8894 resultaten.
Een kerstverhaal in Hunsingoo
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
3.745 Klei schemert door het wit
de weg langs
Rottum uit
De wind giert vlokken
in 't gezicht
De landarbeider voor
om haar te hoeden,
tornt en zwijgt
totdat zowat na zestig roeden
de vrouw opnieuw
haar weeën krijgt
Ver weg
ziet hij wel Warffum gloren,
maar
in Bethlehem
is 't Kind geboren.…
Vergeven
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
2.812 Is het bijzonder,
veelgevraagd,
mensen te vergeven,
pardonneren
jij zonder zonden
mijn zoon ver-
geven
streelt het jouw ego,
hem te vangen in
de echo
egoïstisch mens,
balancerend op
grens in vader-
ogen
hij gaat kapot
voelt het goed te
straffen
in vader-
ogen
jij een teefje, dat
dommig staat te blaffen.…
Vlammen
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
934 Ver weg herinneren oude mensen
dat er een nacht was.…
select
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.266 hoe jong ze noten kraakt
haar vingers laat dansen
over het klavier, het lijkt wel spelen
zo voelt het ook alleen
die stoel is zo hoog
en de koekjes staan ver
ze weet hoe leuk Lotte het vindt
om te dansen op haar muziek
en eventjes alleen zonder publiek
te doen waar ze zin in hebben
onopgelegd maar perfect, dat wel
ze kennen geen anders…
De terugweg
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
729 De sneeuw was nooit zo wit
als toen wij kinderen samen
en hoe samen,
de verse sporen liepen,
de tijd vooruit,
naar 't groene poortje
aan 't einde van de straat.
Vergeefs zoek ik de weg terug,
voor altijd afgesloten.…
Vierdimensionale zomeravond
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
826 Aan de oostelijke horizon
- ver weg -
dansen geluidloze bliksemstralen
als de dunne poten van een spin.
Waar ik sta
bestaat de wereld
uit wuivend grasland
en het lied van krekels.
In het westen
koestert de ondergaande zon
roodgewangde wolkenkinderen
aan haar borst.…
Sintels
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.206 Lig dichtbij, ver van missen
sintels nagloeiend, het vuur
van de vorige avond
vurige tongen
blaas, stook het op
adem als de zachte wind
vermijd het toeval
vertrouw niet op het lot
verstik het nog minder
blaas, stook het op
aangewakkerde vlammen
laat dit laaiend branden
voortdurend, waakzaam
roodgloeiend als de Liefde…
Ontknoping
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.698 Diens aanbevolen knoop
knoopt zich in verse
dovemansoren.
Uitgeknepen
ontknoopt vader
zich uit overhemd en das,
hij heeft zich al, al te lang
geleden,
gebonden.
Vraagt zich
allang niet meer af,
waarom
hij er toen
geen knoop
in legde.…
unieke naam
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.731 het vliegtuig
landt keihard
met een schok
stokt navenant
in mijn schouders
zonder enig excuus
een onverschillig
maar dagdagelijks
gebeuren
mijn droom rolt
als een teerling
op de landingsbaan
verplicht met gordel aan
tot bij de stilstand
van het noest gedraai
ik sluit mijn oog
een arend stort zich
onbeducht in zee
ver achter…
repen duister
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.479 ik ben alleen zo zonderling alleen
en al hoor ik liederen als stemmen
om mij heen
dan nog ben ik alleen
gescheiden rapen wij
de repen duister die ons nog verbinden
en onze boeg die mee deinst op het tij
zal de waarheid in de fonkel vinden
er is geen heil in onze dronk
wat hunkert naar het lot
want zowaar ik voer en zonk
is deze vers…
Liefdesdroom
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.530 smachten
zweeft door ijle luchten
de azuurblauwe
het broze wit
het lichtend goud
Ergens bloeit
een roos verloren
in eindeloos groen
reseda en jade
hij zoekt haar
zijn lieflijke
zijn magisch lied
Hij ziet haar
