5695 resultaten.
Bonte struiken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
491 heb lang gezocht
naar een stuk land
waarop ik wilde leven
bomen geplant
voor schaduw en zekerheid
bonte struiken in het half licht
een heg gaf
warmte en overzicht in
beschermend omheinen
pas later kwamen
de bollen en bloemen
voor wisselende seizoenen
verhoogde borders
en bakken om van dichtbij
de bloei te ervaren
heb mij…
Bepareld met wat dauw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
574 een zwarte spin
spon draden tussen
zon en jou mijn bloem
zag de eerste trillen
in het ochtendlicht
bepareld met wat dauw
al gauw kruiste
een tweede lijn verfijnde
ruimte in afbakening
je bloeit nog lente
maar warmte en licht
zijn al getemperd
het web waarin
jij zit dreigt je
langzaam te verstikken
samen hebben we
de ragen…
Perpetuum Mobile
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Groen gras over verre velden
struiken zo hier en daar
een boom die geschiedenis vertelt
of een bos vol frisse geuren
een tuin vol weelderige bloemen
park met borders van kleuren
waarin concerten van vogelzang
mensen op bankjes langs paden
rust van water in rivier, meer of beek
geluid van klaterende waterval
wind zacht ruisend door de…
Voie verte, boucle 4
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
687 Ooit hoorde je een treintje zoemen
langs bermen vol van gele bloemen.
Nu fiets je op een groene weg
langs wijngaarden en wei en heg,
door rivierdal en lichte bossen,
langs muurtjes met bruinzwarte mossen.
Witte kalveren liggen loom
geschaard onder een schaduwboom.
Zo’n runderkring dring je niet binnen.
Daar moet een mens niet aan beginnen.…
Tussen al dat frisse groen
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
621 alles bloeit uitbundig
van wilde klaproos tot fluitekruid
en die hondsdraf met blauwpaarse bloemen
het is onkruid, ik weet het
misschien juist daarom zo fascinerend
je kijkt je ogen uit, zo mooi
de natuur in mei is oogstrelend
zelfs bij regenachtig weer
o God, hoe schoon, hoe mooi
het 'onkruid' bloeit weer weelderig
tussen al dat frisse…
Zomaar een glimlach
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
565 Zomaar een glimlach
naar het oude vrouwtje op de straat
dat moeizaam loopt,
naar de zware roker die het niet kan laten,
naar het kind dat verwonderd is om de regen,
naar de bloemen die dankbaar zijn
om eindelijk wat water,
naar de lindebomen die weldra
weer hun geur verspreiden en me
doen terugdenken aan mijn kinderjaren,
naar de zon die…
Zaad van lange dagen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
534 wij hebben
het samen gezaaid
ons zaad van lange dagen
op vruchtbare grond
die de oogst
in liefde zou dragen
maar naast bloemen
schoot ook onkruid
veel te snel op
tussen weelderig groen
hadden wij dat
te laat in de gaten
het verstikte
de vruchten met
taaiheid en kracht
maakte
van lange dagen
een donkere nacht
de grond…
Verse rozen
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
789 Wat doe ik hier, dicht bij gevoel
dat mij totaal vervreemd verlamt
willoos laat ik de boel de boel
door droge tranen ingedamd
blind voor waar wij ooit voor kozen
moet de oude bloem verdrogen
rozen wil ik, verse rozen
op de stelen van mijn ogen
toon mij tuinen om te wonen
waar ik mezelf nooit meer beperk
vrij om zwakte te bekronen
alleen…
Zelfportret
gedicht
2.2 met 9 stemmen
4.157 -
Ik die aan boeken en een bloem
geroken heb, en ze niet noem.
-----------------------------------------------------
uit In een mum van taal: gedichten 1968-2002; 2002.…
Gelukkig wie........
