796 resultaten.
Verdronken vlinder
gedicht
3.8 met 163 stemmen
31.436 Zo te sterven op het water met je vleugels van papier
Zo maar drijven na 't vliegen in de wolken drijf je hier
Met je kleuren die vervagen zonder zoeken, zonder vragen
Eindelijk voor altijd rusten met de bloemen die je kuste
Geuren die je hebt geweten
Alles kan je nu vergeten
Op het water wieg je heen en weer
Zo te sterven op het water met…
om in morgen te wonen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.720 laat me maar
zweven, even,
wiegen in wolken
alles vergeten
weten van
je vertrouwen
los van het aarden
dat schulden vergaarde
om je te pressen
in zijn moraal
zonder gevoel
ja, zij allemaal
zwaar zijn je voeten
van al dat geploeter
moerassig de wegen
ijskoud de regen
ik gaf je een hand
daar kon je niet tegen
was te dichtbij…
overleven
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
710 zeemeermin
en het water verdelen
in vier fonteinen
zodat de lucht bewegen
kan in rivieren
en bomen van
hout
de vlinders verbrand ik
in het vuur, zonder zomer
op te wekken
en uit de kleine
druppels regen buig ik
licht, net zolang tot schaduwen
vallen over oud geworden
dromen
ik zal slapen in haar armen
en zacht de sprookjes
wiegen…
fluister de morgen
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.410 lente
waait stilte alsof er
geen dagen meer
komen
vertel me over liefde
voor je weggaat
of voor vogels bewegen
in het gebladerte van
de nacht
vertel me over duinen
en open huizen
zweefmolens
die rond de klok draaien
en bogen borduren op blauwe vlinders
vertel me over dromen
die gedichten naar
zee wiegen
alsof het zwijgen…
Bespiegeling
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
746 En wieg in
gulzend volle armen
elk zacht toenemend
licht.
Verdrink
in woorden die
ten grondslag lagen
aan wat op handen
wil gedragen.
Ga met je door zee.
Omdat gevederd licht
-mijn maan-
niet gewogen mag
kan ik vers en wee
naar onbeschaduwd
land naar jou
bespiegeling verlangen.…
in jouw armen ...
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.203 mag ik slapen
in jouw armen
mag ik wiegen
als een kind
mag ik even
komen schuilen
totdat ik hier
mijn rust weer vind
ik wil slapen
in jouw armen
ik zoek jouw warmte
ik ben zo koud,
hier kan ik me
veilig voelen
omdat ik weet dat
je van me houdt
laat me slapen
in jouw armen
laat me dromen
iedere nacht
laat me denken
aan de dag…
sterrengewieg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 rust
zij kust haar kind dat vindt
dat de dag goed is geweest
zich gewillig in de armen begeeft
van Morpheus en de zijnen
onder het bed de schoenen
van echt leder, iets anders
verdragen zijn voeten niet
en een lijfje zonder naam
nu het van het kind werd ontdaan
buiten is het al donker
sterrenlicht zonder geflonker
wakend over geen wieg…
Eerste Liefde
gedicht
2.4 met 42 stemmen
12.356 - voor Rogi Wieg -
Mijn eerste liefde schrijft gedichten.
Of zou deze liefde het schrijven van gedichten zijn?
Hij weet hoe het moet.
