5861 resultaten.
tegenwind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.294 tegenwind verwarde me en daarna was je verdwenen
transparant geworden tegen de achtergrond van glas
zette mijn handen aan je mond omdat ik schreeuwen wilde
met jouw stem, blijf bij me - of ben je mij nu al vergeten
wanhoop kleurde woorden rood en als bliksemschichten
gierden stemmen door de zwartgerande tekeningen, zover
ging de moed verloren…
Dat kouwe vlees van een ander
poëzie
2.8 met 8 stemmen
3.098 Dat kouwe vlees van een ander
tegen m'n droge handen
en mijn ogen onzichtbaar in de nacht -
dat koele sappige vlees - en al de kracht
van me de nacht in - 't is als dood,
alles zwart, geen wit, geen rood -
mijn hele hoofd lijkt wel koel,
er is nergens een doel -
zo lekker zwart is de nacht,
zonder ogen, zonder gedacht,
dat natte…
vers
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
882 roept de torenvalk
grijze muizen vale ratten reppen
zich de draaitrap af
de klok slaat
een vleermuis naar mijn ketel
ik roer en roer tot
het schuimt spat en spettert
er zweeft een rode bus
door mijn behang met
een kwaakchauffeur
de piepconducteur knipt
het kaartje van glimworm fleur
ik stap maar eens op
in weinig woorden
drama…
één dollar
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
1.461 je was zoet, een roos
met dunne, sierlijke
hals
met onschuldige
tepels
en een verboden
handgebaar
in het verhaal van een stad
vol levende
dode bloemen
je was te jong
maar
jaren ver vooruit
voor het oude stof
van verleden geboorte
jouw raam opende
geen erbarmen
maar beet de
verminking
te rood belicht
in jaren…
een witte lach als vergezicht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
591 ochtend huivert
fluistert dauw
herfst trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
in een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
hun weemoedig tonen
gedachten dromen
in seizoenennostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik groet de zomer
in zijn vruchten
het rijpe rood…
Eeuwigheid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
699 we hangen aan dezelfde boom
jouw blaadjes fris en appelgroen
beschut door grote sterke takken
blaken nog van levenslust, terwijl
mijn bladeren geel met rood omrand
zich eerdaags zullen voegen bij het bladerdek,
dat als een warme zachte deken nestelt
rondom de witgevlekte stam van mijn ziel
graag zou ik jou beschermen, beschutten
en behoeden…
Eeuwigheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
760 we hangen aan dezelfde boom
jouw blaadjes fris en appelgroen
beschut door grote sterke takken
blaken nog van levenslust, terwijl
mijn bladeren geel met rood omrand
zich eerdaags zullen voegen bij het bladerdek,
dat als een warme zachte deken nestelt
rondom de witgevlekte stam van mijn ziel
graag zou ik jou beschermen, beschutten
en behoeden…
Dood en begraven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.415 te snel en als altoos
ontmoet een mens de dood
die zet het sein op rood
breekt alle botten broos
het eindelijk gelaat
dat schedelt scherp en strak
de levenswil nog zwak
bij laatste ademstaat
onzichtbaar voor de rest
begint finaal de reis
bij't snijden van de zeis
wordt doodman’s dorst gelest
wat achter blijft is leed
soms ironie in…
stripverhaal.
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
603 roos op koffietas
blijft stil diep rood
in haar hand
terwijl een traag
kwijtspelende sjaaltje
door witte ridder.
spats! rollende scherven
als speelblokken,
nooit verwacht!
papa de voeten uit.
snoepende liefdeskracht,
die kleine kinderen toch.…
Je ogen dromen feest
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
869 ik zie je dansen in je slaap
je ogen dromen feest
je lippen zijn vannacht
weer heel intiem geweest
ik heb ze rood gekust
toen lachen ze ontblootten
blikken stemden glanzend in
fluweelzacht hebben we genoten
in flarden muziek
zong liefde haar lied
en fluisterde passie
de wereld bestond even niet
alleen je handen op mijn huid
in een…
Op de verbrande hoeven melden de hanen de dag
poëzie
2.9 met 11 stemmen
2.833 De hanen weten niet
hoe rood de morgen is,
die hun eeuwen oud lied
krijst door de duisternis.
De hanen melden de dag.
Geen die het hoort
op de dode hoeve,
zinverloren woord
in wereld droeve
geen die het verstaat.…
Gebed
gedicht
2.3 met 84 stemmen
33.247 Gerieflijk in de leunstoel
de laatste crypto opgelost
advocaatje nippen rode konen
en een aangeschoten giechel
met vriendinnen en dan stop.
--------------------------
uit: 'Herbergzaam', 2006.…
Avondzang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
548 opkomende avond
zacht gonst als een bronzen gong
die mild door mijn klepel wordt gestreeld
in donkere spalten van het tweelicht
dansen reeds vuurvliegjes, als een sterrenhemel,
boven de stilte van mijn groeiend verlangen naar jouw warmte
kom laat ons snel de loutering zoeken
van de koele nacht en toezien, hoe aan de einder,
de diep rode…
Mooi 2
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
698 En de stroom der rivier stokt en kleurt zich rood
De duikelaar duikelt vleugellam in het water
Aan de oever getuigt een verdroogde bever
Bomen vergrijzen, zwart is het lover wat bleef
Geen nieuwgeborenen die diamanten oogsten
Schril klinkt de panfluit als de merel sterft
Het geschonken virus tiert vraatzuchtig rondom
Een vrieskou meldt zich…
Opende zo dicht bij jou
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
526 je ogen legden al
de rode loper uit
ontkleedden me ondeugend
ik danste zacht
vertederd door je hardheid
en de passie in je blik
had je handen vast
mijn lach liet jou
mijn witte tanden zien
je kwam bij mijn gezicht
lippen vol met hete kussen die
mijn tong verliefd ging blussen
je huid was zacht.…
de Avond
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
731 Als aan een rood met goud omrande hemel
de zon langzaam onder gaat
en haast verscholen achter een een wolkje
al een sikkelmaantje staat.…
Kleuren in hun bladmagie
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
555 de ochtend fluistert
dauwend herfst
trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
weemoedig tonen
gedachten dromen
in nostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik zie de zomer
in zijn vruchten
het rijpe rood
de kleur van…
Geheim gedicht
gedicht
2.3 met 501 stemmen
53.470 De duizend zoenen
die volgend jaar rood en zoet uit de takken
komen waaien, zijn allemaal voor jou.
