11373 resultaten.
laren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
504 een sombere dag in het gooi
het gesloten singermuseum
donker en de geroofde beelden
eeuwig verdwenen en verkracht
etalages met dior cartier nucci
flanerende geblondeerde blikken
feilloos thuis in behagen en weelde
flauwbegerig wauwelend in leegte
eens schilderden hart nibbrig en mauve
de schaapskuddes op de larense heide
en rauwe mensen…
linda en willem
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
7.491 Linda en Willem,
Vandaag de grote dag
eens een bruidje te zijn
daar is de grote glimlach
landgoed Eikenrode is een festijn
thuis niet te vergeten
samen knus en gezellig
witte broodjes eten
dit weet ik; stellig
het gaat vliegensvlug
geniet van het feit
denk niet terug
alles is zonde van de tijd
wij beleven de dag mee
rinkelen voor…
Waarom...
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.157 En wij...wij zitten thuis
omdat zij dat willen!…
Ik ken je slaap niet
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
2.004 Ik ken je slaap niet
je schuldige thuis de vlucht
je vlees en bloed aan tafel
hoe je wordt beluisterd
in gedroomde romances
de straaltjes aanraking
je toegeplooide gezicht
Ik ken je schaamteloos
wortelen diep in mijn ogen
je brandende navel wakker
van honger het gemorste laken
gelegen in mijn hand
ga en praat met de huizen
terug als onzichtbaar…
Grijs monnikeiland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
695 De ganzen, de meeuwen en de grutto's
wonen hier al eeuwen,
ze voelen zich thuis,
omgeven door water en rust
aan de schiermonnikoogse kust.
Schapen, geiten en koeien,
eenden, tjiftjafs en zwaluwen
omringen het beeld van de monnik
met zijn open hand en zijn wijsvinger naar boven.…
Kloksteeg
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.540 in memoriam Ed Leeflang
Ik zie je lopen op de kinderhoofdjes
die altijd glimmen langs het plein
je stopt, gaat de Auberge binnen
Madame, die altijd thuis zal zijn,
verwelkomt je: je bent 'te laat
en nooit te vroeg', zo zegt haar tegel
(ze ging je voor in eeuwigheid
dit blauw fluweel dat wacht op dichters,
op hun palet veelkleurig woord…
Is schone schijn
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.046 je rotst
in ongenaakbaarheid
maar in de stilte
hoor ik dat je splijt
onder de hete zon
als ik rust
je warme voeten
heb gekust dan
zijn we samen thuis
in eigen eenzaamheid
daar waar jij kiert
de nachtelijke tranen
vangt breekt vorst je
langzaam open slopend
omdat er kilte huist
jouw ongenaakbaarheid
is schone schijn
daar waar…
even god
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
795 Vanmiddag kon ik zo mooi fluiten
- nee mooi is niet het goede woord
zelfs fluiten niet - maar ik liep buiten
en wist, want voelde me gehoord
Geen kind'ren die hun ruzie staakten
geen prachtvrouw die verliefdig keek
geen zon die alles lichter maakte
en weer thuis bleek ''t dezelfde week
maar toen ik floot, vanmiddag buiten,
was alles beter…
Sin-die, please
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.903 Jij kwam 's nachts laat thuis
hard huilend en dronken
omarmde mij
huilde tranen met tuiten
mijn schouders nat
ik heb iets verkeerds gedaan
het spijt me zo
ik zal het nooit meer doen
echt waar
want ik hou alleen van jou
kotsend van weerzin hing ik in de wc
vanaf dat moment brak mijn laatste stukje af
en kreeg er eindelijk
die vuursteen…
attenoie wat een boekenzooi
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
929 duizend kramen op straat en plein
compleet bezet straks die binnenstad
burgers komt en plaveit uw boekenpad
met prijzen op kaartjes van de trein
voor wie er met mij bij stil staat
niet op uylenburg of waterlooplein
daar moest je al vóór de oorlog zijn
voor zoetzure uien galle met maanzaad
van alle markten thuis heette de jodenhoek
de handel…
Niet meer gewoon
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
720 met het plannen van de ruimte
waarin wij leven met elkaar
