Alle inzendingen over roos ten cate

5581 resultaten.

Sorteren op:

Ooggetuige

gedicht
2.8 met 60 stemmen aantal keer bekeken 18.429
toen ik door het sluiten van de ramen de wereld buitensloot, wie hoorde toen het radeloze tikken van allerlei insecten, wie het snakken van de bladergroene kamerplanten naar meer, naar overdaad, wie het muzikale zoemen en weer afslaan van de oude koelkast, waarin kaas en eieren in bedden sla ten onder gingen?…

Lief gemis

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.238
Vannacht deed jij het deurtje open ik wist niet hoe laat het exact was Jij bleef alleen maar naar mij kijken alsof je door mij heen iets zag Tot ik het niet meer kon verdragen tranen vielen onafwendbaar, omlaag Jij klopte op mijn hand ten teken van verbondenheid en om te breken Ik kon niet met je meegaan en jij, lief kon zoals altijd niet…

Parel van de nacht

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 914
ten leven op zou staan En al zijn je lieve ogen niet meer stralende verlicht Ik wil dat jij mij stil hier ziet met uitgedoofd gezicht En ook al spreekt de stem die mij zo dierbaar was geen woord Toch heb ik van de overzij jouw smekende roep gehoord…
Attila15 april 2010Lees meer >

DE KLEINE BIJ

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 826
Er danst van bloem tot bloem geen stamper laat het onberoerd een volijverig bijenkind het doet zijn werk in weer en wind natuurgetrouw zijn levensloop bepaald ten dienste van de koningin wipt bloemen in en uit de honing is een onderdeel bevruchten dat is toch de plicht en in het late zonnelicht bloeit volgend jaar een jonge plant…

Bij nader inzien.

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 695
Nee, vrees maar niet, ik maak geen misbruik van de situatie, je bent en blijft ten alle tijde vrij Tenzij je je omdraait, en me als aanmoediging kust Want dan ben ik van jou, en jij van mij... dát dan natuurlijk weer wél.…

Icarus

netgedicht
4.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.123
Natuurlijk mis ik jou, je was de zon je was de maan, tot zelfs de sterren maar ook voor mij het veel te verre het licht dat ik niet raken kon ik zweefde steeds jouw richting heen maar stortte dan op aarde neer geen weerstand had ik, geen verweer gebroken mens van kop tot teen een dwerg was ik in jouw heelal die dacht dat als hij vleugels…
bert deben18 januari 2011Lees meer >

Dromen wij nog?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 776
jij die zo vaak op mij Frans, Spaans, Fries, priesters en wat dies meer zij blijft nu – ik voel je, man – als een paal achter me staan er is iets goed misgegaan: alle tegenwerking ten spijt clashte uit een zee van verwijt een vis tegen mijn damwand aan en veegde me van het veld de toekomst kijkt ons blozend aan: een wieg, een kar op…

droogte

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 576
nu koude voeten geen thuis meer vinden onder tafel, zonder zon verkast de warmte zich tot in de borders van mijn tuin tussen wederik en Zeeuwse knoopjes knoopt de dag zich op in regenloze vruchten schaars gekleed door lege zuchten sterft magnolia in mei ik schenk water tussen tenen waar nog hoopvol groeien heerst; het helpt de vlinders…

Galanterie

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
groetend stap ik de ochtend in en tover vele vraagtekens op gezichten die 't huilen nader staat dan een ontwapende glimlach steevast wandel ik verder alwaar hondenuitlaters een vrolijker humeur bezitten groeten zij spontaan terug vol groeiend enthousiasme kuier ik naar de uitgestrektheid waar zand tussen m'n tenen kriebelt golven het…

Wekkers

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.187
In 't onbekende Zuiën, Waar men onder andere van klokken en pendules niet weet, mitsgaders van 't beieren, kleppen en luien, Weten de horologiemakers natuurlijk met hun lege tijd geen raad, En nemen daarom dienst als wekkers ten nutte van de Staat: En als je dan 's morgens eens heel vroeg klaar wilt zijn, gewassen en geschoren, Dan wekken ze…

zee, die grote plas

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 693
dat niet maar wel strijkbaar de beeltenissen van zielen onder alleen op de plas de zee en ik hoe zij spreekt tegen mij troost biedt de schuimkoppen ver houdt ver van op de plas bereik ik de kim nooit evenals het land Beata Insula lokt evenwel samen op de plas mijn Muze en ik de enige die raken kan (mag) samen ten…
enrico7 april 2012Lees meer >

verveeld gedicht

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 776
Een beetje passen en me- ten en voor je het weet ben je klaar, en kun je aan iets anders beginnen.…
c. paris26 april 2012Lees meer >

Verstening

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
Later Die morgen lijf vol lust 't Verdriet van uiteen Met gebiggelde, maar bovenal zoute Tranen die blijven gaan hoewel 't tempo door verstening wordt vertraagd Slechts ten goede Daar in genevelde dampen zonder gloed Weerschijn dus voor altijd in krochten schuilt…

Alle geluiden gesloopt

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
heb het zonlicht buitengesloten spiegels weerkaatsen haar stralen laten de dag niet meer beginnen alle geluiden gesloopt die gepaard gaan met het leven van werken slapen en ontwaken stilte binnen gelaten die van de tijd geen deling in dagelijkse uren kan maken maar het duister vibreert existeert pas ten volle in het luchtledig is…
wil melker30 september 2012Lees meer >

danseres

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
elke man die niet op mijn tenen staat, zal ik vast en zeker durven vragen dan wil ik wel een tango dansen zomaar, met iemand die mij kent onstuimig, want ik ben niet veel gewend en gretig grijp ik dan mijn kansen de tuinman en de krantenman, en ook de melkman kan mij behagen, zelfs met de buurman dans ik dan de dokter vraag ik alle…

