1057 resultaten.
Ik hoor nog
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.227 die donkere klank
ik hoor het nog
het zuigt zich vast
en herhaalt zich
herhaalt zich
je riep nogmaals
een paar passen liep
ik richting jou
een paar passen
verwijderd van voorbij
golven overspoelen
heldere gedachten
je zoog levendig leven
brak reeds gebroken
weerstand verdreef waan
ik hoor het nog
ik hoor het
ik hoor
ik…
Blikveld van dromen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
531 Door warrig geheugen
het gebroken ijs ontlopen
dusdanig ontroerd dat verder
bevriezen geen doel had
tot de conclusie gekomen
om eigen woorden begrijpend
de maan weer zien schijnen
boven duinen en zee
in het blikveld dromen
dagen van vroeger vragen
besluitend zonder antwoorden
doorlopend de wanen
een broek voor de nacht.…
Vannacht was de daad
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.149 Vannacht was de daad die de
droom voorbijgaat, die het
veilig wanen en wenen, ruw
van esthetiek heeft ontdaan.
Ik verhoud mij meer tot dit lijk
dan tot de persoon die jij was.
Ik profileer mij meer als dader
dan als de minnaar die ik was.
Het vlees is woord geworden,
moord een feit dat reeds de
fase van ontkenning overleefde.…
ROEPING
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
571 Woest kapt ze de lianen
Haar missie is een doel
Zij, een al gevoel
Wil zich koelbloedig wanen
Haar witte vendelzwaaien
Ontvangt de meute koel
Ze heeft, zo denkt ze, smoel
Zij zou niet overwaaien
Als zijnde vis nog vlees
Hoe kon ze zich verklaren
Tekort schoot elke taal
Toen het voor haar verrees
Het simpelweg bedaren
Had ze haar heilige…
Blablabla
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
911 Wat spreken wij toch steeds
zonder schaamte en zonder onderscheid
van waarheid en van waan.
Wat praten we maar raak
met losse flodders en met scherp.
Stuifkruit is ons recht.
Onze mening is ons bestaan.
Niemand denkt aan een staakt het vuren.
Niemand vindt woorden die pleiten
voor wat zwijgzamer aan.…
Het bankje
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
806 Ik zie de mannen van tachtig
Stoer willen ze nog zijn
Zo verdringen zij hun pijn
Wanen zich toch machtig
Zij schuilen bij elkaar
Bij het bankje op de hoek
Eentje slaakt een vloek
De ander rookt sigaar
Daar loopt een jonge meid
De blikken buigen mee
Vol vergane viriliteit
Zo verglijdt hier de tijd
Tot in de eeuwige zee
Van de eenzaamheid…
Het bankje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
830 Ik zie de mannen van tachtig
Stoer willen ze nog zijn
Zo verdringen zij hun pijn
Wanen zich toch machtig
Zij schuilen bij elkaar
Bij het bankje op de hoek
Eentje slaakt een vloek
De ander rookt sigaar
Daar loopt een jonge meid
De blikken buigen mee
Vol vergane viriliteit
Zo verglijdt hier de tijd
Tot in de eeuwige zee
Van de vergetelheid…
Dwaalritme van de halve maan
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
609 De halve maan dwaalt
eenzaam over zomervelden
zwerft in stilte
over onstuimige zee
onze meest mooie dromen
moeten het deze nacht
in bewondering ontgelden
en met die teloorgang
gaat alle schoonheid
in dat trieste ritme mee
naar een nieuw woordloos bestaan
een glorievolle letterloze waan
dwaalritme van de halve maan.…
Moeder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
905 Naar mij luisterde ze niet
tijdens haar monologen
theatraal, egocentrisch, Katholiek
ze moest haar verhaal kwijt
ononderbroken, er was nooit tijd
die kleine dingen waren belangrijk
voor muren die mijn oren waren
en ik heb haar nooit meer gebeld
vanuit mijn isolement
hadden buren geen ogen
er was geen verklaring
een ziekte, wanen van…
ijdele kennis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
668 de ijdele beoefenaren
van de moderne wetenschap
geloven dat zij iets verklaren
het lijkt haast bijna wel een grap
gedijend in een valse schijn
zijn zij helaas vergeten
hoe klein we in verhouding zijn
en dat we echt niets weten
hardnekkig wanen zij zich groot
en houden vast aan deze fantasie
volhardend tot en met de dood
gaan zij ten onder…
Een doolhof
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 bomen trekken hun pakken aan
creëren zo een doolhof
waar gevleugelde vrienden
zich weer veilig wanen
onvindbaar lijken, daar groen
de voertaal is, ritselen zij stilletjes
tot de muziek aanzwelt en de dans
is aangenomen
leunend tegen haar in, hangen
de grote jongens met wijd gespreide
vledders als boven Madurodam
waar zij schijt aan hebben…
Bovenmatig
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.069 Je pakte de appel
die de slang jou bood
beloofde je vrijheid
buiten het Paradijs Eva
werd jij vogelvrij
net als je dochters
ze dragen jouw kostuum
zoals ze zich kleden
niet schromend naakt te zijn
ze wanen zich
een symbool van ’t vrije zijn
met in hun hand restanten appel
verwekken het dier in mij
verwachten afstand…
Ik kan je niet missen...
