23350 resultaten.
Langs lijnen van het spoorwegnet
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
704 Lijnen
ijzeren lijnen
lijnen van ijzer
langs Hollands liniaal
In het landschap
als neergelegd
over weide,langs waterloop
en 'n rug zand
Al reizend
word ik wijzer
leg m'n oor te luisteren
tegen de koude ruit
Ik hoor hoop
stem van pijnen
'n vraag die brandt
niet wordt gesteld
Pas op 't perron
van aankomst
blijkt de klok…
Drama om gisteren
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.194 die nacht was er een van de meest sombere uren
zo zwart en onpeilbaar diep, een ven waarin een verdwaalde
reiziger verdronk
moeizaam verscheen de ochtend en aan de keukentafel
zat ik lange tijd met verkrampte handen
de hele dag -gisteren- was immers verdwenen
vaak blijft er iets achter, een voetstap in de sneeuw
een lach in een kamer of de…
Wie was die vrouw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
836 We dwalen zomaar wat in de tijd
bladeren vergeelde bladzijden
tot een oud en stoffig boek
de kleur van haren vlammen
mij tegemoet
mompel "das wahr einmal"
zelfs in sepia ziet het nu bleek
we lachen om de lengte van de rokken
mijn hemel wat zagen we er uit
hotpants en lange rok
Afro-kapsel, sluik en lang
dan weer een blonde korte…
KRISTAL EN FONTEIN
poëzie
2.9 met 14 stemmen
2.473 Het is zo weinig wat ik heb:
Dit éne leven, dit kristal
Waaruit ik straal en vormen schep
Van ’t wijd heelal.
Dit éne leven, maar het is
Een knooppunt in het wereldweb,
Van waaruit alles anders is
Dan ’t andren was of is of wezen zal.
Ik heb wel altijd dit kristal
Waarin de wereld spiegelt,
En in me is altijd vloed en val
Van golf die wendt…
van voorbij gaan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
731 ikzelf geef niets om een nieuwe dag
niks voor de dageraad
verhaal niet over de frisse merel
of van de prille beiaard
ik zie niets in de ochtendnevel
van een gouden morgenstond
waarin mistslierten worden geboren
boven de klamme heidegrond
die tijd laat ik voorbij gaan
en verlaat mij aan de nacht
daar zijn de uren zoveel milder
zolang…
Ontmoeting
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.052 Binnen het afgebakende zwijgen
verraadt elk geluid, hoe miniem
een daad van verstoring
het struikelt binnen
vraagt welke dag het is
maar in de woestijn hebben
dagen geen namen
we spreken in gebarentaal
over de doorwaakte nachten
het vergeten doen we in de ban
het hunkert naar de contouren
van het verlaten landschap
naar de verdwenen delen…
Maanlicht -voor verliefden-
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
767 er zijn erbij die vleselijke geneugten
des avonds ondergaan
ik niet, ik betreur in stilte
het klimmen van de maan
is er immers niet een dag verdwenen
een dag die zoveel brengen kon
warmte en liefde onder een
ware vrienden-zon
ik verzucht en schuif de gordijnen dicht
wend mij af van het kille maanlicht…
Moment
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
838 Jouw stille woord van angst
dwingt mij tot nader denken
over het verstrijken van de dagen,
terwijl nu, op dit moment,
de tijd langs het balkon vervliegt,
in de ijle, kringelende rook
van onze laatste sigaret.
Iedere dag ligt vast
en strak verankerd,
in het eeuwig herhaalde ritme
dat onze dagen deelt.…
Zwart-wit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
865 Terug op handen en voeten,
zwart-wit en monogeluid.
Gelukkig zonder schuld
en het heilige moeten.
Geuren en geluiden
drijven boven bij een beeld.
Weemoed als verlossing,
voor een wereld die je niet meer deelt.
Klauwend in de ijle lucht,
verstikt onder een dikke deken.
opgeruimd en liefhebbend het einde tegemoet,
voor je uit alles wit…
EXOTA
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
782 roestig
reclamebord
van
een vervlogen
gazeuse...
destijds
een echte
knaller…
Reisgenote
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
771 Hoe ver ik ben ontgaat mij
halverwege of bijna daar
dit is slechts een halte
tussen ruimte en tijd
dan passeert ze
likt de glimlach van haar lippen
stapt samen met mij over
van buurtbus
naar eeuwigheid
we stoppen nooit meer.…
vrijheid voor liefde
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.478 geef me tijd en ruimte
te ontdekken wat er nog niet is
en ik leer je over vrijheid van gemis
geef me je beste discussie
laat me vechten voor de woorden
in de strijd om dominantie
ik geef je daarvoor tolerantie
geef me inspiratie voor de langere termijn
laat mijn vrijheid passie zijn
ik zal je steunen, nooit beperken
dat zul je snel genoeg…
Palatijn
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
735 Zacht geel zonlicht
in de ochtendmist,
kleurt de klimopstruiken
van de dromende,
stille Palatijn.
Slakkensporen glinsteren
langs verbrokkeld puin,
vertragen het verleden.
Heel ver in de verte,
hoor ik hoe Cicero,
fel en overtuigend
Catalina vernedert.