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Gelukkig wie hier
vast op God vertrouwt
en als een bloem zich
naar de hemel openvouwt,
gelukkig wie voor God
met heilig vuur
zijn lied zingt
als een vogel in
het vroege morgenuur,
gelukkig wie
Gods liefde ondervindt
in 't suizen van
de koele avondwind,
gelukkig wie de
zegen uit Gods hand
ervaart als milde regen
op het dorre land,…
De fijnste kamermuziek
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
545 ik heb de bloemen
van lente en zomer geplukt
alle kleuren verzameld
maar wit bracht geen geluk
de vruchten van herfst geraapt
een sprankelende drank gemaakt
maar door de gist
deelden wij kater en vlagende mist
harde noten gekraakt
tot de fijnste kamermuziek
maar in de wind verwaaide
de melodie slechts tot flarden
heb in mijn leven…
IK ben een arme man
gedicht
2.8 met 57 stemmen
13.416 Een hand voor mij
is witter dan een bloem
en het is waar dat woorden
mij vreesachtig maken.
Ik leef zo.
Ik ben zo.
Mijn dag verstrijkt
in regelmaat van schande.
Ik ben een arme man
en alle leven doet mij zeer.
------------------------------------
uit: 'Verzameld werk', 1984.…
mijn lief
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
842 als jij je vreugde niet op kunt, verblijd
langs sloot en pad de mooiste beelden plukt
pluk ik geluk
uit jouw stralen haal ik graag mijn glimlach
uit jouw mond de woorden die
klankvol een hoera bekoren
duizendvoudig
liggen bloemen glanzend in de zon
ik tel ze slechts in stille noodzaak
want hun rijkdom geurt uit nimmer
zoekgeraakte…
Natuur
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
565 Spinnen met tekens
Een vlinder vol kleuren
Bloemen in elke vorm
vol gevoel en geuren
Voor ieder een lust
De zee een zoute traan
De nacht de zon en maan
Een zwoele wind of een orkaan
De natuur geeft alles aan
de liefde de moed
Ze doet kwaad ze doet goed
De mens die de natuur ruimt
en haar niet ziet
Is de natuur vol van geduld
Zij die…
Ik schrijf over alles
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.084 Ik schrijf over liefde, ik schrijf over haat,
ik schrijf over bloemen die in de wei staan,
ik schrijf over dieren, en over geweld,
ook af en toe over de euro, dat irritante geld,
waar je nooit genoeg van hebt.…
Dame met hoed
gedicht
2.9 met 10 stemmen
5.228 Was ze een
woning, ze liet zich met wijnrank
en bloemen begroeien, groene klimop
die zomer en winter de vraat aan de voegen
verdoezelt, ze liet de haag
niet meer snoeien.…
Een jeugd zonder eind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
595 jij zong nooit
maar vertelt je pijn en verdriet
als ballade
sonoor schets je
zijn leven
de blijdschap van het begin
het groeien
de eerste bloemen
in een jeugd zonder eind
zacht klinkt verbazing
over de lente die blijft
een lied vol beginnend verdriet
van de zomer
die nooit zal komen
verstopt in een wereld vol dromen
je zingt…
rouw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
923 vlees en bloed en bijna
de nacht en de woorden
alles heel donker groen
angst voor een vampier
bedolven onder bloemen
het bevroren slachtoffer
tijdens een lange begrafenis
iets is van glas
grind onder schoenen
in de verte een vlakke zee
tijd als tussentijd
gordijnen gaan dicht
vogels blijven in de lucht en
dromen glippen…
OUDDORP
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 De bloemenvelden voor het duin
bloeien als een fleurige bloementuin
de kleurenpracht is zo machtig mooi
een bruid in lentetooi
De klim naar het duin is licht
dan een prachtig vergezicht
het witte strand met golvenrand
de bloemen aan de overkant
Een oog dat mij wil tonen
in een geweldig land te wonen
een briesje door mijn haren
ik wil…
Conclusie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 De bloemen zijn geplet.
Uit wat voor vaatje je ook tapt,
de bakens zijn verzet.
Ik heb je te hoog ingeschat
als zelfbewuste vrouw.
Nadat je me had liefgehad
verdween de passie gauw.
