8947 resultaten.
Droomwoorden
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
636 Kon ik nog je stem eens horen
dichterbij dan als fluistering
van voorbijgaande woorden
tijdens nachtelijke dromen
maar te ver ben je weg
te lang geleden van hier
dus moet ik troost vinden
in alle droomwoorden
die je me af en toe schenkt
het niet verouderend beeld
dat ik daarbij doorkrijg
ach kon ik je maar aanraken
zachtjes strelen door…
Passer solitarius
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
647 Hij zoekt mij om den brode als ik
wat ga eten en verrast mij van nabij met die grijze kap,
wat vleugjes wit en veren die mahonie glanzen.
sober
met het vogeltje
de communie…
Op schrift
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
573 mijn driften getemd
met vermanende stem
ben ik de mindere geweest
van dravers
die blind hun wegen banen
en van hen die als dove
doffers opdringen
in te schikken
toe te geven
verder
plaats te maken
tong en tanden getoomd
is er het schrift als een boog
gebundelde kracht
hierop verheft zich mijn wezen
letterlijk
veer ik vrij
met…
De dodenzee
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
656 De veer suggereert
de vleugel waaraan de romp
van de vogel hangt
De kieuw flankeert
de vissenkop die de alg
en de slakken vangt
Waar ging je heen
toen je er niet meer was?
Waar is je geesteskind
naartoe gevlied?…
Ze komen.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 De sterren wijzen
hun de juiste weg
naar een plek ver van
het aardse bestaan.
Naar een plaats waar
ze kunnen rusten, tot
dan dwalen ze verder
tussen hemel en aarde.
Tot ze de plek bereiken
waar het eens begon dan
de eeuwige rust vinden bij
De bron van ons bestaan……
duizend
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.417 laat
laat mij
dan ben ik
kan ik zijn
wie ik ben
zonder verdriet
niemand die bedriegt
me verlaat
laat wachten
met duizend gedachten
in mijn hoofd
ik heb nooit geloofd
in de woorden
van de maan
woorden
die zo ver weg
van mij staan
ik ken ze niet
wil ze niet verstaan
ik laat ze gaan
kom
kom maar niet
dichterbij
laat
laat mij…
Het hout is hard
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Het hout is hard
de klink verroest
mijn haar verward
in mij kookt het woest
De sleutel verdwenen
ik kan duwen wat ik wil
mijn ogen wenen
in mij is het stil
Krakende scharnieren
en dubbele glazen
ik zeg gedag tegen mieren
niets kan me meer verbazen
Een nieuw geschilderd kozijn
walmen verse verfgeur
alleen op een groot plein
ik sta…
Gerontologie
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
706 de man is oud
zeker al overmorgen
zijn liefde is opgedroogd
telt niet
telt niet meer
hij telt niet meer mee
te oud, te lang gezoogd
aan een jonge veer
hij is niet meer gedwee
hij gaat zijn weg
rollatorbaan op
heen en weer en af
verleid door oma
in de rolstoel
ouderdom is straf
hij is nu al later
grijs van het verleden
toekomst…
Een hart voor jou
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
554 gelijk de golven van een zomerzee
zo blijft jouw liefde in me stromen
zoals een schelp het strand bemint
leg ik jou in mijn dromen
‘k vraag de zilvermeeuw
zich naar mijn koers te keren
stuur zuchtjes tederheid
naar zijn donzige veren
vleugellicht tekent goudstreepjes
tegen het hemelsblauw
duinroosjes kleuren in het zand
een hart…
DE WATERVAL
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
755 De waterval sprenkelt
helder water
met intense helende kracht
aan de bron ontsproten
uit de diepten der aarde
waar het goede
tot heden verborgen bleef
nu aan het licht gekomen
uit een kloof geperst
met grote kracht
drommen mensen
van heinde en ver
aanvaarden dit fenomeen
met dankbaarheid
het wonder zal
voortbestaan
in alle eeuwigheid…
Tussen elkaar
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.565 De dingen zijn veranderd onder dezelfde zon
de noordenwind voelt vertrouwenwekkend aan
Hoe verlies vertrouwen breekt en lijmen
een vergeefse poging lijkt, een stap te ver
Zelfs liefde een schamele bescherming biedt
afstand het enige juiste om jezelf aan te doen
poogt weer alleen te zijn zonder haar stem
die duizend één verontschuldigingen…
Crisiswipper
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
910 Het was weer bijna als vanouds
in elkander vrij gevochten
verzengend ver van al het kouds
wringen onze laatste bochten
snakkend naar de pure vormen
die het leven inhoud geven
hier het haakje voor de wormen
daar de zeilen om te reven
varend op het kompas van maan
stap ik over op een klipper
ik stop mijn netelig bestaan
als verstokte crisiswipper…
Een zwaar gevoel
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.005 Het gevoel weegt zwaar op mijn hart,
Mijn gedachten ver weg, mijn ogen gitzwart.
Niemand die begrijpt hoe ik me werkelijk voel,
Iedereen ziet alleen die vrouw in die rolstoel.
