6428 resultaten.
marionettenpop
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.068 hopelijk vindt iemand mij
zodat diegene mijn touwen doorknipt: VRIJ!…
Uurwerk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
745 voelsprieten van onschuld, het
zal gaan sneeuwen, omdat de
vorst komen zal, wordt onder
schors de essentie opgetekend,
nerven kerven kringen in een
zenuwgestel, een uurwerk dat
in elk seizoen wordt opgedraaid,
de bel voor een nieuwe ronde
verguld, om in komende tij
vrij te kunnen ademhalen.…
ode aan de vrouw
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.768 ik wilde dat ik een vrouw was
ik wilde dat ik mij
glooiend en vrij bewoog
spiegels heb ik al gekocht
uit achterdocht
een ding dat blind is
heeft dit voorgoed in mij verward
wanneer morgen aan de dag
de beklemming is geweken
wil ik een vrouw zijn
op zondag
de zondag is nog onbesproken
ik wil dan dromen
geen mannelijke geur van teer…
door
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
862 door het licht van het gordijn
lijkt de wereld stil te staan
de zon staat nog vrij laag
en klimt langzaam aan naar een nieuwe dag
zonnig lief
en met een lach
straatnamen praten in overvloed
over spoedig loslaten
van wat nooit kwam
en nooit komt
vandaar dit gidicht aan haar
een ongeleid projectiel
die Zeus zag
en Hades sprak
omdat…
Woordenvermaak
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
450 de woordenvergadering verliest zich
in een zoektocht naar rijm
het onnadenkend samenvoegen
leidt tot wartaal
de ogen van medelingen
zijn geleend van anderen
of zwemmen in teveel sentiment
wat alleen staat klinkt zo hopeloos verloren
nee, de waarheid ligt ergens anders
meer in het vrije vers
en in het samenzijn van letters in liefde
dus…
- Krankzinnig -
netgedicht
4.1 met 29 stemmen
621 Voelbaar krankzinnig,
de onweerstaanbare drang,
de handelingsvrijheid
de dader die zich niet bedwingen kan
als eigenzinnigheid het hazenpad kiest
een gestoorde wilsvrijheid dwalend
in vrije velden van psychotisch koren
aarzelend achterliet, om te ontwijken.…
Stadsmens
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
659 Lopend op het strand
met de golven van de zee
die bruisend aankomen rollen
hoor ik het ruisen van het helmgras
in de duinen
de duinen die ons land moeten beschermen
op blote voeten loop ik voort
het zand kriebelt tussen mijn tenen
met de krijsende meeuwen om me heen
voel ik me vrij als een vogel
als stadsmens kom ik graag aan zee
de…
Koperen haan
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
585 van de jonge dagen
en schiepen ons een beeldentuin
met kindervoetjes, groen gazon
nooit gedacht, verwacht
altijd geloofd in wat je zei
mijn liefste land ben jij
dit land waar hevig werd gestreden
verloor tenslotte haar juwelen
aan het onvermijdelijk zwaard
de laatste slag kwam loodgrijs aan
in holle woorden, volle vaart
jij wilde vrij…
Elke keer opnieuw
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
601 peppels kwispelen
met hun toppen in buurtwegen
een muze van trots
oh, zo eerlijk, zo vrij
bladeren dempen gekruist
als druppels van één toon
met kleuren en schaduwen
dat vormen kent
wijd vertakt is in het licht
net als woorden, die opgaan in noten
door de winden van het hart
bloed en adem
tussen land en sterren
in de lucht van licht…
Woordenzon
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
780 Door het stopgat van
mijn woordenbad blazen
resten schuim een laatste
adem uit, eisen hun tol op
als de dag de nacht doormidden
breekt, als het duister zich