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
3.338 Verloren staar je in het niets
Je ogen wenen stille tranen
Een kilte trekt rillend voorbij
Als versteend in grillig wanen
De verdoving vult je lichaam
Je sluit de wereld even dicht
Het duister neemt haar mee
Naar het zachte stervenslicht
Verloren staar je naar haar
Je allerliefste is niet meer
Zij, je vriendin, je maatje
Die leegte doet…
vulkaan
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.280 in de kraters van jouw vulkaan
omringd door zwaveldampen
ben ik al veel te ver gegaan
voel ik mijn hart verkrampen
in de geisers van jouw verdriet
brand ik mijn ledematen
ben jij het die mijn hand niet ziet
en zal mijn roep niet baten
in de diepte van jouw tranen
trekt de stroming mij steeds mee
zal mij nooit meer veilig wanen
drijf…
Onder een deken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.631 Ik denk aan jouw lichaam
en waan mij onder een deken
‘s nachts met jouw warmte
zonder een woord te spreken
Mijn handen verkennen
zonder enige vorm van dwang
oh, je moest eens weten
hoeveel ik naar jou verlang
Mijn lippen zoeken de jouwe
jij zorgt dat ik ze niet mis
jou te zoenen werkt verslavend
en ik voel dat het wederzijds is...…
hij
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
974 hij ziet niet in het donker
zijn ogen terneergeslagen
vragend in de verte
in wanen van de nacht
hij wilde haar beminnen
met een aarzelende tast
van besmuikte handen
en bleke vingers
nu dwaalt hij en doolt
in vergetelheid
zijn lot zieltoogt
in miezerige kanalen
wie zal zijn rit verder zetten
en hem de blauwzoete dromen…
Druipsteen
netgedicht
4.4 met 33 stemmen
974 doorstond zijn rots van weeromstuit
hagelstormen en orkanen
hij brak op ongehoord geluid
van ingehouden eigen tranen
verdroten droop zijn edelsteen
bergaf naar donkere oceanen
verschool zich daar in het gemeen
van angsten en gebonden wanen
soms schittert op het watervlak
een glimp van ongetemde kracht
ontkent een blauwe hemel strak…
WAANBEELD
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
656 tintelingen
laten een grijze massa kraken,
scheuren meedogenloos
door het stof der geboden,
dwars tegen elke sleur in,
langs ondenkbare vormen,
ongeschreven normen,
verboden vruchten,
restanten
van verbrijzelde verlangens
en onvoorspelbare kluchten,
richting de uitgebluste delen
van menig levensvuur,
door het beeld dat spontaan
in een waan…
Brandende waanzin
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
430 de vlammen dansen op het ijs
ze gloeien tot diepe putten
creëren zwarte schimmen
in een witte wereld
schokkende watervallen kleurig licht
de waanzin van het leven
de waan
dan weer de zin
de brandende waanzinnige wijsheid
ondanks alles is er straks
een nieuw ijzig beginnen
een duidelijke natuurlijke stelling
waarvan wij niets begrijpen…
Internet
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.367 toch wordt het ons soms te veel
en blijven we erin hangen
Kunnen we nog wel zonder
dit fenomeen bestaan
of zijn we verdwaald
in een virtuele waan?…
Klonen
netgedicht
4.7 met 18 stemmen
837 Niet de dagen dat wij stralen
steken riemen onder harten
zielen zonder kathedralen
putten kracht uit eigen smarten
niet de uren dat wij vrijen
leggen een bodem in bestaan
zielen zonder monnikspijen
versmelten buiten elke waan
in mijn ogen zal je wonen
als het licht lijkt te verdwijnen
