8157 resultaten.
Prangend
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
914 Wat is draaglijk voor een mens?
Wat maakt leven waardevol?
Waar ligt toch die grens?
Wanneer komt toch dat punt
Dat verdriet berusting wordt
Waar pijn vervaagt in tijd?
Waarom is het leven kort?
Hoelang staat er voor spijt?
Wat is nu de standaard
Voor verwerking van verdriet?…
Ouders worden Slaven...
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
2.514 Ouders, menen lief te hebben
geven alles aan hun kind
kunnen nooit geen néé zeggen
anders gaat het door het lint
Ouders worden zo de slaven
van hun eigen vlees en bloed
't kind, gewend alles te krijgen
wordt verkeerd dus opgevoed
Ouders zijn niet consequent meer
kinderen gewoon verpest
worden dan ondankbare wezens,
door de opvoeding…
Mijn kind
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
4.494 De tederheid die stroomt in mij,
maakt me een gelukkig mens.
Je bent bijzonder,maakt me blij
mijn allermooiste wens.…
Op bezoek
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
3.488 Als geschenk
alleen jezelf,
zomaar een bezoekje,
spontaan en welgemeend,
als mens,
die weer voeding gaf
aan mijn geest.
In de spiegel
van je ogen
ontdekte ik mezelf
en ik herkende
het licht
door je hart gekaatst
in mijn ziel.…
Ons systeem
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
552 Ons systeem bestaat in lagen
de buitenkant is dikke huid
als ons wat overkomt bij vlagen
gebruiken we die zoals wij dat
als mens alleen maar kunnen
We kunnen kruipen in
we kunnen kruipen door
we kunnen kruipen over
daar is die buitenkant ook voor.…
SIMULATIE
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.110 ik ben nooit een kind geweest
de anderen die om mij stonden
herkenden niet mijn ware geest
ik was niet aan tijd gebonden
ik ben nooit alleen geweest
de anderen die ernaar vroegen
liet ik in hun waan, bedeesd
gaf ik gehoor aan hun genoegen
ik ben nooit een mens geweest
lang voor elke onheilstijding
was ik al stof en as, verweesd,
bewaard…
Onvoltooid verleden
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
2.189 Nog niet vergeten
nog zoveel vragen niet gesteld
er is zoveel dat ik moet weten
wat je me nooit hebt verteld
de weg loopt dood
een kans op weerzien is er niet
zoveel verlies
zo groot de leegte
het verdriet
ik leid een goed leven
krijg alle liefde die een mens kan wensen
toch mis ik jou
het meest van alle…
H5N1
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.515 Je slaat je vleugels uit
Zo vrij, een vlucht over de volken
Wit verenpak, een bruid
Met als bruidegom de wolken
Jij zwaan, jij vogelkoning
Vol kracht je vrijheid nemend
De mens een schertsvertoning
De lucht adembenemend
Jouw macht, niets houdt je tegen
Maar heel in het geniep
Krijg je moeite met bewegen
Je sterft aan vogelgriep…
ik, als zuigende minnaar
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.132 ik zuig immer
zacht en traag
van het zoete bloed
zeg maar gerust,
óók liefdevol
zoals dat slechts
een echte minnaar doet
het is echter zo,
zucht de
stervende vlo
dat mijn tijd van
heengaan
is gekomen
steeds meer
tref ik de verzuurde mens
toen ik aan jou
was begonnen
wist ik het zeker
het chagrijn
is niet meer…
Breuk
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
1.229 de mens vat zich onder de streep
in eigen woorden samen
dringt daarmee tot essentie door
en breekt zijn beelden op
hij eigent zich een vaste noemer
waarmee zijn bereik is geduid
daarbinnen is het dat alles klopt
en hij de boeken sluit
maar naarmate hij meer becijfert
ontdoet van eigenheid
vervreemdt met andere woorden
raakt…
Ik adem je.
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.659 Je bent het echt,
en dat is wat ik meen.…
rookgordijn
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
823 geen mens die de wanhoop
in je wezen vermoedt
wie telt de tranen in de nacht
van een wereld
onder een wolk
zwart van het verdriet
van miljoenen, miljarden
zolang je functioneert
fabriceert
taken vervult
en verwachte antwoorden geeft
kraait geen haan
naar het gat in je hart
blijft het verborgen
achter het rookgordijn
dat je optrekt…
Waar het ooit eens begon
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.556 Ik moet weer gaan lachen
Dat wordt er gezegd
Niet steeds blijven zeuren
Pas dan ben je echt
De mens die we kennen
Een vrolijk gezicht
We weten je kan het
Dus schrijf een gedicht
Schuif problemen naar achter
Zie de toekomst vol zon
Dan gaan we weer verder
Waar het ooit eens begon…
Eindeloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
973 De reis die in het hoofd gestalte kreeg
gemaakt tot aan het doel, vervuld
verlangen dat tot stilstand kwam
gaat verder dan de halteplaats, hier
openbarend dat niet hét- maar elk
doel zich aaneenrijgt aan het snoer
van wegen dat geen wijzer kent
zo blijft de reis,-een wegennet
waarop de mens zich voortbeweegt
als ondergrond om zich te roeren…
voor mijn kinderen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.835 oh mengelmoes van duizend volkeren
als ik jullie daar zie staan
ben ik blij dat ik kan zeggen
het is toch wel goed gegaan
met jullie regenbogen ogen
geven jullie deze wereld kleur
door jullie onbevangen denken
opent zich zo menig deur
vervagen zoveel enge grenzen
zijn jullie mens onder de mensen.…
Amnesty