verslaapt in greppels, beroering
van ruimte in de morgen,zich
te bruskeren met beelden,die ik
reeds al zo lang verzon, me te
voegen naar de dynamiek van
vrije forellen, voorwaartse…
zon door de ramen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 zoals het stof danst in haar banen licht
sterren legt, langs waar ik kijk en dwaalt
in ogenblikken rust
zo laat ik mijmerdagen zweven, door de zomers
van mijn geest
vrij geweven tussen alles dat de dag beheerst
in liefde,
nu hoogtij warme uren telt
en alles even helder lijkt, fris als dauw
begonnen bij het krieken als de morgen zwelt…
- De Klank van Drijven -
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
653 lijk een zwerver wil ik zijn, vrij,
afgestorven van wereldse verleiding.…
Water
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
974 dingen goed
maar ook slechte
dingen
de mens
de natuur
Het reinigt
verlost van zorgen
was fouten weg
vergeeft
wast de lei
een nieuwe begin
zonder verleden
Spiegelt
De buitenkant
niet wat
binnen in verstopt
zit
en niet weggewassen
kan worden
De nieuwe hoop
die komt
en helpt
in het leven
de nieuwe wereld
een nieuwe start
vrij…
ZIELENRUST
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
736 Schrijf mij vrij, schrijf mij blij
ken en herken mijzelf
een versleten ontevredenheid
geketende geest in alledaags lichaam
innerlijke eruptie´s leiden tot inzicht
verkeerd begrepen overdracht
het lijden door het leiden
van onbegrip naar begrip
het leren door belering
met de handen om te straffen
te zegenen en lief te hebben
het opgeheven…
Ik heb een ziel die zich verveelt in mij
netgedicht
4.6 met 110 stemmen
5.361 Ik heb een ziel die zich verveelt in mij
en alsmaar hoopt om te ontsnappen
naar buiten toe staat zij te grappen
maar diep van binnen wil ze vrij
ik ben voor haar alleen maar muren
met zicht op wat ze zo graag wil
de hemel, zegt ze soms heel stil
daar wil ze mij naartoe besturen
maar ik zit hier zozeer op aarde
zo zwaar van moed…
Van belhamel tot Admiraal.
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
639 Of hij dat
gezien zijn vrije geest
en sterke wil
ganse dagen heeft gedaan?
--om de zee te kunnen zien
beklom hij immers
zelfs de kerkendaken?--
Dat vraag ik me af.
Maar zeker is zeker, hojo hojo!
Je zou er zó
een liedje van kunnen maken.…
Onweer
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
692 Maken wij elkaar ontroostbaar
hou ik mezelf als kind op schoot
languit liggen op een draagbaar
en even vrijen met de dood
schreien wij dezelfde tranen
zodra de zielen zijn ontbloot
ver van huizen en van banen
hou ik mezelf als kind op schoot
onze weerzin tegen onweer
dat valse lucht met water hoost
spant regenboog als ommekeer
naar diepe…
De beelden strepen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 een wankel evenwicht
tussen traag omhoog
en vrije val
in vergezicht
hangt nog herinnering
voordat de film versmalt
het duikmoment
is slechts zwart wit
waarna de beelden strepen
pas later komt
het zweten kleurt
chaos weer realiteit
ik weet niet
waar mijn geest en lichaam
zijn gebleven
ben seconden kwijt
de tuimeling gaf…
Herinneringen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
562 de vraag
die ik mij als kind zo vaak stelde
wat heeft het allemaal voor zin
als er echt niemand van mij houdt
dan draai ik het geluid van de radio
wat zachter richting regenwoud
en beweer dat er ook zwarte schapen zijn
die het geluk tenslotte toch vonden
dit hoofdstuk is nu gesloten
als ik een kind wil zijn
doe ik dat in mijn eigen vrije…
Sluimerend ?
