3499 resultaten.
Vaarwel mijn zoon
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
733 Vaarwel mijn zoon, leg je hoofdje neer
De nacht valt voor jou, je bent aan het einde
Van je zo korte reis, slaap nu mijn kindje
Je voorouders, die voor je waren
Ze roepen je mijn zoon, van verre oorden
Huil niet mijn kind, ga de weg die je moet gaan
Spoedig zul je hen zien, die je eens zijn voorgegaan
Charon zal je leiden naar het Zomerland…
DE KIST VAN KARTON
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
1.736 te pleiten
we zijn schuldig iedere keer weer
staan totaal niet in ons recht
zouden bestraft moeten worden
vluchten voor de verantwoordelijkheid
leg me uit de grondslag van zijn gedachten
het grote waarom van dit leven
waarom het telkens weer gebeurt
de reden, draai er eens niet om heen
de begrafenis was somber en triest
stoet heel kort…
De schinkelwink
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.171 Ze heeft geen protzels, moet op pad
op korte, kromme beentjes.
Ze heeft een protzelschinkeltuig
en schinkelt om den brode.
De weg is lang, het pad is ruig,
maar protzels zijn de mode.
Na lange tijd komt zij weer thuis,
een grote tas vol protzels,
haalt haar machientje uit de kluis
en slurpt een bord met schnotzels.…
Vrij
gedicht
2.4 met 31 stemmen
13.496 In die korte momenten waarin ik helder
ben vraag ik mij af: ben ik een wezenlijk deel van de rivier?
Wanneer ik ontsnap zal zij dan sterven? Is het de bedoeling dat ik
ontsnap? Zijn er daar soortgenoten? Kan ik daar leven en ben ik
daar eerder geweest?…
BeLEEFdheid
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
811 antwoord geven
ervaring van het eeuwig leven
een aangeboren ideaal
een onbegrepen deel zal blijven
waarvan de schokken zwakker, lichter
zullen zijn en worden
aanvullingen zonder reden
idealen, te vuur en te zwaard
reeds lang bestreden zijn
zijn nu volmaaktheid zonder grenzen
waarin dit wezen leven mag
met geërfde gaven, onwennig
maar kort…
IJdelheid
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.053 Wij wandlen een poos over de aarde,
een ogenblik slechts, een kleine stond;
we gaan door de "levensgaarde"
en blijven een korte tijd "gezond",
we slapen, we praten en eten,
och, alles slechts een kleine wijl;
't is gauw weer verdwenen, vergeten...
Is 't leven geen snellende pijl?…
Mijn vader
gedicht
5.0 met 1 stemmen
21.780 Slaap maar, vader,
droom van iets moois,
het mooiste wat je ooit in je lange altijd te korte leven zag,
de frambozenlimonaderoze avondzon boven de zee
bij Vlissingen, het weerlichten in de nacht
boven de zee bij het vissen, de maan
die als een zilveren vis uit de hemel kwam springen,
het ogenblik dat je beet had
en iets ongeduldigs aan je vislijn…
zondagmiddag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
679 heelhuids gonzend oplicht
de afloop heerst met gedempt zwijgen wanneer
groepen naar de uitgang rijen niet gewonnen verloren
de clubtrots schoenzolen vlakken van trappen het verhaal
duikt omvochten in afgemeten passen
de zondagmiddag verglijdt afzienbaar met de laatste
sportberichten het schemert vroeg in de kamer een radio
vult aan met korte…
zwart of zoet
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
679 die keer dat u uw lief omsloot
tezamen met de zachtheid van de regen
of aan de warme houten tafel en het kaartenhuis
dat u samen met grootvader bouwde, de muren immer
van wijken wisten
misschien geeft u terug inhoud
aan de halve kop, het verhaal dat een goede vriend vertelde
waarop de tijd geen effect had
wij kijken naar elkaar in dit korte…
Medaillon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 Haar wereld stortte in, met die van
hem voor eeuwig in het donker
daar herinneringen
vergeeld
in zwart-wit, zich tot de dood
een plaats hebben verworven in
de kamer voor eeuwig
Bladgoud
Siert wanden in die binnenkamer
Een andere ruimte vergaat
voor een belangrijk deel
heel triest
Het heden snelt naar het verleden
in termijn van kort…
Kees.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
763 We vonden Kees altijd een beetje raar
met z'n sproeten, z'n pukkels en z'n peentjeshaar,
z'n rare loopje, z'n ogen ver uiteen
en dat ene veel te korte been.
