15017 resultaten.
vriendschap
hartenkreet
4.0 met 36 stemmen
4.611 het vuur waarvoor je komt te staan,
kan eigenlijk niet heter.
maar als het dan niet slechter kan,
wordt het alleen maar beter.
dus laat ze zien wie je bent,
en verzamel al je kracht
want ergens is er iemand die op je wacht.…
Verlangen
hartenkreet
3.9 met 35 stemmen
5.377 zie deze gedachtengangen
Lippen raken elkaar
je smaakt naar zoet fruit
Ik ruik de heerlijke geur
van je zachte huid
Ik kus je nek
zachtjes, stevig en heel langzaam
Je handen pak ik vast
en kus je hele lichaam
Ik hoor je adem versnellen
als ik je heupen ga kussen
Je fluistert dat je lichaam brandt
een toorts van vuur…
Mijn vriend
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
2.894 Hoe komt toch die vonk, dat vuur, die klik,
dat je doet besluiten, vrienden, jij en ik.
Samen lachen,samen gieren,samen gein
maar ook, samen janken, samen grienen, samen pijn.
Vriendschap op afstand,vriendschap dichtbij.
Het maakt niet uit, vrienden blijven wij.…
jij
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.917 willen delen
al je pijn
je betekent heel veel voor mij
ik lag vannacht om je te huilen
maak me gelukkig en blij
ik zou voor alles ter wereld
willen ruilen
jij bent het begin en het einde
van mijn gedachten
ik denk aan je alle nachten
ik keek je vragend aan
laat me alsjeblieft niet staan
zolang ik leef
zou ik voor je door het vuur…
EEN ONTDEKKING
poëzie
2.9 met 21 stemmen
4.572 Dit vroeg ik aan mijn Zangster,
En zij gaf mij ten antwoord:
'Er was in oude tijden,
Een bron, die aan de Dichters
En vuur, en geest kon geven;
Hier dronken ze uit, en zongen
Ter ere van hun Goden,
En dappere oorlogshelden.
De schoonheid der Nature,
Het lachen van de lente,
Het zoet gevoel der Liefde
Was 't, dat die Dichters zongen.…
Sneeuw die tot juli blijft liggen [III]
gedicht
3.5 met 60 stemmen
13.599 Wij vonden houtkachels, open vuren en daken
met gaten van sterrennacht, in onze onbetreden
tuinen woekerde het van wilde honingbloemen
en speerdistels. Wij ploegden, spitten en wiedden de winter
door, oogstten broedplaatsen van ongebreidelde drang.
Aan onze vingers hingen beugelflesjes Grolsch.…
Martelen de dood tot leven
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
898 verhangen in een loos gebaar
ze hebben in mijn schouders
de wereld overhoop gehaald
ik schuur mijn borst en rug
tegen de muur om mijn
verloren greep te laten dagen
uren weer te delen met mijn cel
ze gaan me monddood maken
met het snijden van mijn tong
protesten worden tandeloos gemompel
ik schreeuw weer uur na uur
nog schieten ogen vuur…
lieve Stilte
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.238 verlangen vertalen
voelde hoe ik op jouw golven dreef
toen kwam de wind, stil en onverwacht
zij heeft ons uiteen gedreven
nu droom ik van jou elke nacht
wil je mijn onoplettendheid vergeven
zoals jij heb ik niemand meer gekend
je stem was zo zacht, warm, zo puur:
"mijn liefde is alleen voor jou bestemd"
mijn hart staat voor eeuwig in vuur…
kunst van dichten
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
825 poëzie is een dans van woorden
rond een vuur van verbeelding
schrijven uit de maalstroom van het leven
het verbloemen van taal
bloesems schetsen met een bleke pen
en verspilde inkt gebruiken om
rozen kwekend tussen wrede netels
wraak te nemen op de lege wereld
woorden zijn de balsem voor de ziel
verstoten in gepleisterde strofen
verzen…
De purpren avond
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.645 Mijn ziel werd vuur, toen haar mijn oog ontwaarde.…
Oldehove
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
1.450 Friese groenland
lonkt groots de scheve rafeltoren
van het dode Oldehoofster kerkje
vol platgetreden Romeinse sporen