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
495 Ik voel me bevoorrecht,
angstwekkend kwetsbaar,
en wonderbaarlijk sterk
tegelijk , maar niet de
zwaartekracht maar een
zwaarmoedigheid verhindert
het vrije vliegen dan wel
het sluimerend gevaar van
angst, ik hoop die vleugels
te verliezen, voordat ik
zal worden afgewezen.…
Verse rozen
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
789 Wat doe ik hier, dicht bij gevoel
dat mij totaal vervreemd verlamt
willoos laat ik de boel de boel
door droge tranen ingedamd
blind voor waar wij ooit voor kozen
moet de oude bloem verdrogen
rozen wil ik, verse rozen
op de stelen van mijn ogen
toon mij tuinen om te wonen
waar ik mezelf nooit meer beperk
vrij om zwakte te bekronen
alleen…
In exquise kleur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
514 is schitterend aangelegd
bij ranke stelen nog
een extra steun gezet
borders tonen vol
de laatste trendy klonen
van laag naar hoog
hangers in exquise kleur
en bij het eind
een groene coniferenrij
daarachter is de composthoop
onttrokken aan een speurend oog
een blije speelse woestenij
waar wilde bloemen bloeien
van groene vingers vrij…
Hillen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
480 Minister van Defensie Hillen, noemde in Vrij Nederland
de missie in Kunduz militair en moet zich voor die uitspraak
komen verantwoorden in de Tweede Kamer.…
BOERDERIJMODEL
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
716 Zoals mijn vader
boerderij beheerde en
ons geheel vrij liet.
Daarom geniet ik
van het boerderijmodel:
het samen bouwen.
Samen verbouwen
en oogsten van de vruchten,
en samen melken.
Om ronde tafel
genieten van het eten
en elkaar horen.…
De kluts kwijt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
563 Ik sjok met de hond door de zogenaamd vrije natuur
en zie iets wat mij verdriet:
de brem bloeit al
de natuur zoekt de kluts
die wij kwijt zijn
Een gekunsteld tekstje, denk ik op de terugweg, maar
natuurlijk wel waar. Thuis zoek ik naar een foto van
brem en dan merk ik dat ik toch wat anders zag...…
sleur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
966 Een rotwoord dat sleur
een gevoel niks meer leuk te vinden
altijd maar weer binnen door dezelfde deur
slapend in bed waar we elkaar ooit beminden
werken, eten en slapen daar blijft het bij
af en toe een ruzie opgelost met weg te lopen
de enorme drang laat me los ik wil vrij
op geluk en plezier hopen
een rotwoord dat sleur
alles donker…
harteloos hart
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.049 Mijn hart zo vol van verdriet en pijn
en van mateloos verlangen,
nu in jouw sterke liefde gevangen
waarvan het nooit meer vrij wil zijn.
Mijn hart, onrustig en vermoeid
en door de tijd steeds meer bezeerd,
van jou opnieuw de liefde geleerd
en in vrijheid geketend en geboeid.…
Alleen met je gedachten...
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
942 Mijn gedachten zijn van mij
soms laat ik ze los en zijn ze vrij
Maar meestal moeten ze een plaatsje krijgen
in m'n hoofd, want ze zijn eigen
Soms zou ik ze willen schreeuwen of delen
maar wat kan dat een ander schelen
Daarom zijn mijn gedachten van mij
soms verdrietig, maar ook vaak blij
Met die gedachten ga ik maar slapen
om in bed…
MAARTSE REGEN
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
489 grillige maand
vallen druppels ruisend neer
hebben een vage lenteglans
vol welbekende beloftes
ofschoon steeds geheimzinnig
maar
als ze tikkend uiteenspatten
op hoofden takken en stenen
klinkt nog striemende strijd
van de vergane winter
het wolkenwater in de grond
wil slechts gemoedelijk zijn
schept verfijnde milde kracht
die zich vrij…
Zusterland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
437 Kinderen van aarde en wolken,
geboren met een wil te gaan of te staan,
vrij de weg te kiezen, langs alle volken,
langs de stroming van de grenslaag te gaan,
op het spoor van brieven zonder woorden,
met foto’s kreukbaar vergeeld
in de zon van oneindige oorden,
als globale nalatenschap, ongedeeld,
op de tast, zwaaiend in ’t rond,
schuifelend…