Alle inzendingen over waan

1057 resultaten.

Sorteren op:

Ik hoor nog

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.227
die donkere klank ik hoor het nog het zuigt zich vast en herhaalt zich herhaalt zich je riep nogmaals een paar passen liep ik richting jou een paar passen verwijderd van voorbij golven overspoelen heldere gedachten je zoog levendig leven brak reeds gebroken weerstand verdreef waan ik hoor het nog ik hoor het ik hoor ik…
metha16 oktober 2005Lees meer >

Blikveld van dromen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
Door warrig geheugen het gebroken ijs ontlopen dusdanig ontroerd dat verder bevriezen geen doel had tot de conclusie gekomen om eigen woorden begrijpend de maan weer zien schijnen boven duinen en zee in het blikveld dromen dagen van vroeger vragen besluitend zonder antwoorden doorlopend de wanen een broek voor de nacht.…
mobar16 januari 2009Lees meer >

Vannacht was de daad

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.149
Vannacht was de daad die de droom voorbijgaat, die het veilig wanen en wenen, ruw van esthetiek heeft ontdaan. Ik verhoud mij meer tot dit lijk dan tot de persoon die jij was. Ik profileer mij meer als dader dan als de minnaar die ik was. Het vlees is woord geworden, moord een feit dat reeds de fase van ontkenning overleefde.…

ROEPING

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
Woest kapt ze de lianen Haar missie is een doel Zij, een al gevoel Wil zich koelbloedig wanen Haar witte vendelzwaaien Ontvangt de meute koel Ze heeft, zo denkt ze, smoel Zij zou niet overwaaien Als zijnde vis nog vlees Hoe kon ze zich verklaren Tekort schoot elke taal Toen het voor haar verrees Het simpelweg bedaren Had ze haar heilige…

Blablabla

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 911
Wat spreken wij toch steeds zonder schaamte en zonder onderscheid van waarheid en van waan. Wat praten we maar raak met losse flodders en met scherp. Stuifkruit is ons recht. Onze mening is ons bestaan. Niemand denkt aan een staakt het vuren. Niemand vindt woorden die pleiten voor wat zwijgzamer aan.…

Het bankje

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 806
Ik zie de mannen van tachtig Stoer willen ze nog zijn Zo verdringen zij hun pijn Wanen zich toch machtig Zij schuilen bij elkaar Bij het bankje op de hoek Eentje slaakt een vloek De ander rookt sigaar Daar loopt een jonge meid De blikken buigen mee Vol vergane viriliteit Zo verglijdt hier de tijd Tot in de eeuwige zee Van de eenzaamheid…

Het bankje

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 830
Ik zie de mannen van tachtig Stoer willen ze nog zijn Zo verdringen zij hun pijn Wanen zich toch machtig Zij schuilen bij elkaar Bij het bankje op de hoek Eentje slaakt een vloek De ander rookt sigaar Daar loopt een jonge meid De blikken buigen mee Vol vergane viriliteit Zo verglijdt hier de tijd Tot in de eeuwige zee Van de vergetelheid…

Dwaalritme van de halve maan

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 609
De halve maan dwaalt eenzaam over zomervelden zwerft in stilte over onstuimige zee onze meest mooie dromen moeten het deze nacht in bewondering ontgelden en met die teloorgang gaat alle schoonheid in dat trieste ritme mee naar een nieuw woordloos bestaan een glorievolle letterloze waan dwaalritme van de halve maan.…
mobar6 juli 2013Lees meer >

Moeder

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 905
Naar mij luisterde ze niet tijdens haar monologen theatraal, egocentrisch, Katholiek ze moest haar verhaal kwijt ononderbroken, er was nooit tijd die kleine dingen waren belangrijk voor muren die mijn oren waren en ik heb haar nooit meer gebeld vanuit mijn isolement hadden buren geen ogen er was geen verklaring een ziekte, wanen van…

ijdele kennis

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 668
de ijdele beoefenaren van de moderne wetenschap geloven dat zij iets verklaren het lijkt haast bijna wel een grap gedijend in een valse schijn zijn zij helaas vergeten hoe klein we in verhouding zijn en dat we echt niets weten hardnekkig wanen zij zich groot en houden vast aan deze fantasie volhardend tot en met de dood gaan zij ten onder…

