Alle inzendingen over wiegen

796 resultaten.

Sorteren op:

Verdronken vlinder

gedicht
3.8 met 163 stemmen aantal keer bekeken 31.436
Zo te sterven op het water met je vleugels van papier Zo maar drijven na 't vliegen in de wolken drijf je hier Met je kleuren die vervagen zonder zoeken, zonder vragen Eindelijk voor altijd rusten met de bloemen die je kuste Geuren die je hebt geweten Alles kan je nu vergeten Op het water wieg je heen en weer Zo te sterven op het water met…

om in morgen te wonen

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.720
laat me maar zweven, even, wiegen in wolken alles vergeten weten van je vertrouwen los van het aarden dat schulden vergaarde om je te pressen in zijn moraal zonder gevoel ja, zij allemaal zwaar zijn je voeten van al dat geploeter moerassig de wegen ijskoud de regen ik gaf je een hand daar kon je niet tegen was te dichtbij…
wil melker23 november 2003Lees meer >

overleven

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 710
zeemeermin en het water verdelen in vier fonteinen zodat de lucht bewegen kan in rivieren en bomen van hout de vlinders verbrand ik in het vuur, zonder zomer op te wekken en uit de kleine druppels regen buig ik licht, net zolang tot schaduwen vallen over oud geworden dromen ik zal slapen in haar armen en zacht de sprookjes wiegen…

fluister de morgen

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.410
lente waait stilte alsof er geen dagen meer komen vertel me over liefde voor je weggaat of voor vogels bewegen in het gebladerte van de nacht vertel me over duinen en open huizen zweefmolens die rond de klok draaien en bogen borduren op blauwe vlinders vertel me over dromen die gedichten naar zee wiegen alsof het zwijgen…

Bespiegeling

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 746
En wieg in gulzend volle armen elk zacht toenemend licht. Verdrink in woorden die ten grondslag lagen aan wat op handen wil gedragen. Ga met je door zee. Omdat gevederd licht -mijn maan- niet gewogen mag kan ik vers en wee naar onbeschaduwd land naar jou bespiegeling verlangen.…
Ada Besselink23 februari 2007Lees meer >

in jouw armen ...

hartenkreet
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.203
mag ik slapen in jouw armen mag ik wiegen als een kind mag ik even komen schuilen totdat ik hier mijn rust weer vind ik wil slapen in jouw armen ik zoek jouw warmte ik ben zo koud, hier kan ik me veilig voelen omdat ik weet dat je van me houdt laat me slapen in jouw armen laat me dromen iedere nacht laat me denken aan de dag…

sterrengewieg

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 634
rust zij kust haar kind dat vindt dat de dag goed is geweest zich gewillig in de armen begeeft van Morpheus en de zijnen onder het bed de schoenen van echt leder, iets anders verdragen zijn voeten niet en een lijfje zonder naam nu het van het kind werd ontdaan buiten is het al donker sterrenlicht zonder geflonker wakend over geen wieg…

Eerste Liefde

gedicht
2.4 met 42 stemmen aantal keer bekeken 12.356
- voor Rogi Wieg - Mijn eerste liefde schrijft gedichten. Of zou deze liefde het schrijven van gedichten zijn? Hij weet hoe het moet. Het mag niet regenen van verdriet en liefde schrijf je niet onthoud ik goed. Maar ik bloed liefde en verwar het weer met mijn gemoed.…

Zwijgende vleugels

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 553
met wijde zwijgende vleugels beweeg ik mij in mijn slapende wieg sierlijk zwevend tussen de heldere zeilen van de zeeën op weg naar een geheime verte die alleen een dichter zich verbeelden kan de vele meeuwen krijsen boven de bevuilde sneeuw het is pas halverwege de middag en de schrale winterzon gaat nu reeds verdwijnen in een veel te…
Nadine29 december 2009Lees meer >

Een pijnlijk raken

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
zacht wiegen de boompjes dicht naast jouw stam jij hebt ze jarenlang luwte gegeven jonge spruiten markeren de liefde van samen leven toch schuurt af en toe nog hun bast in een pijnlijk raken is het licht even zoek dat hen gelukkig moet maken hopelijk kan jouw steun hun lente doen groeien naar een warm zomers bloeien…

