5803 resultaten.
Go: het bordspel
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.219 Witte en zwartje steentjes
Vormen de meest
Ingewikkelde patronen
Op een bord van zuiver hout
Traditioneel Oosters spel
Ontstaan zo lang geleden
Toen wij alleen
Met bikkels konden gooien
Waar spelers kyu en dan
Atari plaatsen in het linkerveld
Op zoek naar een manier
Om tot een overwinning te komen
Twee kleuren zwart en wit
Liggend…
oase onder vuur
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.143 Ik zou versjes kunnen vlechten over
de vonkende staartjes in het veld
waar in het donker de konijntjes vrij
hun gang kunnen gaan en
haasje over spelen in het gras
Maar wat te doen met de stralende vuren
door wentelende wielen voortgejaagd
die het veld de maat nemen en
zijwaards blind het cordon
rijgen, onderweg naar
De konijnen zijn…
circus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.930 de glimlach van de clown
net onder de in zwart geschilderde traan
de valse trompet achter de coulissen
de zoete lucht van zaagsel
het spel op de wagen
in de schijnwerpers achter nevels gevangen
het applaus duizendvoudig
de grote finale in het midden
even een klein kind te zijn
gevangen in de illusie
gegrepen en weggevoerd door de lichten…
Onbewuste werkelijkheid
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.840 Ik zag in mijn dromen kinderen
met oogjes door 't huilen zo rood
geen huis meer om in te wonen
en ook hun ouders waren dood
Doodgeschoten door de soldaten
voor de ogen van die kinderen klein
oorlogen, nooit te rechtvaardigen
en toch zal het er altijd zijn
En ik zag in diezelfde dromen
twee kinderen spelen op straat
en geen van die beide…
Je uitgestoken hand
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
995 er zijn vleugjes wind
die spelen met dromen
razen over land en
bekomen in de luwte
van je uitgestoken hand
ze landen zacht
lopen over vingers
dansen langs levenslijnen
van je pols verder naar
boven je ellebogen
lossen schouders
in een warm en graag
gedogen maar strakken
soms de spieren aan in
een niet verder gaan
dan gaat het…
Mis je
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
3.096 Mis je warmte en jouw mij kussen
je pracht, gedachten, jou zo lief
je zachte tenenlopen als een dief
een streel, ik speel slaap intussen
Mis je lachen en soms je dreinen
je stampende voet die stopt in gezeur
je domme rammen met die deur
je bij ruzie zo kwaad verdwijnen
Mis je wegzijn en weer terug
je twijfel aan wat je voor me was
je…
Wanneer alleen nog leegte leeft
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.522 Leegte die ik ten tijde van licht
zo graag overschreeuw
wanneer ik verstoppertje speel
achter maskers.
Leegte die ik imponeer
met tweedehands liefdesverzen
en tevredenstel
met overgebleven restjes troost.
Leegte die ik vul
met willekeurige B-films
en boeken van De Slegte.…
Controlefreak
hartenkreet
2.2 met 17 stemmen
1.171 Voordat ik ondersneeuw in fantasie,
En verwikkeld raak in het spel,
Voordat ik verzink in de chemie,
En ik jouw zoentjes tel,
Voordat ik verslaafd raak aan je stem,
En zwijmel zoals het hoort,
Voordat mijn hoofd rust op je boezem,
En ik bij je lig... ongestoord,
Voordat ik je streel,
En intens geniet,
Voordat ik alles met je deel,
En…
je weet het later pas
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.035 iets te leven
armpjes en beentjes gaan
toch is dat slechts voor even
de maan en sterren lijken lief
maar het zoeklicht is wel hard
want het heeft je zo gepakt
ongewassen, en je haartjes verward
fluisterend krijs je om eten
dat wat je wilt en er niet is
angst in alle ogen die je ziet
je weet niet, maar voelt het is mis
het is een spel…
was ik een schip
