5107 resultaten.
Tussen schemering en nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.697 Leg af je angsten en je pijn,
je gaat "over" het lijden.
Nu, tussen schemering en nacht,
hou ik je in mijn armen,
en streel je rimpels, diep en zacht
mijn hart vol van erbarmen
Ik neem je handen een voor een,
en hou ze in de mijne,
en wacht, tussen schemering en nacht,
tot een nieuwe ster zal verschijnen.…
God noch gebod
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
565 Los van tijd
dwaal jij door
geesten van
het leven
Zielen die
verloren
ten onder zijn
gegaan:
'Wees nooit en te nimmer echt bang'
Angst
stagneert
en
blokkeert
'Geef een dubbel portie liefde'
Eén
is ook
maar
summier
'Overtreed in principe God noch gebod'
Hoewel ik
als mens fair
probeer te leven
laat ook ik
afdruk…
Het water langs de IJssel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 Geen angst voor dood, het water neemt mij immers mede.
En ik, ik leef mijn leven met dit doel.…
Winterboek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
574 winterse stilte
tussen de lege bladzijden
van het onbeschreven winterboek
wat er na het bezinken
is blijven hangen aan de mensheid
is jouw wanhoop
uniek in zijn alleen zijn
maagdelijk als onbetreden sneeuw
als een ster in donkere nacht
die menselijke schaduw verlangt
waar het licht de wensen wegneemt
doodse kalmte zich mengt met angst…
De schaduw van je rug
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
505 er momenten in fragmenten
die ik niet volgen kan
je zwaaide en draaide
in de schaduw van je rug
kwamen mijn tranen
het was geen afscheid
slechts een groet dat gebaar
maakte mij intens bedroefd
als ik de stralende intensiteit
van kind en jeugd ontmoet
is ingetogenheid mijn groet
maar mijn toegenegen aai
zit vol onzekerheid en angst…
De hemel als troost
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
438 je voelt het komen
intenser en dichtbij
verfletst de kleur van dromen
ooit waren we vrij
zorgeloos en onbevangen
met een warm welkom blij
totdat het vlekje kwam
het verkeerde plekje
dat snel groter werd
een tsunami van angst
overspoelde de wereld
onderdrukte het eigen gevoel
met de hemel als troost
leren mensen hun kroost
te leven…
Vissen en vader
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
597 Het kleine joch schopt steentjes
voor zich uit fluitend op zijn vingers
verschrikt hij vogels aan de waterkant
waar hij de vissen voert, azend
op grote vangst, ’t liefst een karper
of dezelfde snoek, die hij met vader ving
hij zou ‘m herkennen, die blinde vlek
en de ring van vuur achter zijn angst
in zijn handen ligt vaders favoriet…
Hazenslaap met helm op
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
546 ben de angst voorbij
schiet ik hem nu
of doodt hij later mij
voor even rust in
de kapot geschoten huizen
waar het sterft van de muizen
eten en drinken zijn
de eerste behoeften in het
sluipend bewegen om te overleven
de idealen zijn vergeten
in het stinkend vuil
waarin wij al weken zweten
afgestompt in primitief
ageren branden wij…
De overtocht
gedicht
4.0 met 1 stemmen
8.255 Het gaat om angst in de woestijn,
gevleugeld beest uit lang vervlogen eeuwen,
wreedheden flitsend op een zinkend scherm.
Je moet niet met je vinger wijzen,
het was haar moeder die het zei.