Fluit mij een vogel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 748
Wieg mij een lied dans mij een mouw klap mij een roos maar laat mij niet in de kou struikel mij een blok glij mij een banaan schiet mij een gebed en lach mij een traan brei mij een naald naai mij een steek hou me vast klem mij stevig beet regen mij een boog kleur mij in, wis mij uit hou van mij met haar en huid zwijg mij een…

Het stralende

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 482
ik pluk geen bloemen meer om weg te geven ook zij willen bloeien en leven ik neem je mee naar de plaats waar zij groeien zacht door alle seizoenen vloeien zij openen en wiegen op de wind die wij voelen kleuren in warme zon vertellen in vruchten hoe generaties vluchten voor noodweer en onvruchtbare grond zij overleven en willen…

Mijn ouwe knuffelbeer

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
Op een dag vond ik hem weer mijn ouwe, lieve knuffelbeer hij keek zo zielig met zijn snuit zijn ene oog die hing half uit zijn pluchen vachtje was versleten door mijn eerste tanden stuk gebeten ik had hem geknuffeld en gekoosd en vond hem van alle knuffels 't mooist mijn lieve, ouwe knuffelbeer ooit wieg ik je in mijn armen weer als ik heel…

Cyclus

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
Ik ga tevreden door het heden, mijn heden kent een rijk verleden dat langs mooie, volle treden afdaalt naar een stil beneden waar mijn wieg stond lang geleden mijn ikje kent nog geen verleden, de weg omhoog nog onbetreden, dus toekomst gaat met lege schreden terug naar mijn tevreden heden.…
Brenzon8 maart 2023Lees meer >

Bloem in voorjaarsregen

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 541
zee spoelt de oudste dromen door het onderwaterwoud zwart groeit door het grijze heen ongepolijste sporen van erosie en verval hoe zacht deze hemel van schelpenkleuren het licht beeft van verlangen in de blauwe koelte bloemen vogels en vroege dromen een milde voorjaarsregen vult de verweerde letters van jouw naam verre tonen wiegen…
J.Bakx25 februari 2024Lees meer >

In jouw armen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 312
Jouw lichaamsgeuren, Jouw zachte lichaamsdelen, Die jij met mij wilt delen, Wiegen mij naar ’n euforisch zijn. Zo bij jou te zijn zonder zorgen, In ’n roes van hemels toeven, Ver weg van aards venijn, In ’n paradijselijk zijn. Het zijn dagdromen, Die als ’n kaarsvlam doven, Als ’k terugkeer in het hier en nu.…

Meditatie

gedicht
2.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 14.870
Geen rots geen ster geen waaien en geen wiegen doch overal het loerend water onder zee geen vis geen vin geen stilgezonken schip alleen het groen, het onbeweeglijk net waarin mijn adem stokt, mijn hand niet meer durft dwalen. En alles valt nu stil: mijn bloed, mijn blik mijn blakende gedachte.…

steeds vaker kleuren groeit

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 664
ik zie de wei die jij en ik steeds groener vinden van nabij we bloeien bloemen in het gras dat ongemaaid steeds vaker kleuren groeit belegen plekken strekken zich in het verlaten ze wiegen op in samen praten met de zon jij bent mijn wilde blom in het groen-blauw van je ogen vind ik je overal, kom naar je toe wij zijn de…
wil melker4 september 2005Lees meer >

Regen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 827
Wanneer de zon wijd strekt en de hemelwitte wolken wiegen zie ik dwarrelende stukjes tekst heel vredig, zoals zij vliegen maar dan komen donkere wolken de teksten worden waziger stukjes papier beginnen te kolken en de wolken worden baziger regen komt naar beneden denderen stukken tekst regenen kapot niemand die het redden kan…
Marick3 januari 2008Lees meer >

tulpt rood je mond

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 771
ik steek narcissen in je haar en blauwedruif je kuifje je tulpt rood je mond het groen streelt zacht je vormen rond in het samen wiegen op een zoele lentewind gaan we de winter eindelijk bedriegen ik krokus jou in pril ontplooien mijn warmte zal de sneeuw ontdooien kleur met mij het voorjaar in winters wit komt tot…

Qu’as-tu rêvé cette nuit ?

