Alle inzendingen over zwijgend

1174 resultaten.

Sorteren op:

Complimenten

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.993
Komt ze mij háár werk laten zien krijgt ze 'n koekje van eigen deeg kijk onnozel, tel zwijgend tot tien, thuis denkt zij: gek dat ze zweeg dat ik geen complimèntje kreeg!…

Schemeravond

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.227
Een vredige stilte schrijft woorden neer in een zacht gefluister Een omringende rust daalt over een schemeravond in een stil ontluiken Een onbewaakt ogenblik leest blinde antwoorden in een gezicht Een tedere lach gebaart een zwijgend begrijpen in het kaarslicht Mijn hunkerend hart bewaart dit gevoel binnenin, verwarmd door…

De ramen waaien open

netgedicht
3.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 7.448
De ramen waaien open maar het is windstil tegengesteld aan alle wetten sluiten ze zich weer trillend springen spanjoletten dicht het licht gloeit aan alles is helder de stoelen om de tafel twaalf stuks zijn plotseling ingenomen zwijgende personen staren elkaar aan totdat ik opdracht krijg de deur open te zetten.…
Hans Uding31 augustus 2004Lees meer >

Gelopen tijd

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 994
De wandelstok schuifelt met hem mee rubber voor rubber door de lange gang de rollator haar houvast, volgt wieltje voor wieltje zijn slepende pas lang is de gang langzaam hun passen de weg naast elkaar is gelopen tijd nu zwijgend achter elkaar terwijl ooit hun voeten gelijk liepen met de Liefde…
metha21 april 2004Lees meer >

Reislied

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.179
'k ga met je mee bereis gedachten kwetsbaar open 'k ga met je mee hoe wankel ook het evenwicht je bent een zeepbel die vandaag geen hand verdraagt ook geen die streelt en zwijgend spreekt maar toch... 'k ga met je mee verpakt en ingepakt vertraand betraand vermoeid en moedeloos 'k ga met je mee…
Henny Blaak6 februari 2005Lees meer >

In de rouwzaal

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.997
(voor die zwijgende groep mensen) Als als de stilte hier zo groots aanwezig zo groots in stil zijn in pijnlijk zwijgen als die stilte doorbroken zou worden met wat ik te zeggen heb met wat ik uitschreeuwen wil wat zou het dan stil zijn in mij die machteloze strijd van woede uit liefde alle liefde om jou, HET WAAROM TOCH,…

Verleden pijn

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 615
Een zucht naar het verleden naar een jeugd nimmer beleefd een glimlach naar de poppen die zwijgend keken mijn diepste geheim begrepen een blik naar het venster waar ik nachtenlang wachtte op een vallende ster een kracht die niet te verwoesten was hoeveel geweld men ook pleegde en nu een plek waar dat kleine meisje gekoesterd…
Almaresáre15 november 2006Lees meer >

Wachtende pijn

hartenkreet
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.198
Verlaten op het zwijgende bed deelt ze haar lichaam met een gulle pijn. Bewegen is verliezen wat ze wil aanraken en bewaren met haar vingers die haar nog niet verlaten hebben. Haar ogen tellen de ogenblikken waarin ze haar leven ziet en de pijn vergeten mag.…

Drie van Lesbos

gedicht
2.5 met 48 stemmen aantal keer bekeken 16.430
De zee is Grieks en blauw, de passagiers turen zwijgend in drie talen: geen dolfijn te zien. Hagedis, kleine sauriër, met jou is het hollen of stilstaan als een dode tak. Beweegt je oog? Inslag! Daar spat de cipres omhoog. De olijfboom schiet vol uitroeptekens.…
Aad Nuis24 oktober 2021Lees meer >

Zo jouw mond

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 929
wanneer schemer zwijgend laatste fluittonen dooft kruipt de zon onder het gras gaapt nog een keer legt zich neer bij de nacht zo jouw mond de mijne in zinderzinnen spreekt en ieder woord zich eindeloos rekt strekt zij vogelvroeg de morgen gaapt nog een keer verdaagt de droom zojuist ontdekt…
Hanny26 april 2009Lees meer >

Bekentenis

poëzie
3.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 5.215
Doch in elk eerlijk leven Komt toch een ogenblik, Waarin wij ons overgeven Aan ons eigen stille ik; Waarin wij de waarheid kennen En haar niet meer ontvliên - En zwijgende bekennen Wat wij nooit wilden zien.…

Echt

hartenkreet
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.072
Als vriend wil ik je begrijpen in zwijgend vertrouwen dat we zonder niet verder kunnen dan steeds op elkaars steun in vriendschap te bouwen.…

Wouter Weylandt

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 807
Last Post in Genua Gaat me door merg en been Een zwijgend peloton Laat de wereld zien Hoe verslagenheid verbroedert Groots eerbetoon aan Wouter Die het leven liet Onderaan de Passo del Bocco Had het iedereen kunnen gebeuren Zijn equipe voorop Door de straten van Livorno Indrukwekkende beelden Een dolk in mijn hart…

Geloven en geven

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 800
En de stilte weer laat spreken als de scherf die haar naam krast in het spiegelbeeld dat ze wil zijn of wil geven als de mooie illusie die je wilt geloven om haar aandacht niet te verliezen en te wachten tot haar zwijgende schaduw weer een andere leugen kiest.…