Het mag niet regenen van verdriet en liefde
schrijf je niet onthoud ik goed. Maar ik bloed liefde
en verwar het weer met mijn gemoed.…
Zwijgende vleugels
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
553 met wijde zwijgende vleugels
beweeg ik mij in mijn slapende wieg
sierlijk zwevend tussen
de heldere zeilen van de zeeën
op weg naar een geheime verte
die alleen een dichter zich verbeelden kan
de vele meeuwen krijsen
boven de bevuilde sneeuw
het is pas halverwege de middag
en de schrale winterzon
gaat nu reeds verdwijnen
in een veel te…
Een pijnlijk raken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
493 zacht wiegen
de boompjes dicht
naast jouw stam
jij hebt ze
jarenlang
luwte gegeven
jonge spruiten
markeren de liefde
van samen leven
toch schuurt
af en toe nog hun bast
in een pijnlijk raken
is het licht
even zoek dat hen
gelukkig moet maken
hopelijk kan jouw steun
hun lente doen groeien
naar een warm zomers bloeien…
Fluit mij een vogel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
748 Wieg mij een lied
dans mij een mouw
klap mij een roos
maar laat mij niet in de kou
struikel mij een blok
glij mij een banaan
schiet mij een gebed
en lach mij een traan
brei mij een naald
naai mij een steek
hou me vast
klem mij stevig beet
regen mij een boog
kleur mij in, wis mij uit
hou van mij
met haar en huid
zwijg mij een…
Het stralende
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
482 ik pluk geen bloemen meer
om weg te geven ook zij
willen bloeien en leven
ik neem je mee naar
de plaats waar zij groeien
zacht door alle seizoenen vloeien
zij openen en wiegen
op de wind die wij voelen
kleuren in warme zon
vertellen in vruchten
hoe generaties vluchten voor
noodweer en onvruchtbare grond
zij overleven en willen…
Mijn ouwe knuffelbeer
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
519 Op een dag vond ik hem weer
mijn ouwe, lieve knuffelbeer
hij keek zo zielig met zijn snuit
zijn ene oog die hing half uit
zijn pluchen vachtje was versleten
door mijn eerste tanden stuk gebeten
ik had hem geknuffeld en gekoosd
en vond hem van alle knuffels 't mooist
mijn lieve, ouwe knuffelbeer
ooit wieg ik je in mijn armen weer
als ik heel…
Cyclus
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
552 Ik ga tevreden door het heden,
mijn heden kent een rijk verleden
dat langs mooie, volle treden
afdaalt naar een stil beneden
waar mijn wieg stond lang geleden
mijn ikje kent nog geen verleden,
de weg omhoog nog onbetreden,
dus toekomst gaat met lege schreden
terug naar mijn tevreden heden.…
Bloem in voorjaarsregen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
541 zee spoelt de oudste dromen
door het onderwaterwoud
zwart groeit door het grijze heen
ongepolijste sporen van erosie en verval
hoe zacht deze hemel van schelpenkleuren
het licht beeft van verlangen
in de blauwe koelte
bloemen vogels en vroege dromen
een milde voorjaarsregen
vult de verweerde letters van jouw naam
verre tonen wiegen…
In jouw armen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
312 Jouw lichaamsgeuren,
Jouw zachte lichaamsdelen,
Die jij met mij wilt delen,
Wiegen mij naar ’n euforisch zijn.
Zo bij jou te zijn zonder zorgen,
In ’n roes van hemels toeven,
Ver weg van aards venijn,
In ’n paradijselijk zijn.
Het zijn dagdromen,
Die als ’n kaarsvlam doven,
Als ’k terugkeer in het hier en nu.…
Meditatie
gedicht
2.9 met 19 stemmen
14.870 Geen rots geen ster geen waaien en geen wiegen
doch overal het loerend water onder zee
geen vis geen vin geen stilgezonken schip
alleen het groen, het onbeweeglijk net
waarin mijn adem stokt, mijn hand niet meer durft dwalen.
En alles valt nu stil: mijn bloed, mijn blik
mijn blakende gedachte.…
steeds vaker kleuren groeit
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
664 ik zie de wei
die jij en ik
steeds groener
vinden van nabij
we bloeien bloemen
in het gras dat
ongemaaid steeds
vaker kleuren groeit
belegen plekken strekken
zich in het verlaten
ze wiegen op in
samen praten met de zon
jij bent mijn wilde blom
in het groen-blauw van je ogen
vind ik je overal, kom naar je toe
wij zijn de…
Regen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
827 Wanneer de zon wijd strekt
en de hemelwitte wolken wiegen
zie ik dwarrelende stukjes tekst
heel vredig, zoals zij vliegen
maar dan komen donkere wolken
de teksten worden waziger
stukjes papier beginnen te kolken
en de wolken worden baziger
regen komt naar beneden denderen
stukken tekst regenen kapot
niemand die het redden kan…
tulpt rood je mond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
771 ik steek narcissen
in je haar en
blauwedruif je kuifje
je tulpt rood je mond
het groen streelt
zacht je vormen rond
in het samen wiegen
op een zoele lentewind gaan
we de winter eindelijk bedriegen
ik krokus jou
in pril ontplooien mijn
warmte zal de sneeuw ontdooien
kleur met mij het voorjaar in
winters wit komt tot…
Qu’as-tu rêvé cette nuit ?
