4522 resultaten.
Uit niets
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
629 Zoals poëzie begint
een opwelling in een leegte
aarzelend een eerste woord
Een primaire zet
verschuift het beeld
dwingt tot een opvolging
beperkt de keuzes
Gedachten en vergezichten
vinden verbindingen
met het onverwachte
Veel blijft onbeschreven
kleurloos en open ook
één snede van de zin
vult ganselijk en volleerd.…
voor Luuk (22-12-'10)
netgedicht
4.0 met 50 stemmen
2.210 (bij de geboorte van mijn kleinzoon)
ik zal ergens moeten beginnen
op die koude woensdagavond
in december bijvoorbeeld
hier vangt de reis aan
vanaf de prille start naar de
voor jou nog zó verre toekomst...
doch als je opa je raden mag
dan wil ik alleen maar zeggen
'neem er de tijd voor jongen'…
hoe los blad
gedicht
2.5 met 6 stemmen
5.585 vandaag hier en daar een windvlaag die wild wordt
van losvast blad, het is een windvlaag die alles losmaakt
en weer loslaat, behalve haar woesjwaai met blaadjes
morgen kans op een windvlaag met vlinders in de buik
ze fladderen rond blaadjes die hun boom loslieten
wees alert: de blaadjes springen op vlinderen mee
hang ik een zwerfblad terug…
ik ben gedicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
541 kaken gehecht
aan de pezen
van de gevoelige snaar
zo de klanken vals klinken
onzuiver mijn hart doordrenkt
verdronken in portret der eenzamen
echo dit
een houtje touwtje effect
in een dominoreeks van gedachten
stort mij in
stroom in mij
verzacht me
tot in de kleinste vorm
eerlijkheid
bouw me op…
's Mensen begin en einde
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.294 Wij eindigen zoals wij zijn begonnen:
Kaal en onmondig en sentimenteel.
Alles wat leeft keert weer naar de oude bronnen
Van 't paradijs. En dan? Ach, weet ik veel.…
Crescendo
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Bladeren aan bomen
langzaam verkleurend
om uiteindelijk
door een zuchtje wind
te dwarrelen op de grond
Worden met een ferme haal
opgeveegd
weg
Wat rest is een kale boom
waarvan takken reiken naar het weinige licht
wachtend op wat komen gaat
Want eens
onder invloed van warmte en licht
zal het leven terugkeren
en zich zichtbaar uiten…
Beginselen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
537 De beginselen begreep ik
uit wat voor handen was
uit hemelse bron
er was een schaduw
zonder verlangen
er kwam zonneschijn
zonder schaduw
en in de stilte
hoorde ik jouw naam
onuitspreekbaar
alsof er niemand
jou kende
was je alleen
soeverein
teder aangetast
door sentimenten
riep je mij
naamloos
terug in het verleden.…
Zing je nieuw lied
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 De ether zingt een
eigen lied
nieuwe morgen
nieuwe Mei
zo anders
een uur vervoering
samen merels en meesjes, duiven
vinkjes en fiere haan al door elkaar
uniek danklied voor
zon in natuur
betoverend mooi
zachtjes en teer
hoopvolle tinten
plots open
opnieuw geboren
Enchantee…
Opening
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
711 Na het vertrek van nevel
opent het licht van de dag.
Met de warmte van de zon
is het weerzien van jouw lach.
Nu met de harmonie in bezit
verschijnt jouw inspiratie
Ook al lijkt het met de mist
een ochtend van deceptie.
Het is jouw openheid
rooskleurig in de geest van.
Na de sluier over het land
boekt zich een nieuw roman.…
Geluk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
656 Mijn pen stroomt over van geluk
wat ik ook schrijf
het kan gewoon niet stuk
blijdschap
vreugde
glimlachen
je ziet
mijn geschrift mist enig doel
het is zonder overdrijven
vasthouden wat ik heb
dat blij gevoel
dronken van geluk
alle bloemen die ik voor je pluk.…
Boemerang
gedicht
3.8 met 4 stemmen
6.844 Hij is bewusteloos. Vrouw Niets ontwaakt.
Het niets versmelt zich met de sprookjesprins
En wordt ook door begeerte aangeraakt.
