5581 resultaten.
Ooggetuige
gedicht
2.8 met 60 stemmen
18.429 toen ik door het
sluiten van de ramen
de wereld buitensloot,
wie hoorde toen
het radeloze tikken
van allerlei insecten,
wie het snakken van de
bladergroene kamerplanten
naar meer, naar overdaad,
wie het muzikale zoemen en weer
afslaan van de oude koelkast,
waarin kaas en eieren in
bedden sla ten onder gingen?…
Lief gemis
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.238 Vannacht deed jij het deurtje open
ik wist niet hoe laat het exact was
Jij bleef alleen maar naar mij kijken
alsof je door mij heen iets zag
Tot ik het niet meer kon verdragen
tranen vielen onafwendbaar, omlaag
Jij klopte op mijn hand ten teken
van verbondenheid en om te breken
Ik kon niet met je meegaan en jij, lief
kon zoals altijd niet…
Parel van de nacht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
914 ten leven op zou staan
En al zijn je lieve ogen niet
meer stralende verlicht
Ik wil dat jij mij stil hier ziet
met uitgedoofd gezicht
En ook al spreekt de stem die mij
zo dierbaar was geen woord
Toch heb ik van de overzij
jouw smekende roep gehoord…
DE KLEINE BIJ
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
826 Er danst van bloem tot bloem
geen stamper laat het onberoerd
een volijverig bijenkind
het doet zijn werk
in weer en wind
natuurgetrouw
zijn levensloop bepaald
ten dienste van de koningin
wipt bloemen in en uit
de honing is een onderdeel
bevruchten
dat is toch de plicht
en in het late zonnelicht
bloeit volgend jaar
een jonge plant…
Bij nader inzien.
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
695 Nee, vrees maar niet,
ik maak geen misbruik van de situatie,
je bent en blijft ten alle tijde vrij
Tenzij je je omdraait,
en me als aanmoediging kust
Want dan ben ik van jou,
en jij van mij...
dát dan natuurlijk weer wél.…
Icarus
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
1.123 Natuurlijk mis ik jou, je was de zon
je was de maan, tot zelfs de sterren
maar ook voor mij het veel te verre
het licht dat ik niet raken kon
ik zweefde steeds jouw richting heen
maar stortte dan op aarde neer
geen weerstand had ik, geen verweer
gebroken mens van kop tot teen
een dwerg was ik in jouw heelal
die dacht dat als hij vleugels…
Dromen wij nog?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
776 jij die zo vaak op mij
Frans, Spaans, Fries, priesters
en wat dies meer zij
blijft nu – ik voel je, man –
als een paal achter me staan
er is iets goed misgegaan:
alle tegenwerking ten spijt
clashte uit een zee van verwijt
een vis tegen mijn damwand aan
en veegde me van het veld
de toekomst kijkt ons blozend aan:
een wieg, een kar op…
droogte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
576 nu koude voeten geen thuis meer vinden
onder tafel, zonder zon verkast de warmte zich
tot in de borders van mijn tuin
tussen wederik en Zeeuwse knoopjes
knoopt de dag zich op in regenloze vruchten
schaars gekleed door lege zuchten
sterft magnolia in mei
ik schenk water tussen tenen
waar nog hoopvol groeien heerst; het helpt
de vlinders…
Galanterie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 groetend stap ik de ochtend in
en tover vele vraagtekens op
gezichten die 't huilen nader staat
dan een ontwapende glimlach
steevast wandel ik verder
alwaar hondenuitlaters een
vrolijker humeur bezitten
groeten zij spontaan terug
vol groeiend enthousiasme
kuier ik naar de uitgestrektheid
waar zand tussen m'n tenen kriebelt
golven het…
Wekkers
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.187 In 't onbekende Zuiën,
Waar men onder andere van klokken en pendules niet weet, mitsgaders van 't beieren, kleppen en luien,
Weten de horologiemakers natuurlijk met hun lege tijd geen raad,
En nemen daarom dienst als wekkers ten nutte van de Staat:
En als je dan 's morgens eens heel vroeg klaar wilt zijn, gewassen en geschoren,
Dan wekken ze…
zee, die grote plas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
693 dat niet
maar wel strijkbaar
de beeltenissen
van zielen onder
alleen op de plas
de zee en ik
hoe zij spreekt tegen mij
troost biedt
de schuimkoppen ver houdt
ver van op de plas
bereik ik de kim nooit
evenals het land
Beata Insula
lokt evenwel
samen op de plas
mijn Muze en ik
de enige die raken kan (mag)
samen ten…
verveeld gedicht
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
776 Een beetje passen en me-
ten en voor je het weet ben je klaar,
en kun je aan iets anders beginnen.…
Verstening
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 Later
Die morgen lijf vol lust
't Verdriet van uiteen
Met gebiggelde, maar
bovenal zoute
Tranen die blijven gaan
hoewel 't tempo door
verstening wordt vertraagd
Slechts ten goede
Daar in genevelde
dampen zonder gloed
Weerschijn dus voor altijd
in krochten schuilt…
Alle geluiden gesloopt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 heb het zonlicht buitengesloten
spiegels weerkaatsen haar stralen
laten de dag niet meer beginnen
alle geluiden gesloopt
die gepaard gaan met het leven
van werken slapen en ontwaken
stilte binnen gelaten
die van de tijd geen deling
in dagelijkse uren kan maken
maar het duister vibreert
existeert pas ten volle in het luchtledig
is…
danseres
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
541 elke man die niet op mijn tenen staat,
zal ik vast en zeker durven vragen
dan wil ik wel een tango dansen
zomaar, met iemand die mij kent
onstuimig, want ik ben niet veel gewend
en gretig grijp ik dan mijn kansen
de tuinman en de krantenman,
en ook de melkman kan mij behagen,
zelfs met de buurman dans ik dan
de dokter vraag ik alle…
Postbode
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 In Duitsland echter valt hem hoon ten deel,
Befehl ist da ja immer noch Befehl.…
Op een voetstuk
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
905 Dus kom ik tot dit 'lichtvoetig' besluit,
leef je 'op grote voet' of ben je arm,
dit is mijn 'voetnoot', 'ten voete uit';
hou het hoofd koel en de voeten warm!…
Hier is het feest
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
726 De zon komt aarzelend op
gaat sprankelend ten onder
De liefdevolle eenzaamheid
zal zonder jou, mijn lief
nooit meer dezelfde zijn
Ik zie jou zo graag
zonder woorden fluisteren
naar je ademhaling luisteren
alsof voor de eerste keer
een nachtegaal zich horen laat
Gevangen tussen zon en maan
ben jij het baken en boei
zelfs op…
Tegen het verdwalen
gedicht
3.2 met 5 stemmen
10.120 Een lach komt ten val
aan geluk.
