29229 resultaten.
negen
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
732 O negen
getal van alles
zovelen
nog wat jaren
van lessen en testen
we gaan het beleven
ooit komt de mens zichzelf
keihard tegen
loop in de wind
of in de regen
het is je gegeven
wachten op de zon doe ik niet
het is het moment zelf
waar ik graag voor kies
wachten op niks
of niemand
of toch wel
stiekem
de negen
let``````````````s
go…
Joaquin Sabina (1947)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
519 19 dias y 500 noches
"de genezende werking van
de poëzie houdt mij op de been"
aldus de zanger/dichter
herstellende van een ernstige
hersenbloeding sprak hij
deze helende woorden
als een ternauwernood
aan de dood ontsnapte matador
kreeg hij weer vat op het bestaan
blijkt dat de poëzie de mens
sterker maakt dan men ooit
voor…
Tegenpolen ?
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
649 Adem het uit of in,
dat laatste woord
is een begin van een
regel of zin, dat
allemaal vormt de
zekerheid in taal,
resoneert de tekst,
verbaal in de tegen –
polen in een ware
zegetocht in de
ringen van de ‘nibelungen’
en de poëzie en op‘ de
schaal van richter’, in
de dingen die zijn vergaan,
blijft een mens een vrome
dichter…
Bommen en bedevaart
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
694 bleek is zijn verschijning
als een gravure in glas
de open handen
ijsblauw perkament
zijn vlassig haar verdraagt de winter niet
hij rilt,
ziet de mens in vrije val
schrijft bedroefd een laatste woord
zijn ogen naar boven gericht
het licht, zo schrijnend wit
hoelang nog
zullen engelen zingen
van vrede op aarde
terwijl zijn kinderen worden…
De oorlog
gedicht
3.8 met 71 stemmen
21.653 Het is een heldere zomermorgen
Door een heldhaftig mens
is het leventeken gegeven,
en zijn troepen trekken even
over de grens.
Overal op straat en
achter deuren, onder stoelen
worden de vijanden gevonden.…
Dierbaar
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.871 betrad
in taal van mist, pijn van regen
dat ik je bij me hield in schemering
mensen wegduwde uit de intrige
maar je bent mij dierbaar
als mijn eigen ik, zonder twijfel
je blijft steeds bij mij in dromen
die dichterbij durven te komen
je blijft jezelf, ook zonder masker
maalt niet om status, of veinzen
je blijft gewoon een geweldig mens…
Dromen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
907 Ik droom van mensen die voelen dat ik het meen.
Ik droom van iemand die onvoorwaardelijk van mij houdt.
Ik droom van iemand die mij vertrouwt.
Ik droom maar wordt het eens waar.
Ik word wakker en ................…
Nacht
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
869 De nacht verzacht mijn gedachten
Het moment van eindelijk rust
Als alle mensen slapen
En de maan de sterren kust
Dit is mijn tijd voor ruimte
Voor ontspanning en voor vree
Want als de zon weer opkomt
Moet ik een dag weer mee
Weer mee in alle drukte
Waar een mens zo moe van wordt
Ik laat de gordijnen nog even dicht
Mijn nacht…
de nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 op een uitgestorven kruispunt
vliegt de vlinder tegen de wind in
in een leeg landschap
valt de mens uit de tijd
in een verlaten kamp
beoefent de man de deugd der traagheid
vanaf een lege sokkel klinkt tevergeefs:
houd me, houd me tegen het licht
in de nacht zoek ik naar de leeuw
die brult als ik slaap
wacht ik op de nachtvogel
die dingen…
waarom
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.611 Waarom is het leven zoals het leven is
Waarom is het verdriet zo groot bij een gemis
Zoveel verdiet kan een mens toch niet aan
Waarom gebeuren er dingen die je niet kan sturen
Waarom gaan er mensen bij je vandaan
Is er een plek waar ik je kan vinden
Is er een teken die ik moet weten
Is er een weg die ik kan volgen
Om je weer thuis…
Ik waag het weer
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
624 ik zie hoe de winter
haar rust als in een prent
aan de aarde wil opdragen
hoe elk sprankje licht
fonkelend uit de verte
de mens kan behagen
bevroren bladeren
ritselen in kwetsbaarheid
een verfijnde wijs
ijsbloemen tekenen
zich als een glasschilderijtje
flatteren het stemmige grijs
de merel trippelt
tal van sporenpootjes
op…
Kerstwensen
netgedicht
1.8 met 22 stemmen
3.093 Niet omdat het moet, maar omdat
ieder mens voor mij bijzonder is.
