3724 resultaten.
Het Woord.
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
672 Zo vormen ze woorden,
die ieder verstaat.
Dus kom nu, niet langer gezwegen.
Wat wil ik,
wat zeg ik.
Hoe zet ik het neer.
Met woorden die ieder kan horen.
Het zijn alleen woorden,
ze delen iets mee.
Kom aan nu, leen mij toch Uw oren.
Wij mensen,
wij leven,
Heel kort hier op aard.
Verbonden met eeuwige banden.…
Zomermiddag
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.877 Licht, geuren en vormen versluim'ren
Tot één onbeweeglijke droom.
Weet ik nog of ge lacht of droef zijt,
Mijn ziel, over wie zich besloot,
Als één broeiend licht zich besloot
De verte en de tintelgewelven
Van de dag die verblindt zichzelve,
Onroerbaar en groot, als de dood.
-------------------------
doom: mist, nevel…
De zee
poëzie
3.8 met 10 stemmen
5.288 Zij heeft geen andre vormen
Dan de borsten van haar golven,
En geen andre woorden dan de volle
Koren van haar branding en haar stormen.…
vuurwerk
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
941 met hartstocht uitgesproken
Schieten gelijk pijlen omhoog in de nacht
En spatten uiteen in duizenden kleuren
Gevoelens van woede uitgebarsten als vulkaan
Beuken op mijn trommelvliezen
Maar zijn boven stom zwijgen te verkiezen
Totdat ze in een knal vergaan
Gevoelens kwetsbaar en onbegrepen
Doorweekt van tranen
Zij stromen samen en vormen…
Maskers van confetti
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
593 In elke stap verstrooit de wind alles
wat ik geschreven had, ballonnen vol
confetti, uiteengespat en gezaaid tot
in een woordenschat, begraven achter
maskers van een beeldspraak om zich
in een andere tijd en taal te vormen, wat
blijft waait over of is voeding voor de
wormen, verknipt tot snippers, verstrooid
in de vluchtigheid van een…
De nieuwe man
gedicht
2.4 met 5 stemmen
13.665 Er zijn er die niet kunnen kiezen, moe van hun mogelijkheden
stellen ze zich bij douchecabine geen paradijs voor maar een stukadoor
die gaten dicht, een schilder die schimmels verjaagt, een aannemer:
vormen van een man waaraan ze hadden kunnen denken.…
Progressieve Agressies
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
789 De scheenschijn tegendraadse zon opteert
de maannacht verdween zacht met een plof
rose omrande wolkenfluf gevuld met
V-vormen van zwermen spreeuwenvluchten
randhorizon silhouetten van kerkjes en kruin
bluessmakend gevoel van weemoed naar oud,
tijden van toen zonder technocratische stress
zou niet anders willen dan na volgend maal
opstaan en…
Uit de kast
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
648 Vervloekt onomwonden de schrijnende
onrust in de vruchtloze morgenstonden,
gehoon van de sater bij ironische manen
als weer geen vorm of toon gevonden is,
een nieuwe weg zal banen, ver bij hem
vandaan, komen beide seksen uit één koker,
animus en anima, dichter bij hem staan,
dan wordt geluk hem niet ontnomen
en is de ware poëzie weer…
Vinexvriend
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
480 De bomen hebben hier geen leeftijd,
maar de introductie in de gevoelswereld
is universeel, volkomen herkenbaar
hervonden zonder extremen
aangeharkt in het plantsoen
met noodzakelijke vormen
van relativering onder het hemelplafond
iedereen loopt met ideeën rond
alsof er geen frivool dansen is
in de intrinsieke waarde
van de balzaalmens…
Cultureel tapijt ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
526 In het venster verschijnt een gezicht
vorm die nog verder die te gaan
in een cultuur van woorden, geërfd
uit het domein die ik nooit kende.
Taal, geslepen op de kansels van dromen
gekneed op bedden in genot van eenzaam licht,
gebruikt als herkenning van leven en dood,
wapens in strijd tegen toeval, list van het lot.…
Broeder Immanuel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Omgeven door een gevoel van licht
zie ik hem staan
Vol aandacht over zijn werk gebogen
staat hij aan zijn lessenaar
Met een enkele pennestreek
weet hij van de letters een belevenis te maken
Zijn woorden vormen uiting van liefde
voor een ieder die hij bereiken kan
Van een afstandje kijk ik toe
en zie hoe de mensen hem weten te vinden
Met…
IN AL HAAR VERSCHEIDENHEID
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
583 ontvlammen kussen naar lomer
bindt de wind ons warm witte lichaam
dat kronkelt oneindig tezamen
op vocht groene mossen rond dieprood
knisperend berk en beukenblad
zojuist gevallen door de herfst
zacht uitgelegd in geulen
van ons verhittend hart dat naschokt
door een zwoele zomer
hoe schoon kleurt het rode herfstblad
in al haar geschonken vormen…
Opening nieuwe grutter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
512 Acties waren aangekondigd in de vorm van; op dag 1 krijgen
alle 250 klanten een bos bloemen.
Dag 2 enz enz.
Nietsvermoedend lopen wij gisteren het winkelcentrum op,
eega pakt een kar en zegt; ga alvast in de rij staan?
Ik kijk hem stomverbaasd aan, in de rij aansluiten?
Het begin zag ik, het einde was zoek!…
De liefde tuin
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
642 ik volgde stapsgewijs het gangpad naar de tuin, een parel een juweel
er was een mistige neerdalende rust
hoe zacht bevallig de vormen van de buxussen als een rug van een zonnegodin
de vlinderstruik ontwaakte na een zoete nacht van kamperfoeliedromen
hagen en heesters zingen een mooie melodie, ik wandel er door
het hemelse water in de vijver…
Geslepen glas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 Achter al die ramen krijg ik vorm.
