4113 resultaten.
Generaties later
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.887 Vier jaar was ik,
een dreumes die
mentaal beschadigd
bij jou liefde zocht en vond;
de bindingsangst verdween.
Jij was voortaan
mijn moeder, steun
en zek’re toeverlaat.
Jij voedde mij op en loodste mij
koersvast door het pub’ren heen.
Ik was de oudste.
Voor drie halfbroers
was ik hun grote broeder.
Zij maakten nooit, net als jij,
enig…
h
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.113 en dan is het stil
de kamer leeg
staan tafel en stoelen zinloos
zwijgen de mensen
de klok het bed
de vogels in de tuin
liggen de honden neer
dan is het stil
de kamer leeg
geen adem meer…
Papa
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.911 Als sterven niet verlost
Van het lijden dat jij leed
Mijn maag ineenkrimpt
Van de gedachten aan jouw pijn
Tranen, stromen, gillend, roep ik
Kom terug en zeg
Dat het goed is zo
Omdat je er hebt mogen zijn…
De laatste zomerdag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.280 De ochtendzon verwarmt
Het licht gloeit
Goudomrand geschilderd
De dag begint
Als een bloem naar het licht
Badend in warmte
Drinkend van dauw
Reik je naar de wind
Een moment van rust
Intense kleur
Heldere geur
Het is stil…
Opa.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.247 Opa ik wilde dat U er nog was,
Mijn hand vasthield en mij een
mooi verhaal voorlas.
De wereld is zo kil nu, U maakt
het al een tijd niet meer mee.
Soms denk ik, kon ik U maar zien
en horen.
Veel zou U storen, daarvan ben ik
overtuigd.
Al wat er gebeurt hier is iets wat U
niet toejuicht.
Er is zoveel veranderd wat U niet meer
kan ervaren…
Tiran
gedicht
3.5 met 2 stemmen
10.598 De patriarch ligt opgebaard, eeuwenoud,
omringd door een liefde
die hij, dood, blijft gebieden:
dochters van God, om zijn wil ongetrouwd
en toegewijd aan zijn leeglopend lichaam.
Hij rust voldaan, een volstrekte tiran,
onverschillig om wie zijn afgestamd,
hem haastig groeten en weggaan,
alsof die oogleden kijken,
een koude blik die overziet…
Verloren eindigt niet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.200 Het treurlicht strekt zich uit
over de dieptes van het verdriet,
gesloten ogen onthullen
een verborgen hartenleed,
handen bedekken het gezicht
van een overleden droom.
Herinneringen verdrinken
in een oeverloze tranenzee,
littekens stromen langs de
wangen van het verleden,
in gedachten weerklinkt zachtjes je naam
te weten dat je nog steeds…
uitademt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
998 dwarrelt sneeuw
als hij aan de voet van de duinen
uitademt
op het vlakke laken
rust maanlicht
dwarrelt sneeuw
die milde nacht…
Waarom?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.606 Waarom heb je ons verlaten?
Waarom kan ik niet meer met je praten?
Waarom bleef je hart plots stilstaan?
Waarom is het met jouw leven plots gedaan?
Waarom was je maar 27? Zo jong!
Waarom was het geen bonma of bonpa?
Waarom moet ik nu zeggen slaap zacht, tot ziens?
Waarom rust in vrede...
Waarom heb je niet aan ons gedacht?
Waarom, is er…
Oma.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.676 Er is een oma dood gegaan.
Mijn oma wel te verstaan.
Sinds geruime tijd was zij
aan het dementeren en je wist
die band tussen ons zou niet wederkeren.
Er is een oma dood gegaan.
Mijn oma wel te verstaan.
Ik ben bij haar nog menigmaal geweest.
Wij aten chocola en dronken thee.
Dan zwaaide zij mij uit bij het vertrek
van het tehuis.
Er…
TROUWE DOOD
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 Trouwe, grauwe dood,
schaduw van het leven,
die 'k purperzacht zie beven
om zonnegoud en rood.
Gij legt om vurige lijnen
een donkerkoel gevloei;
gij zijt de vrucht van elke bloei,
de kroon der pijnen.
