6892 resultaten.
de knoeier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.046 in de binnenwereld
waar deuren nooit sluiten
en muren doorloopbaar zijn
gelden altijd regels
zo moet je introvert zijn
geen oogopslag durven zien
noch de uitgestoken hand aanvaarden
van wie nochtans je buurman is
en ook niet van een ander
de voorwaarden zijn simpel
niemand laat je binnen
en nog minder weer buiten
je gooit je eigen ruiten…
Zoektocht naar weinig woorden
netgedicht
2.7 met 23 stemmen
2.116 Water nestelt in zijn oog
Van binnen moet hij huilen
Zij aanschouwt een man
Wat zoekt toch deze vent?
Tussen allerlei gedachten
Stuit hij op dit moment
"Kom, laten we weer gaan."…
Regen, regen en regen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
889 Zij verraden het Mysterie
en ik voel geluk van binnen.
Ik denk daarbij aan wolken
met zilveren randen
met een achtergrond
van Stilte, stilte en stilte.…
Heb je geen flauw idee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
530 op de getemperde wind
vrij gemakkelijk
vanuit een ludiek oogpunt
waaien echoën geluiden
je hart binnen
uit eigen beweging
vervult het een behoefte
aan samenhang
waar liefde is, blijft de hoop
voor je uit bengelen
heb je geen flauw idee
zonder te weten
waartoe,
waarheen de weg voert
blijf je verzamelen
tot er een hernieuwd
houvast…
Zonlicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
696 Terwijl het licht zich een weg baant
Door mijn gordijn, langs zijn neus
Draai ik mij nog even om,
En laat mijn blik over zijn schouders glijden
De perfectie van een mens,
Hier naast mij onder dekens weggekropen
Terwijl het zonlicht probeert,
Ons leven binnen te dringen
Ik sluit het nog even buiten
Nu nog even niet
Laat deze perfectie zijn…
Liefde volgens mij
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.632 Als liefde tijd was had ik jou
nog meer dan nu al nodig
een eeuwigheid aan eenzaamheid
maakt alles overbodig
Als liefde goud was, was jij rijk
zoveel heb ik voor jou
van dit hoogkaraatse liefdesgoud
waaronder ik bezwijk
Als liefde licht was was jij blind
zo fel straal ik van binnen
dus hoop ik maar dat jouw hart
op de tast het mijne vindt…
op het randje van evenwicht
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
569 dichters pureren bestaansredenen
tot vingerwonden
en
daar de wereld in
zien
het knopen van gedachten
zij zenden een web
van substraat
en synchroniteiten
op de kleinste voorschoot
ligt een diepe
wereldhaven
nucleaire onderzeeërs
gedijen er in wulpse weelde
Ik leef in een frigozakje
het licht van buiten voorbij
stralen naar binnen…
Ochtendoefening
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
503 Veronderstel al de energie wat
nodig is om het licht te herkennen,
ontstaat binnen in onszelf en ook
de pijnen in het hart, in tijd
gemeten, ons misschien verlaat,
lach als we elkaar beschijnen,
treur als het folteren begint,
verzoen, bemin en verblindt,
verhef de zon tot wond, als bewijs
dat alles tijdelijk verdwijnt, en
weer een gepaste…
Geschoten voorraad
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
4.122 We komen thuis dus sluit ik de ramen
Langzaam kruip jij bovenop mij
Ik pak jou vast bij je dij
Een diepe zucht en wij smelten samen
Kreten van genot muziek in mijn oor
Ik ken verken jou van binnen
Wij willen alleen maar door
Elkaar intiem beminnen
Harder dan ik hebben kan
Moet door want ik ben de man
Hijgen en puffen komt tot een stop…
materialisme versus liefde
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
1.092 gefocust op buitenkant
imitatiegeluk in rijkdom
naar binnen de basis
van welbehagen
dankbaar wat het leven brengt
erkentelijkheid
