4186 resultaten.
Mocht mildheid me doordringen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
565 Mocht mildheid me doordringen
zoals weldra het licht
van weer een nieuwe lente
mijn hart heeft opgericht;
Mocht mildheid me verzoenen
met dwaasheid en met waan,
ondanks de lepe streken
die ik niet kan verstaan.
Mocht mildheid me geleiden
tot waar ik met veel moed
een ander mens kan dragen,
hem liefdevol begroet.…
Passie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
812 door zijn hunkerende
bewonderende ogen
er is geen valse schaamte
dek me toe, straks als we hebben
liefgehad….als de hartstocht
heeft plaatsgemaakt voor
serene rust
dek me toe met een deken
warm van liefde en passie
het geluk dat we samen
mogen delen is zo groot
we hebben nauwelijks woorden
nodig om het wereldkundig te
maken…de lente…
Liefde en nectar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 genoten
door ons drukke bestaan al vergeten
ik bied ze je aan
voor een lach in herkenning
jij hebt die korenbloem ook zien staan
in het warme veld
waar wij wilden verdwalen
en samen de tijd vergaten
waar liefde zomergeel kleurde
een open plek die
naar liefde en nectar geurde
weer even terug
voor de eerste kus
die zo intens naar lente…
het geluid van tijd (1)
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
533 zie de tijd, liefste
en wat kan worden
laten we niet tellen, de schaduw
en de angsten of de nerven van een verdorde boom
ik ben een vogel in jouw handen
meervoudig en nabijer
dan ooit
zie de tijd
alsof we wonen in de haven
waar schepen voortgetrokken worden
door lange draden van lente
alles gaat voorbij
maar lief, laten we langs de zeeweg…
paasgedicht foppe
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.478 PAASGEDICHT
Ik houd van korte woorden
zoals lief en leuk
en ja en nee
god en mooi weer he
eigenlijk is het leven simpel
ik kan ook heel goed negatief nadenken
daar ben ik zelfs meester in
maar nu probeer ik iets positiefs
het is lente
de zon schijnt
nu nog een nachtje lekker slapen
o wat ben ik nu gelukkig
'k wilde je het je zeggen…
Dromenman
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
872 zou kunnen leven
wat zou het allemaal niet geven
vergeelde bladeren zien vergroenen
mooie meiden om te zoenen
Als je de tijd zou kunnen verslaan
het verval weten te weerstaan
weer bokje kon gaan springen
opnieuw die oude liedjes zingen
Toen je nog alles kon verwachten
met kroegvrienden schaterlachte
je vanaf de hoge toren dook
de lente…
De nacht valt grijs
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
505 en één nacht
slangen in de mand
kamelen zittend op het zand
de bazaar met koperslagers
het gewadenfeest in volle gang
geestdriftig bieden donkere ogen
de koper wordt altijd bedrogen
de nacht valt grijs
het stof en onbehagen smeult
in donkere zang en flakkerend vuur
de kamelen staan al klaar
bepakt met handel zonder daglicht
de lente…
Basho !