zij begroeven daar hun doden en
geheimen in de gitzwarte grond
een werelds erfgoed ons gegeven
opdat nieuw zich met oud verbond
het Oldehoofster kerkhof met
kranige happen leeggeroofd
tombes en schedels blootgelegd
oud vuur…
Nieuwe wereld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
842 Verdrijf het licht, sprak een stem
tot Hem
en de zon versteende
straalde in zacht zilver
tussen vonken
die het vuur doofden
verstil het leven, sprak een stem
tot Hem
en het leven vond haar rust
geborgen in met huid
beklede ogen, even donker
als daarbuiten
met dromen over sterren en de maan
in een wreed ogenblik
verzwolgen door…
Verleidelijke Klanken
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.256 de nuances
De zachte vibrato
Van haar ademstoot
Er is geen willen
Enkel verleiding
De verlokking
Van haar aangezicht
Haar beroering sensueel
Vingers verstrengeld
Om de microfoon
Haar roodglanzende lippen
Zuchten een fluwelen timbre
Prevelen hypnotiserende zinnen
Climax onvermijdelijk dichtbij
Een laatste toon
Die mijn oren plaagt
Vuur…
Zomernacht 1995
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
2.619 zomernacht
En wij lopen midden op straat
door slapende dorpswijken
"Het is een nacht" te zingen
De straatverlichting
aan jouw kant van de weg
werpt jouw schaduw over mij heen
Als de wetenschap
dat jij al vergeven bent
en mij om vergeving vraagt
Je zult moeten kiezen
tussen je oude spaarvlam
en dit steeds meer aanwoekerende vuur…
Hart vol vlinders
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
3.458 Vuur schittert diep in jouw ogen
Brandende passie bedwelmt je ziel
Liefde vol ongeëvenaard vermogen
Sinds de dag dat ik voor je viel
Zinnen spreken zachte woorden
Als een vuurbaak leidt je m'n weg
De toekomst vol nieuwe dromen
Nu ik mijn hart in jouw handen leg
Je betovert me met je glimlach
Elke schaduw wordt een paradijs…
moeder waarom
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.299 je een kus op je gezicht te drukken
als een vogel in koperen lucht weg te vliegen
getekend door beleefde angst
voor elk onverklaarbaar verdacht geluid
en vluchtte met lege handen
liet jou de volledige duisternis
jij bleef tussen planken ingebed
voor altijd eenzaam
in het reeds aanwezige aroma van rotting
een prooi voor het verterend vuur…
Amulet
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
841 ‘s Nachts bij het kampvuur, als de stilte
zich op het land heeft neergevlijd
en wij gedwongen door de kilte
verenigd zijn in schamelheid,
als van het hout nerveus een knappen
en van het vuur een guur gesis,
hoorbaar zijn, wij desondanks dapper
proberen te doen, en gewis,
dan roeren soms zich de bosschages
rondom het lager alsof iets
daar…
Mijn eerste liefde
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.582 De verwarring was snel over
maar ik blijf wel "houden van"
Maar dat is niet genoeg voor nu
ik ga verder met die nieuwe man
Daar voel ik mijn verliefdheid
de passie en het vuur.
Maar jou zal ik ook nooit vergeten
mijn liefde van het eerste uur.…
de verte mist in wervelend zand
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.793 jaagt hen op met straffe hand
de hoofden zijn gebogen
in eerbied voor natuurgeweld
of ter bescherming van de ogen
de storm heeft het niet verteld
hij duwt het grijs in groene golven
giert uithalend spetterend nat
zag een wandelaar zeer verbolgen
kijken door het onverwachte bad
de zee is niet geimponeerd
en gooit meer golven op het vuur…
Samenzijn
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.699 Laat sluimeren nu de vuren die verteren;
de hemel zal ons hoeden, de aarde zal ons leren.…
Sprankelend begin
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.131 We laten het haardvuur zachtjes branden,
net als het vuur hier diep in ons hart.
