15538 resultaten.
de regenboog is opgedroogd
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
839 ik haal zonnestralen
uit elkaar en stapel
dan de kleuren
tot een regenboog
laat buien botsen
donder wolkt nog zwarter
dan de bliksem schicht
daaronder zit ik droog
ik leer de wetten
van het licht uit het
natuurlijk evenwicht totdat
de regenboog is opgedroogd
de rafels van de bui zijn
weggeschoren door de wind
in het blauwe van de…
Lentekoorts
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
896 Liggend in het hoge gras
keek Loes in Bas z'n blauwe ogen.
Eén van beide was van glas.
Hij had zich over Loes gebogen.
Ze lag te overpeinzen, hoe ze 'm
kon verleiden. O, die Bas!
Z'n oog viel op d'r blanke boezem.
Ze huiverde. 't Viel uit z'n kas.…
Goudkust
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
778 Onder de felle, wrede zon
gloeit vonkenspattend
oogverblindend gouden graan
tot aan de lage einder
De strakke lucht van Pruisisch blauw
staat als een reuzenstolp
over de zee van blinkend koren
dat rijst en daalt op windgetij
Zoals in Pharao's tijd
wijkt het uiteen, een diepe voor
Wij gaan er goudbestoven door
uitbundig roepend: Dag…
Ik heb vannacht
gedicht
3.1 met 33 stemmen
17.022 Ik heb
onder een donkere maan
naar een liefelijke
blauwe lucht
geslapen.
Twee vogels
hebben stro
in mijn handen gelegd.
Twee vogels
hebben gefloten
als fluiten,
als noodweer,
als kwade dagen
in aantocht.
Ze zijn weer weggevlogen.
Alleen Haleine
is gebleven.…
wintergast
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
723 je komt en gaat
bijt woorden de lucht in
en ik hoor kraaien
krassen
zwart de vleugels
op het ochtendbrood
terwijl de wind
de wolken doet beven
ook de tijd is dood
mijn ogen ooit blauw
en jij zoekt roem
steeds kouder en meer
ik had gedroomd vannacht
de vogels weg
in de ondergang
van het slapen gaan
geïnkt waren je veren…
Stilzwijgend vermoeden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
498 Een kale herfstboom reikt naar lucht
slorpt het blauw op uit een rode avond,
mijn ogen bewaren de donkere lijn,
waarachter een licht vermoeden
het onbekende in mist en nevel groeit,
langs het stilzwijgen van de raven
waarin een winters vlijen wroet.…
herfstblues
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.228 Het vallen van de blaadjes
zie ik met lede ogen aan
regen valt samen
met tranen
die ik nu laat gaan
alles grijs en grauw
geen straaltje zon
geen stukje blauw
in nevelen gehuld
verstrikt in m'n cocon
wacht ik met geduld
op een nieuw seizoen
die m'n herfstblues
doet verdwijnen
en de zon
voor mij weer
zal schijnen…
Liefdesgedicht...