In de klas werd je altijd gesard.
Ook de meester zette je apart.
Geen dag ging er zonder straf voorbij
tot aan die trieste dag in mei.…
Aapje Jaapje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
828 vind het geheid
zelfs onder je hoed
ruikt hij het nog goed
echt overal doorheen
bedoelt het niet gemeen
maar vind het zo lekker
en baalt als een stekker
als iemand weer boos is
terwijl hij iets weggrist
wordt soms zelfs hardhandig
dat is niet verstandig
men pakt het dan af
krijgt hij weer straf
dan maakt hem heel boos
voor een heel korte…
afgewezen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
898 ze wist zich al afgewezen voor ze eraan begon
toch liet ze zich door niemand weerhouden
haar vreugde was dan ook van korte duur
gevoelens van haat overspoelden haar
ze kon ( wilde ) niet loslaten….ze hield vast
en haatgevoelens zijn sterke emoties
bovendien projecteerde ze deze gevoelens
op de verkeerde
zoals meestal gebeurt
afgewezen…
Naakt?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
673 Een majestueuze taal, mededogen in een beweging
van gevoel, waarin fluistertonen traag doorklinken en
oprijzen zonder aarzeling, neemt het herfstblad hun dromen
mee uit het kruim van de tijd, slechts voor een kort afscheid,
uit het gevallen gedachtegoed verrijst een
nieuwe kathedraal wachtend op een liedeswind
die ons nooit ontwrichten…
de witte verslaving
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
597 wilde, maar toch het was sterker dat witte poeder, vergif
eerst is het koel het voelt lekker, een geestige wekker
dwalend zonder nadenken niet te weerstaan
het houdt mij vast die witte gast, kleurloos hard
het haalt me weg, weg uit wat, de wijsheid
ik wil het haten maar kan het niet laten
jij dacht dat je het wist
een spel, een lied van korte…
Hebzucht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
840 Ik gaf je alles
Keer op keer
Het was niet goed
Viel telkens tegen
Ik schoot tekort
Jij wilde meer
Je ging weg
Op zoek naar beter
Op jacht naar alles
Jouw geluk
Je kwam langs
Als een tornado
Zo kort en heftig
Fel en vurig
En na afloop
Weer verdwenen
Vernietigend
Alles stuk
Heb je bereikt
Wat je ooit wilde
Wil ik soms weten
Vraag…
kareltje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
565 zeventien jaar
grote kleine vriend
die ons begrijpen kon
zoals wij jou begrepen
deelden wij lief en leed
op jouw korte pootjes
deftig driftig stappend
met je natte neus in de wind
was puur jouw vriendschap
zacht schattig en bekoorlijk
jou medeleven en geduld
blaffend of zwijgend
in jouw mandje naast ons
of knuffelend op schoot…
Even
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
456 Dan naast mij op je rug gekeerd,
mijn hoofd op jouw arm gevlijd,
dreef jij terug naar een realiteit,
vertellend van een kort gesprek
aan de voordeur met een vriend
die schreef aan zijn persoonlijke lied,
en de overtuiging dat jouw song
dat met felheid overtreffen zou, als jij
de tijd had om het echt te schrijven.…
Foto te Bodrum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 De blauwe korte broek kletsnat. Kanker bij kanker.
Omdat een gezicht bijna in zand verdwijnt. Haast u. Haast u.
Hij blijft ruw hard liggen in mijn hoofd, handjes verdraaid naast het lichaam.
Vader, dit gaat nooit over. Nooit.
En dan nog een kind.
En dan nog een kind.
