565 resultaten.
Wanneer ?
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
3.040 Nog altijd
tovert zijn beeld een traan
het ontbroken afscheid
drijft mij in een waan
van heldere beelden
die wij samen deelden
Het heengaan
zonder een vaarwel
leidt mij voortaan
door een aardse hel
in een flits zijn licht gedoofd
mijn geluk voorgoed geroofd
Wanneer komt weer die dag
dat uit volle borst ik zingen mag:
‘Weg is nu de…
zijn hoofd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.304 regel, onverwacht
dient zich aan, hij denkt
verstoord zijn gedachten
en legt zich neer, moe
bij wat anders niet kwam
de dyslexie bij hem
bevindt zich niet daar
waar anderen het zien
maar tussen zijn oren
die almaar vreemden horen
blikseminslagen met
het luidste wit ooit gezien
zo eindigt hij de dag
met een oververhit hoofd
zegt hij vaarwel…
de boom en de berg
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
620 heel even
dacht ik iets te zijn
een mens misschien
maar ik sloot mijn ogen te vaak
en werd een toevalligheid
zoals een woord
dat in het beloofde bergland
naar beneden stort
daar de illusie bemerkt;
de mythe van het honinghart
naïef bij elke boom en elke aalmoes
van hoop
gewuifd tot vaarwel
tot niets
in dat heel klein…
Wisseling
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
518 De winterzon van gisteren
is heden nog altijd dezelfde
verspreidt nu stralen van licht
in een andere hoek
over onze zachte ronding
Alle sneeuw is verwaterd
van maagdelijk naar transparant
dwars door alle seizoenen
ligt het landschap er onveranderlijk
in oplopende graden van warmte
Vandaag zwaait de jonge lente
de oude winter vaarwel…
Leeg
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.054 Ik kus je
vaarwel
in gedachten.
Jouw geur
weg liefde
vertrouwen
en passie.
Leeg hart
ik haat
en mis je.
Eens vervuld
van liefde
nu pijn.…
Vervagen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
623 jou
net zoals gisteren
en elke dag sinds het gemis begon
hoe kon ik weten
dat verdriet de leegte dieper maakt
zoals het water traag
de bedding schuurt van een rivier
niemand heeft me ooit verteld
waarheen een zwarte zwaluw vliegt
als tijd de horizon vervaagt
zoals ook jij me niet vertellen kon waarheen
je zei alleen: mijn lief vaarwel…
Wer jetzt kein Haus hat
gedicht
4.0 met 8 stemmen
8.205 Is dat je leven fout geleefd werd
af te zien aan geen vertrouwde plaats
die voorbestemd lijkt voor vaarwel?
Als je een huis gebouwd had, dan wist je 't wel.
---------------------------
uit: 'Tirade' 419, 2007.…
Een ramkoers
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
458 wachten op jou
mijn ademloze vrouw
om je weer te zien
maar ik reef de zeilen
om een ramkoers te mijden
ongrijpbaar
ga je voorop
met mij in het zog
en nog geef ik niet op
kom heel even langszij
kan je blik niet vangen
weet dat jij niet blijft hangen
op een ligplaats met mij
jij wist het al
kijkt over je schouder
lacht zacht in vaarwel…
Haar dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
679 ik kende
haar dromen
een metafysisch
gaan en komen
van vorm klank
en kleur die haar
streelden en zacht
met haar speelden
tot zij eindelijk
moe en slaap
de overhand kreeg
zich heerlijk soepel
uitrekte en de
laatste pluis met
gratie en elegantie
vaarwel wuifde
om de volgende
dag uitgeslapen
te beginnen met
een schone lei
alleen…
Schuilnaam
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.475 Ik schrijf je naam in schemer
en kus de inkt, vaarwel
schrei lachend tussen laken
verhang de plafonnière
Afscheid glanst barrière
twinkelt atollen aan`t verleden
schuift gordijnen over fel
ik schrijf je naam in schemer
Donkere glazen onaangedaan
hoe lang we ook vermeden
dat laat zich niet ontkennen
Dat laat alleen maar weten
het duister…
Opgang ( of ondergang 2)
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
635 morgenlicht-
over 't opkomen van de dag
open oost
je oren, luide sprekers
boos en storend, boren zich
in een pasgeboren schaterlach
toast op : Joost
mag weten wat er komen zal
nu bommen bloeien als vergeet-me-nietjes
aan bomen barstensvol geweld
toast op : troost
voor velen : Babylon, jouw val
werd reeds in vele droeve liedjes
van vaarwel…
Landschap
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
886 Vaarwel...
Mijn landschap…
B.B.B.
