5642 resultaten.
adieu 2006
netgedicht
4.5 met 29 stemmen
1.114 adieu 2006, je hebt je kranig gedragen
toppunten afgewisseld met routine
matige schamele genoegens
goed om even terug te denken
de oude dichter sleept zich voort
langs ramen met beplakte historie
hij vult teksten in opvulling
van nieuwe bladzijden
lichtzinnig in bespeling van
prachtklievende poëzie
klaarzettend…
Werk in uitvoering
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
658 ieder mens is kunstenaar
opgaand in zijn meesterwerk
dat alle dagen groeit
dimensies krijgt
nieuwe kleuren
lagen
waarin gehakt
gezaagd
spaanders vallen
die gelijmd met tranen
wezenlijke diepte geven
losgelaten oude vormen
verder
zoekend lerend
al doende dichter
nader definiërend
de unieke eigen ik
in uitvoering
tot de allerlaatste…
dagreis
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
641 reizen in vertraagde tijd is reizen
door een leeggewaaid landschap
waar bomen dwarsliggen en men de dichter
heeft bestolen van zijn woord
in dromen dromen wij van geluk
en vinden iets van onszelf terug
als in de spiegel aan de wand
waarin het kijken is vergaan
tot ogenschijnlijk lijden
waarbij pijn wordt tot een glimlach
die op de lippen…
Vervlogen inspiratie
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
892 Elke dichter kent zijn dagen
als een deken om je geest
we zijn er allen wel geweest,
waar woorden vervagen.
Die plek is mijn zwetende droom
het uitgebroken zilte voorhoofd
in vroege uren steevast gepoogd,
maar doorgaan zonder schroom.…
Lente aan zee
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
791 Lente aan zee
grens tussen water en land
hagelwit strand
te midden van elementen
Dichter bij de oorsprong
van het leven kom ik niet
lentewarmte jaagt grauwe kou
de zee over naar ‘t noorden
In de luwte
aan de voet van de duinen
bij ruisen der branding
zink ik weg in ‘t geheel
Los mediterend op
in blauwe weidsheid
de…
Een transparant gedichtenbeeld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
531 voor mij
ben je van glas
je woorden zijn
aan het breken
wat je was
een transparant
gedichtenbeeld
gedachten onderweg
bestendigen
in licht verveeld
je bent gelezen in
blikken van opzij
een solitair
met voeten in de wereld
je handen komen dichter bij
ik slijt je passen
op het pad dat
uitgelopen overbleef
en zich opnieuw
als…
‘ Op een steen gewet ’
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
542 De nacht is gesluierd
in het fluister ligt de smart
van ieder dichters hart.
Boom beklopt z’n bast,
in z’n talent gerustgesteld
draagt hij de takkenlast.
In de kleur van een
gevleugeld paard, vlecht ik
verlangen in een ponystaart.