Zacht voel ik u als nacht,
als aarde die zal dekken,
een moeder die me in sluimer lacht
en niet mag wekken.…
Duizend maal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
854 Ons leven ging zo vanzelf
gleed zo in golven voorbij.
Hoeveel moeite we niet deden
om die golven te bedwingen
mijn duizend maal pardon
tot op de draad versleten.
Zoveel strijd als we streden
om elkaar niet te verslaan
in de worsteling tot beminnen
als ons geluk werd toegedekt
door laagjes van verdriet.
Zomaar voorbij als een…
Dilemma
gedicht
4.0 met 1 stemmen
11.974 Waar ook je lief of vriend is omgekomen,
je wilt dat er iets moois wordt neergezet.
Een monument - hoe klein ook - dat jou redt
en waar je regelmatig weg kunt dromen.
Steeds vaker zien we langs ons wegennet
(vaak in een bocht met akelige bomen)
de plaats waar iemand wreed werd weggenomen:
waxinelichtjes bij een nat portret...
Al eeuwen…
buiging
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
955 en nu de stenen
een stille stem dragen
vertragen mijn handen
het licht
het leidt me naar iets
wat ik nog niet weet
het verdriet in mijn mond
wordt moeilijker dan
elke waarheid
ook
in het huis
of een open oog
het blijft oneindig lief
te hebben
de stenen spreken
dat wil ik geloven
binnen bereik…
Opzij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
873 Dwalen door het huis
raken aan je kleding
die ik snel de deur uit deed
in een vlaag van zelfbehoud.
Maar weinig legde ik opzij.
Je kunstzijden blousehemd
donker met fijn rode bloemetjes
dat hangt om de valet
alsof jij zo zult komen.
In de kast je lichtgrijze pak
van al wel lang geleden
waarmee ik je zou kleden
als je weer voor me stond…
Sterrenstof
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
960 De atomaire deeltjes waaruit wij bestaan
hebben altijd al, eonen lang, geleefd.
Ze namen deel aan de big bang.
Ze nemen deel aan vandaag.
Ze zullen deelnemen aan de toekomst.
Als deel van nog ongeboren kinderen.
Eeuwige zwervers zijn onze genen.
Wij mensen zijn niets, alles en altijd.
Waarom dan zo angstig zijn mijn ego?
Waarom dan bang zijn…
IN HERINNERING
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.862 Als het lichaam niet meer wil
En pijn een vijand wordt
Na een schitterend leven
Dan is de dood je beste vriend
Die je je rust kan geven
Je laatste draad wordt doorgeknipt
Een markant persoon verdwijnt
Een man vol vuur met lust in het leven
Nu dun en broos en opgegeven
Doch dapper tot het eind
Doodgaan is een heel proces
Vol rouw en stil…
KERSVERS TREUREN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
872 Een middag in La Place bij V&D
Een man, een leestafel en wat lectuur
Hij zit er net als ik alweer een uur
Met appeltaart en met een kopje thee
Een middag in La Place bij V&D
November is het, buiten is het guur
Ik schrijf een briefje dat ik niet verstuur
Het wordt toch te persoonlijk, te privé
Een roze draakje spettert enkele vonken
Een…
de klok valt stil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.073 Gestadig schrijdt de tijd.
Zij jaagt voorbij door
storm en regen langs 's Heren
en langs stille wegen
langs geboorte
een verjaardag
een examen
langs diepe eenzaamheid en
hemels samenzijn
op weg naar de onontkoombare
staat van de ultieme stilte
van de dood.
Niemand houdt haar tegen en
dat terwijl ze niet bestaat.
Het is van alle…
de eerste sneeuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.040 woorden vallen langzaam
in de ochtend
het is november
een maand om niemand te vergeten
ik zie haar in de open buik
van het verleden
we fietsen de dag tegemoet
langs weiden die dauw dragen
leven en ademen het licht
zonder aarzelen
het sneeuwt vlinders
En vlokjes
Langs twintig lente
Seizoenen
ook dit jaar ga ik
stil
voorbij…
Grootvaders klacht, bij de dood van zijn kleinzoon.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.254 Daar ligt hij op de baar,
Ach, nog geen negen jaar!