Postbode

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 509
In Duitsland echter valt hem hoon ten deel, Befehl ist da ja immer noch Befehl.…

Op een voetstuk

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 905
Dus kom ik tot dit 'lichtvoetig' besluit, leef je 'op grote voet' of ben je arm, dit is mijn 'voetnoot', 'ten voete uit'; hou het hoofd koel en de voeten warm!…

Hier is het feest

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 726
De zon komt aarzelend op gaat sprankelend ten onder De liefdevolle eenzaamheid zal zonder jou, mijn lief nooit meer dezelfde zijn Ik zie jou zo graag zonder woorden fluisteren naar je ademhaling luisteren alsof voor de eerste keer een nachtegaal zich horen laat Gevangen tussen zon en maan ben jij het baken en boei zelfs op…

Tegen het verdwalen

gedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 10.120
Een lach komt ten val aan geluk. Twee vliegen breken het raam, weten dat het je de das omdoet als je voorgoed je lijfs- behoud aan gene zijde ervan zoekt rommelt de lucht nabij, stommelt een vrouw op de trap geur van lokroep verlaten vlinders bijtijds onderkomens om vogels, naar vlinders op zoek.…

Het monster

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 562
Van mijn tenen tot mijn hoofd, hij neemt mijn lijf in beslag. Hij voedt zich met spanning, lust en angst. De dagen worden korter en de nachten duren het langst. Het is donker, kil en leeg, ik voel me alleen met dit monster in en om mij heen. Ik heb al vele monsters verslagen, bergen beklommen..grote gevaren.…

parabel vergaan (acrostichon)

netgedicht
2.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 792
weke vraagtekens als ik door mijn weerschijn zie totdat de wereld weigert in eclipsen te ontstaan smal, eenzijdig en onheus echtheid weert me rechtstreeks uit dit zijn nochtans wezenlijk als wie ik ben als mens of vrouw of soms -als man trouw aan diens scheppingsdrang lichtvoetigheid verzwaart indien mijn tenen eigenheid ontkennen…

Ik sta erbij

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 680
Je dartelt in haar tuintje en vertelt de wereld haar glimlach, wie ben ik nog in dit verhaal ik zie het allemaal en hou van jou maar pijnlijk is de liefde nu juist als ik het weer aandurf merk ik je drang naar haar vul maar in en spring het was ook mooi bij ons, me nog ten volle kunnen geven kost me wat en toch er is iets…

De reiziger

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
ik onteigen mijn verleden waar alles begon verdwaal in de wildernis van mijn bloed ontsterf eigenlijk, in een ontkooide horizon in iets dat mijn rivier rusteloos stromen doet eenmaal ten ruste gelegd in overpeinzing klinken naden van de rails als het hart met vluchtige tikken, een gedempte siddering kloppend in vleesgeworden, zachte smart…
Iniduo7 november 2013Lees meer >

een open deur

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
langer gekend maar wie je was is als de glans van kleine korrels liefde, kleurrijk als het glas dat zuiver uit schoon zand bestaat het schittert… aan het eind van dit decennium schuurt pijn nog immer voort en hoort mijn hoofd jouw stemmingsdrang vrolijk, als altijd wat is er dan nog kwijt mijn schat, als heel jouw overleden zijn ten…
switi lobi16 februari 2014Lees meer >

Maar achter maskers

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 537
verguld zijn zij met vaandels en trompetten maar achter maskers schuilt de lust in binnenvetten losgaan met gods zegen dag en nacht ten ondergaan aan drank genot en waan zonder rekenschap te geven doorhalen tot dolle dinsdag ‘s-nachts met vriend en buur als om twaalf uur het masker valt genoeg gelald afstand krijgt de overhand spijt…

Aangekondigde dood

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 509
(Op de pianola*) Wij vertrokken toen de scheepstoeter klonk Lichtjes, met op de pianolamuziek Heel even stuurloos, maar toch zeker niet ziek Boven afgrond van onzekerheid dronk Wij wisten toen weer wie wij waren geweest Zonken in mangrovebossen van het feest * Speelautomaat waarmee pianomuziek ten gehore kan worden gebracht.…

Verjaardag

gedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 15.339
Bloemen krijg je natuurlijk, we schikken ze voor je in vazen terwijl we over je praten: toen, nu zou hij, hij zou - maar ten slotte staan we daar met lege handen en armen -------------------------------------------------- uit: 'De buigzaamheid van steen', 2005.…

Langzaam, maar heel zeker

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 626
Ten koste van...zichzelf! Langzaam, maar heel zeker. Zo groeit het inzicht. Vreedzaam en wijs. Nu...het nog niet te laat is.…

In zinsbegoocheling

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 470
het donker geeft onzichtbaarheid de rode draad ten spijt verdwenen zielen uit ketens van het lijf in zinsbegoocheling verbraken zij de banden die hen bonden aan het aards bestaan transformeerden snel van driedimensionaal naar energie vervlakten in materie tot onmeetbaar niets kozen ruimte zonder tijd maar verloren zich in communiceren…
wil melker11 februari 2015Lees meer >