7557 resultaten.
Door engelen bijgestaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
792 wees niet bedroefd om mij
ik ben vredig heengegaan
door mijn engelen bijgestaan
die hymnen zongen aan mijn zij
verrezen ben ik aan de overkant
door een sluier van dichte mist
verscheen plots een hemels licht
kwam ik een zonovergoten land
hier heerst geen verdriet of pijn
alle lijden door de Liefde verzwolgen
onder 'n ijzige aardkorst…
De bonte koe
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
695 Na het weiden van de lammeren
en het werken op het land,
na het tellen van de centen
en het spellen van de krant…..
ligt hij beurs en uitgeteld
de benen morsig op de bank,
vergeet hij even vee en veld,
het mesten en de boerenstank.…
Waargenomen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 verdenking
Natuurlijk, roept er iemand
Ze hebben een slecht geweten
Zo zitten we gevangen
mijn behoefte om te leven
opgesloten in een spelonk
van mijn gedachten
met samengeknepen ogen
moedeloos zoekend
naar een uitweg
uit de dichte netten
geknoopt van misverstanden
tenslotte wegzwevend
van de werkelijkheid
Nergens een plek
om te landen…
Toestand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
535 Een soort van verzadiging
zoals na de feestdagen,
een heerlijke maaltijd,
het weer zoals vandaag
in dit land met van alles volop:
fluitekruid langs de wegen
zovele honden op strandterrassen
die niet bijten of grommen,
hooguit een beetje blaffen,
bijna mens
maar meestal liggen ze onder de tafel
ik zag er één bovenop een tafel lopen
niemand…
Ontmoeting
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 Loopt door de goudversierde stad
Ze heeft haar wonden licht getooid
Danst door de schitterende neon nacht
De tranen als steentjes rond haar hals
Zaait ze kermis uit haar rok
En zwaait wat naar pages
Die duiden naar het hemelbed
Maar als de rust het doek
En alles valt
Kruipt ze in mijn schouder
En huilt de tranen
Van dit veel te zoute land…
Ludieke stappen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
502 ik weet dat
jij geen rood
sprookje bent
maar het kapje
staat je zo goed
past heerlijk
op je olijke snoet
brengt de wild
piekende haren
weer tot bedaren
speels dans je
door het land met
de ludieke stappen
van het bijdehandje
dat straalt wie ze is
ook zonder prins
en het witte paard
heb jij je eigen slot
de ophaalbrug is
nog…
Nog lang niet dood
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
591 De dood fluisterde zacht, kom neem mijn hand
Ik breng je naar de bergen of de zee
Of naar enig ander land.
Ik riep op luide toon
een tuinman verwacht je in Ispahaan.
ga weg dood, je kunt me niet bekoren
Oké, dan niet, zei de dood
Dit keer heb ik verloren
Ik wacht wel af,
je zult ooit nog van mij horen.…
Blues van alledag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Het kind is groot geworden
het komt als koning
met pracht en praal
en een bende aan land
in de haven van weemoed
en de blues van alledag
Omringd door soldaten
streelt hij het bont
van zijn mantel
hij is geen held
hij brengt geen gouden tijden
geen loon naar werken
geen bescherming tegen onrecht
hij geeft alleen een show
van zijn…
Zeg me wie ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 Zeg me wie ik ben:
een boer die traag zijn land bewerkt
in elk seizoen zichzelf verliest
gebogen naar de grond
die ooit hem bergen zal ?
Zeg me wie ik ben:
een dichter die zijn woord verstaat
en in de klank zichzelve vindt,
een masker
dat de vraag herhaalt.…
Avondzon
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
491 Het oranje oog kijkt over landen
naar het dampend tanend licht.
Ik zie de laatste schijn steeds lager,
hoe het zich een uitweg baant.
Tot de westenwind de ogen traant.
De kleuren worden langzaam trager.
Dan is er niets meer dan gedacht.