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 591
je voelt me over het ruwe stof van donkere heimwee en ik kijk in te grote ogen ik ben maar wie ik zijn kan en minder onvermijdelijke woorden in bijeen geschraapte minuten die onrustig wiegen naar een nooit beloofd land de zee roeit naar droomlage wolken en ik gijzel ze nog korter bij mij want de aarde draagt niet verder dan het klad…

~ Hoog daarboven ~

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 889
slingeren verse wolken hoog aan de blauwe lucht spelen zwaluwen krijgertje in groten getale valt de grijs omrande envelop geruisloos op de mat waarvan alleen de naam van blijft hangen roepen zwaluwen mij aan en vraag me af of Rob net zo zal balanceren op het wiegen van de wind *~ Lady Love ~* ~ Rust zacht Lieve Rob 1929…

Het koperrood galmt na

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 525
in blauw spelen jouw violen kou wiegen in het prille groen hun eerste lentebloemen de trommelsectie roffelt weer uitbundig dat de zomer komt het koperrood galmt na in lange lome avonden pas als koren in akkoord hun applaus oogsten zal de zon in herfst langzaam doven maar jouw orkest zal winters echt niet sluiten want mijn…
wil melker13 augustus 2009Lees meer >

Cadans

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 908
Ze zwijgt dan dat wiegen, die zachte deining die naden in het glanzende spoor die vruchteloze poging elk oog af te wenden, de gedachte te verstrooien zonder te zwelgen noem het verleiding, openbare vervoering of noem het lust, lonkend tussen de rails…
Iniduo31 maart 2014Lees meer >

Hun laatste benen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 477
kleuren waren weggemoffeld in een grijze lucht die pas aan de einders lichtjes rafelden zouden de genen nog een keer op hun laatste benen de ronde doen in een surplus van overleven nu alles geven om in lente de winnaar te kunnen zijn van de strijd met elementen en mededingers pijn we kennen fluisterende bloemen het synchrone wiegen…
wil melker28 december 2017Lees meer >

een vissersmeisje

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 779
waarom sta je zo voor het venster waarom staar je zo in de nacht is er iemand die nog zal komen, is er iemand die jij verwacht is het de jongen die ging varen de jongen met zijn ziel voor de zee op de golven wiegen zijn gedachten de wind wuift zijn dromen mee o zwart water duivels meer ellende van voorspoed en leed o brenger van ratten…
erik27 juli 2005Lees meer >

Zwervend liaison

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 992
Gloeiend koper verhit het land dat gewillig kleurt onder de hoogste zon De roep van de natuur wordt gehoord door hen die de stilte niet vergeten en luisteren hoe akkoorden gedempt sluieren aan het suizen van een bries die wapperend strijkt in ‘t getij van halmenharen welke ritmisch ruisen wiegen tot fluistersymfonie dat…

Weet je het nog het Nauw van Calais?

gedicht
2.7 met 105 stemmen aantal keer bekeken 32.975
Toen ik hier nog niet zo lang woonde en de eerste baby amper wat geluidjes maakte in zijn witte wieg vond ik het keukenraam te smal om ver te kunnen kijken. Vandaag scheen me de witte tuin een wijds geval, met zoveel leegte na het opruimen van blokken.…

voor jou

netgedicht
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.663
begrijp mij niet verkeerd als ik mijn woorden schrijf anders dan ik spreek ik heb praten niet geleerd mijn lippen voelen stijf emoties vaak van streek tijd die weg zal tikken als jij de woorden leest die daarna weer vervliegen verstilde ogenblikken als balsem voor mijn geest laten mij zachtjes wiegen voel je niet bezwaard je ogen…

BARENSWEE

netgedicht
2.9 met 31 stemmen aantal keer bekeken 7.121
Van schip op land gespoeld in hand van jutters schat geworpen, storm bekoeld in wiegen en in sussen, als meeuwen heel gevat de top van baren kussen.…