33818 resultaten.
ONBESCHREVEN WIT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
525 Vanachter zijn zolderraam een dichter,
in woorden denkend, schetsend, hem
ingegeven uit werelden van zijn poëzie.
Het onbeschreven wit van buiten waant
hij een groot te bekrabbelen vel papier.
Van vormen wil hij voorshands niet weten.
Ja, figuren zou hij gaarne zien verschijnen,
in zijn ogen beëindiging van maagdelijkheid.…
Oeps... Foutje
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
515 Fouten maken, dat mag
is wat ze zeggen.
Dat is ook wat ik dacht,
alleen wat ik nu pas weet is,
’t geen waar ik ’s nachts van zweet,
dat ik niet bang ben voor het maken van een fout,
maar voor hetgeen daarna.
Het geschreeuw, het drama, de verwijten.
Zo zijn wij toch niet getrouwd?
De consequenties zijn niet mild,
waardoor niemand een fout…
diep van binnen..
hartenkreet
4.3 met 31 stemmen
2.049 Ik wil niet meer leven
op deze wereld.
Mijn ogen staan echt wel open
ook al zeggen ze van niet.
Al zeggen ze dat ik fantaseer
ik weet dat het niet zo is.
Ik vlucht alleen maar weg van de wereld
buiten mijn kleine veilige wereld.
Waar pijn en verdriet
te erg overheerst.
Ik wil niet meer leven
ik wil dood.…
De daad
poëzie
3.7 met 26 stemmen
4.063 Wie is het die de zwarte voren
In golvend goud verandren doet,
Wie mesten en wie maaien 't koren,
Wie is het die de wereld voedt -?
Dat zijn de paarden en de ploegers,
Dat zijn de zweters en de zwoegers,
Dat zijn de zaaiers van het zaad -
Dat is de daad!…
Terug
hartenkreet
2.2 met 8 stemmen
3.082 handen
Gooi maar weg, leg maar neer
Want vogels die verbranden
Vliegen meestal nog een keer
Terug je wilt terug
Naar een plek waar je nooit bent geweest
Terug naar de wereld
En dan weer verder…
Ik wist het natuurlijk al lang.
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.497 Je wilt me niet kwetsen,
maar ik verstik je, jouw wereld is immers veel groter en
veel ruimer, jouw wereld heeft meer deuren en meer ramen,
jouw wereld heeft veel meer licht en geeft je vooral ook veel meer lucht,
en niks zit er op slot.
Je hebt gelijk m’n lief, je hebt gelijk.…
inerte woordeloosheid
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
683 , het gevoel, de melancholie
de handen en de woorden
die uit zichzelf vouwen naar de andere
alleen verbeelding draagt het hoofd
maar het geweld in het lichaam
heeft geen naam
dag vreemde man
ik moet nu gaan
want de wereld trekt aan mijn voeten…
Broeder Immanuel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Zijn ogen vangen de mijne
en ik kijk een andere wereld in
Een wereld van nu, toen en later
een wereld van pijn, herkenning en liefde
Ik voel mij opgenomen
in de oneindigheid van een enkel ogenblik
Onze ogen houden elkaar vast
en ik beantwoord ons Zijn
Dan buigt hij zich opnieuw
vol aandacht over zijn werk
Mensen komen en gaan
En van een afstandje…
Uitzicht
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.440 Mijn wereld eindigt bij de populier
die staat te wuiven waar de weg begint,
tegen een stukje lichtblauw vloeipapier...…
LAS HUELGAS
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.045 In het klooster van las Huelgas
In de biechtstoel zit de priester,
Fluistrend spreekt zijn biechtelinge
Van de wereld, van haar zonde.
Nimmer zien des priesters ogen
Wie hem toespreekt. Nimmer blikken
In de wereld meer de vrouwen,
Die het klooster heeft begraven.…
0machtig de bloem die een schitterde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
413 Ergens op de wereld bevindt zich een roos.
Het rood van de bloemvorm nog door
vijf groene bladeren omsloten.
