177321 resultaten.
Winterse verstilling
hartenkreet
2.6 met 19 stemmen
511 Het gaat niet alleen om stilte om je heen
want het heeft ook een eigen geheim, mysterie
Laat je ten volle genieten in een moment van vrede
De ogen gesloten tot wanneer een droom je zal ontvoeren.
De ziel van het geluid loopt verdwaald rond
Een nacht waarin de lichtpuntjes gefilterd worden
Le...
Keer terug
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
479 Als je
Van niets
En niemand
Meer houdt
Dan heb je
Jezelf verlaten
Keer terug
Naar jezelf
De kleur van geld
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
409 zacht gaan
je vingers
over mijn huid
in het oplichten
als de schaduw
voorbij is dooft
de uiterste datum
langzaam uit
ik zie je lach
wacht op de
boodschap die
mij niet zal
verontrusten
want voor het
raken wilde jij nog
wat kusjes smaken
in het goddelijk
ambacht als
schepper en
...
Zomer en winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Wit het land, blank mijn hart
Alles begraven onder sneeuw
Bomen kreunen onder druk
De vorst slaat tegen ramen
Die laat hen koud; ‘t glijdt eraf
Binnen heerst warmte
Buiten rilt een sneeuwtapijt
De kilte brengt ons dichter:
wij zomeren onder de dons
In zulk een nacht...
poƫzie
3.3 met 10 stemmen
2.704 In zulk een nacht, - als waarvan Shakespeare zong
In 't toovrig beurtgezang 'in such a night',
Van 't stralende Venetiaanse spel, -
In zulk een nacht, waarvan dàt lied nòg klinkt,
Is àl de schoonheid van de klare dag,
Verinnigd en vertederd en de droom,
En àl de klaarheid van de schone...
Liedje
gedicht
4.5 met 2 stemmen
8.868 Er staat in mijn hart een boompje gegroeid,
De wortels zijn bloedig rood,
Maar de bloesems zijn, als het boompje bloeit,
Sneeuwwit langs de tengere loot.
's Nachts droom ik van vogels en laaiend vuur
En hoor verward gekras,
Maar een lied rijst in het morgenuur
...
De kauwen van de kerktoren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
567 de kauwen die wonen in de hoge kerktoren
vliegen al krijsend uit in de vroege morgen
hun krassen kan je door de dikste muren horen
de kauwen die wonen in de hoge kerktoren
bezorgen overlast die alle dorpelingen storen
of houden zich stil in 'n schoorsteen verborgen
de kauwen die wonen in de h...
Het achterbakse van mensen(haiku)
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
539 schuilt in iedereen
zelfs bij mensen, die ge denkt...
het best te kennen!
LAIS CCXIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 Zachtjes, het voelt haar weer. Het wil haar niet
meer raken, zijn wil verzaakt aan ’t willen.
Als stilte breekt, beheerst gebrek het lied.
Als het zwijgt, zal zij weerom verstillen.
Strijd. Er komt geen rust door niets te willen.
Het wordt paljas en struint doorheen haar dag,
het wil al lipp...
Happy New Year
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
476 Moge alle inzenders en lezers
weer meedeinen op een golvende zee
van dichterlijke woorden
die ons troosten, verwarmen als het zonnelicht,
een glimlach toveren op ieders gezicht..
levenslot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 op de weg door het leven
loopt de dood naast ons
als een vage omstander
in de schaduw van het licht
als het onwerkelijke einde
dat zo onontkoombaar is
zij beneemt ons de adem
waar het leven nog vol is
veel te vroeg en onverwacht
pardoes en bruusk tegelijk
bij een plotselinge struikeling...
In mijn bloed, door mijn hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Jouw leven ruist nog
in mij, in mijn gedachten
denk je met mijn vragen mee
hoor ik uitspraken die je ooit deed
.....Jouw leven ruist nog
.....in mij, in mijn gevoelens
.....beweeg je met mijn bloed mee
.....voel ik je stromen door mijn hart
Jouw leven ruist nog
thuis, alsof je aanwe...
JETRO
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Mozes' schoonvader houdt in woestijnland
zijn kudde van steeds zwervende schapen,
zoekt met vrouw, dochters en beschermend wapen
een waterput, loopt door meedogenloos zand.
Bij een groep struiken houdt het gezin stand.
Zijn hier misschien vruchten te rapen?
Ja, de nacht belooft verzadigd ins...
We Gaan Ervoor
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 nog even en de sneeuwklokjes
luiden zoals gewoonlijk
weer veel te vroeg
de voorjaarsbel
en stil luisteren we
samen naar de fluisterende vinken
en de dag eigent zich steeds meer licht
het lukt haar wonderwel
en ik zie je ogen volop blinken
een lach op je gezicht
je wil met mij het jaar ...
Steun en troost
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
517 Ik ben gevallen
En heb pijn
Behoefte
Aan wat
Steun en troost
Wat de pijn
Verzacht
Wil je
Even langs komen?