spreiden zich verbanden
voelen wijken het gevaar
al lang niet meer gewend
aan delen van verleden
versnippert zich geheugen
dat de samenhangen smeedt
verholen groeit er zielenleed
tussen opgetrokken muren
in verre van een veilig thuis
levens kruisen maar we gluren
immer buiten…
Wiep
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.256 Duizenden dennenbomen wuiven
een prikkelend welkom naar
jouw thuis bedekt door naalden
spiegelt het glas gedachten
ogen durf ik niet te lezen
droge rimpels schrijven allang
de laatste letters van pijn
verborgen achter ritmisch kloppen
haast onhoorbaar vroeg gisteren
of het goed was maar terwijl
vertrouwen zacht zijn handen vouwde
viel…
eenzaamheid
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
1.590 Naast mij zit een mevrouw op de bank
als ze weg loopt zegt ze hartelijk dank
ik vraag aan haar waar heb ik dat aan verdiend
ik ben niet eens met haar bevriend
maar ze had graag iemand om haar heen
en ik was het die daar zomaar verscheen
een luisterend oor had ze even nodig
bij haar thuis was alles eentonig
de eenzaamheid werd haar te machtig…
Slaapkamervloer
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
1.999 mijzelf: ik voel het,
zij staat nu aan het roer
van mijn hart
en brengt nieuw licht
in het duister
Gebroken beelden op
de slaapkamervloer
Ze verdwijnen
Daar waar zij nooit
in slaap zal vallen
naast mij, ik fluister
in haar oor:
ik neem die plek in
naast jou
in jouw duister
Ik verwarm jouw bed voor
daar, in jouw huis
waar ik nu thuis…
Gedronken liefde
netgedicht
2.1 met 15 stemmen
1.442 hij vluchtte snel in glazen
wanneer er ruzie was
en thuis het servies reeds
gebroken was gevallen
perplex stond de barman
glazen te vullen
die wellicht verder gingen
dan de dubbele bodem
aders vraten ogen rood
zoals zijn neus beaamde
zijn vrouw niet boos meer
en een lentegevoel ontwaakt
de klok die niet na twaalfen slaat
want de nacht…
Laatste trein
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.298 verlaten
toen mijn laatste trein daar wachtte
op de wijzers van de klok
en het fluitsignaal viel samen
met de eerste wintervlok
Van het raam zag ik je zwaaien
en de trein schoof met een schok
over veel te natte sporen
langs dat wat ik had verloren
zo verloren dat ik daarna
huilend aan de noodrem trok
en zo dronken we die avond
bij jouw thuis…
ploert de koperen dood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 waarom kies ik
koelte als de zon
brandt op mijn huid
ik wil het bruine beest
dat eerst in wit weer
rood wordt als mijn thuis
maar feller ploert
de koperen dood, nog even en
mijn cellen hebben het begeven
daarom verdwijn ik af en toe
ben haar hitte zat en moe
duik de koele schaduw in
die zalig meekomt als jij schijnt…
Minziek
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
558 Jij nam me mee
die eerste keer
aan houten hand
invoelend de natuur
versmalde jij mijn ratio
naar pril gevoel en grijze lente
en zij, met haar kromme bewegingen
een beetje vochtig in haar trillingen
bracht me weer thuis, bij het haardvuur
waar haar gevoelens de bovennatuur hadden
en samen in deze onvoorspelde liefde
hadden wij…
Pandora
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
519 Ergo,
Zolang er sprake is van ego
Klinkt er een echo
De ruwe stem
Het duveltje uit de oude doos
Gruwel van de ziel
Asiel van emoties
Boos en broos
Ben nu stil
Hou je mond
Paranoïde ruis
Wil niet nog meer
Zwart gefluister
Verward
Als duisternis
En luister
Verlos me van het kruis
Breng me thuis
Naar die mens die’k zie
In een dimensie…
Geschoten voorraad
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
4.122 We komen thuis dus sluit ik de ramen
Langzaam kruip jij bovenop mij
Ik pak jou vast bij je dij
Een diepe zucht en wij smelten samen
Kreten van genot muziek in mijn oor
Ik ken verken jou van binnen
Wij willen alleen maar door
Elkaar intiem beminnen
Harder dan ik hebben kan
Moet door want ik ben de man
Hijgen en puffen komt tot een stop…
Love for sale?
