Alle inzendingen over mens

8157 resultaten.

Sorteren op:

Prangend

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 914
Wat is draaglijk voor een mens? Wat maakt leven waardevol? Waar ligt toch die grens? Wanneer komt toch dat punt Dat verdriet berusting wordt Waar pijn vervaagt in tijd? Waarom is het leven kort? Hoelang staat er voor spijt? Wat is nu de standaard Voor verwerking van verdriet?…
Hookie11 september 2003Lees meer >

Ouders worden Slaven...

hartenkreet
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.514
Ouders, menen lief te hebben geven alles aan hun kind kunnen nooit geen néé zeggen anders gaat het door het lint Ouders worden zo de slaven van hun eigen vlees en bloed 't kind, gewend alles te krijgen wordt verkeerd dus opgevoed Ouders zijn niet consequent meer kinderen gewoon verpest worden dan ondankbare wezens, door de opvoeding…

Mijn kind

hartenkreet
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.494
De tederheid die stroomt in mij, maakt me een gelukkig mens. Je bent bijzonder,maakt me blij mijn allermooiste wens.…
Jacqueline14 september 2004Lees meer >

Op bezoek

hartenkreet
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.488
Als geschenk alleen jezelf, zomaar een bezoekje, spontaan en welgemeend, als mens, die weer voeding gaf aan mijn geest. In de spiegel van je ogen ontdekte ik mezelf en ik herkende het licht door je hart gekaatst in mijn ziel.…

Ons systeem

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 552
Ons systeem bestaat in lagen de buitenkant is dikke huid als ons wat overkomt bij vlagen gebruiken we die zoals wij dat als mens alleen maar kunnen We kunnen kruipen in we kunnen kruipen door we kunnen kruipen over daar is die buitenkant ook voor.…
Johanna21 oktober 2007Lees meer >

SIMULATIE

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.110
ik ben nooit een kind geweest de anderen die om mij stonden herkenden niet mijn ware geest ik was niet aan tijd gebonden ik ben nooit alleen geweest de anderen die ernaar vroegen liet ik in hun waan, bedeesd gaf ik gehoor aan hun genoegen ik ben nooit een mens geweest lang voor elke onheilstijding was ik al stof en as, verweesd, bewaard…

Onvoltooid verleden

hartenkreet
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.189
Nog niet vergeten nog zoveel vragen niet gesteld er is zoveel dat ik moet weten wat je me nooit hebt verteld de weg loopt dood een kans op weerzien is er niet zoveel verlies zo groot de leegte het verdriet ik leid een goed leven krijg alle liefde die een mens kan wensen toch mis ik jou het meest van alle…
Willy Vittali15 november 2005Lees meer >

H5N1

netgedicht
3.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.515
Je slaat je vleugels uit Zo vrij, een vlucht over de volken Wit verenpak, een bruid Met als bruidegom de wolken Jij zwaan, jij vogelkoning Vol kracht je vrijheid nemend De mens een schertsvertoning De lucht adembenemend Jouw macht, niets houdt je tegen Maar heel in het geniep Krijg je moeite met bewegen Je sterft aan vogelgriep…

ik, als zuigende minnaar

netgedicht
4.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.132
ik zuig immer zacht en traag van het zoete bloed zeg maar gerust, óók liefdevol zoals dat slechts een echte minnaar doet het is echter zo, zucht de stervende vlo dat mijn tijd van heengaan is gekomen steeds meer tref ik de verzuurde mens toen ik aan jou was begonnen wist ik het zeker het chagrijn is niet meer…

Breuk

netgedicht
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.229
de mens vat zich onder de streep in eigen woorden samen dringt daarmee tot essentie door en breekt zijn beelden op hij eigent zich een vaste noemer waarmee zijn bereik is geduid daarbinnen is het dat alles klopt en hij de boeken sluit maar naarmate hij meer becijfert ontdoet van eigenheid vervreemdt met andere woorden raakt…
Ludy Bührs3 augustus 2008Lees meer >

Ik adem je.

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.659
Je bent het echt, en dat is wat ik meen.…
Peterdw.9 augustus 2008Lees meer >

rookgordijn

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 823
geen mens die de wanhoop in je wezen vermoedt wie telt de tranen in de nacht van een wereld onder een wolk zwart van het verdriet van miljoenen, miljarden zolang je functioneert fabriceert taken vervult en verwachte antwoorden geeft kraait geen haan naar het gat in je hart blijft het verborgen achter het rookgordijn dat je optrekt…
rietvr23 november 2007Lees meer >

Waar het ooit eens begon

hartenkreet
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.556
Ik moet weer gaan lachen Dat wordt er gezegd Niet steeds blijven zeuren Pas dan ben je echt De mens die we kennen Een vrolijk gezicht We weten je kan het Dus schrijf een gedicht Schuif problemen naar achter Zie de toekomst vol zon Dan gaan we weer verder Waar het ooit eens begon…
winkebinkie7 december 2007Lees meer >

Eindeloos

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 973
De reis die in het hoofd gestalte kreeg gemaakt tot aan het doel, vervuld verlangen dat tot stilstand kwam gaat verder dan de halteplaats, hier openbarend dat niet hét- maar elk doel zich aaneenrijgt aan het snoer van wegen dat geen wijzer kent zo blijft de reis,-een wegennet waarop de mens zich voortbeweegt als ondergrond om zich te roeren…

voor mijn kinderen

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.835
oh mengelmoes van duizend volkeren als ik jullie daar zie staan ben ik blij dat ik kan zeggen het is toch wel goed gegaan met jullie regenbogen ogen geven jullie deze wereld kleur door jullie onbevangen denken opent zich zo menig deur vervagen zoveel enge grenzen zijn jullie mens onder de mensen.…

