48273 resultaten.
Witte bloesems
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Zo schoon en teer als nu de witte bloesems zijn
kan ik het leven niet in arme woorden vatten,
maar blinkend-licht staan deze niet te kopen schatten
te schitteren, verheven boven angst en pijn.
Slechts één keer leven wij en gaan de bloesems open,
dan komt de vrucht als wij door ’t licht ons laten dopen.…
Cucina
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
724 aan het gehengst in smederij Hephaistos
de stokebrand slaat stevig onder 't ros
toch vreemd dat hij die Aphrodite kent
Dat is mijn buur dus, in zijn smederij
pal naast mijn open keuken, moet u weten
daarom ga ik bij voorkeur 's avonds eten
met Venus, want die komt stiekem bij mij
Dan laat ik haar in mijn cucina kijken
mijn warong, waar…
Schilderijen-tentoonstelling
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
632 Fasten your seatbelts please
daar komen wilde ganzen aan
een vlucht uit oostsiberië
vol oorverdovend gakken
maar wacht u voor de roofzucht
van de losgeslagen pegasus
gevleugeld paard dat aangevlogen
komt gedragen door de wind
na zes jaar hechtenis in een heropvoedingskliniek
in de buik van jumbojet 4-8-6 kgz
brengt hij lieftallige…
MENGELING
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
115 Grillige wolken
met bulten en gaten
vol onbekende vragen
zeilen of staan stil
boven het wijde Ierland
spreken tot malse dalen
waar schapen rond dwalen
over sagen en volksverhalen
die hier verborgen wachten
om soms even op te duiken
van dat groene eiland
naar het drukke Nederland
welft zich een jonge regenboog
zachtzinnig maar daadkrachtig…
Speelgronden Zuiderpark
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
813 binnen
met plastic soldaatjes hetzelfde verhaal
Ook al zaten wij dood in hun zadel,
onze wereld was goed, want gesloten:
waar het baksteen hoekte,
ontstonden rondom donjons
en bolwerken van veiligheid.…
- EIGEN REALITEIT-
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.081 treurnis
Doe het mezelf en de geschapen mensheid aan
En na de pijn, de trance, de roes
Keren we weer terug naar de eigen tijd
Onze eigen plaats, waar de zon ons verblijt…
Pulserend universum
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
770 - We weten niet waar de tijd begon, waar het einde ervan is maar we hebben er nooit genoeg van -
Sterren in de duisternis
van blauw tot vermiljoen
cirkelen langs de eeuwigdurende
spiraal steeds verder weg
de echo van het verleden kan hen niet vinden
onmeetbaar en niet aangeraakt door
mensenhanden blijft alleen
dit vergezicht onveranderd…
De lucht was als een perzik
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.614 In dreven en valleien
geklommen en gedaald
in schaduwen geloken
in open licht bestraald
En onze zielen togen
naar nieuwe zaligheid
in het voorbij voorbije
wankelend ingeleid
Waar lillend lichtaanbreken
en ochtendhelderte is
met parelende vreugde
en met ontsteltenis…
Verwondering
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
858 Als je beseft dat de aarde een onderdeel is van het heelal,
waar afstanden zijn als oneindige getallen.
Als je God terug ziet in het kleine
en Hem herkent in het grote
Als je ziet hoe akkers vrucht kunnen dragen
onder onze zorgen.
Als je beseft dat de weg naar het paradijs
een route is.…
Thuiskinderen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
471 kochten vaasjes voor het mooie meisje
met wat stenen en kralen in een slop
het was winter in onze vernieuwde stad
waar ik kleide op een lieftallig wijsje
en haar op het uitgestorven plein aanbad…
De eeuwige tocht
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
424 we wonen
hangen onze dromen
geen gewone maar juist
uniek in hun kamerbreed
samenkomen bij deur
of plint waar het plot
van de dag altijd info
vindt door de eeuwige
tocht van de wind…
Nog krult je lach
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 nog krult
je lach in
de hardste
bouwstenen
van onze
fundamenten
de veste die al
generaties lang
met degelijke normen-
en waardenspecie de
tijd heeft getrotseerd
nog is de sleet buiten
nauwelijks zichtbaar
lijkt wat achterstallig
onderhoud maar
de echte breuk en
scheuren komen
diep van binnenuit
waar rot en putlucht
heersen over…
Kavkas #2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Uit de buik van de boot
als beeld van onze Moeder
Aarde, die geboren is waar ze is
in de schoot van de hemel
boven de heilige bergen
die de eeuwigheid kussen
op de grens van ons bestaan
We trekken verder en geven namen
aan de wereld die we ontdekken
Tijd en ruimte omarmen ons…
Onbehandelbaar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 ik mocht
in gedachten
je hand even
vasthouden
toen ik jou
de boodschap
bracht dat
mogelijk onze
dimensies zich
zouden scheiden
waar wij altijd
al afstand hielden
kwam deze melding
totaal onverwachts
gezien de complicaties
waar liefde en
intens houden van
al weinig kansen
hadden gekregen en
nu altijd speelbal is
met de medische…
Magnoliawals
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
492 De Walstraat waar magnolia’s groeien
betoverd, getooid met een lentekrans
weerspiegelt de singel hun eerste dans
een wals waar wit en roze ineenvloeien
Het grote voorjaarsbal is begonnen!…
Ik mis je
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
300 Wissel elkaar af in wacht dienst en belicht onze wereld.
Oh avondlucht! waar blijf je?