gelukkiger met weinig moeite
corrigeer jezelf veel hebben
maakt niet gelukkiger
materialisme is geen
controle meer over jezelf
in je relatie bezig zijn met hoe
jij wilt dat die ander is
dat je niet de…
Verborgen kalender van de dood
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.223 en als ik dan wegdroom in armen
van genade, het lege huis zie staan
met geblindeerde ramen,
zie ik witte vogels in vertraagde
vlucht over eindeloze velden gaan
wijl kille wind waait langs de deur
waar alleen de dood nog adem
haalt en zich koud naar binnen richt
om mijn sterven te beleven
lokt mij het hemels havenlicht
en als ik dan verdwijn…
in de ban van de TV
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
705 je niet
Elke avond
Of zelfs bij dag
Is hij in ons gezelschap
Hij houdt ons bezig
Hij doet ons lachen
Hij laat ons genieten
Hij doet ons wenen
Helaas alles wat hij geeft
Is passief
Hij kwam in ons leven
En is er gebleven
Weigert weg te gaan
Is het goed of slecht
Weet ik niet
Wat baat het nog
Het kwaad is geschiet
Hij is binnen…
De dag telt de dagen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
532 verbruit ontij de tijd, het zal
weer morgen zijn, als de zon
over bange harten klimt, schalt
werelds toorn uit het stof van
ontheemden, verwaait in de
machteloze tonen van het
dagelijkse brood, vervalt tot
luide smarten, in een laatste
snik gegraveerd, resteert in
gewijde aarde alleen de dood,
z’n blik naar binnen gekeerd.…
het is winter
gedicht
3.4 met 17 stemmen
8.867 gebonk, geraas aan de poorten van het hart, maar ik blijf binnen.
anderen voor mij deden het helemaal anders, ik kan dus maar gewaarschuwd zijn.
je lichaam trekt weg - de winter duurt nog, dat wel,
maar het gaat. de helft van de wereld doet het met veel minder.
men heeft daar zelfs geen druiprek.…
Magie van soepele zinnen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
849 de lege tekst
tocht wind
luguber kaatsen
medeklinkers
echo's naar elkaar
ze kunnen geen
volume vinden
klinkers klotsen
tegenritmes en
zijn onbenaderbaar
woorden missen
de magie van
soepele zinnen
brengen niet meer
binnen dan betekenis
strofen vloeien niet
omdat de inhoud
strak bevroren lijkt
misschien wel
doodgeboren…
Lentewacht
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
811 Zijn moeder zal wel overleden
ze was toen al oud, maar zijn gedichten
houden reeds in de herfst winterslaap
draaien zich op hun zijde
als ze snurken
In het gelaat vallen strepen
zo vredig liggen ze
helemaal niet bang
De wereld vergaat toch wel buiten
binnen leven ze heel lang
Als wakker ze worden met trommelgeluid
rijen vormen in marsgelid…
Wolk-breuk
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
692 Binnen zoemt het zacht
door buizen die verwarmen.
Lampen schitteren stilte
in de laat verlaten laan.
Bomen druilen druppels
langs de bladerloze stammen.
Water moddert verder
tot de rand de lippen raakt.
Vogels schuilen verder
tot de storm weer overdrijft.…
Kristalbloemen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
418 Nu pas zie ik
dat ijsbloemen
op het glas
door koude lucht
met een zucht
in schitterende
verschijningsvormen
prijken
we zullen vandaag
niet naar buiten
maar naar binnen kijken
hoe lichtstralen
een poging doen die
bloemen te ontdooien
als sneeuw voor de zon
uit zelfbehoud
voor later
vormen ze een regenbui
ééngeworden met
alle…
Masker
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.490 ik sta voor iedereen klaar als er iets is,
maar dan gaat het bij mij van binnen toch mis.
Ja, ik heb een masker opgezet,
ik doe gewoon net,
of ik lekker zit in mijn vel.
Ik kan het wel.…
Herinnering.