Wanneer het eerste groene blad zich onthecht
krijgt het wonder van de schoonheid een gezicht.
Onwetend dat na die schoonheid ook dit leven eens
weer zal worden afgesloten.…
Corona
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
521 De wereld raakt vermoeid
van dit enorme coronavirus gebeuren.
Het is te hopen dat er snel een oplossing komt.
Wij willen leven maar we moeten iets
teruggeven aan de wereld.
Zuinig op de natuur zijn en respect hebben voor elkaar.
Meer in verbinding staan met elkaar, dat zou de waarde
van de mensheid ten goede komen.…
2 minuten stilte
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
553 een grotere macht
En de slachtoffers van deze macht zijn de onderdanen
Uit zowel Oekraine en Rusland
Hamas splijt de wereld in tweeën
De Christenen en de Mohammedanen
Worden uiteengedreven
Donald Trump denkt de wereld naar zijn hand te zetten
Ter eigen glorie en zijn heersende macht
En dit alles gebeurt op onze aarde
Die vanuit het heelal…
Voornaam
snelsonnet
4.4 met 5 stemmen
1.032 De korte namen blijven maar hoog scoren
Al vijf jaar lang staat Sem in de top-drie
En bij de meisjes geldt dat voor Sophie
Wel zijn er te veel Hendrikken geboren
Waarom was mij een lager aantal liever?
Mijn mede-sonnetteurs zijn exclusiever…
BORSTPRAAT
snelsonnet
4.3 met 22 stemmen
1.416 Haar boezemmaatje is een matig A-tje;
dat beetje maakt haar treurig en soms kwaad.
Ze hoort van de methode Knight en gaat
naar hem toe voor een goed gevuld behaatje.
En op haar vraag “Komt het echt voor elkaar?”
is zijn ontboezeming: “Dat dénk je maar…”…
Op hoop van zegen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Grauw lijkt alles om mij heen.
Het koude steen van torenhoge gebouwen
waar tussen ik mij bevind, mijn weg
vervolg als zovelen.
Elke dag klinkt er wel een melodie
die vrolijk is of somber.
En ik bewonder een ieder die ook bij
tegenspoed door gaat in het leven.
En het besef groeit bij mij dat ook ik
verder moet, hoewel het nu even tegen zit…
Gebido en Libido
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
586 Libido is pure lichaamskracht,
de geilheid van onze aarde,
die het dier doet leven in de mens.
Gebido is zuivere geestkracht,
de oerkracht van de hemel,
die de mens doet leven in het dier.
Strijd tussen hemel en aarde,
is strijd tussen gebido en libido.
Libido is de vader van angst en geweld.
Gebido is de moeder van geluk en vrede.…
Doe meer met Barbie!
snelsonnet
3.6 met 7 stemmen
760 De taille van een wesp, de ogen blauw
Een lelieblanke huid, het haar hoogblond
De benen lang, zo zoet als suikerklont
Om zelf te kleden: een toiletjuffrouw
Zij die van ‘knappe’ Barbievrouwen houwen:
Ze kunnen nu eens echte schatten schouwen…
Rust in onze orkaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 Temidden van een regen van moeten,
wil ik niet langer doen.
Temidden van een storm van willen,
wil ik alleen maar laten.
Zoals vrede regent in de oase.
Zoals rust stormt naar het oog,
van een brullende orkaan.…
Zeffe doen (Zelfstandige Zonder Personeel)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 'Zeffe doen', zei ik
en ik brandde mijn vingers
ik was een grote meid, ik wilde alles
wat mijn broer mocht
Als ik zin heb, rijd ik naar Parijs
op mijn Norton, in mijn leren jas
met toegedichte emblemen
de scheldgedachten
van bange mensen
die me mijden
ongeschikt verklaren
en mijn beurt overslaan
'Schaam je', zeggen ze
maar ik…
Koffie en cake
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
758 Toen doorsijpelde
dat er bij mijn uitvaart
geen alcoholische dranken
op tafel kwamen
bleven meer dan de helft
van mijn nabestaanden weg!…
Nabijheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
427 Iemand zegt
dat het leven niet meer lukt.