En de afgeleefde staf
Geleidt de jeugd naar 't graf.
O God! hoed mij voor 't kwaad,
Dat ik Uw' duistre raad
Niet morrende bedil!
Geslagen hart, zwijg stil!
Wat zeg ik, stil? - o neen!
Hoe ik zijn dood beween',
Hier, bij dit zielloos stof,
Breng ik d' Alwijze lof:…
Verder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.571 Verder.
Een ruis in het gewone.
Geen adem in open lucht.
Lopen maar toch stil staan.
Voor realiteit op de vlucht.
Wel willen, maar niet kunnen.
Wie ontwaakt ons? Welke redder?
Stilte… Besef… en dan Verder.…
4 muren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
930 Gekleurd en blank of zwart/wit
zijn leven als een film voorbij
Gevangen, maar uiteindelijk vrij
Robbeneiland brak hem niet
van prisoner tot president
vrijheidsstrijder die u was, blijft, bent
Na zevenentwintig jaar
4 muren, geen wrok en geen haat
bij zo'n leider had de wereld baat
Hij streed zijn strijd, werd presi-
dent en vocht voor…
In zwarte handen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
856 een stukje god
heeft zich geopenbaard
in zwarte handen
een warme lach
met witte tanden
hij kwam
over het water
in onafhankelijkheid
smeedde broederschap
uit apartheid tot gelijk
hij bond
wat ooit gescheiden was
gaf mensen weer
hun eigen trots op de rots
van kaap de goede hoop…
Ver in het verschiet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
863 De berk treurt naast de wilg
beroofd van hun laatste bladeren
die langzaam liggen te vergaan
tot humus voor het nieuwe jaar
dat teert op oude resten
Maar het gloren van het begin
van wellicht een nieuwe lente
ligt nog ver in het verschiet
terwijl de ene bijna-dode
voorrang vraagt boven de andere
Niemand zei dat het makkelijk was
maar…
Dinsdagmorgen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.215 Roerloos als appels op een schaal
kijk ik in de leegte van het veld
en voel intens op dinsdagmorgen
een onuitwisbaar verdriet
Tot brakens toe heb
ik een torenhoog verlangen
naar de kleurrijke dagen hiervoor
Ik reik en reik maar kan niet vatten
Zonnestralen op mijn huid en haar
maken plaats voor tranen van ijs
Ik voel geen armen en benen…
Marleen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.170 Weet nog de dag dat ik hoorde
dat jij er niet meer was.
Ik kon het niet geloven!
Ik keek omhoog de lucht was blauw
en in mijn gezicht scheen de zon fel.
Gedachtes gingen door mijn hoofd.
Door een ongeluk ben je niet meer hier..
What the hell!
Nooit meer die lieve lach,
nooit meer chillen in de avond
of een praatje overdag.
Die lieve…
Euthanasie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.299 Alleen besloten,
ik buitengesloten,
ik voel veel maar weet niet.
Jij verdriet?
Keuze van jou maakt beter?
Jij gevlucht voor verleden?
Jij gevlucht voor wat komen gaat?
Jij gevlucht voor mij?
Twijfel,
geeft je keuze me rust,
maakt je keuze me blij?
Heeft de dood je geweten gesust?…
ROUWGEV(W)OEL!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.543 Als rouw z’n intrinsieke intrede doet
doodt het alle voorkomendheden
beleefdheden en omgangsvormen
Dan ontmoet je de mens rauw
als rauwe haring om in te bijten
niet in stukje maar als geheel met graat
Geen jonge borrel vooraf
geen glas droge witte wijn erbij
zonder ui, zuur en vlaggenprikkertjes
Gewoon natuurlijk bloot met je handen…
Handen (2)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.650 Mijn handen toen tot rust gekomen
blijven nog altijd van je dromen.
Ze bewegen wel en doen
maar herinneren zich nog telkens toen.
Mijn handen voelen nu het bewegen
van de zoon die je broertje heeft gekregen.
Handen ooit tot verlies gedwongen
verheugen zich in deze jongen.
Mijn handen die je nooit vergeten
helpen weer met spelen, eten.…