Ik mis je……
Tijdloze vervoering
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.495 kom in mijn armen, blijf
en reis met me mee, drijf
op onze golven en verdwaal
in mij, in ons verhaal
geschreven in beider poëzie
hoor, beleef en proef
de klanken van onze melodie
die vurig resoneren
en in onze overgave exploderen
laat de wereld nu maar verder gaan
wij blijven hier in ons bestaan…
Heruitvinding
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
587 Het bedrijven van onze liefde
was veel meer dan het onderschrijven
van onze verbintenis onzer beider lijven.
Wij wisten het zelf eigenlijk al.
Onze liefde blijft zolang bestaan als de zon, neen als het heelal.…
Wandeling
gedicht
4.0 met 30 stemmen
24.742 Onze gesprekken werden langzaam
onze vragen beantwoordden we met kijken
naar de langzame wereld om ons heen
de dorpen en landerijen in de diepte
de vogels bijna verdwijnend in de hemel
we gingen zitten kijken naar deze prachtige
onverschilligheid van de wereld
naar de overbodigheid van onze vragen
----------------------------------
uit…
Wandeling
gedicht
5.0 met 1 stemmen
16.527 Onze gesprekken werden langzaam
onze vragen beantwoordden we met kijken
naar de langzame wereld om ons heen
de dorpen en landerijen in de diepte
de vogels bijna verdwijnend in de hemel
we gingen zitten kijken naar deze prachtige
onverschilligheid van de wereld
naar de overbodigheid van onze vragen.
----------------------------------
uit…
De druppel en de klok
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Onze druppels vallen één voor één,
zoals het tikken van een oude klok.
De allerlaatste druppel wacht.
Wij mensen houden onze adem in.
Klokkenmakers kijken angstig toe.
De nieuwe klok loopt veel te snel.
Onze oude klok staat vaak stil.…
Nog altijd
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
536 nog altijd mis ik hen
zij die gescheiden werden van ons
het waarom zou later pas
duidelijk worden
wij waanden ons veilig
omringd door blauwhelmen
snel namen we afscheid
van hen
van hen die niet
met ons mee mochten
onze Deda’s Tata’s onze sinovi
onze geliefden
we zagen ze nooit meer…
Afgelopen uit
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
538 Onze Melkweg staat zwaar in het rood
en onze wereld is op sterven na dood
verantwoordelijk voor deze mismanaging
de vernieling van de dampkring
ingegeven door jaloezie en hebzucht
is de mens, en dat is geen klucht
nog eventjes en het is gedaan met onze aarde
omdat een denkend wezen hem niet kan schatten op waarde
de mens kan geen andere…
Tweeling
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.160 ik ben een tweeling in mijn eigen lichaam
aan voeten en handen gebonden
samen spelen we mens erger je niet
thee en mariakaakjes staan op onze ribben
onze zusjes spelen met barbiepoppen in de linkerkamer
de rechterkamer is gesloten wegens restauratie
ik gooi nog wat blokken in het hartvuur
onze ingewanden rillen van de kou…
Dwaalnacht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
602 Onze intimiteit maakt de nacht
zichtbaar teder, en ondoorzichtig
onze lichamen
nemen de ruimte, in liefde
en schaamteloos genieten
het ritme van vrijen is zacht
en dwalend in hunkering
zo intens is onze schemervreugde
in de dwaalnacht van onze keuze
misschien de schaduw
van het lijfzuchten van duister
het stille herademen
van verwerken…
Geboorte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Wonderlijk, de geboorte van een kind
Een nieuw leven is gekomen
Het kind van onze dromen
Met veel blijdschap en liefde bemind.
Een kindje, zo mooi, klein en teer.
Zo gaaf en zo lief
Onze harte dief
Ontvangen van God onze Heer.
Een kindje ons toevertrouwd
Uit liefde geboren
Mag bij ons behoren
Als onze liefste schattebout.…
Inforust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 Onze weekendkrant biedt nieuws
voor méér dan een volle week.
Onze televisie biedt méér leed,
dan we consumeren willen.
Informatiebronnen zijn het,
waarin we niet willen verdrinken.
Informatievijvers zijn het,
waarin we niet graag ondergaan.
Onverstoord draait onze wereld door.
Vandaag slapen we onbekommerd uit.…
Alleen onze liefde is groot genoeg
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
452 daden
kunnen er in delen
onze zorgzaamheid
onze liefde
alleen onze liefde
is groot genoeg…
Alsof
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
417 onze problemen zijn echt
onze bezorgdheid ook
kon dat ook maar ‘alsof’ zijn…
JIJ
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
535 Jij bent de rivier waar ik in zwem
samen stromen we in een niemandsland
zien elkaar en het wisselend landschap
niets verspert ons de weg, vrije loop
vissen schitteren in het zonnelicht
mugjes dansen boven het koele water
vogels zijn bezig met hun dans
de blauwe lucht volmaakt in harmonie
onze ogen verlangen naar vergezichten
blikverruimend…