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
783 Bed van vrouw
En ik mis mijn slapen thuis,
De knuffel voor het slapen gaan,
De zoen.
Een gevoel dat ik,
Ook hier,
Niet kopen kan.…
Verdriet
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
767 Jij bent er, mijn verdriet
als ik je vraag om haar te zoeken
te zeggen dat het zo niet langer gaat
om haar desnoods te smeken
weer thuis te komen
om haar te zeggen dat
het missen mij te veel wordt
mijn rust verdwenen is
en er geen schoonheid is
alleen maar stil verdriet
en zeg haar dan dat ik
intens gelukkig ben
als zij maar…
Met de puntige staken
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.190 heb de hemel bestormd
op weg naar succes
met het mes in mijn rug
helse poorten geopend
me gebrand aan het
laaiende vuur en moest terug
terug naar het hek
met de puntige staken en
de krakende deur van mijn huis
kuste vragende ogen
schudde hun handen vond
in gezin en familie weer thuis
maar als de maan
vol oranje opkomt slaat weer…
Met de puntige staken
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
534 heb de hemel bestormd
op weg naar succes
met het mes in mijn rug
helse poorten geopend
me gebrand aan het
laaiende vuur en moest terug
terug naar het hek
met de puntige staken en
de krakende deur van mijn huis
kuste vragende ogen
schudde hun handen vond
in gezin en familie weer thuis
maar als de maan
vol oranje opkomt slaat weer…
- De Klank van Drijven -
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
653 Breng mij thuis,
levensbeschrijving van lijden..
lijk een zwerver wil ik zijn, vrij,
afgestorven van wereldse verleiding.…
Sneeuw en Radar mijmeringen
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
3.248 oei dacht ik sneeuw en glad
zou ik het redden
maar wat een geluk
ik was niet de eerste
kon dus heerlijk in die grote
voetstappen
de mijne zetten
de voetstappen
die een man
voor mij
in de sneeuw
had achter gelaten
ja zeker weten een man
kan me niet voorstellen
een vrouw met zulke grote voeten
zo kwam ik veilig thuis
en nu nog de…
alles is betrekkelijk...
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
728 ik heb thuis een poster van 50x70cm
waar Remco Campert geleund staat
tegen een blinde muur
waarop een affiche is geplakt van een film
met de franse acteur Gérard Philipe
twee kunstbroeders de één jong gestorven
en de ander goddank nog onder ons...…
In wierook verpakt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 zij hebben kaarsen gebrand
gebeden in wierook verpakt
langs pilaren omhoog laten kringelen
geknield en in deemoed
hun ziel laten zien in het
donker van leven naar licht
maar de devotie is weg
het is een gebouw getooid
met de luister van vroeger
voelt nooit meer als thuis
waar het warm was van zonden
in het lijden aan pijn en emoties…
Maar slechts decor
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
633 ze keken naar elkaar
samen in de vreemde
schurkten huid aan huid
de wereld naast het nest
was een totale openbaring
anders zonder moeder thuis
dan vonden zij elkaar
in het spel van dollen
hollen en hun mores leren
de een op een relatie is verlaten
als in een echte roedel
hadden zij dat heel snel in de gaten
wij zijn de baas maar…
De kluts kwijt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
563 Thuis zoek ik naar een foto van
brem en dan merk ik dat ik toch wat anders zag...
Ik trek met een nieuwe tekst mijn vergissing recht:
grauw de dag
grauw het duin en geel
bloeit de gaspeldoorn…