7667 resultaten.
Kil
gedicht
2.9 met 39 stemmen
13.511 De meeste bomen houden hun groen vol,
maar de berken, van vorm en tint toch al ijl, slinken tot geesten.
Hun schemerende skeletten zijn behangen
met dunne gouden munten waar de zon doorheen schijnt,
versleten dukaten die zullen
vallen op vochtige Hollandse zandgrond.
-------------------------
uit: 'Groen land', 1961…
schitteringen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
638 hoe jij je hebt verstopt in zonlicht
speels langs bomen ademt en een knipoog legt
op water
in mijn dag geurt een levensbloem
opgestaan uit dood
ik zet een vogeltje op jouw graf
het zingt in blauw
jouw
kleine nachtmuziek
als het kaarsje brandt leeft alles
binnen zachte ogen en - een wereld van verschil -…
het treurlied van een decemberroos
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
697 het zal zo niet blijven
het donkere oog van winter
dat mij het argeloze ontneemt
en alles doet vervagen
alsof ik je nog nauwelijks ken;
de belofte die je gaf
tussen zwaluwen
en de twee stenen waarop het vervolg
te lezen was, je gedicht onder een bloeiende boom
als een zachte blos op de mijne
op het licht dat neerviel, zonder aarzelen…
In vogelvlucht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.448 Hij is
het gras,de bomen in de wind,
de bloemen,die je 't mooiste vindt,
de vogels in de lucht
en hun gezang,
de wolken en het water,
zonsondergang.
En hij is ook
de tranen op je wang,
wat later
Hij is
in je herinnering,
in alles wat je samen deed
en deelde,
voor hij ging.…
ontilbaar
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
585 een nerf wikkelt zich
rond de avond
ik regen mij in het kussen;
bemost
het land waar ik zijn wil
en waar bomen betrouwbaar in mijn schrijven
staan
misschien heb ik een uur of meer
ook jij hebt het nodig
toch zwijg je uit het nest, het maakt je bang
ik nader het web, zo broos als
het woord zelf
een tak breekt de vergetelheid
van…
Mysterie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
594 als bomen konden verhalen
hoe wij leken soms verdwalen
lijkt het nauwelijks te vertalen
noch te beschrijven is het leed
al de kleuren die ze kregen
werd de waarheid flink verzwegen
boven zichzelf zijn uitgestegen
een mysterie hoe hij dat deed
hoe ze achter elkaar zijn aangelopen
of hun schulp zijn ingekropen
is het toch zeker niet te…
Mijn kerken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
687 Mijn kerken zijn
geen schijngebouwen
ze zijn daar
waar ik
ze vind
Een hunebed
op Drentsche heide
in het lachen
van een kind
Mijn kerken zijn
waar ik ze zie
een ster die schittert
in de nacht
Een oude boom
in het weidse land
de maan die knipogend
naar mij lacht
Mijn kerken zijn
niet duur betaald
maar wel
van grote waarde…
Ik, zei de gek van Tiengemeten.
gedicht
3.3 met 43 stemmen
8.176 Ik heb de kat aan de boom genaaid,
ik heb de wurm in een knoop gedraaid,
ik heb in het afval een vuurtje gestookt,
toen alles fikte kindje gekookt,
toen alles gaar was, smakelijk eten,
pan bij de buren naar binnen gesmeten.
Wie heeft dat gedaan? Wie heeft dat gedaan?
Ik, zei de gek.…
Hormonen in de Haute Loire
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 Het drupte onder de boom.
Het nevelde in de wei.
