Alle inzendingen over zaad

779 resultaten.

Sorteren op:

Nonexistent fantasma

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 627
Een eiwitspinsel van geregenereerde artificiële windsels aan bewakers van beide hersenhelften ontsnapt Een nonexistent fantasma van uitgestort levensvatbaar diepgevroren humanoïd zaad aan mensenhanden klevend dna Een entiteit die enkel door een tour de force in mijn dichtersgeest is neergedaald En als 'Realiteit' linea recta…
Maxim24 november 2022Lees meer >

Pluizen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 373
je handen wierpen pluizen in de lucht met pas verkregen vrijheid dolden zij een heerlijk kleurige vlucht jij hebt de bloemen eindelijk uitgeblazen zaden overrijp na veel te lange jaren voelde ook jij je heerlijk blij jij dacht ze snel te snoeien zo dat anderen konden bloeien maar zij wilden weg in een tijd die nog kansen…

Ik keer mijn huid

netgedicht
4.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.298
lekkend langs mijn gewonde bast zoekt water vaste grond in aarde waar zaad verholen wacht op kiem verwekkend baren doch gezichtsvelden wilde bloemen wiegend in diepe dalen verwelken onder het wolkenwier van mijn vruchteloos verlangen want in mij vergroeit de levensader langs schier verweerde ribben en onbezwangerde schoot bloeiend rood…
Hanny21 juni 2008Lees meer >

Tropical beach

gedicht
1.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 12.134
Droom standen vol notige zaden. Het kuifje dat even omhoog komt om de mens in zich te onderdrukken. ----------------------------- uit: 'Hersenmutor', 2005.…

Een aangeschoten leven

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
je had de bloesem hoger ingeschat bij het loslaten van jouw jongste tak haar veerkracht groot met volle kleur van wit naar rood tussen het prille groen zij wiegde op warme lentewind keerde naar licht en mooie ogen gaf gevoeligheid aan woorden die haar vrouw-zijn zomers wogen dit onbezonnen zaad gaat geen vruchten geven realiteit…

Overrompeld.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 553
Daar sta ik in het holst van de nacht het leven stroomt vol met andere kleuren ze negeren heeft geen zin de zomer blaast langzaam zijn laatste adem uit het gaf me zaad van vrede dat in mij openbrak overrompeld door gevoelens probeer ik het negatieve af te weren maar toch brengt het een leegte van oneindigheid het donker…
Redcloud13 september 2012Lees meer >

21 december

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
omhelzen en zeggen dat de tijd die mij rest de pijn is die mij omlijnt met vage begrippen uit een fase die niet de mijne is ze kan niet spreken, maar in haar vuur proef ik de begeerte wanneer ze me neemt zij is vrouw, vaginaal en bebost met grote borsten, haar schaamrede preekt van verlossing wanneer ik haar diep ejaculeer met mijn laatste zaad…
elze20 december 2012Lees meer >

Corporatisme of zaadzakkenvullers

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 971
Sla, jonge sla Kopland zou janken mocht hij -naast mij- kijken naar de lege bedjes in de moestuin van mijn pa sla, jonge sla uit de volkstuin van mijn pa werd een kropje kleiner gemaakt door de uitspraak van het Hof alleen Zaad met een Europees certificaat of een torenhoge boete wanneer u zelf aan ’t kweken slaat lust u nog peultjes…

moeder aarde

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
Ik word vruchtbaar door het zaad, van duizenden gewassen, gans mijn lijf is nu doorweekt, laat mij jou toch verrassen.…

tot bloei in duizendschonen

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 724
in breuken wortelden mijn barsten ik was gebroken door de hand die met mij knoeide het eigen lijf dat ik verfoeide voordat ik kon verwelken zond jij mij regen om te helpen ik fleurde op je kuste me tot bloei in duizendschonen zo kon ik jou mijn liefde tonen je gaf me raad door zon en wind ben ik gekoesterd tot nieuw zaad…

