Alle inzendingen over overlijden

4113 resultaten.

Sorteren op:

Generaties later

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.887
Vier jaar was ik, een dreumes die mentaal beschadigd bij jou liefde zocht en vond; de bindingsangst verdween. Jij was voortaan mijn moeder, steun en zek’re toeverlaat. Jij voedde mij op en loodste mij koersvast door het pub’ren heen. Ik was de oudste. Voor drie halfbroers was ik hun grote broeder. Zij maakten nooit, net als jij, enig…

h

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.113
en dan is het stil de kamer leeg staan tafel en stoelen zinloos zwijgen de mensen de klok het bed de vogels in de tuin liggen de honden neer dan is het stil de kamer leeg geen adem meer…
kornelis23 augustus 2013Lees meer >

Papa

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.911
Als sterven niet verlost Van het lijden dat jij leed Mijn maag ineenkrimpt Van de gedachten aan jouw pijn Tranen, stromen, gillend, roep ik Kom terug en zeg Dat het goed is zo Omdat je er hebt mogen zijn…
ICCV6 september 2013Lees meer >

De laatste zomerdag

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.280
De ochtendzon verwarmt Het licht gloeit Goudomrand geschilderd De dag begint Als een bloem naar het licht Badend in warmte Drinkend van dauw Reik je naar de wind Een moment van rust Intense kleur Heldere geur Het is stil…
Sabine8 september 2013Lees meer >

Opa.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.247
Opa ik wilde dat U er nog was, Mijn hand vasthield en mij een mooi verhaal voorlas. De wereld is zo kil nu, U maakt het al een tijd niet meer mee. Soms denk ik, kon ik U maar zien en horen. Veel zou U storen, daarvan ben ik overtuigd. Al wat er gebeurt hier is iets wat U niet toejuicht. Er is zoveel veranderd wat U niet meer kan ervaren…
martin valk8 september 2013Lees meer >

Tiran

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 10.598
De patriarch ligt opgebaard, eeuwenoud, omringd door een liefde die hij, dood, blijft gebieden: dochters van God, om zijn wil ongetrouwd en toegewijd aan zijn leeglopend lichaam. Hij rust voldaan, een volstrekte tiran, onverschillig om wie zijn afgestamd, hem haastig groeten en weggaan, alsof die oogleden kijken, een koude blik die overziet…
Charles Ducal24 september 2013Lees meer >

Verloren eindigt niet

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.200
Het treurlicht strekt zich uit over de dieptes van het verdriet, gesloten ogen onthullen een verborgen hartenleed, handen bedekken het gezicht van een overleden droom. Herinneringen verdrinken in een oeverloze tranenzee, littekens stromen langs de wangen van het verleden, in gedachten weerklinkt zachtjes je naam te weten dat je nog steeds…

uitademt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 998
dwarrelt sneeuw als hij aan de voet van de duinen uitademt op het vlakke laken rust maanlicht dwarrelt sneeuw die milde nacht…
kornelis11 oktober 2013Lees meer >

Waarom?

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.606
Waarom heb je ons verlaten? Waarom kan ik niet meer met je praten? Waarom bleef je hart plots stilstaan? Waarom is het met jouw leven plots gedaan? Waarom was je maar 27? Zo jong! Waarom was het geen bonma of bonpa? Waarom moet ik nu zeggen slaap zacht, tot ziens? Waarom rust in vrede... Waarom heb je niet aan ons gedacht? Waarom, is er…
Karianne17 oktober 2013Lees meer >

Oma.