Nee, het zinderde
van kalverliefde.…
Bij de traan
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
597 zo de schaduw speelt met de zon
zo speelt de traan met mijn lach
ik dicht me dicht, zo dicht
bij de vraag van elke dag
kan ik dromen onder bomen
als een zeilboot meestromen
op een woordenzee van gedachten
of dein ik in slapeloze nachten
ik teken ademkringetjes in de lucht
ze dansen rond in een verlangen
rond een diepe zucht
blijven ze…
Echo
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 Als ik wandel in het bos
tekenen herinneringen
zich af in de schors
van hoge bomen
in de holte van een
hele oude knoest
klinkt de echo van
een bekende stem
hij kruist mijn pad
ik weet dat jij het
bent nog altijd dat
kleine stukje verleden
roep het een halt toe
wil ontkomen aan
stil weggestopt verdriet
maar de echo luistert niet…
Licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 Licht
dat bomen opnemen
gebeurt ongemerkt,
dagelijks wonder,
elk nanodeeltje van tijd.
geroerd in mijn diepste wezen
ben ik even.
levensdrang, die
laat groeien, gedijen,
alom tegenwoordig,
nederig kijk ik omhoog
de talrijke blaadjes,
wonderfabriekjes van
zuurstof,
onmisbaar
voor elk leven.
O, machtige magie van
LICHT…
Verbeelding.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
634 dans je mee met het verkleuren
van bomen en struikgewas
als in een ritueel gezongen
vriendschap en liefde
dansend naar een nieuw seizoen.
dans je mee met de dieren
in gekleurde gangen
liefdevolle krachten
samengesmolten
liefdevolle dag.…
Herfst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
597 Dat,
wat zich afspeelt in het hoofd,
een gesprek,
of beeld,
mentale webben,
dat kan de galm en nagalm
van een klankschaal
weg doen ebben,
haar klanken lossen sporen op:
zoals het blad,
dat loslaat van de boom,
verdort en op straat
vergaat,
zoals een wolk, die
wegzeilt
uit het zicht,
zoals aan de dijk,
door nevel,
’t water aan…
Op wolken, zachte wenk van
gedicht
3.5 met 2 stemmen
5.492 Kijk wel uit boom, op-
gezet onder ogen - kort joernaal.
Uit mijn T-hoofd, onder arrestanten.
Bedoeling?
Mij niet gemainlined.
Platzak landverrader.
Ik speel, met Santana, zaden.
'Ben ik in beeld?'
Klinkt goed.
Zie je, ik kan ut schudde.
-------------------------------
uit: Day in Rotterdam, 2008…
takken
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
497 de kraaiennesten waren slechts gevuld
met wind en water
hun navelstreng werd onverhoopt
naar later weggewuifd
er bleef niets anders achter dan
het sloophout
van een oude boom
zijn droom verhing zich aan zijn kruin
het puin bewaard in ruwe schors
en hoop
lag op de grond
gewond maar nimmer koud
een crucifix in duizendtallen
liet zich…
Zomerstilte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
530 Alleen bomen blijven fluisteren.…
Waarom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 waarom teken je geen huis
schilder je de bomen rood
sla je dagelijks een kruis
zoek je spijkers in een sloot
waarom praat je met de muur
en ga je fietsen in de storm
zijn de appels je te zuur
praat je enkel voor de vorm
waarom zoek je het waarom
het antwoord is toch al in zicht
het is donker, kijkend achterom
want voor je schijnt het…
het gebed van een vogel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
527 een zachte morgen breidt zich uit
in windloos kransen leggen
slechts de ochtendnevel huivert nog
rond stille witte stammen, want
de berken dragen stram de kou, verloren
na de nacht
van buiten af
verdringt de tijd haar zonderlinge droom
een vogel wacht,
verlaat de nacht
en zingt
vanuit de hoogste boom…
Na een ongelijke strijd
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
830 Als de wind niet aflatend tegenzit
De jaren van een ongelijke strijd tellen
Droog en verdord is mijn verlangend hart
Gemis is schrijnende in ontbrekende liefde
Als al mijn hoop op het vinden is vervlogen
Verlaat ik de doorgroefde boom des levens
Ik begeef mij naar het zekere ‘onzekere’ einde
Dwarrelend, vertwijfeld,
Doch in alle rust laat…
December
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
750 hier ademt de tijd zijn zwijgen
tussen kale bomen en bevroren land
bewegen de dagen steeds trager
onder een dekkleed van vrieskou
hangt de nevel in schaars licht
ik trek een grijze wolkenjas aan
breek de laatste herfsttak doormidden
en luister hoe hard de stilte klinkt
nu de dagen weer in zichzelf keren…
zij
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
797 zij
die ik niet ben
kijkt me aan
ze kust me niet
noch de kinderen in mijn open buik
en hoe meer ik verander, mijn gebeden
in de rivier verdrink, eerdere gedachten aan
ontwortelde bomen bind
de schemer vasthoud alsof ik daardoor de terugkeer
kan vermijden
ze is slechts een getij
aangespoeld door de zon
ik kijk haar aan
het meisje…
Zure regen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
777 Ik kan hier bomen over duinen of de zee,
de vogels of de koeien met hun lentekroost.