dacht je meerjarig

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 971
geploegd maar je land ligt nog braak heeft de lente tegoed toch schijnt de zon en groent de natuur maar jouw zwart ligt erbij alsof de winter nog duurt waarom kon je niet groeien in de herfst van de zomer je rijpte volop en kleurde zo mooi in de wind van je dromen ik heb me vergist dacht je meerjarig eenparig was je gegeven ons zaad…

ploeg me maar

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.055
ploeg me maar in jouw handen zal ik je winter laten bloeien in warmte samen met je stoeien in de lichte lentezon jij hebt je zaden al geplant je hand strooide de nieuwe sporen onze kiemkracht gaat ook dit jaar niet verloren ik heb de herfst gesnoeid knoppen kans gegeven te komen tot hun volle groei en weet dat jij me eeuwenlang…

in breuken wortelden mijn barsten

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.631
kale rots, in breuken wortelden mijn barsten ik was gebroken door de hand die met mij knoeide het eigen lijf dat ik verfoeide voordat ik kon verwelken zond jij regen om te helpen, ik fleurde op je kuste me tot bloei in duizendschonen zo kon ik jou mijn liefde tonen je gaf me raad door zon en wind ben ik gekoesterd tot nieuw zaad…

Het paradijs

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 364
het schaduwde te veel in de laatste winterse contrasten nog overheerste het koud bleke licht waar wind water pegelde en deed huilen terwijl er zachte warmte zonder bewolking werd verwacht lente verjaarde in groen met minimale bloei toch zal zij in de herfst rijpen omdat de zaden begrijpen dat overleven het enige is dat telt…

Wilde natuur

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 416
ontstaan sprankelend lentelicht was met haar kleuren begaan de geheime plaats van deze pracht weerkaatste in glinsterende ogen toen jij mij daar bracht wij verzorgden het paradijsje tot een oase van schoonheid omgeven door wilde natuur deze zomer heeft volle liefde in ons hart gegrift door de gift van haar eeuwige zaden…
wil melker4 augustus 2023Lees meer >

zwanenzang

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 771
zwanenzang mijn pen stokt vandaag als ik een onbeschreven blad tracht te ontmaagden ik worstel met een vervlogen drang ben thans aangeland in het gevreesde bordeel van verlopen dichters allen bloot geëtaleerd op oud rose behang alwaar woorden zijn verworden tot zuchten en inkt is verdroogd tot nutteloos zaad ik hoor…

Lieflijke oases

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 457
een nieuwe orde in de maak jouw lach heeft al piramides in de woestijnen zachtjes geraakt geïrrigeerd door beloken ogen die de dood met warme tranen tot wederopstanding hebben bewogen waar zand weer groent tot een schitterend nieuw paradijs dat in lieflijke oases tussen eufraat en tigris gedijt nog schuurt hete wind zaden…
wil melker13 oktober 2019Lees meer >

Papavers

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 876
Gelukkig is het zaad geborgen in een huis vol tederheid. Een nieuwe plant die wacht op morgen heeft haar bloeien reeds bereid. Niets zal sterven zonder leven, niets zal hier voorgoed vergaan van wie liefde heeft gegeven, van wie in de waarheid staan.…

Onder de pompelmoezen maan

gedicht
3.1 met 61 stemmen aantal keer bekeken 24.899
Onder de pompelmoezen maan Op de oude schommel Als op een droom van vroeger Scharnieren knarsen Krekels zwijgen Onkruid Schiet uit het droge zand omhoog Zaden zijn verdord van de hitte Lelies bloeien niet verder Algen vertroebelen de vijver Je bent er niet Er is brood en wijn Je bent er niet Pompelmoezen maan Fruit en wijn Dompelpomp…

een aardse vlinder

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 716
vlees als afhankelijke wees zuigt aan borsten doch mijn ziel de God verzoekt diepte niet te korsten zo ben ik van nature geschapen als een menselijke zot ik, die nauwelijks mijzelf ken en voortdurend mijn duizend loten bij elkaar moet rapen ja, ik ben een aardse vlinder lichtzinnig van stof vlieg door hemelse wolken totdat het zaad…

