Alle inzendingen

NUïsme is een nieuwe stroming. Honden weten er bijna alles van. Poezen zijn er ware meesters in. Gisteren leert ons begrijpen. Morgen weet absoluut niet, wat later komen zal. Alles is afhankelijk van het NU, van wat we vandaag de dag, wijselijk durven laten gaan, of van harte willen do...

stilte en leegte bleven over toen het licht geworden was

Het is veelal niet de angst voor de dood maar de intrinsieke angst voor het sterven voor de pijn, de pijntjes, het lichaamsverval daar kunnen mensen echt doodsbang voor zijn het zweet kan ze uitbreken de flauwte nabij het zou flauw zijn dat te ontkennen ook voor mij na deze gedachten aan h...

In de pit van het zwart voltrekt het niets dat het wordt zich volkomen, uitgeklaard, ontdaan van de obsessie met elk iets dat het niet is, en stilte openbaart zich in het eindeloze, onvervaard. In ’t git van het wit verhardt het gebrek zich tot een kauwen op de lege bek: niets wordt zo ma...

Alles begint ermee, taal (mama's gezicht en lieve woorden) draaien, kruipen, lopen (mama's hand en aanmoediging) eten, spelen, willen (mama's voorbeeld en commentaar) zand, water, wind, hout en vuur (hemel en aarde) dieren, auto's, bouwkranen (de wereld) school, luisteren, oefenen (lerare...

Wanneer ik jou mijn kwetsbaarheid laat zien, geef ik jou gereedschap in handen om me te breken. Wanneer ik jou mijn kwetsbaarheid laat zien, geef ik jou gereedschap in handen om me lief te hebben.

ik heb je nooit met zwart zien spelen andere kleuren waren wel in trek jij voelde je door even raken al besmet het was pigment dat volgens jou geen ruimte gaf aan andere mededingers maar alles meteen bedekte ook de vingers het vlekte jij was uren bezig omdat schaduw lekte dat weg...

Elke keer dat we voor onszelf Opkomen als dat nodig is Versterken we ons gevoel Van eigenwaarde Elke keer dat we dat niet doen Verzwakken we het

Wij dachten aardig slim te zijn geweest, Omdat wij ’s avonds laat een uurtje lopen Besloten wij een hondje, “Chris”, te kopen, Maar Chris is een behoorlijk kattig beest. Bizar dat in dat uurtje onze Chris Chagrijnig maar ook uitgelaten is.

Altblokfluit spelend in de avondstond Verleid ik de bovenbuurvrouw teder Tot grove intimiteit: tegader Daveren haar vuisten op de grond. O, Bach. Wat onder uw pruik ontstond Aan helderheid, die verblinding wekt, Fnuikt mijn woede: van het plafond duikt Een gipsdruif in mijn schuimende mond....

Gelijk van ene meeuw, de wieken uitgeslagen, Die dan, vliegende, glijdt over de zee, Zo wijd en zijd zend ik mijn klagen, Klagende ach en wee. Mijn hartebloed bruist wild in mij, Daarom, gaat van mijne wegen, gaat; Want dreigend stijgt het kwaad in mij, 't Bittere kwaad van de haat.

Eindelijk kwam er witte rook uit de schoorsteen De schoorsteen van mijn 'rookige' avondleven Ik dorste het verslavende vuur Ik maakte al wat ik had aan tabak nat Ik had er meer dan tabak van Vooral van het kopen van zo’n pakje Vooral van de schrijnende verpakking Vooral van de stijgen...

afdrijven met een stroming die sterker is dan jij meegenomen worden op een reis waar vrijheid wordt ingeperkt door een alom dreigend virus, . maakt angstig, men raakt van de wijs en vraagt vaak ontkenning haar deel zelfs geweld komt opstandig van stal door boosheid uit een dieper dal . d...

Je zocht me maar kon me niet vinden Je zocht daar waar ik niet was Vraag waar ik ben aan mijn vrienden En liefste, geef het zoeken niet op Eens kom je mij ergens tegen Ach liefste, ik heb mij niet verscholen Maar zoek eens daar waar ik ben Zolang reeds heb ik daar staan wachten Eens al...