Voor Aylan…
De Kersentuin
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
826 omvangrijk het lavendel rond
dat na de overdaad aan licht
als nabeeld in blikveld verschijnt
belemmert het zicht op gewicht-
loze lichamen zwevend in de lege
regels van een geschilderd gedicht
een korte rustpoos op een bankje
onder de schaduwen werpende eik
vergroot waar ik een wildweg loop
de kans om een doel te bereiken
even de spreeuw…
MOOIER GAAN KAN NIET
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
448 elkaars ruggen
elkaar blijkbaar te behagen
en ik twijfel of ik ze nu wel
met een mep naar het hiernamaals zal jagen
dat lieftallige hunkerende stel
ach beseft elke mug
ons leven verloopt meestal vlug
zoals iedereen zal weten
worden we gemept of opgegeten
dus neem ik de kans en geniet nu even
zo’n kans krijg ik niet al te vaak
in mijn korte…
doodgewoon geluk
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
384 stellen
weer voldaan thuis te komen
na een lange dag van werken
op het nu te vertrouwde nest
ik verblijd mij al met de knuffels
die ik weer geven mag en ontvang
aan het grut dat groot en klein
te lang op afstand blijven moest
ik verheugd mij op de knipbeurt
van de kapper die met zijn schaar
mijn veel te lang gelokte haren
weer fris en kort…
Geven om is niet meer voldoende
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Het verstand gunt ons vast die vele liefdevolle uren
maar met woorden van troost schiet ik nu te kort.
Al vindt ook zij nog steeds liefde en ook geluk in dingen
zijn wij niet de enigen die wakker zijn in de rozentuin,
ik zou nu over die broze bloemen en sneeuw willen zingen
over nog even genoeg dingen en zeker nog geen kastanjebruin.…
Bovenaards?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
518 Een empathische taal, vol mededogen in een ultieme
beleving van een hoge intuïtief doel, waarin tonen helder
doorklinken en oprijzen zonder aarzeling, neemt het mest
uit de kruim van de tijd, misschien een kort afscheid,
wachtend op een ultieme wind die alles blootlegt, inpakt,
meeneemt naar een tijdperk die nooit ontwrichten zal.…
HET VERKEERSLICHT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
698 vragen kun je maar beter vergeten
Hij zei we trouwen het einde, dit jaar;
zij wilde daar beslist graag van weten
Nog duizenden staken er over, na hen
niemand ziet daar enige herinnering in
Deze liefde beschrijft nu nog geen pen
ze genoten van elkaar sedert het begin
Wellicht weet je reeds wie die twee zijn
zo niet wacht dan nog een kort…
Eén berg te ver
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
455 Rouen, op 't Place de Cathédrale
Daar staken wij een kaars op
voor Maria
(En voor een Benz van God,
geen domme Kia)
Wij moesten nog een end,
echt niet normaal
Wij baden voor het heil
van onze zielen
Als zat de duivel ons vlak op de hielen
Zo stiefelden wij verder, kallem an
Voorbij Poitiers en San Sebastian
Maar kwamen net te kort…
London Bridge is down
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 Wat overkomt de Britten allemaal...eerst Boris die zich gehaat heeft gemaakt bij z'n oude kameraden op het vasteland en sinds kort zijn afgang uit Downing Street.
En nu is hen Queen Mom ontvallen, de grootste stabiele factor die de wereld sinds WO II heeft gekend.…
Katten aan bandjes
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
526 Daar wandelt ze
frank en vrij
hé, ga eens uit mijn tuin
dit hier is van mij
ze kijkt naar mij
met een blik van puin
Ze lijkt te denken
ik heb schijt aan jou en je tuin
en ik zal je dat laten merken
De zoveelste drol is mijn deel
we kunnen weer aan het werk
met de schop met de korte steel
waarom moeten zo’n beest eigenlijk naar buiten…
VOOR DE POORTEN VAN DE HEMEL!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.097 Ik neem plaats na een korte stadsreis
Waar wat stoplichten tegenwerkten
De regen striemde, ik nog even moest zoeken
Maar neem ik plaats in ‘Huize Lydia’
Ik kijk en ik voel, ik voel me:
‘Voor de poorten van de hemel’
In een halve cirkel
De beslissers, de makers
Hun hoofden veroorzaken
Knikkende bewegingen
Die me gerust stellen
Omdat ik daarin…
steeds verder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
494 wie de voordeur ingaat op een laat uur
verbreekt de kalme betovering
maar voor een korte duur.
het huis biedt vast weerstand half
dommelend half verlamd.…