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
2.843 Je zachte woorden nevelen
als dauw in een zomers morgenlicht
Je schrijft de ongeschreven bladzij
met het mooiste liefdesgedicht
Je zachte woorden strelen
als een geurende bloesem in mei
Je laat de letters in liefde zweven
over de roomwitte bladzij
Je zachte woorden koesteren
als de blauwe zee aan het strand
Je schrijft de woorden in passie…
verten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
935 de verre horizon
gouden korenvelden
ruisende halmen eerst blauwgroen
dan goudgeel deinend in de wind
met rode en blauwe stippen
de einder is nu bereikbaar
het goud verdwenen
strak zijn de gazons
bloemen binnen de perken
windmolens vlakbij
mijn wereld is klein geworden
geheimvolle verten verdwenen
het kind dat we waren
is een waardevolle…
jonge rozen
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
2.086 in de schaduw
van je wimpers
rust je blik op mij
vroege vlinders
boven onze hoofden
door de pergola heen
giet een blauwe hemel
de dag in repen
een teder spel
van zon en schaduw
valt uit onze handen
op de grond uiteen
langs okergele zuilen
nippen jonge rozen
met gave lippen
aan het prille licht…
Still standing
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.038 ja ik sta nog
boven de golven van het eerste uur
onder de palmen van je ogen
je ziet me niet maar ik ben er nog
bewegend, levend, zwevend
ja ik sta nog
onder de stralen van het blauwe vuur
in de regen achter de bogen
met opgeheven hoofd
bewegend, levend, zwevend
ja ik sta nog
de wind heeft me nog niet genomen
tussen de kiezels van…
het regent in Antwerpen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.030 er speelt een straatmuzikant
de blues als een echo
uit een andere steeg
de schelde stinkt
zoals de schelde stinken moet
voelt thuis als vanouds
de kaaimuur weerspiegelt
mijn jeugd die verdwijnt bij springtij
en keert weer terug
als de volle maan geweken is
en ik met mijn voeten
geen water meer raak
de blauwe steen blijft mijn bank…
Zonnebloem
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.032 De zonnekracht maakt het leven sterk
en geeft het nog extra kleur
tevens met die blauwe lucht
Ach, zo mag ik het leven wel...…
Ja liefste
gedicht
3.1 met 134 stemmen
31.754 Ja liefste Tot mijn lippen bloeden
Tot het plafond naar beneden komt
Tot de nacht wit wegtrekt
Tot de katten in de tuinen krijsen
Tot het licht de ramen openschuift
Tot er vogels door de kamer vliegen
Tot de buren over het balkon klimmen
Tot de fietsers op straat stilstaan
Tot het wolkendek openbreekt
Tot alles blauw is
Tot alles rood wordt…
De virtuele man
hartenkreet
4.0 met 17 stemmen
2.225 in de afzondering van zijn kamer
badend in een blauwe gloed
doet hij waar hij in het echt geen lef voor heeft
vindt hij virtuele moed
hier is hij spannend en interessant
wordt er naar hem gesmacht
in het echt waant hij zich onbemind
en voelt hij zich veracht
zelfs ogenblikken van echt geluk
geven hem niet de kracht zich te uiten
bang dat zijn…
Gouden horizon
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.349 Heb jij ooit dromen gehad
waarin je vogels zag
met zilverkleurige vleugels
voelde je je net zo vrij,
vloog je met ze mee
wolkenhoog
in de blauwe lucht
over land en over zee
Zag je de dageraad
aan de gouden horizon
denk aan mij
als ik van jou droom
met gesloten ogen
denk aan mij
als ik je toelach
met mijn haren
in de wind
Weet…
Ze stapelt wolken
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
633 ik ken de
plotse zomerwind
volle takken brekend
nog niet mijn herfstkind
ze stapelt wolken
in het blauw tot
grote hoogte hun grijze
onderkant verregent gauw
ik bliksem schrik
met weerlicht in jouw ogen
je lacht zo lief en
met een tikkeltje gedogen
we donderen heel zacht
want niemand hoeft
te weten van ons onweer
dat zal komen…
Rode vlieger
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.383 je rode vlieger
wat te spelen op het strand
kleine knul van amper zeven
met het touw strak in je hand
Tot jij plots toen door die rukwind
werd gegrepen in een vlucht
die jou meetrok in de wolken
van de allerhoogste lucht
Lang zag ik jou daar zo zweven
aan het laatste stukje touw
en ik dacht nog bij mezelf
goh - wat is de lucht toch blauw…
Terug
gedicht
3.0 met 46 stemmen
17.566 Wel water
dat niet blauw is zoals ik haar maakte
De zee is blijven liggen waar zij ligt.