De zelfkant van jouw eigen ziel
zat meestal goed verstopt,
tenzij er wat te zwijgen viel
als jij iets had verkropt.…
Vreemd lichaam
gedicht
4.0 met 1 stemmen
10.896 Het woont weer in een te zachtgroen land:
gras dat lispelt,
gelogen bloemen.
En hier dit vreemd maar natuurlijk toch
eenzaam lichaam tegen mij aan:
wanneer de morgen komt,
sla ik mijn ogen ervoor neer
en slaap maar
en slaap.…
middagje achtertuin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
846 alleen wat schaduw tegen de hitte
over een tuinstoel met een boek
meer dan genoeg om zo’n lome
zondagmiddag te verluieren
onder de tafel bedelt een mus om
de kruimels van een appelflap
bijen zoemen nog gestaag boven
uitgezomerde bloemen
op het dak doezelt een honkvaste
duif terwijl ik traag de ogen sluit
en het boek haast ongemerkt…
Weeffouten?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 Zaai de paddenstoelen in mijn
herfstig hart als ik naar
onbekende oorden reis,
verstrooi mij in de sporen van de
golven van een bloemen oceaan
en zal ontwaken voor het naderende einde,
laat mij zwarte
aarde eten indien
ik in de armen stijg
van een argeloze orkaan, die
mij aan de geparelde zwijnen voert
als aandenken wat voor…
stormwind
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 populieren ratelen al, hun muziek
stuwt vogels voort tot hogere bestemmingen
in de grijsgeslagen regen wacht nog
een moment van rust, de zuiverheid voelt puur
als alles samenvalt
nu nog een enkele bloem, de blaadjes
in voorzichtig rood geopend
later, in de tweespalt van een fletse dag
vind ik plassen die als spiegels blijken
te bestaan…
sneeuw
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
574 Kristallen bloemen dwarrelen neer
traag meegevoerd met de wind.
Ze vleien zich behoedzaam
op de bomen, hangen als een witte slinger.
Het gras wordt de nacht voor hun dromen,
morgen kunnen ze al verdwenen zijn,
In de warmte van een lichte zonneschijn.…
Geduld, geduld......
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 Eens zullen bloemen bloeien
en bomen in blad weer staan
jonge dieren in ’t veld stoeien
wij samen de paden op gaan.
Dan zal ook de zon weer stralen
met golven warmte en licht
dan zal ik niet talmen of dralen
te schrijven een kleurrijk gedicht.…
Fuchsia
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
2.380 Zij gaf hem taartjes, zoete taartjes
maanzaadkoeken en sigaartjes
koffiekaatjes en likeurtjes
Jonge klare, sterke drank
en Irish coffee om te zoenen
echt teveel om op te noemen
want zij kreeg van hem steeds bloemen
die zij aannam met veel dank
Hij gaf haar rozen, wilde rozen
fuchsia's en gladiolen
sanseveria's, cyclamen
gentianen, druivenrank…
Vruchtbare regen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
566 Ja vond ik woorden
als water uit de wolken
op jong voorjaarsgroen
dat bloemen doet bloeien
waar vlinders fladderen
vogels tot nestplaats zijn.
Dat dan mijn woorden
als zonnestralen
omhelzen veld en beemd
paren met vogelzangen
zuiver zijn als ’t water
uit lieflijk kabbelende beek.…
Lentevriend
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.056 Alles is aan verandering onderhevig
de therapie, het licht, jouw papieren spiegel
het begint latent aanwezig
op het grondgebied van dromen
in het stedelijk landschap
brokkelt een beetje van jouw denken af
je ontwaakt in een genadeloze herhaling
van ontheemde bloemen die woekeren
alsof we samen schrijven
in een droomloze wereld
lentevriend…
Uit de schaduwkant
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 met een handvol slaap
dek ik de wereld toe
wens ieder goedenacht
zelfs bloemen sluiten
zacht hun knop onwetend nog
van duisters pracht
in edelstenen fonkelt
leven uit de schaduwkant
als licht na schemer strandt
ook zonder zon
bruist pure levenskracht
langs oevers van de nacht
met open oog en lach
zullen de kleine uren
weer…