Een doolhof

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
bomen trekken hun pakken aan creëren zo een doolhof waar gevleugelde vrienden zich weer veilig wanen onvindbaar lijken, daar groen de voertaal is, ritselen zij stilletjes tot de muziek aanzwelt en de dans is aangenomen leunend tegen haar in, hangen de grote jongens met wijd gespreide vledders als boven Madurodam waar zij schijt aan hebben…

Bovenmatig

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.069
Je pakte de appel die de slang jou bood beloofde je vrijheid buiten het Paradijs Eva werd jij vogelvrij net als je dochters ze dragen jouw kostuum zoals ze zich kleden niet schromend naakt te zijn ze wanen zich een symbool van ’t vrije zijn met in hun hand restanten appel verwekken het dier in mij verwachten afstand…

Ik kan je niet missen...

hartenkreet
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.338
Verloren staar je in het niets Je ogen wenen stille tranen Een kilte trekt rillend voorbij Als versteend in grillig wanen De verdoving vult je lichaam Je sluit de wereld even dicht Het duister neemt haar mee Naar het zachte stervenslicht Verloren staar je naar haar Je allerliefste is niet meer Zij, je vriendin, je maatje Die leegte doet…

vulkaan

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.280
in de kraters van jouw vulkaan omringd door zwaveldampen ben ik al veel te ver gegaan voel ik mijn hart verkrampen in de geisers van jouw verdriet brand ik mijn ledematen ben jij het die mijn hand niet ziet en zal mijn roep niet baten in de diepte van jouw tranen trekt de stroming mij steeds mee zal mij nooit meer veilig wanen drijf…

Onder een deken

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 3.631
Ik denk aan jouw lichaam en waan mij onder een deken ‘s nachts met jouw warmte zonder een woord te spreken Mijn handen verkennen zonder enige vorm van dwang oh, je moest eens weten hoeveel ik naar jou verlang Mijn lippen zoeken de jouwe jij zorgt dat ik ze niet mis jou te zoenen werkt verslavend en ik voel dat het wederzijds is...…

hij

netgedicht
3.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 974
hij ziet niet in het donker zijn ogen terneergeslagen vragend in de verte in wanen van de nacht hij wilde haar beminnen met een aarzelende tast van besmuikte handen en bleke vingers nu dwaalt hij en doolt in vergetelheid zijn lot zieltoogt in miezerige kanalen wie zal zijn rit verder zetten en hem de blauwzoete dromen…
Klaes3 juli 2007Lees meer >

Druipsteen

netgedicht
4.4 met 33 stemmen aantal keer bekeken 974
doorstond zijn rots van weeromstuit hagelstormen en orkanen hij brak op ongehoord geluid van ingehouden eigen tranen verdroten droop zijn edelsteen bergaf naar donkere oceanen verschool zich daar in het gemeen van angsten en gebonden wanen soms schittert op het watervlak een glimp van ongetemde kracht ontkent een blauwe hemel strak…

WAANBEELD

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 656
tintelingen laten een grijze massa kraken, scheuren meedogenloos door het stof der geboden, dwars tegen elke sleur in, langs ondenkbare vormen, ongeschreven normen, verboden vruchten, restanten van verbrijzelde verlangens en onvoorspelbare kluchten, richting de uitgebluste delen van menig levensvuur, door het beeld dat spontaan in een waan…
Stef Wouters30 november 2007Lees meer >

Brandende waanzin

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 430
de vlammen dansen op het ijs ze gloeien tot diepe putten creëren zwarte schimmen in een witte wereld schokkende watervallen kleurig licht de waanzin van het leven de waan dan weer de zin de brandende waanzinnige wijsheid ondanks alles is er straks een nieuw ijzig beginnen een duidelijke natuurlijke stelling waarvan wij niets begrijpen…
Nadine21 april 2010Lees meer >