Glinsterende ogen en strelende handen,
niets dat ons kleine wereldje nog tart.
De tijd zal vannacht stil blijven staan,
dit moment wordt ons niet meer ontnomen.
Jij en ik, we zullen steeds verder gaan,
véél verder dan in onze stoutste dromen.…
Sleur de waakvlam
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
593 Maar daar achter die façade
broeit het vuur van een vulkaan
die het liefst de hele wereld
domweg in elkaar zou slaan.…
De bomen werden sinds eeuwen terneergedrukt
gedicht
2.7 met 24 stemmen
11.056 De lucht is te dun voor vuur. Geen stad
Tornt als onweer tegen de hellingen op.
Geen vleugel, geen vin verroert zich hier. Niemand
Graaft zich in, niets vermenigvuldigt.
Zilverkoud spat soms schitterende regen uiteen.
Continenten schaven onafgebroken aan de schaal van het water
Dat inscheurt als bij het baren.…
Zoals het zal gaan!
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
2.456 Het grootste vuur
wordt daar als dat van een kaars zo klein.
Zoals de zon schijnt na de regen,
zo zal het daar ook zijn.
En waar jij gaat
daar zullen vriend en vijand samen gaan.
En waar jij gaat
Jouw taak op aarde hier die is voldaan.
Zoals je was in alle jouw liefde,
zo zal je gaan.…
Wanneer gij ...
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.876 Wanneer gij onder mij ligt, wij zijn stil
van vuur, dan ziet uw wit gezicht mij aan
van liefde, en uw ogen zijn vol tranen.
Gij had het niet gedacht, dat zo iets was
op aarde, en uw ogen vullen zich als twee
meren, door bronnen, komend uit uw hart.
Zoals gij aan mij hangt, uw ogen maken
twee streken opwaarts naar mijn ogen.…
Stonedhenge
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 (voor Hubert Lampo)
Volg de stenen op de oergrond
en puur het vuur uit de stappen
van het licht. Ik sliep met de
vrouwen in jouw boeken en ik kwam
weer aan. Droombeelden werden
aangewakkerd en in het zand van
mijn verleden vond ik magische
sporen. Ik lachte naar het kind
diep in mijn hart.…
Vat het leven
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.364 Een leven vol zoeken
vol vragen
een zoektocht naar acceptatie
door mezelf
door anderen
acceptatie van mezelf
van het onbekende
van de wereld die ik ervaar
de wereld die invloed op mij heeft
die ik kan veranderen
die ik niet kan veranderen
als een put
waar ik uit klim
en weer terugglijd
als een vuur
dat dooft
en weer ontvlamt…
Plekje op Olsany
gedicht
3.0 met 32 stemmen
11.437 Ik weet de plek op de Wenceslasplein,
het vuur rende met hem mee, drong steeds
dieper in zijn huid. De oogleden weggebrand
doet zijn nacht voorgoed geen ogen dicht.
Met geheven vlam zweren kaarsen sindsdien
onze eed van trouw. Ook op dat plekje op
Olsany. Het is weer lente. En wat voor één.…
Kuift wit op vale zeeën
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 jaagt hen op met straffe hand
de hoofden zijn gebogen
uit eerbied voor natuurgeweld
of ter bescherming van de ogen
de storm heeft het niet verteld
hij duwt het grijs in groene golven
giert uithalend spetterend nat
ziet een wandelaar zeer verbolgen
kijken door het onverwachte bad
de zee is niet geïmponeerd
en gooit meer golven op het vuur…
Vuurdoop
hartenkreet
4.9 met 61 stemmen
1.361 het ijs smolt niet
voor het vuur van mijn verdriet
dus voetje voor voetje,
breekbaar als glas
laat ik achter mij,
wat vroeger was
mijn verdriet en pijn
slechts een vage rimpeling
in het troebele water van de zee
waarin ik vroeger zwom
maar niet verdronk...…