Het kleine

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
Lange straten in mist gehuld met sombere gestalten zwijgend gelaten doods diep in hun jas gedoken en ogen bedekt met donker glas daar tussenin een kleine snaak vol leven lach en warmte een zang uit volle borst glanzend licht in zijn ogen een straat die met zonlicht vulde.…

Struisvogel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 600
Achergebleven en zwijgende getuige.…
J.bakx12 oktober 2012Lees meer >

opnieuw

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
teruggebracht naar een verdwenen wereld zie ik de schommel in het desolate landschap achter het struikgewas vind ik het kind dat zwijgend scharrelt op droge dode grond takjes plant in weerbarstige aarde mijn verstarde ogen kleven vast vast aan wat verloren ging de radeloze ratel helpt me oorverdovend uit de droom…
J.Bakx9 september 2016Lees meer >

Reis naar de stilte

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 477
Als je mij toelaat in droomwereld of niet geveinsde werkelijkheid reizen we samen naar de stilte onder bloesem van de vlierstruik ruiken we adem van zomerse wind zonder verstandelijke conflicten en je kust mij plotseling vol op de mond, als ik niet aarzel vallen ook de laatste woorden op de zachte zwijgende grond waar de stilte al…
mobar26 februari 2018Lees meer >

Allegro

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 575
Ik weet dat er engelen zijn die zich ophouden in de schemer, minzaam zwijgend, die ik in mijn ooghoeken zie, hun edele gestalten tot mij nemend om ze te overladen met spiegelend goud. Er was een grijze kraai met een zwarte bolhoed, die mij toeknikte als een oude, alwetende tovenaar.…

het grote onbekende

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 405
Het voorjaar hing in de bomen Het prille zonlicht maakte het leven lichter De dingen hadden weinig gewicht Zij liepen door de dagen heen Toen de blauwe schemering De lindeboom vond verdwaalden Haar woorden in de takken Wanhoop klonk zich vast in de beukenhaag Tussen de zwijgende zerken Het fragiele voortgaan over het pad…
J.Bakx31 augustus 2026Lees meer >

Ons handen

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.020
En toen de leste trein vertrok, wuifden zij nog elkander toe, die zwijgend hebben liefgehad, die minnen elkaar voorgoê. Och, mochten, moe van dool en pijn, wij eens, aan avondraam, eenvoudig als ons handen zijn zwijgend tesaam.…

Muren

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.044
De muren van het uitgeleefde huis Verbergen dat wat niet is uitgesproken Als inhoud van een stenen kluis Waarin verstikte kreten spoken Emoties druipen langs de wanden Een bloeddoorlopen oppervlak Waar diepe geheimen stranden Als stilte het gevoel weersprak De zwijgende muren splijten Door wat zij hebben opgedaan Aan pijn en zelfverwijten…

Witte rozen

netgedicht
1.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.841
Jouw bovenaardse zinnen die zwijgend roepen om witte rozen die je prikken moeten bloeden soms want hun rook sluiert dwingend je blauwe ogen die niet meer zingen kunnen in die zoete slaap van dood sluimeren en koudziek huiveren bij 't ontwaken dan roep je weer om witte rozen die je prikken moeten schreeuwen soms…
Verdano13 oktober 2003Lees meer >

Toverslag

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.181
Je bent geen tovenaar maar je goochelt met emoties van iedereen die volgt als je lacht en weet elke zwijgende dankbaarheid is jouw deel. Want val je niet dan zul je verder gaan als de schim die een schaduw wil zijn zonder de eenzaamheid die zijn naam steeds harder fluistert.…
ego4 juli 2002Lees meer >

Gade

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 741
De vrouw slaat de man gade en denkt aan het absolute niets wat kan hem nog raken alleen zo en zo alleen hoopt zij hem te treffen in zijn starre onvermogen zich te herinneren waar de zin des levens uitgesproken werd niet zwijgend uit verkiezing opgedrongen terughoudend als een zelfgekozen plicht de vrouw slaat de man gade en denkt…
A. Wetting28 augustus 2005Lees meer >

De stille overkant

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 232
Een masker van schijn gedragen aan de overkant, waar water zwijgend spoelt, stuwt op het stille land. Zijn bedoelingen verdrongen, bekneld onder een steen, onderdrukt door een daad, die plots verscheen. Dus herhaalde hij zijn laatste woorden nogmaals, in de hoop dat mensen hem hoorden.…

De Nachtwacht

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 770
wist als de bloedende maan begluurt een naakt papier de zwijgende schrijver die donkerblauwe woorden doopt in zijn uitgelopen droom schreeuwend kreuken nepgouden vingers geschreven verzinsels vol schrammen en builen huilen haar regens de woorden van het vaak gevallen kind dat onbezonnen dromend zijn harde waarheid vindt…

CONCERT

hartenkreet
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.314
De weg voert naar een huis dat zwijgend wacht, de kamer waar een bed mij tergend noodt. Ik leg me neer, verhang mij aan de nacht, de klamme slaap, klein voorschot op de dood.…
Aaike Jordans22 februari 2006Lees meer >

Rozenschrift

netgedicht
4.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 657
jij zag hoe mijn jurk versmalde samen met het uitzicht van een zwart omrande boord ik keek naar rood gekraste ogen kleedde me met schaduwen en verborg zo mijn magere lijf bloemen waren er in overvloed die dag dat ik mijn mond bedekte met een marmeren rozenblad jij hebt me begraven gezien toen alles zwijgend werd en ik het liefhebben…