513 resultaten.
Only Fans
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
790 Zijn ogen klommen langs taille-lijnen
Omhoog naar fontijnen appetijtelijk
Standvastig, koppig, majesteitelijk
Zoals bergtoppen alpinisten toeschijnen
Een zwak hebben was onvermijdelijk
Voor haar contouren, ze liep hooggehakt
Hoerig heupwiegend rond ietwat bekakt
Snobistisch, loens en verleidelijk
Bleef de set piece hangen in zijn hoofd…
Tekent ervaring
netgedicht
5.0 met 59 stemmen
405 wolken sprak
van de donkere
kant naar boven
waar het onweer
nog wat lading
had voordat zij
alles aan aarde
had weggegeven
in de sonore
regenval vielen
jouw druppels
vrolijk spettend
in de grote plas
waarvan in de
resonance jouw
echte stem steeds
duidelijker te
horen was
nog rimpelde licht
jouw spiegelbeeld
maar in de contouren…
Ontwaken
netgedicht
3.3 met 35 stemmen
3.058 Als lepeltjes van de afgelopen nacht
liggen we tevreden tegen elkaar
in een roes van slapend rijke liefde waar
geen vraag of antwoord wordt verwacht
ik draait me om in half wetende dromen
ogen ontdekken je slaperige zijn
en handen strelend, zoekend naar de lijn
om nog dichter bij je te kunnen komen
liefkozend langs de contouren van je gezicht…
Nissen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
101 teruggebracht tot hier,
en nu, nauwelijks een geheel,
de wrijving tussen contouren
de omtrek van teveel
ergernis in nissen,
op de grens van het ongewisse
een opening zonder kieren
een ruimte die niets ontsluit
Een schaduw, met aanspraak op grond
zonder diepte of gewicht,
de afwezigheid zorgvuldig bewaard
enkel het deksel gelicht…
Warme Regens
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.001 Ik schrijf jouw naam in Jade,
zie vage contouren van leven,
een verlaten huis, jouw laatste woorden
en de liefde die we deelden.
De moesson lijkt datgene uit te wissen
dat wat ons zo verbond.
De zachte en lome overgave
aan elkaar en de tijd.
Een laatste sonate
klinkt uit de achterkamer
als herinnering aan wat eens was.…
transparant
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.052 ik weet niet
ik weet niet wat of wie
ik weet niet of ik ben
ben ik een slordig silhouet
bestaand uit louter vegen
haastig schimmig opgezet
moet ik in contouren leven?…
Werkcoupé
gedicht
3.5 met 19 stemmen
9.684 Magere haas, golfplaat van eterniet,
contour die slingert, sierend niets
voorbijschiet en ontroert.
De reigers vasten, maraboes
mijn stiltes trouw gebleven
in menselijk teveel. Tellen
houdt op. Roestende emmer, halfbedoelven
steekt schuins zijn hengsel uit
naar het gewapend riet.…
Terug ZIEN
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.184 Onomwonden wachtend op vleugels
Vliegend naar iemand
waarop je zolang wachtte
Ogen van toen dwalen langzaam
naar het beeld van nu
terwijl een zenuwachtig lichaam
de scherpte van de nieuwe contouren vervaagt.
Verlegen ogen toveren
de herinnering van toen
naar de realiteit van het moment.…
Wanneer de mist.....
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
1.803 Wanneer de mist is opgetrokken
zie ik de contouren van jouw gezicht
dan lijk je steeds wat dichterbij
en leef ik weer in helder licht
Wanneer de mist is opgetrokken
en ik mijn eenzaamheid weer overwin
dan leef ik naar het daglicht toe en
daar geef jij mijn leven nieuwe zin
Wanneer de mist is opgetrokken
dan voel ik mij zo dicht bij jou…
Steeds intiemer
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.214 Plots daarna weer dwingen
de middag zeer oprecht begroet
Wordt versierd door de dag die
vanavond als dansend' letters
worden weggespeeld
Daar de nacht, heer en meester
dwaalt in zichzelf, in contouren
wordt avond zeer sexy welkom
Geheten. Warme slagen
worden almaar steeds intiemer
Horizon één lijn…
Medaillespiegel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
413 Contouren zijn soms nog niet definitief
en aan kneedbare weekheid onderhevig.