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.676
Er is een oma dood gegaan. Mijn oma wel te verstaan. Sinds geruime tijd was zij aan het dementeren en je wist die band tussen ons zou niet wederkeren. Er is een oma dood gegaan. Mijn oma wel te verstaan. Ik ben bij haar nog menigmaal geweest. Wij aten chocola en dronken thee. Dan zwaaide zij mij uit bij het vertrek van het tehuis. Er…
martin valk18 oktober 2013Lees meer >

TROUWE DOOD

poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 936
Trouwe, grauwe dood, schaduw van het leven, die 'k purperzacht zie beven om zonnegoud en rood. Gij legt om vurige lijnen een donkerkoel gevloei; gij zijt de vrucht van elke bloei, de kroon der pijnen. Zacht voel ik u als nacht, als aarde die zal dekken, een moeder die me in sluimer lacht en niet mag wekken.…

Duizend maal

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 854
Ons leven ging zo vanzelf gleed zo in golven voorbij. Hoeveel moeite we niet deden om die golven te bedwingen mijn duizend maal pardon tot op de draad versleten. Zoveel strijd als we streden om elkaar niet te verslaan in de worsteling tot beminnen als ons geluk werd toegedekt door laagjes van verdriet. Zomaar voorbij als een…

Dilemma

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 11.974
Waar ook je lief of vriend is omgekomen, je wilt dat er iets moois wordt neergezet. Een monument - hoe klein ook - dat jou redt en waar je regelmatig weg kunt dromen. Steeds vaker zien we langs ons wegennet (vaak in een bocht met akelige bomen) de plaats waar iemand wreed werd weggenomen: waxinelichtjes bij een nat portret... Al eeuwen…

buiging

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 955
en nu de stenen een stille stem dragen vertragen mijn handen het licht het leidt me naar iets wat ik nog niet weet het verdriet in mijn mond wordt moeilijker dan elke waarheid ook in het huis of een open oog het blijft oneindig lief te hebben de stenen spreken dat wil ik geloven binnen bereik…

Opzij

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 873
Dwalen door het huis raken aan je kleding die ik snel de deur uit deed in een vlaag van zelfbehoud. Maar weinig legde ik opzij. Je kunstzijden blousehemd donker met fijn rode bloemetjes dat hangt om de valet alsof jij zo zult komen. In de kast je lichtgrijze pak van al wel lang geleden waarmee ik je zou kleden als je weer voor me stond…

Sterrenstof

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 960
De atomaire deeltjes waaruit wij bestaan hebben altijd al, eonen lang, geleefd. Ze namen deel aan de big bang. Ze nemen deel aan vandaag. Ze zullen deelnemen aan de toekomst. Als deel van nog ongeboren kinderen. Eeuwige zwervers zijn onze genen. Wij mensen zijn niets, alles en altijd. Waarom dan zo angstig zijn mijn ego? Waarom dan bang zijn…

IN HERINNERING

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.862
Als het lichaam niet meer wil En pijn een vijand wordt Na een schitterend leven Dan is de dood je beste vriend Die je je rust kan geven Je laatste draad wordt doorgeknipt Een markant persoon verdwijnt Een man vol vuur met lust in het leven Nu dun en broos en opgegeven Doch dapper tot het eind Doodgaan is een heel proces Vol rouw en stil…
Hookie17 november 2013Lees meer >

KERSVERS TREUREN

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 872
Een middag in La Place bij V&D Een man, een leestafel en wat lectuur Hij zit er net als ik alweer een uur Met appeltaart en met een kopje thee Een middag in La Place bij V&D November is het, buiten is het guur Ik schrijf een briefje dat ik niet verstuur Het wordt toch te persoonlijk, te privé Een roze draakje spettert enkele vonken Een…

de klok valt stil

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.073
Gestadig schrijdt de tijd. Zij jaagt voorbij door storm en regen langs 's Heren en langs stille wegen langs geboorte een verjaardag een examen langs diepe eenzaamheid en hemels samenzijn op weg naar de onontkoombare staat van de ultieme stilte van de dood. Niemand houdt haar tegen en dat terwijl ze niet bestaat. Het is van alle…

de eerste sneeuw

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.040
woorden vallen langzaam in de ochtend het is november een maand om niemand te vergeten ik zie haar in de open buik van het verleden we fietsen de dag tegemoet langs weiden die dauw dragen leven en ademen het licht zonder aarzelen het sneeuwt vlinders En vlokjes Langs twintig lente Seizoenen ook dit jaar ga ik stil voorbij…