wij zijn identieke klonen
in beheer van zielenpijnen…
Een gelig winterlicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 leeg en wit
is de vlakte
ontdaan van alle
opsmuk en waan
een straffe
noordooster
haalt uit met
ijzige adem
vaal schijnt
de zon een gelig
winterlicht waarin
warmte wordt gemist
een schaatser
tart de elementen
krast langs
het riet voorbij
blik op oneindig
een gedachte in de kop
de elfstedentocht
dan zegt hij stop…
zij was haar naam
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
1.114 vragen rennen me
achterna
en terwijl de stilte tegen me leunt
of ben ik in de waan
luidt een vlinder
de metamorfose van de dood
kinderen wisselen land
en keren herfst om
verplaatsen aarde
naar hemel, weer naar aarde
en wanneer ik me aan hen bind
blijft de weerspiegeling
niet onberoerd
wij huilen
om het afscheid
en vinden…
Van god los
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 Soms zijn er dagen dat ik vergeet
wanneer ik mijn ogen sluit ik mij
waan in het paradijs - de regen doet
mijn voorraam zweten de wind
dolt met ronddolende bladeren -
de zomer bracht mij liefde, bij jou
voel ik mij thuis maar soms
dringt het binnen zomaar onverwachts
de angst voor wat er zou kunnen komen
want vandaag gaat de herfst…
Dichters en Vertellers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
675 Ze laten ons fronsend nadenken,
over de wanen van onze dagen,
en de zinnen van ons bestaan.…
Met Ellen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
728 Laat me maar in die waan. Ik
weet nog net dat ik mezelf voor
de gek houd of net niet.
Ik heb het gedurfd om mijn
linkerarm om haar kwetsbare
wezen heen te slaan, dit is
de ontvangende zijde, zodat ze
voor altijd door mij beveiligd is.…
het laatste licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
676 in de avondschemering
zie ik de dunne handen
haar porseleinen gelaat
het onaangeroerde glas
de ziel klopt aan bij
het sterke hart dat
zich niet gewonnen geeft
in het uur van de wolf
dwaalt mijn hoofd af
naar de waan en de werkelijkheid
tot ze vervagen tot een
dikke grijze brij
in de ochtendschemering
verbergt zich de duisternis…
Man zonder familie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 Eenzaamheid zonder tranen
in een land zonder neven
altijd alleen gebleven
verbannen door een aardse god
een wereld zonder nichten
zonder post of andere berichten
verlaten door de wanen
een eiland met geen vader
geen slachtoffer, geen dader
geen moeder en geen zoon
een man zonder familie
op zoek naar een relatie
in een land onder…
De strijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
847 rede en dwaasheid
wisselen elkaar af
ouder en anders
daarom niet verstandiger
onbedwingbaar hart
vraagt wat onmogelijk is
in plotseling oplaaiend vuur
wenkt het avontuur
dagen vergaan in een waan
van weemoedigheid
broze gedachten
over onbezonnen lentes
gevolgd door bittere inkeer
ontbreekt echter nog steeds
de weerbaarheid tegen…
Gebroken dromen
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.841 Op scharlaken dwaalwegen
in vergeten schaduwdalen
onder de zoete avondregen
klinkt de roep van nachtegalen
Ach, een lied vol weemoed
de pijn van een verloren waan
de smart van een verwond gemoed
hopeloos als een stervende zwaan
Gedragen op de zuidenwind
zoet geurend als haar zijden haar
als haar lippen broos getint
wegen gebroken dromen…