Een dromend staren over zee.
De schemer neemt me mee
en bereidt er zo mijn nacht.…
Zonsondergang
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
578 Het oranje oog kijkt over landen
naar het dampend tanend licht.
Ik zie de laatste schijn steeds lager
tot het zich een uitweg baant.
Tot westenwind de ogen traant.
De kleuren worden langzaam trager
Dan is er niets meer dan gedacht.
Een dromend staren over zee.
de schemer neemt me mee
en bereidt er zo mijn nacht.…
Leefnet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 Wat er van dat fout geweven lieve leven
even bleef, het leefnet op het land getorst
een druppelspoor van vocht
tranen op een allerlaatste sparteltocht
aan die overkant op tanden knarsend zand gemorst:
Nooit meer samen zilten in het zoet van zee.…
Landjepik door 't Rode Leger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 .*
*
Hoewel Oekraïne stug is, niet opgeeft en dit ook voor de overige landen, voormalige SOVJET-republieken, zal gelden...!…
De Ster
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
563 Eèn voet stevig op het land,
aan de hemel Ursus Minor;
vertrouw op je verstand
als je supervisor.
Eèn voet in het water,
je intuïtie als Polaris;
geen gids is adequater
dan Stella Maris.
Elke man en elke vrouw
is een ster, trouw
aan de eigen bron
die stroomt, tussen mij en jou,
vanaf de Helikon;
liefdevolle Aeon.…
Omelet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 Ons duo lichte snelsonnettenheren
U weet wel, Danes en Bart Adjudant
Was gisteren de hort op
in het land
Zo heeft althans de Taalstaat doen beweren
Met sneldichter Alfredo
I. de Wijs
En Muiswinkel - dat is dus
altijd prijs -
Om lichte vogelzang te presenteren
Met eigen maar ook
Kick's andermans veren
Kortom, vandaag dan maar…
De bries van blauw
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
411 ze fladderen
landen heel
zacht op de
korrels zand
van het strand
een kleurig
bewegende rand
aan de zee
die om het zout
was verkozen
wij te midden van
de opengevouwen
vleugels toch
aan de teugels op
de bries van blauw
op de klapwiek
van stilte spreekt
schakering zijn spel
van verzameling
ongelijke delen
die toch als
kameleons…
Heavy jumbo
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
429 Oostwaarts
van het Gooi
krijgt men
helaas steeds meer
en vaker
met heavy metal
galm van echo's
holweerklinkend
in de smetteloze
wolkenlucht
te maken
knorrepotten
vliegend
naar de rust
der Malediven
hoger dan de
tetterende
olifanten
op Ceylon
meer jumbo's
landen op Schiphol
die zonder schaamte
's anderendaags…
Jambo, harambee!
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
527 .
________________________________
Een wolvenjacht van
honderdzestig landen
Wat houdt dat in, zo'n wereldjamboree
'Wij doen ons best, akela, harambee!'
Zou 'n welp in al die horden
niet verzanden?