Bij de gratie van een ander perspectief
lijkt berekende grond toch minder stevig.
Ik spiegel mij aan de andere kant,
de frontale aanblik pijnigt mijn ogen.
Immers, een aanslag op gezond verstand
behoeft niet meer dan minzaam gedogen.…
Winterwandeling
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 Bewegingloos staan nu de populieren
in rijen langs de waterkant
terwijl hun witte kruinen sieren
stille contouren van het achterland.
De velden met witte deken toegedekt
in serene zonnegloed gehuld
tot aan de horizon uitgestrekt
als blinkend decor verguld.…
Langs helder pad
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
580 achter de terloopsheid
van daagse dingen
ik reikte hem de driftige deining aan
van onze wanordelijke dagen
sprak over de onmacht van voormannen
en overmoedige vlagvoerders
toonde hem de bloedsporen over bleke lijven
wachtend sluimerde ik verder
hij antwoordde niet
misschien omdat hij al jaren in graven slaapt
vandaag wandel ik door de contouren…
Het sprookje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
593 Jouw aanwezigheid in silhouet tijdens zonsondergang
het rond dansen in contouren langs de waterkant
mijn sprookje dat leeft tot het blauwe uur.
De kanttekeningen begrenzen de hartstocht
een burcht om je vormen van de passie te bewaken
om jouw in de kern te ontmoeten bij het kampvuur.…
Toppunt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Het summum van schoon-
heid is zij
Haar opgebonden
los, in staart
Gevarieerd in kleur door de
stralen van de zon
't Water spiegelt haar
contouren
Dat mooi figuur voor
door een ring
Beslist met mooiste rondingen
die dus beroeren
't Enigma van haar
zijn, basis
van haar mysterie
Aanwezig
slechts door hier beslist niet te zijn
Tot in…
Jouw schepping
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 jouw licht
liet eindelijk
de contouren
verbleken waarin
jouw waarheid
gevangen zat
stukje bij
beetje werd
jouw schepping
begiftigd met
leven warmte
en liefde
op weg naar
een volmaakte
medemens
die zichzelf kent
en herkent
in anderen
ik dacht je
te boeien maar
vergat mee te
groeien nam
ruimte die niet
de mijne was
en toch…
De inhoud van water
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.153 Heloïse staat in de badkamer
die rimpelt als water
nu de hand het elastiek
uit haar haar neemt
en het halflang donker
in de ruimte waaiert
Ze trekt haar t-shirt
zonder opdruk uit,
terwijl droomtijd
rond haar spint:
stilte, afwezigheid
avond om schouders,
schouderbladen, rug
en welvende wervel
Vrachtwagengeluiden
aan het raam…
Eén nachts stand
netgedicht
2.7 met 24 stemmen
3.320 Serene vrouwe weesgegroet
laat mij uw lyrisch schoonheid kwelen
ik wil u heimelijk mede delen
ik voel mij pas ons treffen goed
In oogopslag noch steels verkeken
fier waren zij, tersluiks verlid
is`t waar daar nogmaals schoonte zit
verscholen aan`t gebed ontweken
gij deed mijn hart terstond verstillen
waar nacht aan haar contour teloor…
Einde van de dag
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.281 Zachtjes wiegen takken
Die geen takken zijn
Met een scherpe contour
Over de muren en de vloer
Aaien doen ze en de muur
Gloeit er warm van op
Een rode gloed glijdt noodgedwongen
Op koud gesteente en behang
De zonnegloed mag door het raam
Maar de kou moet buiten blijven
Daar blijft ook de vogelzang
En het fluiten naar de wijven
Binnen…
Voor het leven getekend
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.558 fijnbesnaard instrument
die prikkelende tonen over mijn rug laat lopen
achter de gesloten luiken van mijn ogen
doorblader ik de beelden voorheen onbekend
die ik voor altijd op mijn leden heb laten etsen
zoals ze zich trillend over mij verdeelde
tot de krassen in mijn huid me bewusteloos voerden
in het genot waarmee ze haar vrouwelijke contouren…
Versmelten
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.717 onscherp vaarwel in hallo`s blos
Ze voert hem uit zijn scha corso
-Schuift licht zijn zijde noire aan kant
charmeert hem van zijn apropos-
ten einder wassend bolster spant
Vurig slokt zij dees bleke glans
-neemt over rouge gelijnd email
kobalt in wichtloos vrije val-
daar hij zichzelf verzengen zal
Vloeiend maant hij haren taille
zijn contour…
Versmelten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
979 onscherp vaarwel in halo`s blos
Ze voert hem uit zijn scha corso
schuift licht zijn zijde noir aan kant
charmeert hem van zijn apropos
ten einder wassend bolster spant
zij slokt vurig dees bleke glans
-neemt over rouge gelijnd email
kobalt in wichtloos vrije val-
daar hij zichzelf verzengen zal
vloeiend maant hij haren taille
zijn contour…
Schemerende stromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 De contouren van de schemer
vervagen in de ijle nacht.