Rome's senatoren,
wit en indrukwekkend
in hun wijde toga's,
geven hem gelijk…
Vandaag
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
726 Vandaag
Gekleed in het lichtblauw
Vliegt ze door de lucht
Lacht en huilt
Vriest en dooit
Ontmoet een vriend
Morgen
Maar dat weet ze nog niet
Vandaag…
Elke dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
766 Weinig wist ik als een kind van jaren
niets van tijd, het noodlot kwam in vlagen
machtig schudde hij zijn wilde haren
van zijn zin begint nu iets te dagen
In de toekomst is zijn wil ophanden
daarom heb ik duidelijke klachten
elke dag zijn wazige verbanden
nu en dan gevangen in gedachten
Ik verwens zijn ongewisse kansen
later klinkt niet…
bij een foto
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
802 op het oog een foto
uit voorheen de USSR
maar schijn bedriegt
we schrijven 1954
in Den Haag op een schoolplein
aan de Ferdinand Bolstraat
rennen piepjonge scholieren
tijdens een autobandenrace
naar de blinde muur
van de toekomst die later
vaak zo kwetsbaar bleek…
Graven groeten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
636 ik ga de gouden blaren
leef het loslippig loof
zie de doden staren
vanaf hun stenen alkoof
zullen we vandaag de vaders vinden
tussen tinten van de tijd
die herfst heet, tussen linden
en platanen, langs lanen eeuwigheid
en moeders die we minden
broze briesjes blazen
of woeste waaiewinden
lijk droeve oude dwazen
ik stap het stille sterven…
A RECHERCHE...
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
682 herinnering aan verloren tijd
de smaak van weleer die je terug vindt
in de geur van het verse brood
dat de vrouw van de warme bakker
stevig tussen haar borsten geklemd houdt
'melancholie is het vullen van ledigheid'
of het zoeken naar een medicijn
voor naderende pijn
zoals het kneden van deeg
met blote handen een proces
is voorafgaand…
eens keer ik terug...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.091 een verschil van tijd, mentaliteit, moeilijk aan elkaar te verbinden.
Eens keer ik terug...
maar er is de heimwee naar wie, wat of waar.
drie thuislanden en duizenden vrienden,
streven naar liefde, vrede en een multiculturele
samenleving.
Eens keer ik terug...!
en de tijd dringt.......…
Ochtend
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
656 de dag begint met trage tred
een sluimering van slaap en droom
van twijfel in het hoofd
en altijd vindt de spiegel mijn
bedovergrote schim - ik laat
nachtcontouren vrij in één
bewuste ademstoot
de ingehouden tel blaast zich
meteen het donker uit en
hangt daar als verdoofd…
zuiderpark
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
656 een geordend buiten
haags paradijs
van toen
Adam & Eva
verheven
op pilaren
't zomers domein
van een
zwaan kleef aan
op wielen
die vast allang
verloren
is gegaan…
vertel het verder
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
682 mijn hoed woei van ontsteltenis
zowaar van mijn hoofd
toen ik het hoorde
vissen blijken
bij diepe aanschouwing
in doorsnee
bomen waarin stammen
zijn samengeperst
tot oogsteentjes
met jaarringen…
Natare
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
614 Hoe onwaarschijnlijk lijkt de dood
als je vingertoppen over elkaar hoort schrapen
en ze als golven beweegt, koot
voor koot? Is de werkelijkheid zo verlaten?
Hoe onwaarschijnlijk blijkt de dood
voor diegenen die in een roes van clichés
gezamenlijk een rooskleurige boot
drijvende houden? Men voor al het zwemmen vreest.
Hoe onbegrijpelijk…
Nooit Nu
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
856 Het mooiste komt altijd later
nooit nu
een seconde tikt weg
de herinnering leeft
je weet het nog.
Jaren gaan voorbij
je zoekt dat ene gevoel
heimwee naar het begin
terugblikken naar vroeger
het mooiste komt altijd later
nooit nu.…
Decemberdagen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
865 Ze schilderen het fluwelen wit
vloksgewijs over het grijs
van de kaalgestroopte akkers
de steeg wordt een ijspaleis
terwijl stakkers en andere
stervelingen de uit weelderige
woningen wegsijpelende warmte
behoedzaam en teder oplepelen
Ze zijn scheutig met donkere uren
gierig met het licht van de dag
dragen een mantel van schemer
en beelden…
BIJ DE STOEL VAN GERRIT RIETVELD
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.034 hoe put je inspiratie
uit een stoel
waarop je
nauwelijks kunt zitten...
zijn het de kleuren
is het 't hout
waaruit hij is gesneden
of is 't botweg
het verleden ?…
Geheugenmuseum
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
836 Vervlogen lijken ze
dichtbij
maar toch ver weg
Laten soms
als kleine gunst
fracties los
uit hun archieven
De rusteloze zoeker
koestert ze
als schatten
in het kleine museum
der herinneringen…
Het was een morgen, kristallijn gezet
poëzie
4.0 met 4 stemmen
3.287 Het was een morgen, kristallijn gezet
op vochte weiden, waar de droppeldauw
de sprieten, stengels buigen deed, aan kelk en steel
schakerend in het lichte grijs gezegen
op gras en groene halmen, in de lucht
heldere vinkenslag, over de vlonder
het reppen van de voeten, de witte tandenlach,
het zingen van de melkster, aan de kimmen
de zomen
ging…
Vrede voor komend jaar
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.153 Nu begint weer een nieuw jaar
waarin elk mens weer zijn wensen
hardop of in stilte kan uitspreken
wat hij/zij wenst voor 2008 en
daar zal zeker vrede op aarde
bij zitten en geluk voor de persoon
en zijn dierbaren die de wens uitspreekt.
De vrede tussen volkeren is sinds
mensenheugenis al op zoek naar
een vorm van gerechtigheid tussen
mensen…
Verval
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
870 donkere wallen onder zijn ogen
de scheurtjes langs zijn wangen
de blauwgeaderde delta stroomt
binnenzijds langs beide de polsen,
vertakt in doorschijnend melkwit
zijn donkere krullen vergrijzen
de roze huid schemert aarzelend
door het zilvergrijs
dat zijn hoofd bekranst
hij kan dit niet bevatten ,
te zeer verbijsterd is hij
want tijd…