Ze verdwijnen, rennen weg voor wat is,
Waar is nu die arm, die knuffel die ik zo mis?…
zij
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
964 zij gelooft
echt in mij
dat ik er altijd ben
haar lachjes
haar buien
zo door en door ken
zij gelooft in mij
ook al
denk ik vaak
alleen aan mij
toch
weet ik haar
altijd naast me
aan mijn zij
vergeet ik soms
wat ik haar voorlees
zijn mijn gedachten
ver
verder weg
niet dichtbij haar
ik aai haar wang
zing voor haar
voor ze slapen…
Luisteren (slot)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
721 het is nog vroeg
in het seizoen, de wintersneeuw
al ver, maar nog in zicht voor
gretige vakantiegangers
staalblauw de lucht, verrassend
hartverwarmend stilt de zon
zacht als de beek mijn zenuwen
de buitenlucht maakt vrij
ik ga languit
mijn oren staan nu helemaal open
laat de muziek via de MP3
als puur geluk naar binnen komen…
Pijn in het hart
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
1.612 Ik wil naar een plek hier ver vandaan.
En plek waar ik rustig slapen kan gaan.…
De aarde danst op haar wolken
gedicht
3.5 met 23 stemmen
16.856 Het vers zwelt, bloeit, spat
-----------------------------
uit: 'Flagrant', 2004…
Ganzenwieken
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
504 Onder mijn voeten
knerpt de sneeuw
en boven mijn hoofd
hoor ik vleugels
ganzen wieken
traag in groepen
de zon schijnt
zie alle vleugels met pennen
een vrije vlucht in alle kleuren
en de gouden gloed
dwars door hun lijf en veren.
zij zijn er ieder jaar de ganzen
de rivier en dromen
over het winterse weer.…
de nieuwe
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
518 een kakker lakt
de wolken zwart
waardig zeker
neem haar hart
draag het weg
zo ver mogelijk hier vandaan
neem de eer
de zon is geen maan
maar neem van mij aan
dat de weg niet recht zal zijn
ga,maar doe het oprecht
voel de strijd
vol van pijn
wie beter is
is beter af
ga en leef
dat is je straf…
Hartenvrouw
netgedicht
4.6 met 33 stemmen
2.088 Mijn stem verwaait in dove oren
van een feodaal gezicht
jonkvrouw in ivoren toren
neerbuigend naar het volk gericht
geen liefdesluit zal haar bereiken
in de kilte van kantelen
hartenvrouw gaat over lijken
om gepeupel te bespelen
smeer haar in met pek en veren
geen laken het ontsnappen waard
wil haar laatste vloek bezweren
vanuit de schede…
Het stille puur
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
613 de stille woorden
drijven met de wind
als de adem rond vogels
strelen zacht het water
vloeien samen als kringen
onwrikbare glanzende ringen
als een liefdeblijk
ontwaakt een lelie, zo puur
in het vroegste morgenuur
lichtstreepjes dromen zich
zullen ver van het lommer vandaan
als een boog aan de hemel staan
* Voor Kerima
bij…
Richt mijn blik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
591 Richt mijn blik naar de toekomst
het verleden laat ik ver achter me.
De mooie herinneringen zal ik
in mijn hart altijd blijven dragen.
Kijk om me heen en zie de zon
in een hemelsblauwe lucht.
Ik voel me vrij nu ik de nieuwe weg
voortaan alleen verder bewandelen zal.…
Golven
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
932 Op lippen van voorbije jeugd
wiegt onze zeilboot als een veer
in keerkringen van levensvreugd
gespiegeld door het mooie weer
ons gemoed draagt over water
dat zo stuurloos is bevaren
in het zicht van zoveel later
om kompassen te vergaren
nu onze richting is bepaald
over de golven van weleer
zijn onze kussen - vrij vertaald -
de ziel van…
brood en spelen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
869 in vlaanderen
loopt elke viriele man
meer gloeiend heet
door de winnende goal van boussoufa
of
de zoveelste spannende ritzege van gilbert
dan door
een teder gedicht van herman de coninck
of
een oproerkraaiend vers van remco campert.
zal in nederland,
noch in frankrijk anders zijn.…
Sensorvogeltje
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
592 Geluk hoef je
niet ver te zoeken
soms nestelt het zich
aan je voeten.…
Eenzaam en alleen....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.094 Het doek valt
toekomst verknald
tranen drijven jou weg
ver uit mijn leven
wat je kon
wou je me maar niet geven....
inmiddels
vanuit een hoek
trek ik nog enkel aan een doek
...tot het valt.....
Mijn vuisten eens gebald
hangen nu slap en terneergeslagen
klaar voor
nieuwe,
zo gevreesde,
eenzame,
verlaten,
dagen...…
Nostalgisch gedicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
767 Jaren die toen eindeloos leken,
toen alles groot was en nog ver,
toen verwachting nog bezielde
bij de flits van een vallende ster.
Over jeugd en vroeger spreken
ontlokt steeds een vleugje poëzie
om herinneringen los te weken
en zalig te wentelen in nostalgie.…
Alomvattend Opgaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
781 Opgegaan
De verlangensgrens bereikt
de druk doorleefd
de hartepijn doorkliefd
Mijn grenzen voorbij
mijn hart vervloeid
mijn verlangen opgelost
Gevoeld, weggesmolten
zo vrij-van zelfs
dat er alleen nog is
de vrijheid
in het grote verbonden zijn
Eén met mezelf alleen
Nog een onbereikbaar ver strand
in de zee van jou-en
wetend…
Geklungel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
504 Ik heb vandaag weer heel wat tijd verprutst
Dat kwam, ik zou bestanden comprimeren
En eventjes mijn schijf gaan formatteren
Maar ja, alle extensies weggeklutst
Mijn back-up dus naar de verdommenis
U snapt waarom dit vers wat later is.
Nederlandse werknemers verliezen per jaar 19 miljard euro aan werktijd door problemen met hun computer.…
In dit geschapen beeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
605 ik zag de weelde
het vruchtbare groen
van een ingezaaide akker
de leeuwerik hipte
er zijn dagelijkse ritme
zong als nooit tevoren
zijn vreugdeklanken
melodieën van het leven
zo dragend ver te horen
het onberispelijke
vertraagde mijn tred, de haast
waarmee ik dacht te gaan
in dit geschapen beeld
ontmoet ik de bemoediging
daar…