan de orde was
Heeft hij zich met een pantser omgeven
Emoties die schuil gaan
Onder het eelt op zijn ziel
Uit hij vaak op botte wijze
En dat werd zijn vaste stiel
Toch zit er achter dat boze masker
Een warm en gevoelig hart
Waar je pas achter zult komen
Als je in…
Te jong
hartenkreet
4.3 met 29 stemmen
2.824 Je bent te jong om bij mij te schuilen,
en veel te ver van mij vandaan.
Maar als je later in dit leven,
Meer dan vriendschap van me wil
Zal ik dat geven,
want dat maakt dan het verschil
Je bent te jong om aan te hechten,
nog veel te kort in jouw bestaan.
Nog veel te pril om voor te vechten,
je bent te jong: ik laat je gaan.…
Missen
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
2.338 het verlangen ontkend
van zoveel schoonheid
en ontembare passie
twee werelden
en niet één om in te leven
zweef ik dolend rond
als geest
een bedachte goocheltruc
om te verdwijnen
of doormidden te zagen
twee delen om te verdelen
dit lichaam
klopt van binnen
op de maten van het leven
maar de blik is vertroebeld
voor datgene dat schuil…
Taal
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
1.874 Daarachter de donkere krater
- tong- en tandeloos
de huig weggerukt
de amechtige blaasbalg -
waarin ik zwijgend schuil.
Weer es een andere hij
treedt op
in weer een andere taal.
Dieper weg vlucht ik
dodelijk gewond
als een steppewolf huilend.…
Als het donker dreigt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.376 Schuil niet mijn kind
want onder de deken
wacht enkel nog meer duisternis
wees niet bang voor wezens
uit het land van de sluimer
waar schemering heerser is
het zijn slechts wat schimmen
die vanaf het zonlicht
de avond zijn binnengegleden
ze trekken uit de hemel
- voor hen die slapen gaan-
het nachtgordijn naar beneden
rust nu mijn…
Lost
hartenkreet
2.2 met 12 stemmen
1.868 Het zou zo mooi moeten zijn
Waarom voel ik dat dan niet
Het zou me moeten raken
Mijn hart blij moeten maken
Waarom komt het als verdriet
Waarom huilen
Als lachen zou moeten
Waarom schuilen
Als ik iedereen kan begroeten
Waarom troost, zelfbeklag en pijn
Terwijl het zo anders moet kunnen zijn
Zo gaat het al een tijd
Genieten van het leven…
Threnos
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
645 braamstruiken, helmgras en duinkonijnen
kunnen niet kiezen voor mijn hazenpad
zodra Leviathan luimende kustlijnen
in woede zal dragen op haar schouderblad
landhongerig de zeereep wil ondermijnen
en verbouwen tot zonloze dodenstad
die in gedenkbladen zal verkwijnen
wanneer de klaagzang klinkt van cherubijnen
niemand nog kan schuilen onder…
Onschuldige dader
hartenkreet
0.0 met 3 stemmen
1.360 Dit grote lichaam, jou welgezind
Een plek om bij te schuilen
Zekerheid, te worden bemind
En de vrijheid om te huilen
Een kleine deken kan volstaan
Mijn lijf zal jou verwarmen
Ik ben een sprekend, levend bed
Met veilig sluitende armen
Je kleine neusje vol met snot
Smeer het maar aan je vader
Wie kan er enige boosheid voelen
Naar zo’n onschuldige…
Weer thuis
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
881 Ik weet nog wel hoe het vroeger was
onschuld huisde in de muren
in de geur van de bloemen
kon ik onopgemerkt schuilen
klein en overzichtelijk
onbedreigd door haar sterke hand
onverschrokken daagde zij de buitenwereld uit
ik zweeg en keek in haar dappere ogen
nu kijk ik in angstige ogen
die wereld heeft haar bedrogen
ik pak haar hand en…
Boombaard
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
649 hier ben ik tijdeloos
een koning van het bos
waker van het groene oord
waar bomen mogen groeien
dieren schuilen onder struiken
slapen daar beschut
op de open plekken sieren
varen, bes en mos mijn voet
mens, dwaal tussen mijn lover
geniet van rust en stilte
dan kom je weer op adem
als het leven je benauwt…
geborgen tijd
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
593 hoe ouder ik word hoe dieper ik soms
in mijn vroegste jaren verzeil en er
gaandeweg ook langer schuilen wil
alsof ik mij in de jachtige wereld van
nu steeds minder thuis voel, liever
de rust van 't voorbije proef
rond 'n dierbaar huis of plein tussen
vertrouwde geuren en klanken
in stil geborgen tijd
.…
onderduik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
489 Verscholen achter luiken
huist het kleine ongeziene leven
in de holte van de kindertijd
Zeven vreemde huizen je zou er
verdwalen verzwegen namen
woelen diep in de kinderborst
In de schaduw achter het
fluisteren van de groten
gaan bange geheimen schuil
Het daglicht botst
tegen gesloten luiken
de kat kijkt naar je wollen bal…
Onvindbaar
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
610 Het landschap dat zich in bochten wringt
Om niet op te vallen, om er niet te zijn
In een hoek weg te duiken, te schuilen
In een schaduw van schimmen
Schuchter, schuw, luw, leeg, vaag, vaal
In licht dat zelfs geluid doet dimmen
In lucht die nevel druppelings doet druilen
Met tranen van doorzichtig kristallijn
Daar, waar een zwarte vogel in stilte…
LAIS CLXXXIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
376 Zij vormt daarmee gewelf
waar ieder schuilen kan, en ook zij zelf.
