8371 resultaten.
Gedreven door de wind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
618 Water, vaste stof en lucht.
Plassen, poepen en ademen.
Zo wisselen we onze stoffen.
Geboren worden en weer sterven.
Alles keert naar alles weer.
Ik zie wilde gedachten stromen.
Stromen zoals het water stroomt.
Dansen zoals vlammen dansen.
Leven zoals wolken jagen.
Gedreven door de wind.…
Lege fles
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
512 nog een flinke slok nostalgia
vanuit de bleke bodem van de fles
na de herfststorm wacht de winter
nog een laatste bundel zonneschijn
vanuit een zwaarbewolkte lucht
na de regen rest het wachten
nog een allerlaatste broze glimlach
van een vochtig bladverliezend bos
na de kaalslag volgt het frisse groen
tot het voorjaar oude troostboom…
bitterzoet bloed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 ze mijmert
in een huis
van glas waar
de dag in
zachte tinten
vervloeit
de laaghangende
wolk het zonlicht
weerkaatst
de lucht aan
het donkergrijze
water raakt
de azure zee
het schip op
handen draagt
de tedere takken
van de plataan de
westenwind weerstaan
ai solitas ai saudade
weemoedig zingt haar
bitterzoete…
Liefde op oudere leeftijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.212 Wie de ruimte in de leegte
van de ouderdom weet te ontdekken
of laat ontdekken of gewoon overkomt
zoals met de liefde
nieuwe liefde, nieuwe verliefdheid
nieuwe verbondenheid, lotsverbondenheid
die heeft weer adem
heeft weer lucht
heeft weer levendigheid
kan weer leegte vullen
net zoals het vullen van
een leeg fotoalbum en/of een lege…
tweesprong
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 op weg naar de
kust raak ik het
spoor bijster
de tijd snelt een gestrand
mens graag met rasse
schreden voorbij
de kraanvogels boven
volgen vastberaden de
reis naar het zuiden
luid trompetterend doorklieven
de hemelbestormers een
blauwgrijze lucht
mijn gedachten
strijken neer in een
armzalig verzanden
kom ik in beweging…
Eeuwige Liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 als vogels niet meer durven
zweven op de wind
als bladeren naar hun
bomen terug gaan vallen
als een ster niets meer om
naar te twinkelen vindt
als sneeuwvlokken naar
de lucht toe dwarrelen
als er echt niets meer is om
mee te spelen voor een kind
als je aan het eind van de regenboog
geen pot met goud maar slechts
een hoopje schroot vindt…
rivierarm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 het leek op toeval
of een bekend gelaat
dat van een glooiend dal
in weelderige weldaad
uit onverklaarbare lucht
vliegt een eend tegemoet
kalme spiegel, zachte zucht
dicht bij rustend gemoed
de tijd lijkt eeuwen geleden
water, ver weg van hier
met lijf en leden afgesneden
och arme, oude rivier…
Verzengende hel
netgedicht
3.6 met 34 stemmen
542 ik zag je
streepjes helder
zonlicht vlechten
afhechten met
pluisjes tijd
die glinsterend
in warme lucht
kou waren ontvlucht
nog was er
geen patroon van
licht en schaduw
in jouw droom
te ontdekken de
realisatie leek zich
aan de werkelijkheid
te willen onttrekken
maar onder
jouw vingers
speelden wit
en zwart hun
eigenwijze…
Wonder der natuur
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
400 In alle schoonheid brak
de morgen open met
prachtige dauw en een
lichtrode gestreepte
lucht.
Het is wonderlijk, hoe de
natuur uit zijn voegen
komt.
Overweldigend was de
stilte,
waarin je de dag mee
mag maken, zoals je het
zelf wilt.
Niets is minder waar, de
zomerhitte is een feit.
Mooi is het wel hoe je
alles mag beleven.…
azuurblauw...