Geduldig blijft de deur gesloten
waarachter onwetend het duister wacht.…
Zie haar
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
1.125 vertel mij van rozen
zij ruiken naar de gunst
van een teder hart
laat mij luisteren naar
het timbre in het zuchten
van je zoete stem
ik voel je huid als warmte
gemodelleerd in een sterrengloed
je heupen dragen de contouren
van een laan vol vlinders
niets ontgaat aan mijn ogen
zelfs niet de pas
in een tred waarop naar
mijn ziel wordt…
Ik droomde dat het anders was #4
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 verblindend licht
Zwepen sloegen in mijn gezicht
Implosies van vergaan vertouwen
Die muren tussen lichaam en ziel bouwden
Flarden mist mijn stad omsloten
Schaduwen verdwaalden in het duister
Gedachten tot ruïnes vervielen
En restte slechts een zacht gefluister
Een glimlach uit een ver verleden
Vertederd zoals het ooit eens was
Zag ik de contouren…
Golvenlief
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
1.140 Stille wateren golven tegen het zand
ik staar over de rimpels, zongeglanst
trachtend je gezicht te ontdekken
in de rollende baren op het strand
…laten lijnen van schuim de contouren
achter van vergeten en verlaten gedachten
over de kracht van liefde verzonken
als een oud fregat op de bodem van mijn hart.…
Muzisch ontmoeten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
718 een treffen in muziek
de schoonheid van klanken
in de dierbare kunst
van een gelezen gedicht
het willen horen
proberen te vangen
hetgeen het leven biedt
de tastbaarheid, het verlangen
te zijn als het bloemenhart
de contouren van de blaadjes
in het kleurige schetsje
opgetekend door een mond
belevend een toonzetting
ruisend als vogelvleugels…
Fluwelen toekomst?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
841 mistige verten, verstomde
beelden verstrengeld,
lui te onderscheiden
in twee gedachten,
schaduwen van ons
maar verder tot elkaar
de maskerade van de maan
in kuisheid vermomd
neemt ons de maat,
verstoort bedoelde contouren
van een
fluwelen toekomst.…
Sluimerende droomliefde.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.007 De naar voren wijzende contouren van
haar nog altijd stevige borsten die mij
steeds weer blijven bekoren en
mij thans rap doen ontwaken uit
mijn vertwijfelde dagdromen.
Om me vervolgens met een schok
terug te voeren naar de
dagelijkse werkelijkheid.…
Deemoedig?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 verlicht door de
vleugels van de tijd
koestert het de contouren
van het lichaam, gouden randen
aan een moegestreden horizon,
de diepste nerf
van een zwijgende nacht
de zwakste lichtjes
feller stromen
op de gespiegelde achterzijde
van de dromen om
aan de schaduwen
ontkomen,
de zingeving
gewogen in gewichtloosheid
in alles…