Zij heeft in ons verdriet verdriet vergaard
en pijn met pijn als harde steen verzwaard.
Het heeft zichzelf in haar bestaan herkend
en zijn bestaan is nu in haar geaard
en elke zucht van haar wordt hen bekend.…
Wereld vol schijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
208 In een wereld vol beloftes,
waar eerlijkheid vaak zwicht,
schuilen achter mooie woorden
maskers van bedrog en licht.
Ze lachen met een glimlach,
hun ogen koud en sluw,
op zoek naar wie gelooft
in sprookjes, steeds opnieuw.
Ze strooien mooie praatjes,
hun waarheid is uniek.
Maar nergens tiert het sterker
vooral in politiek...…
Zonder reserve [2]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
119 ....Niet als een kind schuilen
....onder andermans rok
Is volwassen zijn: zien
wat er gedaan moet worden en
daar ook zelf iets aan doen?
....Niet de lasten en het lijden
....van het leven bij anderen laten
Is volwassen zijn: je verbazen
wanneer naaktheid niet ontwapent
en tot tederheid in staat stelt?…
als
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
2.227 ik zal je woorden huilen
je tranen schrijven
je ogen kussen
ik zal je laten schuilen
je warm wrijven
je vuren blussen
ik zal je lippen strelen
je hart bewaken
je handen wassen
ik zal je lakens delen
je zuchten slaken
je lichaam passen
ik zal je laten dromen
je ziel beroeren
je lasten dragen
ik zal je angsten tomen
me niet verroeren…
Ik hoorde mijn kind huilen
netgedicht
3.4 met 206 stemmen
29.814 Ik hoorde mijn kind huilen,
Vanavond besta ik nog
zij kan weer bij mij schuilen…
ster in de nacht.......
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
948 waar de mooiste sterrenhemel
als deken van liefde
harten omhult
in diepdonkere nachten
mijn wensen verglijden
in oeverloos geluk
bij het schuilen in die armen
aan het eind van de nacht
werd het donkere van dromen
licht in mijn leven
zorgen ooit geweest
verdwijnen in het niets
bij het dwalen in duister
op zoek naar jouw hart
laat…
Geboorte
netgedicht
3.1 met 1725 stemmen
167.334 Opeens is er een mensje bij,
ik hoor het luid en klagend huilen,
misschien wil het nog even schuilen,
de wereld is zo koud en wijd.
Ik huil en zucht, ik lach en bid,
ik fluister liefdevol zijn namen,
want door een mist van vreugdetranen,
zie ik ons nieuw en rijk bezit.
De wereld is zo wijd en kil...…
mijmering
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
879 tussen bloesem en vallend blad
verwaaid, schijnbaar verloren
schuilen nog tastbare sporen
van vroege kinderjaren
vol onschuldig verlangen
nog heimelijk geloven
in oude verhalen en prille dromen
hunkerend naar geborgenheid
tussen bloesem en vallend blad
in het snel vervlogen leven
is het broze kind…
Moordkuil
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
2.156 Neen, dit gaat niet over Duitsers
Die iets moois hebben gegraven
Aan het Scheveningse strand
Begeestering, gaan waar je voor staat
Ontroering, harde spijtwoorden, oprecht verdriet
Kansen te over maar ik zie ze niet
Uw woorden vervliegen
Ik lees uw liegen
Uw woorden bedriegen
Hier gaat men achter mooie woorden schuil
Ik werp op uw graf…
Die ja .....
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
2.239 Ik houd jou tegen
het licht, bekijk
de lijnen van grijs
naar zwart, vloeiend
vormen zij negatief
in een flits zie ik ogen
vol liefde als een waas
zinnen raken, glanzend is
de afdruk, mistig de
weergave, verkreukeld
door verkrampte handen
ga jij weer in mijn tas,
die ja, waar gedachten
schuilen in de vakjes,
naast dat ene ...…
Morgenster
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.052 Gestolde druppels nachtbrokaat
hechten zich aan de morgenster
die vaag ontwaakt uit mijlenver
tussen de dauw en dageraad
met pastellen floers omvlogen
rijst zij vanuit een schemerzee
gehuld in prisma negligé
door paarlemoeren golf bewogen
zelfs de zon lijkt glans verloren
zich te schuilen in haar pracht
als door een mysterieuze kracht…
moeder natuur
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
860 aan de overkant van mijn rivier
de boom met bladeren
haar paraplu waaiert boven ‘t water
nog groen
twee takken niet nee
die zwaaien eerder af
herfst geeft ze nu al brui
rood bruin lover
nu met avondzon
zo waar geel oranje
dat belooft heel wat
tot de wind de blâren heeft geschuierd
de vissen niet meer
kunnen schuilen
onder moeders’ paraplu…
IN PRINCIPIO
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
700 zo schiep ik chaos in de orde
gedragen op de brede vleugels
van een adelaar, was ik omgeven
door geklapwiek van slagpennen
ik hield me schuil in roversnesten
inhaleerde luchten van onbeminden,
geketenden, verdorden
de gieren vlogen op de lijken af
en pikten van de weke resten
ze stegen krijsend op
het vlees was woord geworden…
terug
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.812 vogels krijsend in de wind
hun schaduwen ijlen
over het wit van de bruisende zee
op het strand is rillend schuim
achtergelaten door de golven
op hun terugweg naar de eeuwigheid
alleen in de altijddurende deining
het fluiten van de ijskoude wind
het bulderen van het water
straks ben ik weer bij jou
ben ik terug uit de andere wereld
schuil…