Nu, niet verliefd, maar toch wel enigszins.
Het niets komt uit de slaap en de begeerte
Uit niets. Verschrikkelijk zijn deze drie.
De zon is dof, de wereld omgekeerd,
Er zit een haarscheur in de harmonie.
De jeugd…
En ik hou zo van jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
726 En ik hou zo van jou,
van jou alleen Peter,
Jij, jij bent, niet meer alleen,
alleen, bij mij,
En ik hou zo van jou,
de stappen die ik zet,
zijn voor jou, voor jou alleen,
en ik hou zo van jou.
En ja, ik, weet, hoe eenzaam
jij bent geweest.
Zo lang Peter,
Maar ik hou zo van jou.
En jij houdt ook van mij,
Mijn gedachten zijn voor…
Manieren van Dobbelen
gedicht
1.7 met 3 stemmen
2.451 We zijn bij elkaar gedobbeld en zijn donkere handen
zijn mij onbekend, die kleine botjes als takjes
onderhuids ruiken naar tabak en dure poeder
hoeveel kinderen hoeveel vrouwen wonen er in die handpalm
ook je dood.
Zijn lange nagels, die jagen mij vrees aan voor straks
als we
maar eerst die hals uit, die nauwsluitende Sehnsucht.
Wat doen ogen…
Het oneindige
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
640 Lang, verleden
Ben ik ontwaakt
Uit het oneindige gekomen.
Het duurde even
Voordat ik mij werd
Bewust van Leven en Zijn
Echter, daarmee kwam
De strijd, niet willen weten
Dat het tijdelijk is
Slechts kort
Heel even
Eens, zal ik losmaken
Om mij weer te verlaten
Mijn ik weer terug te geven
Aan het eeuwige niets
Het oneindige…
afscheid in termen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 het offer gebaart naar lege woorden
die zich uiten met verzen die ik niet ken
toch beweegt mijn mond in de klamme
wind waarvan ik weet dat die me bevrijdt
beloften zijn de knopen die de storm
schuwen voor grijpgrage schuldenaren
welken mij de drempel over laten treden
met bewegingen die ik eens terzijde had gelegd
de ruimte gebaart naar…
Hoe het begint
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.264 Hoe het begint en hoe het eindigt
de rode lucht en daarvóór in zwart
de lijnen van zijn hand: het probeert
een tekening te maken van zijn
werkelijkheid, die de onze wordt
maar die we maar niet kunnen
begrijpen in het licht van de dag.
Het is de schilder van brekende kleuren
en wij zijn zijn ogen, sprakeloos
zien wij alles groeien en verdwijnen…
Geestverruimend
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 Als zij opstaat
komt de kracht terug
De weg opgaat over de brug
naar een plaats waar alle geliefden komen
bij elkaar
Haar brug ontsluit mijn gehele ziel
Haar tocht door mijn geest
scherpt hem
verruimt hem
Zorgen en zonden verdwijnen
Kwaadheid maakt plaats
Zij verruilt alle pijn
voor een bevrijdend blijvend bestand
tussen liefde en natuur…
Lichtval
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Een dag was geen dag
De nacht was er altijd
Het is de reis
Zegt iemand
Een reis naar niets
Een reis zonder monumenten
Geen bezienswaardigheden
Geen attracties
Zo leeg ook mijn hoofd
Een schaduw op haar gezicht
dat ik niet zie
Het werpt de grauwsluier van mij af
Toont alle schoonheid
die innerlijk verdampt was
Ik kan ze nu aanschouwen…
Stijlfiguren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 ik vraag me af
of er verschil is tussen
droom en belofte
aanraakbaar met de hand
op roerloos bezit, volstrekt
en zonder eindig weten
de adem van nu
gulpt met sluimerbesef
aan lichtjaren voorbij
sporen van naamlozen
beklijven met wildkrassen
aan steile wanden
toch, hemelgewelven
krimpen tot kleine boeken,
zijn in oogwenken gewist…
aanhef
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
573 vooruitlopend op een zon
die ook toen scheen
op bladeren die zich
destijds ook verloren
volgens het strijdbare, het tegengas
van het tegenstrijdige
dankzij een verlate kennismaking,
het voedzame van een
maaltijd die wacht
dit zich neerleggen
in eerste aanleg,
nog voor het voltooien
dat alles achterhaalt…
Verliefd
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
480 Het wekt verbazing
dat ik in gedachten
bloemen laat verwelken
in de eenzame vaas
op het dressoir
ik leef nu vrolijk verder
met een tuin in mijn buik
in een jurk die te groot is
om stilletjes in te wonen
en jij in een ver landschap
traint jouw manlijke spieren
voor de omvangrijke spiegel
die diepe dromen laat zien
later wanneer…
5- luik kettinggedicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
642 Ze zocht een anker, dat kon wachten
een hou vast voor een nieuw begin
Wel zonder Meer, die liet zij achter
wat moest ze met die zeemeermin?…
[ Klappen op mijn hoofd ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Klappen op mijn hoofd.
