6857 resultaten.
Voetnoot
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
558 Het achterland van herinnering
vernevelt op gedempte toon
in de zoom van lengte van dagen.…
Op een valse lijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
479 ik nam
een stuk papier
en schreef mijn woorden
het wit
verstond ze niet
alsof zij daar niet hoorden
zij dansten
op een valse lijn
hun eigen melodie
maar die muziek
heb ik nooit zo geschreven
zij klinkt uit een ander leven
klanken vol herinnering
misschien openen zij de deuren
waardoor u ooit naar binnen ging…
WEER ZIEN!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.587 Ik hoef je niet meer te zien
ik wil je nog wel voelen
maar vooral
wil ik me je blijven herinneren
maar eerst gedenken
met de kinderen en kleinkinderen
en nog wat familie en vrienden
als we je uitzwaaien
bij je aanstaande uitvaart
waarna je voor altijd in
ons zal blijven bestaan
en door alle gevoelens heen
je blijven zien, weerzien!…
adieu 2012
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
685 het jaar kende precies zijn plaats
het was bezig met wat bewegen moest
het vond het moeilijk om zichzelf aan te raken
toch liet het een spoor achter
van mooie en minder mooie dingen
in een wereld van ontmoetingen
waarin activiteiten samengebracht werden
in een beschaafd applaus
deze tijden weerspiegelen nu
in onze herinneringen.…
de lengte van een magnolia
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
488 nu nadagen naken, koud
onzeker tastend naar een vlaag
van warme wind
zie ik een kind, het speelt met zand en water
waar het slechts zijn handen vindt
herinnerend aan later
daar zal hij op wasdom stuiten
doorgeleefd in zijn ballon
rood, geel, goud
de dag is oud
nog voor zijn ogen sluiten…
Hun duizend witte kruizen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
543 zag beelden gaan
wapens in de aanslag
blik op god en vaderland
alleen de benen bleven staan
zij vielen niet
in brokstukken uiteen
sokkels tonen slechts wat rest
hun duizend witte kruizen
het veld van eer
gedecimeerd tot
kaarsrechte gazons komt om
in naamloze herinnering…
ogen van zand
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
713 ik herinner me woorden
als nerven
in hun groei
er waren kinderen
en kastanjebomen
vogelpootjes
'n kopje groter
en niets vroeg naar schaduw
we speelden met elkander
in een lichaam zonder honger
wisselden van leven, nooit om te vergeten
ik was moeder en dan weer meisje
ik was cowboy en indiaan
en ik werd zand
schuilend voor…
Afdichter worden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
767 Met knagende herinneringen.
Uit een onvoltooid verleden.
Vol schuldgevoel en spijt.
Opgelucht opnieuw beginnen.
Met een schone lei.
Bevrijd en onbelast.
Onze ware ziel beminnen.
Een afdicht heelt een open wond.
Afdichten schrijven is zeer gezond.…
een kind van de maan
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
701 zolang als ik mij kan herinneren
voel ik me verwant
met de maan
ik ben haar nacht
in het zwart-witte weefsel
wanneer eerste wolken
over daken lopen
dan denk ik aan een wiegelied
zing stil over alles wat ik
wil teruggeven
aan de wind
aan de bladeren
aan de jonge vogel die overvliegt
hij weet niet
hoe bijzonder zijn vleugels zijn…
Geluk
gedicht
3.0 met 5 stemmen
7.158 In takken groeperen zich groene zinnen
popelend om alle kanten uit te lopen
Op stoeptegels een kindertekening
door regenschrift al half gewist
Achter een dakkapel begint een merel te zingen
houdt dan midden in zijn herinnering op
In mijn hoofd vertwijgt zich zijn lied - niemand
ziet iets aankomen, dat is ons geluk.
------------------…
Gedachten slapen nooit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
575 Geplaveid in het labyrint van ons brein
bewaren we mooie herinneringen
ook het verdriet en de pijn
omdat ze deel uitmaken van ons zijn
soms komen ze in duizenden gedachten
naar boven als een duveltje uit een doosje
en gaan gepaard met een traan
want gedachten slapen nooit
ze reizen een leven lang mee
tot het eind van ons bestaan…
Kleine mooie dingen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
564 Kleine mooie dingen
maken de herinneringen
prachtig
waarachtig
Ik wil ze koesteren
Nooit meer loslaten
Ik wil dromen,
blijven dromen
over vlinders
vreemde landen
en kleurige bomen
Ik wil rusten
en berusten
in de gedachte
van mijn gedachte
Ik wil elk moment beleven
liefde krijgen en geven
En dat voor altijd!…
Lood
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
937 Lood
In mijn hoofd
En
In mijn hart
Het slijt niet
De tranen
Van het gemis
Stromen
Elke dag
Weer een stukje
Verder weg
Van jou
Ongewild
Ik wil niet dat je
Vervaagt
Jouw geur,
Jouw stem
Wil ik niet kwijt
Ik koester
Ze slechts
In herinneringen
Ik laat je niet los,
Nu nog niet...…
Het laatste nieuws
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
544 Het maanlicht weerspiegeld
door twinkelende sterren
in mijn waterige ogen
met herinneringen bedekt
aan onze avondwandeling
door glans van natte straten.
