1174 resultaten.
Complimenten
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
2.993 Komt ze mij háár werk laten zien
krijgt ze 'n koekje van eigen deeg
kijk onnozel, tel zwijgend tot tien,
thuis denkt zij: gek dat ze zweeg
dat ik geen complimèntje kreeg!…
Schemeravond
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.227 Een vredige stilte schrijft
woorden neer
in een zacht gefluister
Een omringende rust daalt over
een schemeravond
in een stil ontluiken
Een onbewaakt ogenblik leest
blinde antwoorden
in een gezicht
Een tedere lach gebaart
een zwijgend begrijpen
in het kaarslicht
Mijn hunkerend hart bewaart
dit gevoel binnenin,
verwarmd door…
De ramen waaien open
netgedicht
3.2 met 29 stemmen
7.448 De ramen waaien open
maar het is windstil
tegengesteld aan alle wetten
sluiten ze zich weer
trillend springen spanjoletten dicht
het licht gloeit aan
alles is helder
de stoelen om de tafel
twaalf stuks
zijn plotseling ingenomen
zwijgende personen
staren elkaar aan
totdat ik opdracht krijg
de deur open te zetten.…
Gelopen tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
994 De wandelstok
schuifelt met hem mee
rubber voor rubber
door de lange gang
de rollator
haar houvast, volgt
wieltje voor wieltje
zijn slepende pas
lang is de gang
langzaam hun passen
de weg naast elkaar
is gelopen tijd
nu zwijgend achter
elkaar terwijl ooit
hun voeten gelijk
liepen met de Liefde…
Reislied
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.179 'k ga met je mee
bereis gedachten
kwetsbaar
open
'k ga met je mee
hoe wankel
ook het evenwicht
je bent een zeepbel
die vandaag
geen hand verdraagt
ook geen
die streelt
en zwijgend spreekt
maar toch...
'k ga met je mee
verpakt en
ingepakt
vertraand
betraand
vermoeid en
moedeloos
'k ga met je mee…
Avondgebed
poëzie
3.3 met 22 stemmen
4.906 Schoonheid hebt gij ons leven
Eenmaal gekust,
Dan gaan wij 't avond even
Zwijgend te rust.…
In de rouwzaal
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
2.997 (voor die zwijgende
groep mensen)
Als
als de stilte
hier zo groots aanwezig
zo groots in stil zijn
in pijnlijk zwijgen
als
die stilte
doorbroken zou worden
met wat ik te zeggen heb
met wat ik uitschreeuwen wil
wat zou het dan
stil zijn
in mij
die machteloze strijd
van woede uit liefde
alle liefde om jou,
HET WAAROM TOCH,…
Verleden pijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
615 Een zucht
naar het verleden
naar een jeugd
nimmer beleefd
een glimlach
naar de poppen
die zwijgend keken
mijn diepste geheim begrepen
een blik
naar het venster
waar ik nachtenlang wachtte
op een vallende ster
een kracht
die niet te verwoesten was
hoeveel geweld
men ook pleegde
en nu een plek
waar dat kleine meisje
gekoesterd…
Wachtende pijn
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.198 Verlaten op het zwijgende bed
deelt ze haar lichaam met een gulle pijn.
Bewegen is verliezen wat ze wil aanraken
en bewaren met haar vingers die haar nog niet verlaten hebben.
Haar ogen tellen de ogenblikken waarin ze haar leven ziet en de pijn
vergeten mag.…
Drie van Lesbos
gedicht
2.5 met 48 stemmen
16.430 De zee is Grieks en blauw, de passagiers
turen zwijgend in drie talen:
geen dolfijn te zien.
Hagedis, kleine sauriër,
met jou is het hollen of stilstaan
als een dode tak. Beweegt je oog?
Inslag! Daar spat de cipres omhoog.
De olijfboom schiet vol uitroeptekens.…
Zo jouw mond
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
929 wanneer schemer zwijgend
laatste fluittonen dooft
kruipt de zon onder het gras
gaapt nog een keer
legt zich neer bij de nacht
zo jouw mond
de mijne in zinderzinnen spreekt
en ieder woord zich eindeloos rekt
strekt zij vogelvroeg de morgen
gaapt nog een keer
verdaagt de droom zojuist ontdekt…
Bekentenis
poëzie
3.7 met 21 stemmen
5.215 Doch in elk eerlijk leven
Komt toch een ogenblik,
Waarin wij ons overgeven
Aan ons eigen stille ik;
Waarin wij de waarheid kennen
En haar niet meer ontvliên -
En zwijgende bekennen
Wat wij nooit wilden zien.…
Echt
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.072 Als vriend wil ik je begrijpen
in zwijgend vertrouwen
dat we zonder niet verder kunnen
dan steeds op elkaars steun
in vriendschap te bouwen.…
Wouter Weylandt
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
807 Last Post in Genua
Gaat me door merg en been
Een zwijgend peloton
Laat de wereld zien
Hoe verslagenheid verbroedert
Groots eerbetoon aan Wouter
Die het leven liet
Onderaan de Passo del Bocco
Had het iedereen kunnen gebeuren
Zijn equipe voorop
Door de straten van Livorno
Indrukwekkende beelden
Een dolk in mijn hart…
Geloven en geven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
800 En de stilte weer laat spreken als de scherf
die haar naam krast in het
spiegelbeeld dat
ze wil zijn
of wil geven als de mooie
illusie
die je wilt geloven om
haar aandacht niet te verliezen
en te wachten tot haar zwijgende schaduw
weer een andere leugen kiest.…
Het kleine
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
465 Lange straten in mist gehuld
met sombere gestalten
zwijgend gelaten doods
diep in hun jas gedoken
en ogen bedekt met donker glas
daar tussenin een kleine snaak
vol leven lach en warmte
een zang uit volle borst
glanzend licht in zijn ogen
een straat die met zonlicht vulde.…
Struisvogel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Achergebleven en zwijgende getuige.…
opnieuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 teruggebracht naar een
verdwenen wereld
zie ik de schommel in
het desolate landschap
achter het struikgewas
vind ik het kind
dat zwijgend scharrelt
op droge dode grond
takjes plant in
weerbarstige aarde
mijn verstarde ogen
kleven vast
vast aan wat
verloren ging
de radeloze ratel
helpt me oorverdovend
uit de droom…
Reis naar de stilte
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
477 Als je mij toelaat in droomwereld
of niet geveinsde werkelijkheid
reizen we samen naar de stilte
onder bloesem van de vlierstruik
ruiken we adem van zomerse wind
zonder verstandelijke conflicten
en je kust mij plotseling
vol op de mond, als ik niet aarzel
vallen ook de laatste woorden
op de zachte zwijgende grond
waar de stilte al…
Allegro
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
575 Ik weet dat er engelen zijn die zich
ophouden in de schemer, minzaam
zwijgend, die ik in mijn ooghoeken zie,
hun edele gestalten tot mij nemend om
ze te overladen met spiegelend goud.