Kleine wonderen Door ijs en sneeuw ontsproten Winter laat zich zien.

De klok tikt en meet de oneindigheid die de dag verhardt en het uur verstilt. Vier jaar maar, fluistert de verbetenheid. Millennia waren zij jager en wild en ’t nadert nu, gekleed als zij in vilt. Ze speelt graag zee en weigert de rivier. Zij schenkt het niets met tranen van plezier. Haar z...

vanuit de knolneus, langs een verbindingssteel, die als climax krokust in paars, wit, geel en rozig - prolatie van de lente © Aquarel - Lieve Declerck (’t Holsbeeks Penseeltje)

toen stenen en glas door de straten vlogen toen monden schreeuwden door de koude muren heen toen tollende lijven met groot lawaai de stad in stormden en alles tot puin was gewalst toen het licht begon te worden en een vreemde stilte binnensloop en jij je in gesnik verloor en duiven onvers...

We streden om de zeven heuvelen We zagen kameraden sneuvelen De aarde kleurde vermiljoen We zakten door gezwollen benen We zogen vaak op kiezelstenen Bij gebrek aan dagrantsoen Geen kou, geen hitte kon ons deren Geen geweervuur deed ons keren Twaalf maanden jachts...

een vogeltje een kopje zo rood vol toegedichte symboliek op menig schilderij verwijzend naar Jezus z’n dood? Of legde Carel Fabritius slechts de kleine schone dingen die wij soms over het hoofd zien en ons toch omringen aan de hand van ‘Het Puttertje’ bloot

Wederzijdse uitwisseling Is onmogelijk Wanneer je je gevoel niet toont Geven en ontvangen Zijn in werkelijkheid één

Bij het bidden tot God vragen we meestal tussen ons schone gaven te verdelen of Zijn bijstand en welwillend helen tijdens een moeilijk, hinderlijk geval. Ziet hoe de Vader elke dag, overal wonderbare zegen uit wil delen, zon en regen met zaaisel laat spelen, opdat heel de wereld zich voeden...

Down en murw geslagen ledigde ik de fles maar ook de inhoud vulde noch mijn geest noch mijn ziel. Ze bleven beide leeg als de ziel van de fles.

De liefde die voortdurend groeit en zich in de warme gloed vindt Is die liefde die voor altijd bloeit en zo’n liefde is zeker niet blind Onze liefde, ons kostbaarst bezit ze gaat nooit sterven bij de dood Ja, al wordt ons haar grijs en wit in ons is de liefde enkel vergroot Het moo...

Volop sneeuwvlokken, verderop zie je ze niet – tot ze mist vormen.

confronterend waait kou langs huid verwarmde cellen in het eerste zonnebad dit jaar is het oppassen voor roodverbrande vellen daar waar vitamine d zijn charisma ziet ontstaan pikt meteen duivels hellevuur aan voorzichtigheid is geraden in het vergeten van de tijd ben je zo gebr...

Je verliest me, mijn liefste, verliest me, zoals een vrouw in de weer met de was haar gouden ring verliest. Je zult me zoeken in het schuim van woorden, ogen en gezichten, maar ik zal blinken ergens op een vreemde plek. Je verliest me, mijn liefste, verliest me, zoals de jager de tere ree ...

Langzaam streelt je tong mijn heuvel van genot, als een slang ritsend doorheen de duinen, op zoek naar een volgende prooi. Lekker voelt je warme adem op mijn lippen, als een toetje geserveerd op een zomeravond. Tintelingen voel ik tot in de toppen van mijn tenen, als het briesje dat mijn haren...

Alleen ben ik en zoek alleen te wezen, Alleen ben ik en van mijn lief verlaten, Alleen ben ik; wie die mijn heer mag wezen? Alleen ben ik, dan bitter, dan gelaten, Alleen ben ik en schuw mijn kwijnend leven, Alleen ben ik, verdoolde uitermaten, Alleen ben ik en zonder vriend gebleven. Allee...

In het begin: een knal, een woord? Een wil! Daarna ontstond, door aan elkaar te kleven, Lucht, water, aarde, vuur en volop leven, Verhaal of theorie, is er verschil? Het ene duurde lang, zover ik weet, Terwijl Hij alles in een weekje deed.