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
505 geen wolkje aan de lucht...…
Zeg me wie ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 Zeg me wie ik ben:
een ruiter die zijn paard bestijgt
en door de luchten klieft
op zoek naar wolkenvelden
waar hij eeuwig draven kan?
Zeg me wie ik ben:
een boer die traag zijn land bewerkt
in elk seizoen zichzelf verliest
gebogen naar de grond
die ooit hem bergen zal ?…
Onvindbaar
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
610 Het landschap dat zich in bochten wringt
Om niet op te vallen, om er niet te zijn
In een hoek weg te duiken, te schuilen
In een schaduw van schimmen
Schuchter, schuw, luw, leeg, vaag, vaal
In licht dat zelfs geluid doet dimmen
In lucht die nevel druppelings doet druilen
Met tranen van doorzichtig kristallijn
Daar, waar een zwarte vogel in stilte…
LAIS CCCII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Mistroostig de kale takken reiken
van het zuigende naar de grijze lucht.
Geen ene plaats is nog te bereiken
want het zicht is van mijn stilstand vlucht
en klank versmelt tot onleesbaar gerucht.
Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar
los en schittering daalt neer, godsgebaar.
Ik was er niet, weigerde, was niet klaar.…
HETEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 iedereen wil geheten worden
zowel ‘s avonds als in de morgen
al hoe klein ook of hoe groot
iedereen wil zich
gezien weten
niet als levend dood
iedereen wil gewoon
erkend zijn
een vogel in een vlucht
die ene bij in een zwerm
die vis in een school
een ster in de nachtelijke lucht
iedere druppel draagt bij
aan een heilzame regen
iedereen…
Trampolinepret
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
636 Ik spring, ik spring
zo hoog als ik kan
Ik ben de trampolineman
Met mijn armen hoog in de lucht
val ik weer neer met diepe zucht
Ik stuiter en bons
‘t blijft onder ons
op schouders en billen
zonder ‘t uit te gillen
Ik kom toch steeds weer
eigenlijk zachtjes neer
Ja, heus ’t is waar
Er is geen gevaar
maar wel veel pret
als de trampoline…
Fatalisme
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 zacht speelde
lucht met
de laatste vlucht
witte wolken
raasde schaduw
in contrast met
grote snelheid
langs de aarde
zonder te
vertragen
alleen door
donker te dragen
mensen waren niet
bang hadden door
fatalisme al een
hang naar destructie
er was al teveel
gebeurd dat
onverklaarbaar
was gebleken
nog nooit hadden
zij…
Ongeduld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 Ik loop in en uit
Zou de lente willen verzinnen
Samen weer beginnen
Eerste warmte op mijn huid
Hoofd in een onbewolkte lucht
Al het was reeds op de lijn
Precies zoals het soms kan zijn
Maar ik zucht
Vandaag doet zoveel schoonheid pijn
Omdat ik niet kan delen
Gespleten ben in mijn en dijn
En dat wil slechts helen
Voorbij aan schone…
Oogt donker
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
496 nog heeft
de lente zich
niet vertild aan
de winterse kou
wel rustig aan
de snijdende
noordooster
af en toe gestild
het tikje
opwarming
heeft ons allen
juist heel goed
gedaan alleen
regen en buien
uit sombere dikke
grijze luchten
hebben licht
en vrolijkheid
niet gespaard
nog is het natte
niet opgedroogd
oogt donker
nog veel…
Magisch
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
721 Mooier dan de blauwe lucht
Warmer dan de middagzon
Koeler dan de airco in een hittegolf
Kleurrijker dan de regenboog
Alles is meer met jou
Leven met jou is altijd meer
Blauw wordt blauwer
Diep wordt dieper
Leven wordt lichter
Liefde wordt hemels
Aards bestaat niet meer
In het diepe blauw van jouw ogen
Ik zweef en…
Archeologisch bekeken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
562 Schaaf je verwachtingen
in lagen af
bewerk de bodem
Hij is je huid bevrijd hem behoedzaam
van verdichte grond
ontgraaf wat je verlangt
Vind onvermoede vondsten
vaak gefragmenteerd
op onontdekte plaatsen
Soms herkenbaar
verdwenen in ploegsporen
of ondiepe greppels
Verwachtingen in lagen
van uit de lucht gezien
fragiel aardewerk…
madrigaal
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
474 er staat vandaag geen maat
op deze verlichte bossen en oevers
ijl als lucht maar goudgerand
met daarin plaats voor
elke gebeurtenis die kruipt door
alle vezels van het hart
dit is kennis van het niet weten
onderweg naar onbelast verleden
dat onbetreden over velden en
wegen het geheugen niet langer tart
afgewogen met de stroom mee…
zandlopertijd voor N.M.M.