Ben ik veilig voor elke storm.
Achter al die ramen noem ik mij bij
namen. Behoef ik mij niet voor mijzelf
te schamen. Achter al die ramen ben ik
in kleuren een kameleon. Verschiet ik
bij iedere stemming van kleur in de zon.
Geslepen glas, in de spin; rijgt mij tussen
al zijn draden in.…
Overgewaaid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 De sjamane vertolkt een loflied aan Mama Cocha
of deze nu de vorm aanneemt van bulderende oceanen,
een giebelend beekje of de inham hier die zwijgt.
Es lebe das Lied von der Erde.…
Bloei
poëzie
4.0 met 2 stemmen
957 - fluks komen
De storm en de smart,
Tot redding dier bomen,
Ter lout'ring van 't hart:
Een blaad'renzee wiegelt
In spijt van de worm,
En zielsadel spiegelt
Uit straffere vorm!
Wat dunkt u verloren?
Wat acht ge verkwist?…
De tempel der reinheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
917 En 'k zag 'n zaal vol schone vrouwen,
het blank en blauw, in lange vouwen
omhangend los de slanke le'en,
in nauwe lijne-sluiting kozend
om malse vormen rose-blozend,
- en blanke voet op marmersteen.…
Leunen op steunen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
704 zo verstrijkt de tijd
ik noem dat geen vervelen
ben blikken aan het stelen
van hem of haar
het is al helemaal geen delen
eerder een narcistisch gebaar
ja, die kan ik enkel zelf telen
in wezen een vorm van stelen
maar dat vraagt om een geweten
dat is bij mij wel mager aangemeten
erfelijk heet dat tegenwoordig
kan ook mijn keuze zijn
ach…
Koppeltje duikelend kind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Mijn zinnen vormen bij tijd en wijlen een heuse spandoek
't is die innerlijke woordwaterval, het talende die dat doet.…
zo het is (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 tijd verder rustig uit
in een ambivalente tevredenheid
immers ik heb geleerd dat het telkens
een stap achterwaarts is en twee vooruit
doch wel alllengs in aflatende
gedrevenheid naargelang de tijd vordert
wat komt is reeds in de het komende
geordend, daar trekken mijn handen
zich van terug, zo vertelt de werkelijkheid
het is ook een vorm…
Ingesteld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Ga niemand uit de weg
Tenzij je ziel het anders zegt
Heb geweten waar je mee kunt leven
Geef om jezelf gelijk een ander
Heb lief zoals je het in je hebt
Ga onderuit zodat je op kunt staan
Ontwaak voor je rust krijgt
Prioriteer naar wat je in huis hebt
Stel je in op leven zonder instellingen
Schrijf zelf je constitutie
Weiger elke vorm…
Anachronisme
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
457 Verborgen blijft het schoon van vrouwenbenen
en and're vormen, zelfs hun lief gelaat
zij hullen zich occult in zwart gewaad
in wiens moraal en welk dictaat,
in welke kluister waant zij zich,
gebukt onder een klaaglied, zonder wenen?…
WIJ MENSEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
382 wij mensen zijn een en al gedicht
soms iets te kort
soms iets te lang
soms met iets te weinig doorzicht
omdat we als lezer niet alles weten
wat er aan ten grondslag ligt
soms denk je iets eraan schort
of ik begrijp het niet ben ik bang
ach de mens blijft een gedicht
soms gegoten in een rare vorm
soms biedt het genoeg of te weinig inzicht…
Mijn Alentejo (P)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 De kurkeik heeft tijdelijk
z’n basten afgelegd
diversiteit in andere
vormen, tot in de halskraag
van de Taag.…
Perfectie bestaat niet?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
531 Naast – hand in hand - mijn lief,
vast te houden, niets te missen,
van de onbevangenheid in haar natuur
alles hield de adem in, de wind in
het ruisen van de bomen,zelfs de zee
verstilde in de boezem van het hart
in deze periferie kregen zelfs beton
en staal zachtere vormen, hardheid
verborgen in milde aarde van elke
ondoorgrondelijke…
blootgeven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 op het unieke moment dat
- eigenschap van tijd -
nooit weer zal komen
voel jij de drang
- emotie zo je wilt -
tot het geven van uiting
aan dát, wat jóu bezielt
en je geeft jouw eigen vorm
aan dát, wat jij
- met woorden anders misschien -
wilt zeggen
tegen jezelf of
- die het zien, horen of voelen wil -
ieder ander
ze zijn deel van…
Haar telraam?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
422 Het telt de dagen met houten
kralen, op de eerste regel is
het leven pas begonnen, de
volgende regels hebben
nog geen naam, afhankelijk
van de kleur heeft het een eigen
verhaal, het blijft een optelsom
wat er gaat gebeuren, Ik ben het
eerste raamwerk wat het ziet,
waaruit de onbevangen
vorm lijkt te zijn verdwenen,
het telt de…
Verf
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
582 met liefde copuleert
gezichten van alle kanten bekeken
vervagen helder in abstractie
stillevens in kleur verflauwen
een wereld zonder ratio
verleent zich een gevoel
de rivier fluistert verhalen
over jouw naam en jouw hart
onmacht strijd met kunde
in nieuwe lagen, zware contouren
boomranden verdrinken in het grasland
luchten vormen…
Cameroun
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
784 tafereel in ambergroen
En een dame blanche, gedoopt
in chocolade
Wordt sepia, een zomerfloriade
Die hij, Pygmalion, smeekt
om een zoen
Haar brons getinte huid gehuld
in goud
Smaragd saffraan, haar tanden parelwit
Ze lacht en toont beschroomd haar gaaf gebit
Ze wacht en weet dat iemand van haar houdt
Hij slaat haar strak omlijnde vormen…