--------------------------------------------
uit: 'Schaduwboekhouding', 2005.…
de eerste zondag in november
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
672 grauwe wind grijpt parasollen
regen valt als blad de regen
kleurt de straten watergoud
binnen hangen hoog de lampen
boven een piano en een drummer
hun doorgerookte stemmen
gaan aan ons voorbij
een hand glijdt langs een rug
de wereld hangt op warme billen
vol van bier en rode wijn
er wordt uit volle borst gezongen
als in de late middagdienst…
Het losgeslagen anker
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
807 Het requiem van scheepsmotoren
legt mijn hart diep in ’t gehamer
van het geslagen rood en waar de dood van
het besef mij leidt door open ruimtes
en de geestelijkheid van het acces
want zelf mijn staren heeft de tijd geduurd
Het vooronder.…
Dromenvanger
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.886 Op lege dagen - zoals deze
wanneer vogels weggevlogen
mij verlieten voor een verte
die ik nemen kon wellicht
dacht ik aan langvergane dagen
van verlaten witte wolken
die genomen door de vogels
zomerden in vergezicht
In winters hing ik niet aan slaap
die was voor dwazen - radelozen
nee - nog liever brandde ik mijn ogen
rood in evenwicht…
De schreeuw
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
755 Met een hart vol achterdocht
staat hij op de brug
leunend op de balustrade
Vecht hij tegen wanhoop
terwijl de avondzon het golvende
kronkelende landschap kust
O hartstochtelijk
vurig schouwspel, vulkaan Krakatau
De schreeuw, O rode lucht met gouden gloed
Stroomt kokend bloed
het duizelig gemoed…
Gedoemd ?
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
699 Maar ook één rode roos
verheerlijk zich in eigen
roem en straalt een daadkracht
uit en blijft diegene waar
hij voor koos.
Verdort die éne fiere roos
in het bonte geheel om zich
moeilijk staande te kunnen
houden in een broos gekrakeel,
wat een einde maakt aan z’n
uitdagend bloeien, is het hele
rozenperk gedoemd tot snoeien?…
Steels - Duogedicht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
517 verdoezelde zwakheden
krullen aan de oppervlakte
grijze kiezels kreunen
onder het profiel
daar waar ik loop:
geen plaats voor dubbelzinnigheden
daar waar ik loop:
weet ik niet waar mijn schreden leiden
gevolgd door lange schaduw
welke terstond in de nek hijgt
kleurt het maanlicht rood
sterren flikkeren in het niets
op die geheime plek…
Incognito
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
970 Ik weet niet wat het is dat mijn bloed zo
naar beneden wordt getrokken, alsof het een
wil worden met rode rivieren uit vulkanen
of met Israëlisch zand in woestijnen,
sterren rondom de maan.…
Droomland
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
555 in de nacht legde zij
haar moede hoofd neer
op het veren kussen
sloot haar ogen
begaf zich op het pad
van droomland
donzig
waar zij de mooiste klaprozen
zag wiegen in de wind
waar de vlinders
haar lippen rood kusten
met tere vleugelslag
warm als een glimlach
rook zij de geur van jasmijn
slaap zacht
fluisterde de wind
het water bleef…
Voettocht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
449 wegen
tussen het lieflijke groen
en rimpels van licht
maar veel sneller dan de voeten
wordt het hoofd lichtzinnig
en in een lome omhelzing
gaan mijn gedachten als vogels zwenken
langs de wetteloosheid der paden
mijn woorden breken als golven
schreeuwen met de meeuwen
tegen de branding
de zee kan mijn onrust vangen
de zon lijkt de rode…
Smaak van liefde
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.357 Benevelende lippen
onvermengd zuiver
als een karaktervolle wijn
zo rondborstig zacht
krachtig rood
proeven louter
naar de een smaak
van meer samen zijn.
Ik wil met je koken,
met je uitgebreid dineren
ik wil je flamberen
en liefdevol garneren
en ik doe dan niet aan de lijn...…
reizing van mijn droom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
860 Alleen hier is de vrijheid grenzeloos
beschilderd met juwelen
Zo mooi als de rode gloed
van de romantische zonsondergang.
Klokken tikken op het ritme
van het kloppend hart, want het
paradijs heeft geen verloren tijd
als het hart al is veroverd.…
Wiegend in de oktoberwind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
628 De wind heeft warme gedachten
in je haren gesponnen
En hangt een nevel
aan rood gebladerte
Vallend van tak tot tak
op de aarde,
in het nat
van een bloeiend najaar
De eerste grijze haar als
een teken
van de tand des tijds
Geronnen in
smalle wateren,
van fluisterend tot
tierend
We vieren de herfst
met wervelende melancholie…