Er was een grijze kraai met een zwarte
bolhoed, die mij toeknikte als een
oude, alwetende tovenaar.…
het grote onbekende
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
405 Het voorjaar hing in de bomen
Het prille zonlicht maakte het leven lichter
De dingen hadden weinig gewicht
Zij liepen door de dagen heen
Toen de blauwe schemering
De lindeboom vond verdwaalden
Haar woorden in de takken
Wanhoop klonk zich vast in de beukenhaag
Tussen de zwijgende zerken
Het fragiele voortgaan over het pad…
Ons handen
poëzie
3.3 met 3 stemmen
3.020 En toen de leste trein vertrok,
wuifden zij nog elkander toe,
die zwijgend hebben liefgehad,
die minnen elkaar voorgoê.
Och, mochten, moe van dool en pijn,
wij eens, aan avondraam,
eenvoudig als ons handen zijn
zwijgend tesaam.…
Muren
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.044 De muren van het uitgeleefde huis
Verbergen dat wat niet is uitgesproken
Als inhoud van een stenen kluis
Waarin verstikte kreten spoken
Emoties druipen langs de wanden
Een bloeddoorlopen oppervlak
Waar diepe geheimen stranden
Als stilte het gevoel weersprak
De zwijgende muren splijten
Door wat zij hebben opgedaan
Aan pijn en zelfverwijten…
Witte rozen
netgedicht
1.5 met 13 stemmen
1.841 Jouw bovenaardse zinnen
die zwijgend roepen
om witte rozen
die je prikken
moeten
bloeden soms
want hun rook
sluiert dwingend
je blauwe ogen
die niet meer zingen
kunnen
in die zoete slaap
van dood sluimeren
en koudziek huiveren
bij 't ontwaken
dan roep je weer
om witte rozen
die je prikken
moeten
schreeuwen soms…
Toverslag
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.181 Je bent geen
tovenaar maar
je goochelt
met emoties
van iedereen die
volgt
als je lacht
en weet
elke zwijgende
dankbaarheid
is jouw deel.
Want val je niet dan
zul je verder
gaan
als de schim
die een schaduw
wil zijn
zonder
de eenzaamheid
die zijn naam
steeds
harder
fluistert.…
Gade
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
741 De vrouw slaat de man
gade en denkt aan
het absolute niets
wat kan hem nog raken
alleen zo en zo alleen
hoopt zij hem te treffen
in zijn starre onvermogen
zich te herinneren
waar de zin des levens
uitgesproken werd
niet zwijgend uit verkiezing
opgedrongen terughoudend
als een zelfgekozen plicht
de vrouw slaat de man
gade en denkt…
De stille overkant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
232 Een masker van schijn
gedragen aan de overkant,
waar water zwijgend
spoelt, stuwt
op het stille land.
Zijn bedoelingen verdrongen,
bekneld onder een steen,
onderdrukt door een daad,
die plots verscheen.
Dus herhaalde hij
zijn laatste woorden
nogmaals, in de hoop
dat mensen hem hoorden.…
De Nachtwacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
770 wist als de bloedende maan
begluurt een naakt papier
de zwijgende schrijver die
donkerblauwe woorden doopt
in zijn uitgelopen droom
schreeuwend kreuken nepgouden
vingers geschreven verzinsels
vol schrammen en builen
huilen haar regens de woorden
van het vaak gevallen kind
dat onbezonnen dromend
zijn harde waarheid vindt…
CONCERT
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.314 De weg voert naar een huis dat zwijgend wacht,
de kamer waar een bed mij tergend noodt.
Ik leg me neer, verhang mij aan de nacht,
de klamme slaap, klein voorschot op de dood.…
Rozenschrift
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
657 jij zag hoe mijn jurk versmalde
samen met het uitzicht van
een zwart omrande boord
ik keek naar rood gekraste ogen
kleedde me met schaduwen en
verborg zo mijn magere lijf
bloemen waren er in overvloed
die dag dat ik mijn mond bedekte
met een marmeren rozenblad
jij hebt me begraven gezien
toen alles zwijgend werd en
ik het liefhebben…