Dit gewoon
Durven vragen
Zonder me bezwaard
Te voelen
Is een leerproces
Daarbij ook :
Dat ik
Mijn gevoel
Serieus ga nemen
Waardoor
Ik liever
Voor mezelf
Kan z...
ontzet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
450 de scheve deuren
zijn uit hun lood geslagen
ontzet verslagen
Vurig rood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 traag boog
warm glas
bolde door
lucht van
de blazer
tot de coupe
die we zagen
schitterend
hoe transparant
inkijk geeft
aan beide kanten
gescheiden door
twinkelend
kleurend kristal
als vakmanschap
de scherf vermijdt
voorkom je dat
de mens zich
scherper snijdt en
pijn het vurig...
Up in smoke
snelsonnet
4.1 met 8 stemmen
592 Ik kocht onlangs een pand in Amsterdam
Een jeugdhotel, vlak naast een coffeeshop
Die investering levert mij veel op
Maar gister, bij het nieuws, schrok ik mij lam
Ja, Femke’s plan bracht mij flink van de kook
Zo gaat mijn investering op in rook
X
gedicht
3.4 met 62 stemmen
38.694 Bij een val
Of een sprong…
Wie zal het zeggen
En komt het er op aan?
In elk geval
Was het gevolg:
Bewegingen verlamd
En de ogen dood.
Zijn wereld is
Gedragen worden.
Transport
Binnen nauwe grenzen:
Muren van één kamer
Eén huis.
Nat groen gras
En water van een spuitend fontein...
De Genezing
poƫzie
2.9 met 9 stemmen
3.583 Zij stond voor de grote spiegel
En lachte haar beeltnis aan;
Zij had haar zijden kleedsel,
En haar parelsnoer aangedaan.
Zij waande zich genezen;
Haar wang was weder rood;
Zo helder glansden hare ogen,
Zij vreesde niet meer de dood.
Och jong verkwijnend harte,
Dat zich zo gaarne bedroog...
Wat je vertelt
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
508 Er ligt een landschap vol begeerte
tussen de episodes in wat je vertelt
liefde is een trein
die nooit de horizon bereikt
een wereld vol bizarre fantasie
alternatieven voor de werkelijkheid
hoe verder de trein door het landschap treint
hoe verder de horizon in de toekomst verdwijnt
he...
Voorbijgaande tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Voorbij ons besef van tijd,
worden momenten tijdloos.
Voorbij ons besef van ruimte,
verandert elke zandkorrel,
in een nabije ster.
Voorbij tegengestelde politiek,
komen vijanden vredig samen.
Zie, de dagen worden langer.
De lente is alweer in aantocht.
Voorbij de dagen van ons leven.
All...
Aanpassen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
568 Mij aanpassen
Daar ben ik
Altijd
Goed in geweest
Ik geef
De ander
De vrijheid
De ruimte
En pas
Me daar
Bij aan
Nu aan het leren
Zelf ook vrijheid en ruimte
In te nemen
Varken ontsnapt!
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
660 Ann is haar varken kwijt!
Het is een grote beer!
Hij zoekt een zeugje en
en stinkt naar de pis
‘Instagram’ meldt reeds zijn
Rataplanbezigheid
Ann krijgt een vraag of haar
man er weer is?
De Billenknijper (knijpt niet meer)
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
645 wat hem altijd zo opwond
was het even knijpen
in billen of een kont
menig vrouw moest dit ondergaan
ook al stond dit ze
natuurlijk lang niet aan
hij wuifde hun kritiek luchtig weg
met zo’n witter dan wit
Colgate tandpastalachje
toch moest het ooit wel misgaan
wat anders - wat dacht je
...
gekreukt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
383 aan de waslijnen
hangen de grote angsten
gekreukt te drogen
LAIS CCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
421 Zij zien de kinderen die joelen op
kraaiende peuters, hun roodhuidenkeel
opengesperd en de oudjes steunend op
bouwval. “O weet je nog het zandkasteel
toekomst” zegt zij, en hij: ”er zijn te veel
ratten”. Hij bibbert en slijmt. Te hevig
de zomer komt klaar, zon angelt stevig
in ’t Av...
[ Leven is mede ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Leven is mede
-lijden voor lijders, mede
-vreugde voor vrienden.
Capitool in chaos
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
498 In zijn sadistisch universum waart
Een slachtoffer van het schervengericht
Dat zelfs voor chaos in 't Congres niet zwicht
Een ramkoers: het venijn zat
in de staart
Op het moment suprème had hij gewacht
Bestorming van het centrum van
de macht!
Spiegeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479
Ik keek neer op het donkere water,
op het immer rusteloze oppervlak
waar vanuit de diepte
mijn spiegelbeeld naar mij keek
en toen in honderden stukken brak.
Een spiegeling onherkenbaar
tot eigen mozaïek gecomponeerd
wegreizend op wijder wordende rimpelingen
aan de oever werd uitgedoo...