Geen lijst, geen vakje,
geen score vangt dat.
We zitten,
ademen,
luisteren.
Het verhaal komt,
met haperingen en stiltes,
met tranen en zuchten —
en precies dáár leeft iets van hoop.
Hoop is geen belofte.
Het is blijven,
ook als de ander niet meer kan.
“Dan draag ik…
We moeten door…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
16 Zoek een mooie zitplaats
het liefste dichtbij een raam
want dan kun je naar buiten kijken
en zie je de hele wereld
in volle vaart langs gaan.
Tussen de bergpassen
spreken de bergtoppen mij aan
alsof ik als een vogel vlieg
over de felgekleurde oleanders
die momenteel volop in bloei staan.…
IK BEN WIE IK BEN EN IK BEN OOK HEEL VEEL NIET
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Eigenlijk word ik vaak gezien als een losse flodder
zeker op het gebied van toezeggingen
intrinsieke beloftes kom ik wel na
maar niet veelal die losse flodders: spontane toezeggingen zoals::
"Ik ga je voorstellen"
"Ik ga het uitzoeken"
"ik ga het boeken"
"Ik stuur je die foto"
"Ik ga het bekijken, beluisteren"
"Ik kom je be- of…
Zomaarcafé
gedicht
4.4 met 399 stemmen
8.748 Zomaarcafé op Rembrandtsplein:
concrete warmte, goddeloze gezelligheid
vóór elk biertje roep ik
gewoontegetrouw gewichtslooslauw
binnensmonds bismillah
ik ben de jonge Marokkaan
en zijn anderstalige gedachten
Het van vroombloed kleinerwordend
zitbeeld in mijn vader
en moeder herinnert mij
steeds marginaler aan mijn stamland:
rotshol…
De denker
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
510 In kinderjaren
vraag ik me af
droom ik weer weg
naar de sterren staren
Knapt mijn hoofd straks uit elkaar
van alles wat ik heb meegemaakt
Voor alle planeten in mijn hoofd
is er wel genoeg ruimte daar?
Er is nog veel tijd
te gaan en te genieten
Zal ik de lichtpunten weten?
Of ben ik het straks kwijt?
In kinderjaren
hoop ik dat later…
AS HET EFFE KAN
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
496 wanneer ik niet meer ben
ik niemand uit de
stoffelijke wereld
meer herken
als ik ben geweest
terwijl ik langzaam
aan mijn nieuwe wen
na m’n vorige te hebben beleefd
neem dan wat van mij overbleef
in je handen werp me
omhoog in de wind
zodat ik mogelijk
nog eenmaal dan
terwijl ik door de lucht zweef
de weg naar mijn dierbaren vind…
Nederopa roemen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 De Europese ziel van Nederland stroomt,
door machtiggrote, Europese rivieren,
die door oneindig laagland gaan.
Land waar Europese adelstand,
samen met Europese kerken,
boeren en gegoede burgerij,
ooit, de dienst uitmaakte.
De wereldziel van Nederland stroomt,
naar open zeeën en grote oceanen,
waar Nederlandse koopmannen,
gesteund door Europese…
Jouw naam ken ik niet
hartenkreet
4.0 met 30 stemmen
3.176 Mannen wereld is het duivels valse Eden,
clitoris en schaamlippen besneden
haar lichaam onder zand en het hoofd gestenigd,
wat er van over blijft, neemt zij mee in het vuur,
het doodsbed van haar eega.
Jouw naam ken ik niet.…
De schaduw van een boom
hartenkreet
0.9 met 7 stemmen
1.225 hemel ziet zwart van rook
De geur van brand dringt door in ieders neus
Huizen worden vernield
Kinderen, ouders op de vlucht
Kinderen zonder school
Speelgoed verruild voor een geweer
Gezinnen uit elkaar gerukt
Vernieling, chaos lijkt niet meer te stuiten
Een wereld kijkt toe
Een wereld doet niets
Een land gedreven door onvrede en armoede…