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.268 Was ik een schip
Dan joeg ik door de golven
Metershoog doorboorde ik de witte kragen
Met welbehagen
en met stormachtig geweld
Mijn masten zwiepten heen en weer
zoals in de oude filmen van weleer
Het is het spel dat wordt gespeeld
bij storm en tegenwind
onthouden dromen van een kind
Maar ik ben slechts een ouwe pont
en daarom vaar ik elke…
gevangen in schaars rood
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
905 mijn dromen
zijn weer terug
het wit dat maar geen
wereld meer wil worden
mijn angst verdwaalt
in iets dat ik niet ken
ik ben al zwart
je handen hebben
mij verstard, het kind
gevangen in schaars rood
je maakte mij zo bloot met
passies die me brandden
je kleedde me
met leugens omdat
jij de waarheid brak
je spookte in mijn spel…
liefkozen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.360 Als ik even vluchtig achterom kijk
weet ik dat je daar zult staan
we kunnen steeds minder zonder
elkaar en toch ook niet samen
het is gevoel niet te doorgronden
gewoon van liefde en het spel
ik kijk je aan en glimlach
omdat ik weet dat het goed zal gaan
ik temper geen gevoelens meer
want waarom zou ik het verbergen
ik voel me er gewoon…
Middelpunt
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
755 Ik speel met dronken gedachten,
por in vergeten as
terwijl een beverige vinger
doelloos levenslijnen brailleert
in een poging klaarte te voelen.
Door het dakraam drukt een blauwe waas
me dieper het bed in en tegelijkertijd
richting hemel waar een kalme wind
me mee laat voeren tot er weer helderheid heerst.…
je huist in gewoonte
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
2.189 kind
dat steeds wordt geboren
het bezweert alle golven
met muren van zand
graaft geulen met voeten
schept met verliezende hand
je huist in gewoonte
draagt sociaal als pak
niet als gegoten maar
vaak veel te strak
als je dan thuis komt
wieg je je kind
geeft het de vrijheid
die je buiten niet vindt
dan stralen je ogen
in het spelen…
Dag koning winter
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
791 Koning winter laat nog één keer
Zijn koude adem spelen
Blazend de ijsvlokjes transparant
Over de beginnende lente aarde
In wit gekleed lacht hij tevreden
Wetend dat zijn tijd er bijna op zit
Lente zal de koning doen smelten
Opgelost vervlogen in het niets
Koning winter laat nog één keer
De kracht van zijn adem zien
Snijdend over de koude…
Nevelkind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
811 draden van schapenwolken
die wervelend door de hemel zweven
waar ze zich in het maanlicht baden
voor zwaluwen ze tot wazen weven
en ze gewikkeld als ragfijn lint
draperen in de schemersluiers
van het blinde nevelkind
dat door regenbogen begeleid
lachend langs de zonnestralen
zonder aarzelen of dralen
zachtjes naar de aarde glijdt
om te spelen…
Cello
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
1.741 Rutger, luister even:
als ik cello speel, dan zit ik in de
voren van het boerenland. Ik ruik de
paddestoelen, want het is mijn aarde.
Ik laat geen water achter in de lente.…
Jongentje
netgedicht
4.3 met 35 stemmen
975 Een jongentje
speels, gelukkig blij
zo om de steen een
sprongetje en
stoepkrijt, kladderij
denkt geen zorgen
neefjes komen morgen
bij opa oma in
geborgenheid en
altijd tijd
genietend van hun beider
sfeer
zolderkamer amuseert en
neefjes zijn
kussenvechtend in slaap
gekomen
jongentje denkt geen zorgen
maar
groeiend naar volwassenheid…
Het Koninkrijk van Waarheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
683 Lijnen ongeschreven en schuldig
ogen van zout en water ontmoeten
in het oneindige spel
tussen zwarte-witte strippen
van gedachtenis en vergetelheid.