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.258 Een Amnesty-kaars
is voor sommige mensen
het enige licht
----------------------------------------
© Jan Bontje 1998
Geschreven na mijn optreden op een culturele avond van Amnesty International afdeling Spijkenisse op 25 november 1998 in de CSG Angelus Merula, t.g.v. het 50-jarig bestaan van de “Universele Verklaring van de Rechten van de Mens…
groeten
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
803 duinen wandelen niet
stuiven wel af en aan
pannen met winters riet
in bekoorlijke dorheid
met van dezen een knikje
en haar hond likt je
fleurt op
door de mens
die de ander
aanziet met een glimp
van vluchtige menselijkheid
soms groet vreugde warm
vaak ziet kilte of verdriet
de ander niet
op het smalle pad…
Alz-Heim-er
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.124 De geest spiegelt woorden
Zonder zin en duiding
Vage spinsels vermoorden
Hersens in verwording
En het membraan
Tast langzaam aan
Alsof de valse snoeren
Haar niet beroeren
Een mens is geworden
Zijn bereik uitgedijd
Nu ook verworden
De koning te rijk
De tunnel gaat open
En achter haar dicht
Het is niet afgelopen
Daar is eeuwig licht…
goede vrijdag
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
796 toeven in uw licht
is schaduw schuwen
toch voel ik me zo vaak
diep naar binnen gericht
o ja, daar is de stilte
gepaard aan liefde
toch leidt die weg
evenzeer naar kilte
waar het hout zich kruist
spijkert zich de adem
zoals lijden en hoop
mijn ziel bestuiven
daar woon ik, mens,
die ongevraagd
in het aardse huist…
Stilte na de regen
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
623 Morgen woelt zich al een weg
tussen onze stemmen
langs onze benen
Gister voelt nog zo dichtbij
liefde leek te menen;
lust zonder remmen
De nacht vergroeit met mijn klei
stralen die mij verlieten
ik kom ze nu bij jou tegen
De dag verkoelt wat ik zeg
laat mij maar stil genieten
van de stilte na de regen…
Kiezen
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.332 zonder beweging
verdoemd is mijn zijn
als ik geen keus zou hebben
mijn zijn zinloos wordt
de keus is simpel
het pad er naar toe loodzwaar
de weg terug vreemd
hoe zou het dan zijn
geen verstarring en geen pijn
een nieuw mens…
van harte gefeliciteerd
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.918 adem wil
heeft zij haar status verworven
in vergetelheid, monddood en stil
twee wielen op wat leder
veronderstellen nog beweging
mijn hart schrikt, maar huilt ook teder
toen ik haar glazige ogen
haast gedwongen in mij opving
van harte gefeliciteerd
schreeuwde de gelukwens
op haar gesloten katheder
ja zeker,
ik heb het over een mens…
Bewonderen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.721 zoals ik hier lig
op mijn rug
naar boven kijkend
kaatst hun licht terug
zoveel sterren
die weer stralen
je steeds afvragend
waar blijven ze het halen
iedere dag
aan ons firmament
schitteringen
vreemd maar ook bekend
vele levens lang
mogen ze blijven
zo kan ieder mens
ze lezen en beschrijven…
Die man, die vrouw....
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
781 of ben ik soms voor wraakzucht van die mens geboren?
Och laat me dan maar kalm zijn
en er niet te zwaar aan tillen....
er zijn veel andere dingen die ik graag
anders zou willen.…
Wie dan leeft...
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
618 Dan komt er een voorstel,
keer de spaarlonen uit,
dan gaat de mens weer kopen
zit in de knip weer een duit,
want sparen tja.
Dat doe je als appel voor de dorst,
wie maakt het wat uit
als ’t spaarloon wordt uitgegeven?
Geldt hier dan,
“wie dan leeft, die dan zorgt”?…
esdoorn
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
943 beiden geven ze een beschrijving
van de boom en vooral
de vergankelijkheid ervan
zo blijft de mens (en zeker
de dichter)in de nadagen van
zijn bestaan altijd in de weer
met een mogelijk afscheid…
Betovering
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
730 Een mens, verloren in de wereld,
homo sapiens zonder bestemming.
Darwin had zijn tanden gezet,
in de betovering van het leven:
Wie ben ik?
Als er een vraag was die
altijd zou moeten worden gesteld,
zou het dan zijn:
Wie ben ik?
Wankelende vragen,
Vergeten dagen.
Kiekjes die de dagen vasthouden:
Wie was ik?…
Verkend domein
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
773 vanuit een tempel die verweert
bezie ik veelheid om mij heen
benader wezens ter herkenning en verken
de grenzen van mijn kunnen
om als mens compleet te zijn
en al toont dit werk gelaten trekken
van verkrijgen en vergunnen
wankel tussen tegenwaarden
zoek ik te aarden op mijn stek
binnen onderkende perken
groeit aanvaarding van gebrek…
Stemmen
gedicht
2.3 met 90 stemmen
29.781 Geef mij de stem van die ene mens,
geef mij de stem van mijn vader
in mijn oren tot mijn verre ogen
hem ontwaren tussen de tenoren
tot ik weer zijn handen voel
waarmee ik die van mij ging meten,
welpenhandjes met de vuisten van een vent.…
Goedemorgen!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
765 Hoe kan een mens
zich beter uiten
dan zingend
uit zijn dak te gaan.
Alle vreugde
juicht omhoog
vanwaar het is gekomen,
de zon straalt
in een gouden boog,
knoppen zijn opengesprongen.
Op deze mooie morgen
klinkt in mijn vreugdelied
de lof aan God de Schepper
door Wie ik zo geniet.…