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
711 het is als een vraag
in spijkerschrift
een enkeling slechts
kan de tekens lezen
het is als hangen
in de lucht vergeefs
wachten op een
onbekende bestemming
de tijd verstikt
in zanderige uren
zij weet nooit
wanneer ze weg kan gaan
hoe ze van het een
naar het ander komt
een enkeling leest
de tekens in de vragen…
altijd naar het licht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
257 ik sta nog steeds op de rand
maar mijn voeten kennen de grond
de lucht vraagt niets meer
ik adem haar gewoon in
in mijn zak
geen stenen meer
maar zaden
de schaduw fluistert nog
maar zachter nu
alsof ze weet
dat ik haar niet volg
want achter het gordijn
van niet weten
zoek ik geen einde
ik keer mij om
naar het geluid van adem…
Lot
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
197 overwinnen is vaak overleven
door boven verwarring uit te zweven
om dan weer verse lucht te beminnen
.
hoe, dat kan enkel het lot verzinnen…
aquarel
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
163 een koperkleurige dag
licht zo teer beroert de wind
het lindeboom blad
een laagje bladgoud
partituur van een hymne
schrijf in witte inkt
wie draagt de hemel
het wemelen van de dag
de dansende lucht
als schemering valt
de dingen van overdag
tussen de ceders
het gesloten boek
het zinderen van woorden
vlinders achter glas…
De stoel valt om
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
7 Ik wil de lucht open zien.
De bij bromt tegen het glas.
Dan is de bij weg.
Ik durf niet op te staan.
Iemand kleedt zich bij de spiegel.
Ik zeg hou op.
Het rokje slingert nog.
Daarna is het rokje er niet.
Beneden klinkt een bel.
Ik wacht. De bel houdt op.
De stoel ligt scheef.
Het bed blijft leeg.…
Puzzelen met God
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
740 Deze stille schoonheid; die ik
niet bevat maar ik geniet ervan…
Plots hoor ik het gakken van
een zwerm ganzen en kijk ik
omhoog, naar de blauwe lucht.
Ze vormen samen een prachtige V; de
ganzen roepen tijdens hun vlucht:
“Dit is de V van Vrede”.
Toch iets wat ik wél snap.…
zwitserland
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.905 Op die hoogte, in die zuivere lucht,
is het lekker genieten,
van een deugddoende vrucht.…
voorjaarsgedicht
netgedicht
3.0 met 45 stemmen
14.399 Deze lente gaat het toch weer
over jou hoewel ik er langzaamaan
wel moe van ben
moe van regen, wind, flarden
bedrieglijk blauw in de lucht,
vage beloften van het einde
van de kou.…
uit rafels van mijn leven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
798 ik adem je uit
maar in het zachte
geluid weet ik dat
jij bent gebleven
je voelt als
mijn geweten
steels tastend
onderhuids
daar weef je
de draden in
de kleur van
jouw patroon
uit rafels van
mijn leven die ik
je in vertrouwen
heb gegeven
jij vormt
en toekomst
zo het heden
uit de lucht van
het verleden
ik adem je weer in…