Maar soms vervagen beelden toch van lieverlee
als door bekrompen geesten woede wordt geloosd.
Dan stort een donderwolk gestaag zijn zure regen.
De wind, hij blaast bij vlagen oorverdovend mee.…
Het gedicht
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.433 Ik, tot dit krachtige leven verkoren,
Treed als ontbonden door schaduw en licht,
Vrij, als de zon en de wind in de bomen,
In die stralende wereld: de Droom van 't Gedicht.…
Op de rand van de lente
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 In een zacht ritmisch bewegen
danst onzichtbare wind door
de nog naakte takken
van de bomen
maar toch al met een zweem van groen
steken ze af tegen een hemel
grijs en grauw
zon is verdwenen
nergens een stukje blauw
zo nemen we afscheid
van de laatste dagen
van de winter
afgewisseld
met regen en zon
wachtend
op een nieuw
lenteseizoen…
Antifoon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 ik zit veilig op de schouders
hoog boven aarde verheven
zo kan ik met mijn armen reiken
naar verleden en toekomende
tijd, samengebonden als
korenschoven in eeuwigheid
alle bomen zwijgen in koor
vergroeid met bekend terrein
ik had nog kruimels neergelegd
die allemaal verdwenen zijn
misschien ben ik verdwaald
of waren de vogels me…
Afvragen
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
976 toen
zag ik het droeve
door uw dagen
het zware slepen
van uw voetstappen
op het spoor
het broze levenspad
het benarde worstelen
eindeloze tobben
ik zag, luisterde
wat kon u nog vragen…
wat bleef er
van uw bewondering
over de vrije natuur
de zonbeschenen bomen
van dauwdruppels
op het ontwakende veld
spiegelend water
een…
Zomerakkoorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
468 gedragen vlaagt
warme wind de
laatste zomerakkoorden
het bronsgroen eiken
laat zich door de zon
met nog meer kleur verrijken
bladeren ritselen
steeds nieuwe patronen
schonen het herfsttapijt
bomen maken
zich klaar voor het
koudste deel van het jaar
het bos gaat in ruste
met het geluid van vogels
op weg naar zuidelijke kusten…
droomavond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
415 een tot dunne deken
gewaaide blauwwitte lucht
hangt stil te dromen
op het avondlicht
zwarte meeuwen
slaan zich krachtig verder
de bomen donkere steen geworden
staan platgeslagen tegen het wolkendek
alsof de wind niet bestaat
zo'n intens stille avond
die je buik zacht streelt
je borst beroert…
Mooie zomer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
615 De zoele zomerwind
omarmt de bomen.
De meanderende stroom
spiegelt zich in het zonnelicht.
Ik ruik het pas gedroogde hooi
dat gespreid ligt over het land.
Bloemenvelden rijgen zich aaneen.
De schaapherder dwaalt met zijn kudde
over de heide.
De zon kust het kimmenrood van de avond
en begroet de nacht.…