Grootvaders klacht, bij de dood van zijn kleinzoon.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.254
Daar ligt hij op de baar, Ach, nog geen negen jaar! En de afgeleefde staf Geleidt de jeugd naar 't graf. O God! hoed mij voor 't kwaad, Dat ik Uw' duistre raad Niet morrende bedil! Geslagen hart, zwijg stil! Wat zeg ik, stil? - o neen! Hoe ik zijn dood beween', Hier, bij dit zielloos stof, Breng ik d' Alwijze lof:…

Verder

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.571
Verder. Een ruis in het gewone. Geen adem in open lucht. Lopen maar toch stil staan. Voor realiteit op de vlucht. Wel willen, maar niet kunnen. Wie ontwaakt ons? Welke redder? Stilte… Besef… en dan Verder.…
Bo30 november 2013Lees meer >

4 muren

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 930
Gekleurd en blank of zwart/wit zijn leven als een film voorbij Gevangen, maar uiteindelijk vrij Robbeneiland brak hem niet van prisoner tot president vrijheidsstrijder die u was, blijft, bent Na zevenentwintig jaar 4 muren, geen wrok en geen haat bij zo'n leider had de wereld baat Hij streed zijn strijd, werd presi- dent en vocht voor…

In zwarte handen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 856
een stukje god heeft zich geopenbaard in zwarte handen een warme lach met witte tanden hij kwam over het water in onafhankelijkheid smeedde broederschap uit apartheid tot gelijk hij bond wat ooit gescheiden was gaf mensen weer hun eigen trots op de rots van kaap de goede hoop…
wil melker7 december 2013Lees meer >

Ver in het verschiet

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 863
De berk treurt naast de wilg beroofd van hun laatste bladeren die langzaam liggen te vergaan tot humus voor het nieuwe jaar dat teert op oude resten Maar het gloren van het begin van wellicht een nieuwe lente ligt nog ver in het verschiet terwijl de ene bijna-dode voorrang vraagt boven de andere Niemand zei dat het makkelijk was maar…
geeraardt8 december 2013Lees meer >

Dinsdagmorgen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.215
Roerloos als appels op een schaal kijk ik in de leegte van het veld en voel intens op dinsdagmorgen een onuitwisbaar verdriet Tot brakens toe heb ik een torenhoog verlangen naar de kleurrijke dagen hiervoor Ik reik en reik maar kan niet vatten Zonnestralen op mijn huid en haar maken plaats voor tranen van ijs Ik voel geen armen en benen…

Marleen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.170
Weet nog de dag dat ik hoorde dat jij er niet meer was. Ik kon het niet geloven! Ik keek omhoog de lucht was blauw en in mijn gezicht scheen de zon fel. Gedachtes gingen door mijn hoofd. Door een ongeluk ben je niet meer hier.. What the hell! Nooit meer die lieve lach, nooit meer chillen in de avond of een praatje overdag. Die lieve…
LadyDesie14 december 2013Lees meer >

Euthanasie

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.299
Alleen besloten, ik buitengesloten, ik voel veel maar weet niet. Jij verdriet? Keuze van jou maakt beter? Jij gevlucht voor verleden? Jij gevlucht voor wat komen gaat? Jij gevlucht voor mij? Twijfel, geeft je keuze me rust, maakt je keuze me blij? Heeft de dood je geweten gesust?…
MG.17 december 2013Lees meer >

ROUWGEV(W)OEL!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.543
Als rouw z’n intrinsieke intrede doet doodt het alle voorkomendheden beleefdheden en omgangsvormen Dan ontmoet je de mens rauw als rauwe haring om in te bijten niet in stukje maar als geheel met graat Geen jonge borrel vooraf geen glas droge witte wijn erbij zonder ui, zuur en vlaggenprikkertjes Gewoon natuurlijk bloot met je handen…
Jean Fermate17 december 2013Lees meer >

Handen (2)

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.650
Mijn handen toen tot rust gekomen blijven nog altijd van je dromen. Ze bewegen wel en doen maar herinneren zich nog telkens toen. Mijn handen voelen nu het bewegen van de zoon die je broertje heeft gekregen. Handen ooit tot verlies gedwongen verheugen zich in deze jongen. Mijn handen die je nooit vergeten helpen weer met spelen, eten.…