-----------------------------------
uit: Tirade, nr. 1, 1996.…
Gesmolten gisteren
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
557 Ik ken jou,
klonk het naast haar
terwijl voeten zich
eindelijk weer
thuis voelden keek
ze verschrikt opzij
donkere ogen glimlachten
en in een flits zag
zij een hel blauw
zonnescherm en een ijsje
met vier bolletjes en slagroom,
ja slagroom
ik meende jou ook te kennen
sprak ze zacht, maar het ijsje
smolt samen met de herinnering…
in beweging van het leven
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.153 het ademt
wanneer winter
de bomen aftast
zoals jij de dagen
op glazen kalenders
langzaam geboren
en verder dragend, ver
weg
van kaartranden
met eenzelfde oceaan
die binnen in golven
en verklaarde waterwoningen
de lucht recht hangen
het ademt, jij ademt
in blauwe kruinen
en zelfs op een uitgewiste dag
als deze…
Oh broer
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
4.874 Oh Broertje van mij
Ook al ben je de oudste van ons vier
Je bent een gevaar
Voor jezelf en voor mij
Je ontneemt mij mijn plezier
Wees toch eens klaar
Wordt toch eens vrij
In plaats van schoppen naar iedereen
Kijk toch je been
Vol blauwe plekken
Je vloer vol vlekken
Je kranen die lekken
Je naasten die verrekken
Jouw kar nog te trekken…
Leysin 1988
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
715 De sneeuw dekt de hardheid
der lijnen toe
naar 't blauw van de luchten.
Onhoorbaar in lichtheid
zeskantig verzuchten.
Bij middagzon brekend,
tot water vervloeien,
de boomwortels lavend,
de kruinen doen groeien.…
de vruchten van ons stoeien
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
723 er was geen weg
toen ik jou zacht
mijn armen gaf
in eerst ontmoeten
je lach en ogen
wezen mij het pad
ik bloemde in
de borders als
verwachtingsvol éénjarige
jij groende in het geven
en bloeide snel het eerste
blauw na een lang leven
wij zijn de winter
doorgegaan en
voorjaarden in groeien
ook deze zomer geeft
de zon…
Bevrijdingsdag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
876 Hoog boven de stadse vijf mei-braderie
boven de schreeuwende scheermes-meeuwen
glijden twee buizerds traag in cirkels
donkerbruin afstekend tegen het blauw
de dag is vrijdag, het uur half drie
spiralen draaiend, hoger en hoger
tot ik twee stippen nog zie waar ik kijk
hun universum vermoed en hun vrijheid…
Rioja
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
1.708 Persen we met onze
blauwe-druiven-kussen
de ochtend in
een zilveren karaf.…
De leeuw en de hamster
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
793 De leeuw en hamster zijn goed bevriend
Want tijdens onderzoek is gebleken
Dat een leeuw gedurende hamsterweken
Giraal nogal wat verdient
Ik irriteerde mij groen en geel zei een vrouw
Maar sinds die giromaat, erger ik me blauw
(In de afgelopen zes maanden zijn door Postbank en Albert Heijn ruim 600
geldautomaten geplaatst…
Recht(er)
hartenkreet
4.6 met 15 stemmen
911 Een rechter huwde zijn Oekraïense bruid
maar had last van losse handjes
dat kostte haar blauwe plekken en wat tandjes
en zo verbouwde hij haar gehele snuit
En zo wordt men van de wet soms slechter
en is terecht het pad der wet niet altijd rechter
(De hoge rechter uit Leeuwarden die morgen terechtstaat voor een wurgpoging op zijn…
De Boom
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.116 Ik voel mij als een boom
wiens takken zich verwrongen
naar de hemel strekken
in blauw niets
Schreeuwend om aandacht
als kleine hongerige vogelbekken
elkaar verdringend voor elk eetbaar iets
Krachtenloos en talrijk boven
ben ik aan de voet geworden tot een massief geheel
verankerd in de aarde
Gesmoord, bijna geluidloos
komen er…
door hoop vergoed
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.266 een stil rumoer
binnenin mij
alsof je niet weet
dat meer dan handen
kunnen slaan
de ochtend van
de blauwe plekken
zal wel zakken of
ik laat ze wel knagen
onder mijn lange jas
die is nog wat zwarter
dan het dreunen van je stem
of de blinddoek die ik
letterloos moet dragen
om de kleurloze stenen
te stapelen tussen het
nachtbraken…