geurend in de jonge zomer
maagdelijk blank
een helder juweel
zij
zijn stroomdal
zijn liefdesdroom
zo dicht
en toch zo ver…
bloos
netgedicht
4.3 met 31 stemmen
1.244 om me heen
lag de bloei en ik wilde komen
tot aan je woorden
we hoorden de ochtend
bewegen, verdeeld over het licht
van de verte
en het gedicht dat ik
voorlas
was als het meisje
dat haar stilte droeg naar het opwaaiend
papier
zo ver van armen
die ze in en uit wilde lopen
dag na dag
je bent boos en blij, zei je
en…
maakt zee
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
611 vandaag maakt zee mijn ver verlangen
geen speelse bron van vrolijkheid
of vrijplaats voor een klaar bestaan
eerder geeft zij de maat aan mijn gedachten
decor van bakens in mijn hoofd
op 't ritme van de eindeloze deining
voor mij spoelt rustig ruisend water
niet opgezweept door straffe wind
over het strand de troost
van eindige oneindigheid…
Groot kind
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.989 Stevig sta je in de wereld
Ik vertrouw je gang
Ga je weg, kind,
Zoek je wegen
Breng aan anderen je zegen
Ook al ga je heinde ver
Volg je hart, dan kom je er
Je bent groot nu, je mag gaan
We zeggen niet wat je zou moeten
Kies je weg, je kunt het aan
Lopen werd je moedertaal
Je vaderland je voeten…
Dag pa
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
2.007 Een jaar verstreken
Zonder je nog te spreken
En sindsdien
Heb ik je niet meer gezien
Na 365 dagen
Beginnen je sporen te vervagen
Verbannen uit mijn gedachten
Je hoeft nooit meer iets van mij te verwachten
Al 12 maanden uit mijn leven
Ik kan je niet vergeven
Nee pa, je hebt teveel gedaan
Blijf ver bij mij vandaan!…
Zilverwind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
589 neem me mee hoog
tussen wolkenflarden
dansend op vleugels van
satijn en dons
laat me zweven boven
wereldzeeën
boomkruintjes wiegen
in het woud van donkere bomen
doe me de regenboogbrug
blozend kussen
tot ver over de horizon
waar mijn handen kunnen reiken
waar mijn fluister hoorbaar is
in het zuchten
van jou…… zilverwind…
Honingparfum
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
557 in mijn keel
rommelt een honingvlam
hmm, van nabij
hoe langer, hoe liever
hoe beter
(dan denk ik)
dobber de dobber maar verder
diep binnen in mij
als vlammende wegwijzers
van licht & liefde
waar het hartchakra
op groen staat van aard, als ik
waar niets beklijft
stroomt liefde & vreugde
over verse wegen van
't nieuwe jaar……
Droomwoorden
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
636 Kon ik nog je stem eens horen
dichterbij dan als fluistering
van voorbijgaande woorden
tijdens nachtelijke dromen
maar te ver ben je weg
te lang geleden van hier
dus moet ik troost vinden
in alle droomwoorden
die je me af en toe schenkt
het niet verouderend beeld
dat ik daarbij doorkrijg
ach kon ik je maar aanraken
zachtjes strelen door…
Passer solitarius
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
647 Hij zoekt mij om den brode als ik
wat ga eten en verrast mij van nabij met die grijze kap,
wat vleugjes wit en veren die mahonie glanzen.
sober
met het vogeltje
de communie…
Op schrift
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
573 mijn driften getemd
met vermanende stem
ben ik de mindere geweest
van dravers
die blind hun wegen banen
en van hen die als dove
doffers opdringen
in te schikken
toe te geven
verder
plaats te maken
tong en tanden getoomd
is er het schrift als een boog
gebundelde kracht
hierop verheft zich mijn wezen
letterlijk
veer ik vrij
met…
De dodenzee
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
656 De veer suggereert
de vleugel waaraan de romp
van de vogel hangt
De kieuw flankeert
de vissenkop die de alg
en de slakken vangt
Waar ging je heen
toen je er niet meer was?