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
578 Ik ken je niet
maar ik denk altijd aan die kikker
die je ooit beschreef
zij bestaat door jou
misschien was het wel lente trouwens
in plaats van die vreselijke herfst
dat de kikker sprong…
de eerste sneeuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.040 woorden vallen langzaam
in de ochtend
het is november
een maand om niemand te vergeten
ik zie haar in de open buik
van het verleden
we fietsen de dag tegemoet
langs weiden die dauw dragen
leven en ademen het licht
zonder aarzelen
het sneeuwt vlinders
En vlokjes
Langs twintig lente
Seizoenen
ook dit jaar ga ik
stil
voorbij…
Winters hart
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
546 blijft,
Winterweer dat van
Geen wijken weet -
Vertoont vandaag tekenen
Van inzettende dooi -
Mid-januari en Hijmersma
Maait het gras alsof
Het juli is vandaag,
Fiets met open jas
En verder alleen
Een bloes door het
Dorp waar ik
Mijn leven leef,
Hoor de voorjaars-
Vogels fluiten
En heb het gevoel
Dat mijn nieuwe lente…
Is er een ander leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
504 het wenkt
met warme hand
op een roze wolk
met gouden rand
en ik stond
in de kou en regen
accepteerde het als zegen
omdat ik niet beter wist
of heb ik
me toch vergist
is er een ander leven
dat zoveel meer lijkt te geven
waar je lente ademt
en kippenvel krijgt
als je alleen al
naar die ander kijkt
heb mijn kleding uitgedaan
ben…
vadersnaam
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
957 een naam rust in de lente
rozerode bloesemblaadjes
vormen een warme deken
het zaad ontspruit
de aarde wordt weer groen
mijn gedachten zijn nog bij toen
is het al vier weken?…
Een lang verhaal (voor Arthur )
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 de lente
wist de lichte toon
van het vergeten kind
vast te houden
de zomer
liet veelbelovend
en gul het zonlicht
naar binnen vallen
in het najaar
voelde je voor het eerst
een ongrijpbare splinter
in je hand
de winter
kwam benauwend dichtbij
heuvels werden bergen
in het grensland
transformeerden de witte
in zwarte bladzijden…
Exposeert zich
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 in lange dagen zomeren
danst zon het ballet zonder
schaduw op een zinderende einder
kleuren herfsten
in warme barokke volheid
op het grote meestersdoek
ijle tonen winteren
als kristallen rinkelen in
de felle kou van het hoge blauw
alleen lente is uniek
zij creëert het eerste pril en groen
exposeert zich in ons hele doen
zo zet…
Opgeheven hand?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 De diepste kern
van steenvruchten
vergroeid met tijdsbeelden
als harde pit te kraken,
ongenietbaar, verdicht
tot hij de ogen sluit
wordt hij uitgespuwd,
op het geopende land
om z’n overwoekering vrij te maken
ontstaan winterharde pijnbomen,
de ziel stijgen boven de kruinen uit,
iconen sluipen het gedroomde binnen,
van de lente,…
Ijzige blikken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
481 temperament
maar deze explosie
was voor mij ongekend
er waren geen woorden
waartussen emoties laveerden
slechts de eruptie om te trotseren
woede koelde door
ijzige blikken en bevroor
toen ik probeerde te schikken
wij zijn het absolute
nulpunt binnen gegaan
waar liefde niet meer kan bestaan
ooit zullen wij ontdooien
wie weet gaat de lente…
refrein
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
727 en ik denk aan de lente
de zachte nevel die over de ochtend valt
't ongebonden licht
dat als een stukje van een melodie
dagenlang in je hoofd blijft hangen
jij zingt mee, in het midden, nog warmer
dan de wijde rivier die gelijk is aan het moment
waarin het oude wegstroomt
wij aan het onbekende likken
zoals bloesems aan de schuierende…
Lentekriebels in Zuid-Frankrijk.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
762 Geur van de lente hangt in de lucht,
terwijl de zon alweer dagelijks
zijn warme stralen laat schijnen.…
Lied van de Betuwe....
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
541 Voor Lente...
wordt nu pas
-achter de rug
van winter om-
een weg gebaand.