Zo kan ik niet nadenken --
wat eraan te doen.…
Puberen
hartenkreet
2.9 met 35 stemmen
5.918 Toen we bij elkaar in de klas kwamen
Hadden we het nog niet door
Er gebeurde zoveel in die tijd
Nieuwe klasgenoten en lokalen
Meer leerkrachten dan we ooit hadden
En zoveel verschillende boeken en vakken
Er was een nieuwe periode aangebroken
Een heel nieuw begin voor allemaal
We dufden nog niet gelijk een relatie aan
Daarvoor waren we nog…
Winter 2002
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
4.562 Ik heb de winter niet eens zien komen
Ik heb de herfstbladeren niet zien gaan
Voor dat ik het wist waren ze van de bomen
Mijn leven heeft 2 maanden bij jou stil gestaan
Nu in de winter zal mijn hart opnieuw bevriezen
Net als de straten en het dorpsplein
Ben zo bang jou te verliezen
Want onze tijd was zo fijn
Nu zit ik vaak alleen en begin…
Mijn Naam is Heidi
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
2.543 thuis
Wanneer mijn mama wel komt
Probeer ik lief te zijn
Misschien krijg ik vanavond dan maar één klap
Maak geen geluid
Geluid geïncasseerd,
Mijn papa is terug van Charlies bar
Ik hoor hem vloeken
Het is mijn naam die hij roept
Ik druk mezelf tegen de muur
Ik probeer me te verstoppen
Voor zijn kwade ogen
Ik ben zo bang nu
Ik begin…
Getackeld
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.904 grove werk en ook zeer fijn
hij dacht wel eens aan haar teckeltjes
die hij hangbuikschuddend dribbelen zag
naast -dat moet gezegd- die mooie benen
zo ging onbewust zijn hartje overstag
daar kwam ze weer, en jawel, hooggehakt
dribbelde ze blind verliefd de winkel in
de hondjes om de geur van vlees ronddansend
een abrupt einde van een mooi begin…
Lange weg te gaan...
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.144 Een lange weg terwijl de tijd ons voorbij raced
Hopelijk begin je bij jezelf vanaf het moment dat je dit leest…
mijn naam is sara
hartenkreet
4.0 met 27 stemmen
2.314 niet thuis
Wanneer mijn mama wel komt
Probeer ik lief te zijn
Misschien krijg ik vanavond dan maar één klap
Maak geen geluid
Ik hoorde net een geluid
Mijn papa is terug van Charlie's bar
Ik hoor hem vloeken
Het is mijn naam die hij roept
Ik druk mezelf tegen de muur
Ik probeer me te verstoppen
Voor zijn kwade ogen
Ik ben zo bang nu
Ik begin…
op weg naar Hernehim
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.186 regen
een hemels degen
houdt mensen van de straat
ik voel me veilig onder de plu
maar stap in een plas nonderdju
was al verlaat
en na een uur van verdwalen
neem ik lijn veertien naar Zeeburg
om toch nog op tijd ergens het begin te halen
vraag me af of hij wel gaat
veel trams passeren
maar de zondag kent een ander ritme
mijn lijn rijdt…