Ik ze nu vaak zie of weinig hoor, met
Kerstmis zal ik ze mijn warmte schenken.…
Tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 In de Sahara zwommen vroeger vissen
En op de Noordpool joeg de krokodil
De mammoet stampte, verder was het stil
En er liep nog geen mens te kissebissen
De sterreling die hier de boel komt checken
Zal ooit van ons geen spoortje meer ontdekken.
AMSTERDAM – De Sahara bood duizenden jaren geleden mogelijk onderdak aan vele soorten vissen.…
Afscheid.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
670 Laatste rustplaats van
een mens, omringd
door dierbaren en
allen die ze liefhad.
In deze stilte zingt
plots de merel zijn
mooiste lied, als een
laatste groet aan haar.
Heel even komt de
hemel naar de aarde
warme zonnestralen
drogen onze tranen.…
Lieg ik of: zeg ik de waarheid niet
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
636 Als men me vraagt, hoe gaat het met je,
zeg ik goed,
als men me vraagt hoe voel je je,
zeg ik goed, als men me vraagt,
lekker geslapen,
zeg ik jawel hoor,
Een mens liegt wat af,
want ik voel me helemaal niet goed,
het gaat helemaal niet goed en slapen,
dat is helemaal veel en veels te kort.…
We zijn ontgrensd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
591 Geen mens,
geen ding kan ons ten diepste laven.
Het zijn in ons doet steeds opnieuw
de grenzen breken – vaag voelen wij
de wekroep die niet enkel hier en
nu gelenigd wordt. We kunnen
niet bezitten wat ons trekt, de roos
is roos, ook los van ons begrijpen.
We zijn ontgrensd en leven met
onstilbare verlangens, met oneindigheid.…
Door andermans ogen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
612 Ik heb eens mijn leven bekeken
Door de bril van een ander persoon
Ik zag o zo vele gebreken
Vol gelach en onwaardig gehoon
De nacht die ooit is begonnen
Is nooit meer veranderd in dag
Dus vecht ik hard maar onbezonnen
En luister ik naar dat gelach
Altijd zal ik nu blijven kijken
Naar de lachende mens om me heen
Omdat het mij zo mooi zou…
Pijn daalt neer
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
916 Zichtbaar wordt
de pijn van
mijn hart
in het vallend
donker en
het vale licht
achterblijvend
na de gestorven
dag
die louter
pijn was
voor de mens
die zocht
die zoekt
en zoeken zal
naar wie
hij zijn kan
Opgedragen aan mijn vrienden, de bezoekers van dak- en thuislozen opvang De Open Hof aan de Spilsluizen in Groningen…
De kleine oorlog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
812 Oorlog en vrede, liefde en
haat vervagen tussen slierten
van mist en nevel
een mens ervaart snel wrevel
wanneer liefde wordt
aangevallen en beschadigd
resten alleen nog enkel
onbegrip en pijn...
Het is zwaar en moeilijk
om oorlog om te zetten
in vergeven,
het is zwaar
om een middelpunt te zijn
van blijdschap leven.…
SNS
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 Een nieuwe topman bij de SNS
Die voor een half miljoen de bank gaat leiden
Terwijl ze uw pensioen aan stukken snijden
Vindt Rutte zo'n beloning geen exces;
'Voor minder dan die fooi mijn beste vrinden
Is er vandaag de dag geen mens te vinden'.…
Een heengaan
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
732 Heimelijk kwam het kleine vergeten,
het maakte haar soms boos,
even niet meer weten,
een mens, zo veder broos.