In de sprankelende helderheid
wegdromend met het beeld
mijmer ik gestaag ingetogen
om de kilte te doen weren
zoals we gearmd aandachtig
het laatste nieuws weer bijpraten.…
tegenwoorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
482 tegenwoordigheid van geest
verdwijnt in nevel
ontneemt aan het heden
wat ooit was
herinnering keert ten spijt
vervlecht in zielenvezel
wiens naam herkrast in hout
ont-ijst in glas
zonder tegenbericht
weerklinkt wederhoor vandaag
haperen praatgrage monden
tongen hun wisselwoorden traag…
Ga je gang
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
551 zei hier
de natuur
als een uitnodiging
En ik zag
de gang
tussen rijen bomen
alsof ik thuis was
Het kraakt
wel onder je schoenen
bruin blad, herinnering
aan herfst-2016
Het
is een goed ding
die vanzelfsprekende uitnodiging
je slaat een zijpad in
weer eens
wat anders
als je
van het pad afraakt.…
voltooid leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.072 neem mij mee
kleine engel
in het doen en laten
hier ben ik voltooid
mijn vleugels zijn sterk
genoeg om te vliegen
van het tijdelijke nu
naar eeuwig zijn
hier ben ik
mijn koffers gepakt
dankbaar en tevreden
klaar in het nu
neem mij mee maar
naar de overkant
waar ik plaatsneem
in eeuwige herinnering
neem mij engel
op je vleugels…
Toonhoogte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
544 Door herinneringen
klopt hoopvol mijn hart
die haar dynamiek
in een visioen bewaakt.
Getailleerd belicht
tegen de schaduw
gekoesterd in toonhoogte
wat ons leven heeft gemaakt.…
Onsterfelijk
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
685 Ik herinner haar handen
wrijvend over elkaar
alsof ze haar rimpels wilde doen verdwijnen
in haar geest was ze jong
dan lachte ze maar
om die handen want die waren niet van haar
ze was totaal verstomd
af en toe een oerkreet
ik vergeet het nooit, verdomd
haar laatste diepe zucht
zo heeft ze zichzelf ontvlucht
een lach verscheen op haar…
vier euro potverdomme
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
524 vanmorgen zei mijn vrouw
dat ik vannacht in mijn slaap luid
'vier euro potverdomme'heb geroepen
helaas kon ik het me niet herinneren
en weet dus niet waar het over ging
en blijft het bij gissen
filosoferend over het hoe en waarom
kwam ik er maar niet achter
doch slechts tot de conclusie
dat ik toch met m'n tijd ben
meegegaan en niet…
Zesenzestig vragen per minuut
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 de tijd die in
herinneringen
uitdijt
afbuigt
het karmozijn dat
aanhoudt
dwingt
suist
van eb naar vloed
eb-vloed
eb-vloed
zestig, zeventig keer
per minuut
in ieder tij
de vraag naar jou
de echo die
nou eenmaal
echoën moet
zelfs als een
antwoord uitblijft…
Moeder
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
654 De deur opent zich
-als vanzelf-
zowel bij zon als maan
zie ik je
in de deuropening:
een sneeuwwitte zwaan
in mijn herinnering.…
Alle tijd van de wereld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
421 Ook in een mens die gestorven is,
en in onze herinneringen leeft.
In een aandachtig levend mens,
die alle tijd van de wereld heeft.…
Stil
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 In al mijn overdenkingen, neem ik
gedachtes en herinneringen met
mij mee.
Het is soms zo bijzonder
wat stilte doet.
Het is een voorrecht, om
dat te mogen blijven doen.
Stilte en soms rust
nemen is heel goed voor
je brein.…
Gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Herinneringen zijn als stenen,
gebarsten en verweerd.
Door onkruid overwoekerd.
Vast verankerd, onverteerd.
De tijd spreidde zijn mantel uit,
van zacht en vochtig mos.
Half bedolven in het zand,
in een donker, duister bos.
Ze liggen daar te wachten,
op iemand die ze vindt.
Lang vergeten zwijgende gedachten,
in regen en in wind.…
Toversmid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 ambacht,
schept smedend schoonheid, kwaliteit,
spades, hekken en hakbijlen,
hoefijzers, oorijzers, ringen;
edoch, de toversmid smeedt geen
dingen, maar herinneringen…
Tussen de regels
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
510 De goden rouwen
om vernietiging en
dwalende doden
Wij bouwen een grafkelder
voor het opslaan van
ondraaglijke herinneringen.
Zullen we binnenkort
alles tussen de regels
vergeten zijn?…
verborgen tranen
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
249 er zijn van die momenten
dan splijt een oud gevoel
zich van mijn nieuwe lente
als oude zuigende wortels
schraal, zo gevoelloos koel
een onbegrepen negatief
verbeeld in grijs en zwartwit
hoe de ziel werd verscheurd
nimmer zal die herinnering
alsnog in zorgende liefde
worden ontwikkeld
laat staan in een zomers
bouquet worden gekleurd…
de berg Parnassus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
50 we gaan de tuin aanharken
de ramen nogmaals zemen
het leven leiden dat we
opdelen in herinnerbare stukken
als vergezichten
met foto’s vastgelegd
souvenirs, geboortekaartjes, geuren
we bladeren door fragmenten
stellen ons nogmaals de vraag
-gaan ter tafel
en vergeten de namen…
weet je ...
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
2.053 beetje bij beetje
vervalen de dagen
verkleuren mijn woorden
verbleekt het gezicht
verlies ik geheugen
door veelvuldig schrapen
vervliegt de herkenning
in schemerend licht
verzwak ik mijn geest
door langdurig dwalen
in wit zwarte dromen
en beelden van toen
herinner ik zinnen
uit zwijgende talen
weet ik te zeggen
vergeet ik te doen…