Geluk op een steen gewet,
met messen achter prikkeldraad
tot lappenpoppen versneden.…
Zwijgende vleugels
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
553 met wijde zwijgende vleugels
beweeg ik mij in mijn slapende wieg
sierlijk zwevend tussen
de heldere zeilen van de zeeën
op weg naar een geheime verte
die alleen een dichter zich verbeelden kan
de vele meeuwen krijsen
boven de bevuilde sneeuw
het is pas halverwege de middag
en de schrale winterzon
gaat nu reeds verdwijnen
in een veel te…
Kaarslicht danste stilte
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
743 het kaarslicht
danste stilte in ons
woordeloos gesprek
handen
voelden vingers
gebogen en gestrekt
bewegend
in passeren van de
maanden van het jaar
wij zijn
begonnen maar
nog lang niet klaar
dan barst
het vuurwerk los
verbrijzelt onze dromen
onmacht knalt
om dichter
bij elkaar te komen
rode stank verlamt het zicht
gods…
opgaand - duogedicht
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
574 warm de stralen
geel het getreden pad
gedragen door de wind
die de horizon kust
zongebruind op stranden
vlammende ogen vol liefde
siddert het verlangen
exploderende atmosfeer
zichtbaar rood 't gelaat
brengt hongerige lippen dichter
speels opgaand in elkaar
knettert de tijd in vurige kleuren
Duogedicht van ~*LadyLove*~ en Martien…
blauw
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
596 de donkerte vlindert
in onze schemering
donkerrood gekleurd
haar gefladder
zoetig gegeurd
maakt de duisternis op
donkerblauw en zwart
voor haar eindige nacht
ze geeft me onze droom
ik droom hem zacht
en wacht niet lang
laat mijmeringen
en herinneringen
dichter komen
tot de angst verschijnt
hij overvalt
te lang
het donkerrode,…
Diaspora
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
553 Je woont waarin je het beschrijft,
een bos kan niet lichter zijn,
je stelt je in op dingen, die je
drijft met groter diafragma vast,
haarscherp raak je het beeld,
uitgelicht in elk tegengesteld
contrast, ieder detail wordt in
kritiek getoetst, wisselend ontwerp
die dichters last verscherpt in
schijn en verwerpt de buitengrens,
in de…
Verloren welzijn
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
553 ik heb me moe
gedwaald
om liefde te doen verstaan
in jou en mij
doch weet niet waar, verloren wij de muze
dichter tot elkaar
dat ik volgen zou, ik volgde dan
terwijl jij sprak
op akkoorden van de weg
dat zich dichtte in samenheid
toch; drijf je weg op leeg papier
als ik aan je denk
gedachten dwalen naar een verloren welzijn
niet weten…
Aarde is zo schoon
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.034 De dichter spant de kroon.
Aarde is zo schoon, zo schoon, zo schoon!…
Eens komt het goed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
674 Jij bent een bijzonder mens
zegt hij
en gaat dichter bij zijn woorden staan
in zijn armen wiegt
hij mijn geschonden kind
dat even later
uit zijn handen glipt
verder
steeds verder weg
breekbaar
onaantastbaar
fragiel als ijskristal
in winternacht
"maar eens komt het goed"
vertrouw ik hem toe
'k sta op
en hervind mijn kracht…
Wens
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
616 De dichter van een lach en een traan
dat was de wens van mijn leven
en zo zou het ook gaan
het ging anders en op die manier beschreven
lijkt het op dat vreselijke ding
dat boven de schoorsteenmantel van mijn oude tante hing
maar goed, dit wilde ik zijn
een gekweld en eenzaam schrijver
achter een vies en versleten gordijn
maar nu ben…
Gabber
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
976 kost de nodige moeite
nu de weg naar dichterbij
plaatsvindt via jouw hart
maar op het slingerpad
naar jouw dromenland
verbindt zelfs mijn
meest eenzame stilte
de eenvoud van jouw dromen
met een werkelijkheid
die ik
als onbestaanbaar had verwacht
nu we gabbers zijn geworden
geloof ik weer in aardse dingen
daarom blijf ik dichter…
zoals het is gegaan
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
2.215 nog een laatste blaadje
dan zijn we verlost
vaak gegaan tot aan 't gaatje
dat heeft wat heel respekt gekost
maar ja als dichter moet je diep
buigen richting het klein zijn
want de mooiste inspiratie doet pijn
tijgers van het woud bij nacht
er is nog tijd en reden
en houd wacht
voor velen
een zwak voor ieder gedicht…
licht absurd (maar mooi)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
547 het laatste dwarrelende blad
een kroonkurk tussen kiezels
op 't pad van de begraafplaats
de verloren geraakte sigaar
met het kleurige bandje (AGIO)
en bij een witmarmeren zerk
de vaas met rode rozen
zo zoek ik met eigen ogen
in een wereld van wanorde naar
de kleine dingen die op het oog
niets om het lijf hebben
doch die mij als dichter…
In Holland staat een huis.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
515 Het is een levend huis
in oud model gehuld,
maar binnenshuis is het vervuld
met ruime, dichterlijke woorden.…
bananendoos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 klein
en stil bij
de Kringloop
in een doos
van stevig
karton samen
met andere
al dan niet
ingelijste
portretten
niemand zoekt
iemand in
de blauwgele
Chiquita doos
die een
opening heeft
aan zowel
de onder- als
de bovenkant
aan weerszijden
de luchtgaten
hij draagt een
gewicht van
18 kilogram
het deksel
ontbreekt
dichter…
Wijzer worden...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 Waar dichters zwijgen,
bereikt een mens het paradijs.