Waar is je geesteskind
naartoe gevlied?…
Ze komen.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 De sterren wijzen
hun de juiste weg
naar een plek ver van
het aardse bestaan.
Naar een plaats waar
ze kunnen rusten, tot
dan dwalen ze verder
tussen hemel en aarde.
Tot ze de plek bereiken
waar het eens begon dan
de eeuwige rust vinden bij
De bron van ons bestaan……
duizend
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.417 laat
laat mij
dan ben ik
kan ik zijn
wie ik ben
zonder verdriet
niemand die bedriegt
me verlaat
laat wachten
met duizend gedachten
in mijn hoofd
ik heb nooit geloofd
in de woorden
van de maan
woorden
die zo ver weg
van mij staan
ik ken ze niet
wil ze niet verstaan
ik laat ze gaan
kom
kom maar niet
dichterbij
laat
laat mij…
Het hout is hard
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Het hout is hard
de klink verroest
mijn haar verward
in mij kookt het woest
De sleutel verdwenen
ik kan duwen wat ik wil
mijn ogen wenen
in mij is het stil
Krakende scharnieren
en dubbele glazen
ik zeg gedag tegen mieren
niets kan me meer verbazen
Een nieuw geschilderd kozijn
walmen verse verfgeur
alleen op een groot plein
ik sta…
Gerontologie
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
706 de man is oud
zeker al overmorgen
zijn liefde is opgedroogd
telt niet
telt niet meer
hij telt niet meer mee
te oud, te lang gezoogd
aan een jonge veer
hij is niet meer gedwee
hij gaat zijn weg
rollatorbaan op
heen en weer en af
verleid door oma
in de rolstoel
ouderdom is straf
hij is nu al later
grijs van het verleden
toekomst…
Een hart voor jou
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
554 gelijk de golven van een zomerzee
zo blijft jouw liefde in me stromen
zoals een schelp het strand bemint
leg ik jou in mijn dromen
‘k vraag de zilvermeeuw
zich naar mijn koers te keren
stuur zuchtjes tederheid
naar zijn donzige veren
vleugellicht tekent goudstreepjes
tegen het hemelsblauw
duinroosjes kleuren in het zand
een hart…
DE WATERVAL
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
755 De waterval sprenkelt
helder water
met intense helende kracht
aan de bron ontsproten
uit de diepten der aarde
waar het goede
tot heden verborgen bleef
nu aan het licht gekomen
uit een kloof geperst
met grote kracht
drommen mensen
van heinde en ver
aanvaarden dit fenomeen
met dankbaarheid
het wonder zal
voortbestaan
in alle eeuwigheid…
Tussen elkaar
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.565 De dingen zijn veranderd onder dezelfde zon
de noordenwind voelt vertrouwenwekkend aan
Hoe verlies vertrouwen breekt en lijmen
een vergeefse poging lijkt, een stap te ver
Zelfs liefde een schamele bescherming biedt
afstand het enige juiste om jezelf aan te doen
poogt weer alleen te zijn zonder haar stem
die duizend één verontschuldigingen…
Crisiswipper
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
910 Het was weer bijna als vanouds
in elkander vrij gevochten
verzengend ver van al het kouds
wringen onze laatste bochten
snakkend naar de pure vormen
die het leven inhoud geven
hier het haakje voor de wormen
daar de zeilen om te reven
varend op het kompas van maan
stap ik over op een klipper
ik stop mijn netelig bestaan
als verstokte crisiswipper…
Een zwaar gevoel
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.005 Het gevoel weegt zwaar op mijn hart,
Mijn gedachten ver weg, mijn ogen gitzwart.
Niemand die begrijpt hoe ik me werkelijk voel,
Iedereen ziet alleen die vrouw in die rolstoel.
Ze verdwijnen, rennen weg voor wat is,
Waar is nu die arm, die knuffel die ik zo mis?…