Ze stak hem in haar keel,
de boot schokte zich door een storm
die de wereld overspoelde.…
In haar warmte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 bommen vallen
gaan zijn dromen uit
dan is er
chaos herrie stof
explosies klinken dof
in die paniek
vindt hij zijn weg zonder
een woord te hebben gezegd
de vertrouwde straat
was al kapot geschoten
hij zoekt zijn eigen plaats
kijkt verbijsterd op
bij een bekende roep
zijn moeder die hem groet
huilt in haar warmte
zijn angsten…
Blinde paniek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
717 en leuzen om
de aandacht te richten
het samen
verbroedert
een leider die moedert
zijn maten op weg
idealen op spandoek gezet
ineens is er drukte
gedrang van de kanten
het eerste vluchten
uit het benauwende
zuchten in blinde paniek
mensen die vallen
niet op kunnen komen
vertrapt onder de
zolen van schreeuwers
uitzinnig van angst…
Verdriet (rondeel)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
550 men moet zijn verdriet kunnen delen
hoe moeilijk het is om erover te spreken
of het soms een ander hart kan breken
toch zal gedeelde smart vlugger helen
een luisterend oor kan wonden strelen
of de scherpste kanten zacht afbreken
men moet zijn verdriet kunnen delen
hoe moeilijk het is om erover te spreken
toch is er angst dat je geklaag…
Voltooid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
745 Ach, help mij toch voordat ik breek
Hij noemt mijn zorgen hersenspinsels
Mijn duisternis en angst verzinsels
Hij maakt me met zijn taal van streek
Hij hekelt woorden, pleit voor daden
Zegt tot een hinkepoot, kom, ren
Ik ben een vleesgeworden pen
Gevuld met bloed en vloei balladen
Ik hoor hem aan, maar kan niet meer
De zieke, diep in mij…
Blamage
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
455 NIET
kijk in
de spiegel
ben jij
wel die
jezelf ziet
deze mensen
kiezen een
persoon waarvan
zij oprecht
houden zoals
het hoort
jij voert
misschien een
slecht toneelstuk
op dat
is wat
vreselijk stoort
jij hebt
een hart
vol haat
toont zeer
agressief
weg met
slappe excuses
geloofsovertuiging jij
zaait alleen
maar angst…
wij leven om te begeren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 Verstrengel uw lendenen
met de mijne en laat me
uw angsten smoren
met kussen fel
als voorjaarsregen
Daar staat ge, het groen
van uw ogen, niet langer schalks nu
buigt zich en verzacht
en zegt me dat het goed is .....…
O dood vlies van de torengracht
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.121 O DOOD vlies van de torengracht
en wreed gewekte kreet der zwanen,
de angst vloeit klam toe door de lanen
en stolt rondom de pijlerschacht.…
Verdriet (rondeel)
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
601 men moet zijn verdriet kunnen delen
hoe moeilijk het is om erover te spreken
of het soms een ander hart kan breken
toch zal gedeelde smart vlugger helen
een luisterend oor kan wonden strelen
of de scherpste kanten zacht afbreken
men moet zijn verdriet kunnen delen
hoe moeilijk het is om erover te spreken
toch is er angst dat je geklaag…
De traditionele leest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 het was schijn
die mij beelden bracht
vaag en onaf
leven leek nog
zacht te trillen in
een beven als angst
zij contourden
een mooi contrast met
een al volwassen achtergrond
waarin hun pril
en kleurig bewegen
een vitale meerwaarde gaf
nog geen fantasie
want ook mijn geest
volgt de traditionele leest
pas later komen letters…
Zij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 naarmate de toekomst
meer in zicht komt
word ik mij bewust
van 't verdriet dat zij droeg
nu kaarten minder worden geschud
daar mijn vingers allengs verstijven
besef ik dat zij er niet om vroeg;
haar aard en prille haard
dienden veelal in angst te verblijven
ik voel haar pijn thans in mijn hart
het is alsof ik het toelaat en luister…
Als bescherming
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
552 zo af en toe
voel ik in
gaan en staan
je vleugels van
aanwezig zijn
de kleine hint
een zacht begeleiden
het geluid dat
niet is te vermijden
in opmerkzaamheid
er is nooit
de discussie
van eigenheid
wij delen dit bestaan
waar wij ook gaan
zonder interventie
kruip ik onder
zachte vleugels
als bescherming
tegen angst en pijn…
MEER VERWONDERING
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
575 Zeggen, dat je eenzaam bent
is een verwijt aan de ander
Eerst van jezelf leren houden
We gaan nu de diepte in
Jij wordt geregeerd door algoritmen en angst
Nu afstand nemen om naar jezelf te kijken
Bij deze een levensveranderend inzichtje
Mijn hersenen hebben je geparkeerd bij de?…
Het lezen van de tijd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
544 De angst om bang
te zijn is dat genoeg
voor nieuwe moed?