Twee vliegen breken
het raam, weten
dat het je de das omdoet
als je voorgoed je lijfs-
behoud aan gene zijde
ervan zoekt
rommelt de lucht
nabij, stommelt
een vrouw
op de trap
geur van lokroep
verlaten vlinders
bijtijds onderkomens
om vogels, naar vlinders
op zoek.…
Het monster
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
562 Van mijn tenen tot mijn hoofd, hij neemt mijn lijf in beslag.
Hij voedt zich met spanning, lust en angst.
De dagen worden korter en de nachten duren het langst.
Het is donker, kil en leeg, ik voel me alleen met dit monster in en om mij heen.
Ik heb al vele monsters verslagen, bergen beklommen..grote gevaren.…
parabel vergaan (acrostichon)
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
792 weke vraagtekens
als ik door mijn weerschijn zie
totdat de wereld weigert
in eclipsen te ontstaan
smal, eenzijdig en onheus
echtheid weert me
rechtstreeks uit dit zijn
nochtans wezenlijk
als wie ik ben
als mens of vrouw of
soms -als man
trouw aan diens scheppingsdrang
lichtvoetigheid verzwaart
indien mijn tenen
eigenheid ontkennen…
Ik sta erbij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
680 Je dartelt in haar tuintje en
vertelt de wereld
haar glimlach,
wie ben ik nog
in dit verhaal
ik zie het allemaal en hou van jou
maar pijnlijk
is de liefde nu
juist als ik het weer aandurf
merk ik je drang naar haar
vul maar in en spring
het was ook mooi bij ons,
me nog ten volle kunnen geven
kost me wat
en toch
er is iets…
De reiziger
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 ik onteigen mijn verleden waar alles begon
verdwaal in de wildernis van mijn bloed
ontsterf eigenlijk, in een ontkooide horizon
in iets dat mijn rivier rusteloos stromen doet
eenmaal ten ruste gelegd in overpeinzing
klinken naden van de rails als het hart
met vluchtige tikken, een gedempte siddering
kloppend in vleesgeworden, zachte smart…
een open deur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
524 langer gekend
maar wie je was is als de glans
van kleine korrels liefde, kleurrijk
als het glas
dat zuiver uit schoon zand bestaat
het schittert…
aan het eind van dit decennium
schuurt pijn nog immer voort
en hoort mijn hoofd jouw stemmingsdrang
vrolijk, als altijd
wat is er dan nog kwijt
mijn schat, als heel jouw overleden zijn
ten…
Maar achter maskers
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
537 verguld zijn zij
met vaandels en trompetten
maar achter maskers
schuilt de lust in binnenvetten
losgaan met gods zegen
dag en nacht ten ondergaan
aan drank genot en waan
zonder rekenschap te geven
doorhalen tot
dolle dinsdag ‘s-nachts
met vriend en buur als
om twaalf uur het masker valt
genoeg gelald
afstand krijgt de overhand
spijt…
Aangekondigde dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 (Op de pianola*)
Wij vertrokken toen de scheepstoeter klonk
Lichtjes, met op de pianolamuziek
Heel even stuurloos, maar toch zeker niet ziek
Boven afgrond van onzekerheid dronk
Wij wisten toen weer wie wij waren geweest
Zonken in mangrovebossen van het feest
*
Speelautomaat waarmee pianomuziek ten gehore kan worden gebracht.…
Eindeloze Vrijheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
568 De nacht ten einde.
Eindeloze Vrijheid.…
Verjaardag
gedicht
4.4 met 11 stemmen
15.339 Bloemen krijg je natuurlijk, we schikken ze
voor je in vazen terwijl we over je
praten: toen, nu zou hij, hij zou - maar
ten slotte staan we daar met
lege handen en armen
--------------------------------------------------
uit: 'De buigzaamheid van steen', 2005.…
Langzaam, maar heel zeker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
626 Ten koste van...zichzelf!
Langzaam, maar heel zeker.
Zo groeit het inzicht.
Vreedzaam en wijs.
Nu...het nog niet te laat is.…
In zinsbegoocheling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
470 het donker geeft onzichtbaarheid
de rode draad ten spijt verdwenen
zielen uit ketens van het lijf
in zinsbegoocheling
verbraken zij de banden
die hen bonden aan het aards bestaan
transformeerden snel
van driedimensionaal naar energie
vervlakten in materie tot onmeetbaar niets
kozen ruimte zonder tijd maar
verloren zich in communiceren…