’t herhalende verdriet

hartenkreet
3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.709
de zachte huid van jeugd beetje bij beetje afgepeld en toch weer overwoekerd gevormd tot een harnas doorploegd van littekens toon ik mij jou trotseer bijtende winden ruw als beton het oppervlak enkel nog in ’t verborgene bloeien wat bloemen pijn doodt de mooiste vogel gebarsten door het vuur de aarde in verdroogde voren wacht zaad…

"De zon spreidt haar bed."

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 495
Betraande zaden zullen nooit vogels kooien, ze planten bomen. Verlaten oude bergen de zon heeft weinig nodig om dood te bloeden. In het oeverlicht ligt een riethalm te rusten, de zon maakt haar bed op.…
pama24 december 2008Lees meer >

Papavers bloeden zolang ze bestaan…

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 910
In plat geschoeide velden klappen rozen open, bewijs van argeloze plicht, de wereld zich met het licht zal voeden van te vroeg gestorven helden, waar de koppen blijven bloeden, om gemorst zaad een kans te geven, te aarden aan beide zijden van een tere grens, zich steeds weer de ultieme wens te beleven en hoop te laten ontkiemen…
pama26 januari 2009Lees meer >

golven

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 771
De stilte breekt in fragmenten van het bestaan gedragen in tijd van golven die eindeloos beuken op de witte rotsen die boven alles uit pieken robuust en ruw eeuwen gedragen geschuurde jaren meegaand in donkere diepten spelonken waar vissen hun territorium beschermen koralen hun zaad tegen…

Cirkelgangen

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 722
Alles keert weer: de val van de bladeren en het kiemen van het zaad; geboorte en dood, de eindeloosheid en de traagheid. Alles keert weer, alleen de liefde schept en blijft tot in de dood, tot ver erover, alleen de liefde blijft.…
Adeleyd10 november 2009Lees meer >

Terugleven

hartenkreet
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 981
Ik ga terug in de tijd wordt jonger elke dag Vergeet van vroeger heb een onbezorgde lach Mijn verstand neemt af de speelsheid komt terug Herinneringen vervagen voorgoed achter de rug Mijn huid is strakker ik wordt steeds kleiner Speel zowat de hele dag het leven is veel fijner Straks ben ik een peuter eindig als een eicel + zaad…
car14 juni 2011Lees meer >

Bezwering van een paardenbloem

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 576
Maak je geen zorgen na vandaag mijn vleugels doen het prima moet nog wel wennen aan de wind de temperatuur in de hogere lagen Hoef alleen het gemis maar los te laten kleurenfoto met pluisjes van de pisseblom de smaak van gele bloemblaadjes zoetbitter het eten van salade op een wit balkon Adem me maar weg als je kunt het zaad is…

Ademhalen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 617
Maak je geen zorgen na vandaag mijn vleugels doen het prima moet nog wel wennen aan de wind de temperatuur in de hogere lagen Hoef alleen het gemis maar los te laten kleurenfoto met pluisjes van de pisseblom de smaak van gele bloemblaadjes zoetbitter het eten van salade op een wit balkon Adem me maar weg als je kunt het zaad is welgevormd…

Vader de Man

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 685
Vaders die mannen zijn, maken veel te veel zaad, een lang leven lang, dat ze lief verdelen. Soms winnen wij mannen de kost. Graag willen we verwekkers zijn. Dat is onze liefdevolle passie. Onze kindervriendelijke taak.…

Badende Susanna

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 725
als een waterlelie baadde ze omringd door narcissen zich wanende onbespied twee mannen voelden hun vlees en hun bloed met hun hart en hun ziel en hun zaad kwam tussen droom en daad zij waanden de witte waterlelie lief te hebben vals als zwarte kraaien en als rotte appels in de verte bij de grazende weiden klonk een hijgend hert…