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.526 niets in mij
herkent de tijd
van einde nabij
in het brandend uur
binnen deze torso
jaagt het liefdesvuur
weemoedig als een traan
sluit ik mijn ogen
zie jou lachend staan
een kus die mij bemint
met jou aan mijn zij
het dagfeest begint
het lezen in de krant
ontgrendelt mijn passie
zet mijn geest in brand
ontremd in mijn denken…
Dit is de waarheid
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.358 Om in luxe te kunnen blijven leven
Schik ik met twee miljoen binnen twee weken
En om mijn reserves niet aan te breken
Wil ik graag een Benefietconcert geven
Zo zing ik mooi een avond niet voor niks dus
En betalen mijn fans mee aan de fiscus
------------------------------------------------------------
…Borsato zou voor miljoenen euro's uit…
Broertjes
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
949 Het fijne kopje met de bruine krullen
een stiekem lachje; het is decadent
als je van binnen zo onrustig bent
dat je je broertje graag laat brullen.
Die zet een keel op, zwaait wild met zijn armen
terwijl zijn ogen zich met tranen vullen.
Hij wint de aandacht. Hij heeft charme.…
Afscheid
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.514 Tanden knarsen onhoorbaar
binnen gesloten kaken
en een waas berusting onttrekt
de wereld aan het zwarte uitzicht.
De tijd vergaat met wachten
op het onherroepelijke
nu alle daden al gedaan
en alle woorden uitgesproken.…
TEGENKOMST
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
2.043 Gedachtenloos slof ik steeds verder
ga mee met wind en geuren
opeens sta ik voor een paleis
waarin heel druk wordt gewerkt
ontelbare bedienden snellen
door de gangen en zalen
willen hun onzichtbare vorstin
verwennen en vreugde geven
O, om zelf naar binnen te gaan
en meedoen aan die daagse bezigheid
vol zegen en goede eenvoud...…
Water
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
974 Het is overal
geeft leven
neemt het
het doet veel
dingen goed
maar ook slechte
dingen
de mens
de natuur
Het reinigt
verlost van zorgen
was fouten weg
vergeeft
wast de lei
een nieuwe begin
zonder verleden
Spiegelt
De buitenkant
niet wat
binnen in verstopt
zit
en niet weggewassen
kan worden
De nieuwe hoop
die komt
en helpt…
Philippe Croizon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
427 Hij zwom deze ongeveer 40 kilometer binnen 14 uur...…
Baldakijn
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
677 Ik weet wel dat ik op moet staan
om niet te blijven liggen
weemoedig staar ik naar de einder
golven met witte kruinen
vertellen een verhaal
maar het spookt zo in mijn hoofd
Ik spaar de tijd
in ongebruikte kamers
ik zit daar uren lang
maar het vallen van de noten
maakt me zo klein van binnen
hij staat vaak boven aan de trap
de man zonder…
Stranden vol vertier
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
607 de lach
heeft zich vermomd
verliest in minder
open zijn de warme kracht
ze zit van binnen
als de auto
groter is dan die
van buren verderop
glimt als een
ander overkomt
wat jij jezelf
nooit hebt toegewenst
heimelijk
omdat jij altijd
beter bent dan vrienden
die jij hebt gekend
we deinen op plezier
maar zelden golft
nog een…
Instroom
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
820 zij vroeg om iets bewogens
en ik zong een treurig lied
waarop zij mee kon deinen
de tonen doofden op een wal
troffen niet haar stille dal
van oudsher hoog omheind
de roering die zij zozeer zocht
stroomde fel en vol naar binnen
zij wilde worden meegetrokken
weggesleept van koude dromen
door een vloed van rood geluid
haar denken riep…
Kleurrijk overreden
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
458 het protest de boom in
zo ontdeden zij zich één voor één gestaag van hun jas
ieder jaar weer had het veel voeten in de aarde voordat
alle neuzen dezelfde kant op keken
het naakte welzijn is hun wel bekend toch schitteren
ze liever vol ornaat, niet om elkaar de loef af te steken
maar om in volheid te stralen keren zij zichzelf
naar binnen…