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
591 je voelt me
over het ruwe stof van donkere heimwee
en ik
kijk in te grote ogen
ik ben maar wie ik zijn kan
en minder
onvermijdelijke woorden
in bijeen geschraapte minuten
die onrustig wiegen
naar een nooit beloofd land
de zee roeit naar droomlage
wolken en ik gijzel ze nog korter bij mij
want de aarde draagt
niet verder dan het klad…
~ Hoog daarboven ~
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
889 slingeren verse wolken
hoog aan de blauwe lucht
spelen zwaluwen krijgertje
in groten getale
valt de grijs omrande envelop
geruisloos op de mat
waarvan alleen de naam van
blijft hangen
roepen zwaluwen mij aan
en vraag me af of Rob
net zo zal balanceren
op het wiegen van de wind
*~ Lady Love ~*
~ Rust zacht Lieve Rob 1929…
Het koperrood galmt na
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
525 in blauw
spelen jouw
violen kou
wiegen in
het prille groen
hun eerste lentebloemen
de trommelsectie
roffelt weer uitbundig
dat de zomer komt
het koperrood
galmt na in lange
lome avonden
pas als koren in akkoord
hun applaus oogsten zal
de zon in herfst langzaam doven
maar jouw orkest zal winters
echt niet sluiten want mijn…
Cadans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
908 Ze zwijgt
dan dat wiegen, die zachte deining
die naden in het glanzende spoor
die vruchteloze poging elk oog af te wenden,
de gedachte te verstrooien zonder te zwelgen
noem het verleiding, openbare vervoering
of noem het lust, lonkend tussen de rails…
Hun laatste benen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
477 kleuren
waren weggemoffeld
in een grijze lucht
die pas aan de einders
lichtjes rafelden
zouden de genen
nog een keer
op hun laatste benen
de ronde doen in een
surplus van overleven
nu alles geven
om in lente de winnaar
te kunnen zijn van de
strijd met elementen
en mededingers pijn
we kennen fluisterende
bloemen het synchrone wiegen…
een vissersmeisje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
779 waarom sta je zo voor het
venster waarom staar je zo
in de nacht is er iemand
die nog zal komen, is
er iemand die jij verwacht
is het de jongen die
ging varen de jongen
met zijn ziel voor de zee
op de golven wiegen zijn gedachten
de wind wuift zijn dromen mee
o zwart water duivels meer
ellende van voorspoed en leed
o brenger van ratten…
Zwervend liaison
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
992 Gloeiend koper verhit het land
dat gewillig kleurt onder
de hoogste zon
De roep van de natuur
wordt gehoord door hen
die de stilte niet vergeten
en luisteren hoe
akkoorden gedempt sluieren
aan het suizen van een bries
die wapperend strijkt
in ‘t getij van halmenharen
welke ritmisch ruisen wiegen
tot fluistersymfonie
dat…
Weet je het nog het Nauw van Calais?
gedicht
2.7 met 105 stemmen
32.975 Toen ik hier nog niet zo lang woonde
en de eerste baby amper wat geluidjes
maakte in zijn witte wieg
vond ik het keukenraam te smal
om ver te kunnen kijken.
Vandaag scheen me de witte tuin
een wijds geval, met zoveel leegte
na het opruimen van blokken.…
voor jou
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
2.663 begrijp mij niet verkeerd
als ik mijn woorden schrijf
anders dan ik spreek
ik heb praten niet geleerd
mijn lippen voelen stijf
emoties vaak van streek
tijd die weg zal tikken
als jij de woorden leest
die daarna weer vervliegen
verstilde ogenblikken
als balsem voor mijn geest
laten mij zachtjes wiegen
voel je niet bezwaard
je ogen…
BARENSWEE
netgedicht
2.9 met 31 stemmen
7.121 Van schip op land gespoeld
in hand van jutters schat
geworpen, storm bekoeld
in wiegen en in sussen,
als meeuwen heel gevat
de top van baren kussen.…