hartenkreet
4.1 met 33 stemmen
2.283 Het molentje blijft draaien
...al zijn de kleuren verbleekt
Gebroken vanen....bleke tranen
...alsof het verleden weer spreekt
Vaarwel,...lief kind
Ik denk niet,
dat hij ooit vergeving vindt...…
Tot ooit....liefste
hartenkreet
4.5 met 26 stemmen
2.344 En toch was het wat raar
Het moest verborgen blijven
In wederzijds belang
Men zou het niet begrijpen
En dat maakte jou wat bang
Dat kon niet voortduren
Verschil was veel te groot
En tijdens een van jouw kuren
Koos jij voor de dood
Ik zal wel nooit begrijpen
Wat jou hiertoe heeft gebracht
Rest mij slechts nog hier te schrijven
Vaarwel…
maar de wind was leeg
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.651 maar de wind was leeg
ze vlogen
witte vegen tegen
kwijnend hemelsblauw
raakten roze kleuren
voor ze doken
in de nachtelijke kou
het schreeuwen
is gestorven met
hun echo's in het niet
mij rest nog
slechts de stilte in
een mateloos verdriet
ik zal ze niet meer zien
gespreide vleugels
in een moeiteloos laveren
ik zeg vaarwel…
Woorden in het Zand
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.809 Vaarwel, mijn vaderland…
Hulde
netgedicht
4.2 met 33 stemmen
6.033 massaal zegt
het vaderland
zijn dichter vaarwel
daar hij eervol is ontslagen
zijn taak verstond hij
boven wel
als poëet
een voorbeeld voor velen
waaronder ik ook mezelf tel
de bouwmeester
van het voorgeschreven rijm
en weloverwogen maat
legt zijn oranje strik terzijde
terwijl hij heden
neerlands podium
als een ware vorst…
door
hartenkreet
1.5 met 6 stemmen
850 gezicht in reliëf naakt
hiëroglief koel dood teken
vlinder zingt vleugel gebroken
laat later staat kraanwater vaarwel
wij komen aan, en
slopen die hel
afval afvallig bastaard aanraken
raak vaak klaas aast
gierige gier stokken stook deze wereld dood
gasmasker ook!
wij kijken
muziek zingt mensen kerken erkennen
rood…
Een nieuw houvast
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 krijger, nu niemand tot last
Herten dansen en springen verrast
Prijzen, bezingen een nieuw houvast
De tijger vindt de hongerdood
door wat de goede vrucht niet bood
vergat in de orde van leven
wat het streven niet kon geven
Zijn welpen blijven, vertederend spelend
De herten helpen, blind voor het punt
waar het spel op een dag naar leidt
Vaarwel…
vaya
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
507 Vaarwel,
prinses
van mijn gebroken dromen
het ga je goed
geniet zo lang het kan
van je illusie:
de droom van vrijheid
en de vlucht vooruit
op eigen vleugels.
Geluk,
het weze je gegund
de prijs die ik betaal
en die je niet wil kennen
geeft er je recht op.…
Afscheid.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
961 Daar gilde' opeens ons vaarwel alle tien
En weggescheerd was de drom;
Ons grootje riep ook nog: tot wederzien,
Maar zag ze toch nimmer weerom.…
Met de billen bloot
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
830 Alles wat je tot je nam
komt samen in dit ogenblik,
de woeste golven getrotseerd
resulteert in een smerig vaarwel,
bij een weigering te gaan
een laatste duwtje in de rug.
Hoe adembenemend, de schoonheid
van een kunstig gedraaide drol.…
spiegeling voorbij het vaarwel
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
692 om de verzen
die nooit van mijn zijde wijken en
die mij spiegelen, aanwezig en ongrijpbaar
in de trillingen van mijn schouder
de maan kent de woorden, de stilte
waarin ik slaap en later, wanneer
het winterlicht naar mijn stem wijst,
blaas jij leegte en regenval in ieder uur
van oude en nieuwe dagen
ik vouw mijn vleugels in het vaarwel…
Welkom aan de nacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
776 Ik rust mijn handen op mijn buik
centrum van voel in leven
vingers dansen op stille hartslag
onbeweeglijk sierlijk stil
Ogen sluiten aards bestaan buiten
een wimperkussend welkom aan de nacht
sterren fonkelen mijn afscheid
geruisloos vaarwel - ik wacht
en was zwart ooit zwaar
waar kleuren hun licht schenen
nu is het hoop in donkere dagen…
Villa Hadriana
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.256 Maar geen verschijning, slechts
't verleden dat mij rondleidt
door het schemerig gewelf
en een ijl vaarwel nog lispelt
als ik de krocht verlaat.…
voor even
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
2.034 ik kan je moeilijk laten gaan
schat 't spijt me
maar ik moet je maar vrolijk uitzwaaien
naar huis gaan -
misschien maar eens 't gras maaien
en m'n zorgen laten staan
de knuffel en het vaarwel
je komt vast terug...…
jouw slankevingerhand
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
693 slankevingerhand
mijn bergen zocht de dalen
herkende de verhalen
van het leven aan de top
de eenzaamheid van afgrond
het magnifieke uitzicht in de strop
je weet wat wurgen is
nee niet het nekkebreken
na de val maar de pijn van
doodgaan zo te voelen overal
je trekt het touw
wat strakker aan
ik moet me laten gaan
en zeg de wereld nu vaarwel…
Mossel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
600 Er gaapt een afstand,
de tijd is weer in tel, in
in goede luim geland
vaarwel de oude keurs,
vertaal mij uw nieuwe noden
in taken, tekens en geboden,
besloten in één unieke code,
als mossel hangend in een rij, de
kost verdient als schaaldier, zich
geduldig voedt met een ander tij,
en zich opent zonder enig plezier
zich voelt als vis op…
Vader zijn wil is wet
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
577 hij pakt haar hand
ze voelt en leest
zijn ogen en zijn hart
woorden zijn overbodig
ze weet
dit is een vaarwel
niet voor even
maar voor eeuwig
hij moest een keuze maken
deed het met zijn verstand
ze verbijt haar tranen
met een glimlach
wens ze hem alle geluk
morgen staat hij op het vliegveld
morgen vliegt hij
zijn nieuwe bruid tegemoet…
Kon ik,
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.210 Nooit meer goeden nacht
noch een ochtendzoen
nooit meer een berenknuffel
kon ik dat nog maar één keer met je doen
nog één keer met je praten
samen wandelen langs de zee
samen schelpen zoeken
dan nemen we de allermooiste met ons mee
nog één keer met je lachen
met je huilen bovendien
je dan vaarwel kussen
omdat ik je nooit meer…