Internet

hartenkreet
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.367
toch wordt het ons soms te veel en blijven we erin hangen Kunnen we nog wel zonder dit fenomeen bestaan of zijn we verdwaald in een virtuele waan?…

Klonen

netgedicht
4.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 837
Niet de dagen dat wij stralen steken riemen onder harten zielen zonder kathedralen putten kracht uit eigen smarten niet de uren dat wij vrijen leggen een bodem in bestaan zielen zonder monnikspijen versmelten buiten elke waan in mijn ogen zal je wonen als het licht lijkt te verdwijnen wij zijn identieke klonen in beheer van zielenpijnen…

Een gelig winterlicht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
leeg en wit is de vlakte ontdaan van alle opsmuk en waan een straffe noordooster haalt uit met ijzige adem vaal schijnt de zon een gelig winterlicht waarin warmte wordt gemist een schaatser tart de elementen krast langs het riet voorbij blik op oneindig een gedachte in de kop de elfstedentocht dan zegt hij stop…
wil melker25 november 2010Lees meer >

zij was haar naam

netgedicht
3.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.114
vragen rennen me achterna en terwijl de stilte tegen me leunt of ben ik in de waan luidt een vlinder de metamorfose van de dood kinderen wisselen land en keren herfst om verplaatsen aarde naar hemel, weer naar aarde en wanneer ik me aan hen bind blijft de weerspiegeling niet onberoerd wij huilen om het afscheid en vinden…

Van god los

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
Soms zijn er dagen dat ik vergeet wanneer ik mijn ogen sluit ik mij waan in het paradijs - de regen doet mijn voorraam zweten de wind dolt met ronddolende bladeren - de zomer bracht mij liefde, bij jou voel ik mij thuis maar soms dringt het binnen zomaar onverwachts de angst voor wat er zou kunnen komen want vandaag gaat de herfst…
Redcloud26 oktober 2011Lees meer >

Dichters en Vertellers

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 675
Ze laten ons fronsend nadenken, over de wanen van onze dagen, en de zinnen van ons bestaan.…

Met Ellen

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 728
Laat me maar in die waan. Ik weet nog net dat ik mezelf voor de gek houd of net niet. Ik heb het gedurfd om mijn linkerarm om haar kwetsbare wezen heen te slaan, dit is de ontvangende zijde, zodat ze voor altijd door mij beveiligd is.…

het laatste licht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 676
in de avondschemering zie ik de dunne handen haar porseleinen gelaat het onaangeroerde glas de ziel klopt aan bij het sterke hart dat zich niet gewonnen geeft in het uur van de wolf dwaalt mijn hoofd af naar de waan en de werkelijkheid tot ze vervagen tot een dikke grijze brij in de ochtendschemering verbergt zich de duisternis…
J.Bakx31 januari 2017Lees meer >

Man zonder familie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
Eenzaamheid zonder tranen in een land zonder neven altijd alleen gebleven verbannen door een aardse god een wereld zonder nichten zonder post of andere berichten verlaten door de wanen een eiland met geen vader geen slachtoffer, geen dader geen moeder en geen zoon een man zonder familie op zoek naar een relatie in een land onder…
mobar28 juli 2021Lees meer >

De strijd

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 847
rede en dwaasheid wisselen elkaar af ouder en anders daarom niet verstandiger onbedwingbaar hart vraagt wat onmogelijk is in plotseling oplaaiend vuur wenkt het avontuur dagen vergaan in een waan van weemoedigheid broze gedachten over onbezonnen lentes gevolgd door bittere inkeer ontbreekt echter nog steeds de weerbaarheid tegen…
Nadine25 november 2005Lees meer >

Gebroken dromen

hartenkreet
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.841
Op scharlaken dwaalwegen in vergeten schaduwdalen onder de zoete avondregen klinkt de roep van nachtegalen Ach, een lied vol weemoed de pijn van een verloren waan de smart van een verwond gemoed hopeloos als een stervende zwaan Gedragen op de zuidenwind zoet geurend als haar zijden haar als haar lippen broos getint wegen gebroken dromen…
Troebadoer14 januari 2008Lees meer >