Ik bekijk elke barrière tot
in z’n voeg, ik lees het
verband van ongelijkheid
die de naamplaat van
mensen droeg,
waarmee zijn
duistere affiches van
afscheiding aangelegd,
of door de tijdserosie van
het voortschrijdend recht,
uiteindelijk zal worden geslecht?…
de dode spreeuw-ballade
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
561 spreeuw
rustte met pootjes omhoog
op een veldsla-bed
2
gebraden spreeuwtje
nooit meer onder de pannen
geen gemurmel meer
3
een beladen bord
in restaurant du Soleil
geen ander viel stil
5
de vogel-eter
at de gevederde dood
het veldbed bleef over
6
‘s nachts neuriede iets
binnenin zijn dikke buik
zo onheilspellend
6
de angst…
Nieuweling
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
429 meer de
nonchalante smaak
van een echte winner
overzag de piste
waar artiesten
net het hoogste niveau
uittestten waarbij
hun spieren zich
konden profileren
met de allerbesten in
dikte en souplesse
de fitnesszaal in
onrust achterlatend
besteeg zij de trap
met een nog nooit
geziene charme en kracht
naar het kickboks domein
waar angst…
beklemming
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 de wereld daarbuiten vertellen ze
is gevaarlijk giftig en besmettelijk
dus blijf ik veilig binnen schuilen
waar mij de muren zo benauwen
dat iets de angst verleiden moet
voor buiten het onzichtbare boze
dat mij alle dagen verlangen doet
naar het ieder bevrijdend bericht
dat er niet meer doden weer zijn
doch verdere hoop op de genezing
die…
DE ZIN VAN DE DAG TEGEN HOMO-, BI- EN TRANSFOBIE?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 en transfobie
wat heeft het nu echt voor zin gehad
al die walgelijke verwensingen te outen ; Rob Jetten
wat zin heeft en zeker zin houdt
is een 'pakkende' zin in de Grondwet
die de verbale, fysieke aanval dekt
en forse gevangenisstraf beloofd
want jezelf zijn, anders zijn Nederlanders
is een grond(voor)recht in ons Nederland
waar angst…
K versus k. 2
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
626 van binnen naar buiten
de deur valt achter mij
dicht
op dat moment
kan ik geen warmer woord bedenken
dan zijn naam
ik struikel
over verwondering
opnieuw
de authenticiteit van zijn hart
en handen trekt me
overeind
wrijft over mijn kale kop
wanneer hij de blauwe plekken
- van angst en 't lage zelfbeeld-
uit mijn hoofd trekt…
Jouw warmte
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
449 het licht
is afgenomen
net als de
schaduwen
van je dromen
je bent eindelijk
de kleine lettertjes
tegen gekomen
die jou vroeger
met angst beloonden
met jeugdige
speelsheid heb
jij die bestreden jn
jouw lach weerklinkt
een vrolijk heden
ondanks mooie
zomers donkeren
de maanden en
doet de tijd zich
steeds meer gelden…
Bloesems in Watermaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 wel het einde zijn
van de gewone wereld, hier
begint het geluk en ginds
moet wel de poort zijn
maar daar wil ik nog niet heen
Laat me langzaam lopen en genieten
van bomen vol roze koeken
Laat me wegvliegen
uit pijn en misselijkheid
uit de heilige drie-eenheid
van mijn gedachten, mijn
organen en de rest, mijn
wanhoop, verdriet en angst…
Met lange armen
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
796 ik voelde
hoe je blik
langs mijn
gezicht gleed
in het proberen
een glimp van de
corona argwaan
op te lichten
voor even
een doorkijkje
naar het leven
van voor deze tijd
bevrijd van
angst elkaar te
raken en dan de
ander ziek te maken
totdat je lach
me warmde en mij
met lange armen weer
knuffelde als toen
in gouden
momenten…