Dagen gaan nu zonder weten
heen, in stilte, akelig duister,
gekomen is het machtige vergeten,
vervlogen zijn haar levenslust en luister.…
droomwens
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
504 zwaluwen boven de stad
ze waren er ooit om mee te schrijven
aan een lange zomerzucht
maar nu de lucht geen tekens geeft
van wetsveranderingen, neemt het af
hun graf gegraven door ons, mens
op een terras zit stil een jonge vrouw
ze droomt in duizend witte tinten
over wat ik wensen zou
schoon
gezuiverd
door het bloed van alle dagen…
Niet deugen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
459 voorbij
Mag gaan -
Niet zo maar lezen,
Zachtjes voor me
Uitstaren of
Genieten van alles
Dat er is
Of niet is -
Vroeger was ik er
Bang van, bang van
Mezelf, bang dat
Ik tijd zou verspillen
Wat me door mijn ouders
Ernstig ontraden was
Nu weet ik dat ook
Ik wat rafelranden
Mag hebben, een
Zwart stukje zoals
Ieder mens…
Mijn golven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
564 De golven van mijn tijd
In regelmaat
Van mij af
Op mij af
Golven
Pieken
Dalen
Zonder mij geen mens
Die ziet wat komt
Wat gaat
Wat stijgt
Wat daalt
Zonder mij
geen vloedlijn
Geen eb geen vloed
Geen piek geen dal
Ik bepaal wat hoog is
Wat laag is
Ik vorm de golven
De golven van mijn tijd
In regelmaat
Op mij af
Van mij…
Het schuifelt voort
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
485 waar is de moed gebleven
om je als mens
onder de mensen te begeven
het schuifelt voort
zonder op of om te kijken
loerend naar het schermpje gelijken
zelden vang ik nog een blik
van kijk mij eens aan
ik zie jou en hier ben ik
samen zon en warmte delen
in lichaamstaal de tekens spreken
van blij zijn met elkaar
in raken herinneringen…
De kling en het graf
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
573 weer wapperen banieren
gedoopt in bloed
hun wellustig lied
schreeuwen de torens
in lange uithalen de
honger naar nog meer gebied
het rigide polariseren
onder druk van geweren
werkt tot het ultimatum barst
in de opmars naar macht
worden vrouwen en kinderen
meedogenloos wreed omgebracht
zij treden in sporen die
de mens lang heeft…
www.mijnpedicure.nl
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
634 Eeuwenoude gebinten,
Kromgetrokken door de tijd,
Dragen het dak dat
Mens en machine beschut
Tegen storm, water en sneeuw;
In alle eenvoud bieden zij
Bescherming tegen aanvallen
Van buitenaf -
En nu wappert aan de noordkant illegaal
Dat vale dundoek, www.mijnpedicure.nl,
Binnen een paar weken al
Goor geworden nieuwigheid,
Duurzaamheid…
S.O.S.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
825 - Elk mens dat kwijnt in dit rumoer
heeft amper zicht voorhanden
Heb jij nog wel het juiste snoer
laat ook zijn licht dan branden -…
jihad
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
461 je moet een goed mens zijn
en je afvragen over het geloof
ik help iemand over straat
een aardige vrouw die mij bedankt
en ik denk aan God en Allah
dat zijn woorden
voor een eindeloos heelal
en voor een gebed
God Allah help mij
ben hopeloos verloren
in deze straat in dit leven
God Allah help mij
ik hou van dit leven
in deze…
Gillen aan de grens van de waanzin
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 Krijsen als een varken
Gillen als een dolle
Je bent alle grenzen
En jezelf voorbij
Niet alleen de mens
Die je bent maar ook
Die om jou geven
Zijn uit zicht geraakt -
De nieuwe dag is
Aangebroken, het licht
Schijnt levend naar binnen,
Het delirium dat je uren
Lang in je greep hield
En je levend dood maakte
Begint te dooien…