De tijd wordt moeiteloos
door de goden vertaald
in een zelf-gesteund toog van strafheid.…
de koele stilte van toen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
703 in de schaduwzijde
van mijn leven kwam
ik je eindelijk tegen
je bent een nieuwe zon
jouw licht verwarmt me
omdat een ander dat niet kon
je laat me dansen en spelen
met woorden die in een vorig
leven niemand konden bekoren
geef maar je liefde die
verder reikend is dan
de koele stilte van toen
waarin niemand wist
van…
pedofiel
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.142 hij kwam hier in de straat weer wonen
die vrijgelaten pedofiel
het recht wil hem verschonen
van wat hem ooit eens overviel
wij zijn nu gebonden, hij is vrij
wat moet er nu met onze kinderen
kunnen ze vrij spelen nu op straat?…
breek ik transparanten
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
658 geef mij wat glas
dan breek ik transparanten
vervaag ik licht tot mat
verstrooid naar alle kanten
wil onzichtbaar zijn
in niets gevat
beelden die ik bouw vandaag
verkleuren in het perspectief van morgen
schaduw vouwt zijn lijnen voor de nacht
als de zon in ondergaan zijn rust geniet
en de maan gewassen
in zijn spiegel ziet
ik speel…
Leeftijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
918 De jaren tellen: een zomer in
Een tuin, eendjes in het park,
Hondjes om mee te spelen;
Hij is weer thuis geweest, heeft
De wijzers van de klok gespeld,
Vluchtig woorden gekust.
De vrijheid; om terug te zwaaien,
Het korenveld te zien bloeien,
Het water zien stromen, als een
Beek, als een beek.…
Conservatorium
gedicht
4.0 met 27 stemmen
14.838 Grote vragen waarop kleine antwoorden passen
Zo precies als deze zwaluwen die geven
vliegensvlug
Iemand daarbinnen houdt plotseling op met spelen
vloekt en slaat zijn vleugel dicht.
-------------------------------
uit: 'Raster', nr. 89, 2000.…
Anna Fedorova
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
866 louter je naam al en de plek waar je spelen zou
- den Enghel geheten - wekte ‘t vermoeden dat
ons een bewogen avond te wachten stond
vooral jouw jonge, ranke handen die dansend
over de toetsen vlogen en de oude Chopin met
sprankelende klanken adoreerden, laten zich
niet vlug vergeten
net als je Russische ziel die zich in onze harten…
Licht in zomerjurken
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
766 ze strakte blauw
de zon en wind vlaagt
licht in zomerjurken
bollend nog in kou
de kantjes afgezet in
rijpend ijs verflinteren
met lentewarmte die beschut
al snel gaat glinsteren
pril groen nog langs
het slanke been gelaarsd
in bont en leer de speelse
draai op hakkenhoge tenen
de winter in de rug
nog steeds op zicht
ja dans maar…
momenten
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
1.434 Het zijn jouw spiegels, die zeggen veel
zijn echt, oprecht en spelen geen toneel
als jij dan even in jezelf zit te denken
over je gevoel wat je zo kunt schenken.
M'n plaatsje,soms wel een hindernis
er gaat in het leven niet zo mis
wat het leven me dan zo bied
het zijn momenten, waarvan ik geniet!…
Jouw warme hand
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
448 De nacht duurt in mij
zoals de uren telkens slaan
en het licht dat spaarzaam fonkelt
zijn de regenfonteinen op het raam
dit ogenblik is slechts mijn leven
nu jouw hand zich droomt
in de warmte van mijn kruis
op het ritme van je adem
met op de achtergrond mijn eigen ruis
maar nu ik jouw je dromen laat spelen
wens ik mij op het…
Harnas
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.537 vlees en bloed
beschermer van geest en hart
Ondoordringbaar wie kijkt
een puurheid die me tart
Een liefdesbootje meert aan
in een moment van verlies
De wijsheid van levensvisie
een thuishaven die ik verkies
Meer dan ik ooit kan uitspreken
omhelst die glimlach het gemoed
Een zichtbare engel die ik erken
met zuivere stem als erfgoed
Spel…
Lonneke
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
494 in de wind
volwassen zijn haar passen
de lach is nog een kind
haar handen draaien sierlijk
zij wijzen naar de lucht
ballonnen zweven door elkaar
zij kijkt en straalt en zucht
haar ogen staan wat scheef
het neusje wil naar binnen
haar tongetje gaat nooit op slot
beweegt haar eigen zinnen
elke dag is voor haar een wonder
van taal, spel…