Hun samenkomst één massakoempoelan
Als op het malieveld
pasar malam…
Misschien
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
664 de ochtend ademt zacht
en ik kijk naar september
meimaand van de herfst
ik zie de lindebomen
met hun brede kronen
en de witte berken
als verfijnde dames
ze kennen de waarheid
van de jaargetijden
ik geniet van mijn land
waar de hemel
het halve landschap is
misschien droomt de zon
van een vijfde seizoen
het stemt me gelukkig
in deze…
WIE SCHRIJFT DIE BLIJFT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
739 'Wie schrijft die blijft'
u kent het gezegde
en wie digitaal publiceert
die blijft voor de eeuwigheid
Op nieuw gewonnen land van de ZuiderZee
in Zeewolde komt er toch een datacentrum
niet zo groot als gepland doch groot genoeg
voor www.gedichten.nl en www.nederlands.nl
Johan Mostertman opent het feestelijk
omringd door levendige dichters…
De Gastarbeider
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
642 Als jonge man pakte je je spullen
En kwam naar Nederland
Het beloofde land
Je vertelde je familie in Turkije er is niets aan de hand
Handen zweet en blaren
De haren werden grijzer met de jaren
Niets is het wat het voor een Gastarbeider lijkt
Hij kwam met hoge verwachtingen
Dit was niet het paradijs
Ooit ga ik een ticket boeken
En ga naar…
Geëlimieerd
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
326 Je had me met deze sluitertijd
geen welsprekender afscheid
kunnen geven
van mijn nimmer in levende
lijve ontmoete verre geliefde
die zij zei te zijn
het deed pijn, maar ik ben
die pijngrens voorbij
heb haar verbannen
uit mijn gedachten verdreven
mijn gedroomde schone Elimia
mijn eenmalige Sheherezade
naar haar land van geboorte…
Volksbevrijding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
217 Dorre kleuren
kale grens-
heuvels na de winter
kleine vlekken, gatenijs
en bevroren modder
Oefenen
om het land te verdedigen
tegen barbaren
altijd tegen barbaren
die van binnen zijn
wat wij van buiten lijken
te zijn: primitief
in takkenpakken
machtige Enzilochmannen
het klassieke lopende woud
met grote warme handen
en wapens
bewezen…
Wie willen wollen wallen?
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
231 Ik wil niet meer weten
wat ze in Friesland
en Groningen wel wollen,
maar waar de rest van het land
slechts wallen van krijgt.
Die wollige taal
uit gewillige monden,
dat walgelijke
wat op de wal keert;
welwillend
in het walhalla van wol.…
tot in het dal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
283 de zon staat steeds vaker op
verblindende hoogte als zij
haar zachtgouden haren duwt
over onze afdraaiende zijde
de lichte nazomerwind
is hard geworden voor handen
in jouw bleek gezicht
begint de kou te snijden
en laatbloeiende bermbloemen
schenken een felrode glans
als bloed het land overstroomt
tot pal voor onze voeten…
Liefde is luxe
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
10 Politici moeten zorgzaam zijn
voor de burgers, dienen
wat de belangrijkste
algemene belangen zijn
Overal in het land
verkondigen ze wat die zijn
en soms zeggen ze
dat het ook doden is
dat het goede leven
nu even een te dure luxe is
dat we weerbaar moeten…
Schepping
snelsonnet
3.8 met 52 stemmen
3.540 Zie wat de Here schiep in zeven dagen:
De hemel en de aarde en het water,
de zon, de maan, de dieren en wat later
de mensen tot Zijn innig welbehagen.
De achtste dag had Hij geen geestkracht meer
en schiep uit puur chagrijn het pokkenweer.…
Noordeinde in zicht
snelsonnet
3.2 met 4 stemmen
858 De Koningin vroeg raad aan een bekende
Voor ruggespraak en raad, vrij onverwacht
Wie volgt er nog? Hans Wiegel? Dries van Agt?
Of willen we een grotere legende?
Dan doen we nog een zoektochtje naar hem
‘Op zoek naar Joseph’ (met de hese stem)…
Veranderend landschap
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
910 De tijgermug zoemt rond in Nederland
Terwijl ons volk ternauwernood verteerde
Dat men de eerste wolf al signaleerde
Komt nu wéér zo'n exoot. Per autoband
Eén wolf...páár muggen...marginale dingen
Maar zo beginnen veel veranderingen…
de brullende draak
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 diepliggend in het karkas dat leeft
en wordt gevreesd, de aarde schudt
haar reeds tot hol geworden buik
leeggezogen en onthutst schreit
moeder Gaya, er is niemand
die haar troost, de draak heeft
haar genomen met zijn diep gebrul
niemand die haar temt, in de boeien slaat
of haar woede verstaat
hij heeft vrij spel in het gekloonde
land…