Het paradijs,
waar mensen verwonderd worden,
en wijs.…
voor de schrijvers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
656 schrijven om in leven te blijven
als klakkeloos rondjes lopen om
vervolgens te worden geconfronteerd
met chronische hongerklop
daar gehoor aan geven en dan
je pen het werk laten doen
was het maar zo simpel als domweg
het geluk in de dapperstraat
waarover de dichter J.C.…
Hoeve: "Vergezicht"
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
907 Dat is precies wat ik en alle dichters doen
om wat je schrijft ook lekker lopen moet
gelijk zijn aan wat m'n Bertha doet
in plaats van gras, je strofen minstens
zevenmaal herkauwen...…
Tijdelijk Bestaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
461 De dichter-schrijver heeft geleden
-Dat heeft hij mij destijds verteld-
Aan leven, hoe dat werd gespeld
Hij had zich zichtbaar moegestreden
Vaak ben ik, mede om die reden
Per spoortrein naar hem toegesneld
Heb hem getroost, stond dan versteld
Zag droefheid alweer binnentreden
Want niet in staat een woord te spreken
Trok hij zich maandenlang…
garnituur
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
408 dit is om te vinden
om niet meer te weerleggen
grijs in het gebied
overal ter plaatse
diep in het uur
dit is geen gouden vondst
dichter bij de kern
te verruilen met randverschijnsel
hoe later, hoe verder van nu
zowel volledig als desnoods
dit is de verblijfplaats
ongebonden aan toekomst
standvastig toekomend en ooit
wederkerend…
Goden welgevallig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
629 Dichters,
omdat woorden spontaneren.
Omdat wat losgelaten wordt,
een eigen leven leiden gaat.
Omdat een geslaagd gedicht,
op eigen benen staat.
Wanneer toeval liefde wordt.
Goden welgevallig.…
beter kijken
netgedicht
4.7 met 28 stemmen
866 (met dank aan K.Schippers)
om klare poëzie te schrijven
moet je dicht bij jezelf blijven
goed om je heen kijken en de
verwondering het werk laten doen
zoals dikwijls bij de dichter K.Schippers
het beter kijken een eigen
leven is gaan leiden
rest ons nog de leemte van
tussen zeggen en schrijven
die haar stempel drukt
op het ultieme…
Haiku Voor Alfonsina
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
410 Jij de dichter jij wachtte
Het einde niet af
Jij koos voor de zee
Daar liep je statig en trots
Over de bodem
Zeepaardjes schelpen
Lichtgevende zeewezens
Begeleidden jou
Vol van verlangen
Hebben zij uitgekeken
Naar jouw poëzie
Die jij zal schrijven
Voor hen op de zeebodem
Dood was niet je eind
Het was een begin
In de diepzee…
speels de wind
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
633 hem nog )
hij schreef over het schuilen onder het lover
en wist mij daarmee steevast te ontroeren
( kom daar nog maar eens om )
in zijn te korte bestaan speelde eenzaam zijn
en buigzaamheid van het verdragen
een uiterst belangrijke rol
zó mooi te zien hoe speels de wind
het riet met tederheid weet te betasten
als eerbetoon aan de dichter…