Wind uit
de goede richting
wolken?
ze blijven uit
In bloembeginsel
zet zich het fruit...
waarin we
-in een late zomer-
onze tanden
mogen zetten.…
Nieuw begin
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
815 ritselpapier
in de stilte zinnentuin
zoemen samenklanken
eerste hommellijfjes
vliegen in een lange zwier
-
opnieuw ademhalen
het laten van een zucht
de wind bolt zijn wangen
blaast regen uit de lucht
natte tegels drogen
voetstappen zoeken
het onbereisde pad
herkenning in ogen
en ik denk…
nooit heb ik nieuw
een beginnende lente…
Schitterend vlamt het hout
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
437 dan natuurgeweld
heeft mij beschadigd maar niet geveld
in opgeschotenheid raakte ik
vanzelf mijn wilde takken kwijt
profileerde tot volwassen zijn
schitterend vlamt het hout
waar lange zomers bloeiden en
helaas mijn omvang te snel groeide
nog kaalt geen meter van de top
maar in het ruisen van de bladeren
zingt mijn herfst en raakt lente…
Het rode rimpelde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 ik dacht
de appels rood
in het samen plukken
waar lente was gezien
moest ons dat toch in lange
zomeravonden gaan lukken
een oogst vol
zonnewarmte van
onze koesterende handen
hij verloor heel langzaam
al zijn fruitigheid
bleef in hoge kronen hangen
het rode rimpelde
verfletste ver voor tijd in
kleur en herfstige vitaliteit…
Drang
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
778 Dat is wat de mensen Lente noemen,
de moeder van een moeizame drang.…
Vogelvrij?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 Lente opent zich,
droomgebied stroomopwaarts,
maakt naakt en verlegen.
Deelbare verlangens,
strohalm en winterslaap,
echoput van geluk?
Uiterste balans,
onvervangbaar wat je kiest,
taal ondersteunt het evenwicht
Naast rivieren bloed
lang uit hun beding getreden
in een woestijn geronnen.…
Optuig in mijn geest
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
575 ik hoor het ruizelen
van woorden uit de
bomen van mijn dromen
die ik optuig in mijn geest
het is een feest
van groene blaadjes
prille tonen op muziek van
lente als de winter is geweest
in kleur bloeien akkoorden
als zinnen zich formeren
volgens regelen der kunst
schrappen en opnieuw proberen
wind draagt traag
wat inspiratie aan als…
Kringloopt bestaan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
612 ik zoek niet
de rust van het graf
wel het wiegen van
lange halmen en
bloemen in het gras
zij hebben dood zien
passeren in droefheid
en rouw konden zich
pas profileren in lente
na verdwijnende kou
samen zien wij bekenden
zij ordenen het groen
tot weer een keurig graf
waarvan de inhoud
op de eeuwigheid wacht
in dit schisma
van leven…
Het regende vannacht
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
539 Het regende heel zacht vannacht
fijn om het brein eens op te frissen
voor het raam een bed violen en narcissen
waar op elk bloemblad een druppel ligt
een fraai gezicht
hoe elke druppel weerspiegelt in een bloem
en zuiver zingt de lijster
haar tierelier in de nog kale populier
klein geluk wat voor mij lente heet
ik raak verstild
zie…
De natuur die weet wat
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
525 Lente in de winter
meibloemen in maart
hagelstenen in juni
herfstblad in de zomer
madelieven in oktober
alles is mogelijk.
de natuur vertoont grillen
ze keert de seizoenen
binnenste buiten
ze verrast ons met hoosbuien
naar een strenge winter
kunnen we wel fluiten.…
Blauwgrijze kou
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 zoveel
vitaliteit dat
je een direct
adept van de
schepping kan zijn
zongekleurde
levenskracht met
een stralende lach
waarvan het
altijd wel een
onsje meer mag zijn
toch kan
ook jij verstillen
bevriezen in
doorzichtig transparant
dat geen ruimte laat
voor een warme hand
onbereikbaar
opgesloten in
blauwgrijze kou
die een lente…
Handspiegel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 blanke maagd
in de wereld
voor afgunstige ogen en
onhoudbare begeerte
om aan den lijve mijzelf
als nieuw opnieuw
te ontdekken
Mijn dag en nacht duren
langer dan een mensenjaar
van de jongens en de mannen
die hun schilden rijgen
aan de snoeren van mijn jurk
die openvalt, mijn schoonheid
toont en laat betasten
om de geurende lente…