Amnesty

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.258
Een Amnesty-kaars is voor sommige mensen het enige licht ---------------------------------------- © Jan Bontje 1998 Geschreven na mijn optreden op een culturele avond van Amnesty International afdeling Spijkenisse op 25 november 1998 in de CSG Angelus Merula, t.g.v. het 50-jarig bestaan van de “Universele Verklaring van de Rechten van de Mens…

groeten

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 803
duinen wandelen niet stuiven wel af en aan pannen met winters riet in bekoorlijke dorheid met van dezen een knikje en haar hond likt je fleurt op door de mens die de ander aanziet met een glimp van vluchtige menselijkheid soms groet vreugde warm vaak ziet kilte of verdriet de ander niet op het smalle pad…

Alz-Heim-er

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.124
De geest spiegelt woorden Zonder zin en duiding Vage spinsels vermoorden Hersens in verwording En het membraan Tast langzaam aan Alsof de valse snoeren Haar niet beroeren Een mens is geworden Zijn bereik uitgedijd Nu ook verworden De koning te rijk De tunnel gaat open En achter haar dicht Het is niet afgelopen Daar is eeuwig licht…

goede vrijdag

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 796
toeven in uw licht is schaduw schuwen toch voel ik me zo vaak diep naar binnen gericht o ja, daar is de stilte gepaard aan liefde toch leidt die weg evenzeer naar kilte waar het hout zich kruist spijkert zich de adem zoals lijden en hoop mijn ziel bestuiven daar woon ik, mens, die ongevraagd in het aardse huist…

Stilte na de regen

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 623
Morgen woelt zich al een weg tussen onze stemmen langs onze benen Gister voelt nog zo dichtbij liefde leek te menen; lust zonder remmen De nacht vergroeit met mijn klei stralen die mij verlieten ik kom ze nu bij jou tegen De dag verkoelt wat ik zeg laat mij maar stil genieten van de stilte na de regen…

Kiezen

hartenkreet
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.332
zonder beweging verdoemd is mijn zijn als ik geen keus zou hebben mijn zijn zinloos wordt de keus is simpel het pad er naar toe loodzwaar de weg terug vreemd hoe zou het dan zijn geen verstarring en geen pijn een nieuw mens…

van harte gefeliciteerd

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.918
adem wil heeft zij haar status verworven in vergetelheid, monddood en stil twee wielen op wat leder veronderstellen nog beweging mijn hart schrikt, maar huilt ook teder toen ik haar glazige ogen haast gedwongen in mij opving van harte gefeliciteerd schreeuwde de gelukwens op haar gesloten katheder ja zeker, ik heb het over een mens…

Bewonderen

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.721
zoals ik hier lig op mijn rug naar boven kijkend kaatst hun licht terug zoveel sterren die weer stralen je steeds afvragend waar blijven ze het halen iedere dag aan ons firmament schitteringen vreemd maar ook bekend vele levens lang mogen ze blijven zo kan ieder mens ze lezen en beschrijven…
Stella18 september 2006Lees meer >

Die man, die vrouw....

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 781
of ben ik soms voor wraakzucht van die mens geboren? Och laat me dan maar kalm zijn en er niet te zwaar aan tillen.... er zijn veel andere dingen die ik graag anders zou willen.…
Adeleyd8 oktober 2006Lees meer >

Wie dan leeft...

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 618
Dan komt er een voorstel, keer de spaarlonen uit, dan gaat de mens weer kopen zit in de knip weer een duit, want sparen tja. Dat doe je als appel voor de dorst, wie maakt het wat uit als ’t spaarloon wordt uitgegeven? Geldt hier dan, “wie dan leeft, die dan zorgt”?…
an terlouw29 oktober 2008Lees meer >

esdoorn

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 943
beiden geven ze een beschrijving van de boom en vooral de vergankelijkheid ervan zo blijft de mens (en zeker de dichter)in de nadagen van zijn bestaan altijd in de weer met een mogelijk afscheid…

Betovering

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 730
Een mens, verloren in de wereld, homo sapiens zonder bestemming. Darwin had zijn tanden gezet, in de betovering van het leven: Wie ben ik? Als er een vraag was die altijd zou moeten worden gesteld, zou het dan zijn: Wie ben ik? Wankelende vragen, Vergeten dagen. Kiekjes die de dagen vasthouden: Wie was ik?…

Verkend domein

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 773
vanuit een tempel die verweert bezie ik veelheid om mij heen benader wezens ter herkenning en verken de grenzen van mijn kunnen om als mens compleet te zijn en al toont dit werk gelaten trekken van verkrijgen en vergunnen wankel tussen tegenwaarden zoek ik te aarden op mijn stek binnen onderkende perken groeit aanvaarding van gebrek…
Ludy Bührs12 februari 2009Lees meer >

Stemmen

gedicht
2.3 met 90 stemmen aantal keer bekeken 29.781
Geef mij de stem van die ene mens, geef mij de stem van mijn vader in mijn oren tot mijn verre ogen hem ontwaren tussen de tenoren tot ik weer zijn handen voel waarmee ik die van mij ging meten, welpenhandjes met de vuisten van een vent.…

Goedemorgen!

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 765
Hoe kan een mens zich beter uiten dan zingend uit zijn dak te gaan. Alle vreugde juicht omhoog vanwaar het is gekomen, de zon straalt in een gouden boog, knoppen zijn opengesprongen. Op deze mooie morgen klinkt in mijn vreugdelied de lof aan God de Schepper door Wie ik zo geniet.…