6077 resultaten.
zwijgen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.140 nog is er tijd
over jouw zwijgen te praten.…
TREURNIS
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
565 vergeten land
Waar de poëten wonen
Samen met hun demonen
Stikkend in ‘t Vlaamse zand
Stemmen als Brussels kant
Dichten op zachte tonen
Zingen van doornenkronen
Ieder kruis jankt er en brandt
De Leie is een Eufraat
Een Tigris stroomt er niet
De Hof kent men van horen
En zeggen, niet van zien
Daar waar het godslam blaat
En zoetgevooisde praat…
rijksarchief
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
549 je was er, Adrianus,
zeven jaar opgenomen
de rechtbank stemde in
handtekeningen werden gezet
een verklaring van onvermogen
bracht je in het geneeskundige gesticht
je praatte nooit, je antwoordde op niets
soms verkeerde je in eenen toestand van razernij
je stootte onaangename en akelige geluiden uit
daarom moest je bijna altijd
een dwangbuis…
woorden van licht
netgedicht
3.4 met 29 stemmen
879 de zee droomt het landschap
het neerleggen op mij
de rust, het keren
de kleine verzen
dwalen mag ik
licht boven licht
op blote voeten
het zachte praten
op en neer van
volmaakte ogen
het zuiden, jouw ziel
teder het voelen
de warme buik
van duinen en gras
de zon spoelt aan
in ’t stijgende water
zo onvertaalbaar
heb ik je lief…
quo jure?
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.993 hij ademt voor hen beiden
en praat door alles heen
zij lijdt en laat zich leiden
verliest haar ja in neen
hij loopt met grote passen
waar zij nooit lopen mocht
zij laat de oren wassen
wringt zich in elke bocht
hij hoort haar diepe zuchten
en denkt dat zij geniet
zij droomt van blauwe luchten
verdrinkt in haar verdriet
hij leeft zijn…
Zonsopgang groet
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
1.706 Ondanks het grijs, de zon komt op
weer bewezen wat gisteren hypothese
daarover praat ik niet en verzin
het grote zwijgen, dat valt
Jij gemarmerd Jugendstil betovert
op de bank waarop ik lig het licht
dat aarzelt aan jouw buitenkant
parelmoert en opnieuw verdicht
Jij kraakt, geeuwt de toekomst uit
weet mij kijken met ziel en lijf…
Ik mis je zo...
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
899 Nooit kan ik je meer zeggen
Hoeveel je voor me was
Nooit meer met je praten
Samen zitten in het gras
Nooit kan ik je meer zeggen
Dat ik van je hou
Nooit meer die arm over mijn schouder,
Van ‘hier ben ik nou’
Nooit kan ik je meer zeggen
Hoeveel ik om je geef
Nooit meer even met je bellen
De brieven die je schreef
Nooit kan ik je bedanken…
pesten
hartenkreet
4.3 met 30 stemmen
509 Je bent zoals je bent
je praat normaal of met een accent
Waarom moet je iemand pesten
omdat ze niet behoren tot de besten
en moeilijk kunnen leren
dragen ze misschien vreemde kleren
zijn ze in jouw ogen een beetje sloom
ietsje anders dan gewoon
waarom probeer je hen te kwetsen
echt het is niet leuk dat pesten
een mens heeft gevoel
hopelijk…
Hart
hartenkreet
4.5 met 40 stemmen
2.308 te stoppen
Je bent mijn kameraad
Met alle bloedvaten
Mijn weten zit daarin
Ik kan het niet foppen
Een mooi apparaat
Ik kan je niet haten
Jij bent het begin
Ik hoef je niet te verstoppen
Werkelijk een pracht sierraad
Iets om vrij te laten
Je bent mijn gewin
En zal je nooit droppen
Je bent mijn uitlaat
Blijf vooral praten…
Bleke maan.
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.390 Ik praat tegen mezelf
maar prevel in ’t halfdonker
slechts wat verwarde zinnen.
Mijn lichaam zoekt naar rust
maar heeft het zwaar te verduren
Het gonst en bonkt in mijn onrustig hoofd,
mijn hersens malen overuren.
Ik voel me schuldig, hoe kan ik nou
in hemelsnaam gaan slapen
zonder jou hier in mijn armen?…
het laatste gedicht
netgedicht
4.8 met 17 stemmen
1.025 waarom zou ik nog
naar woorden zoeken in
deze kapotte woning
mijn letters dragen
anonieme gezichten, liefst
ver weg
analfabete minnaars
die uit mijn mond vluchten
en het glazen trapportaal
vermijden
bewegingsloze
decoratie, mijn spiegelbeeld
waarnaar honden blaffen
waarom zou ik nog
wind is wind en bomen
praten niet…
Verleden en heden
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
984 Wat heeft het voor zin
Altijd over het verleden te praten...
Soms doe je er beter aan
Om het verleden het verleden te laten.
Vaak zijn het dingen
Die er gebeurd zijn
Die je maar beter kunt vergeten.
Doen immers vaak nog veel pijn.
Het is niet altijd goed
Het verleden naar boven te halen.
Soms ga je er aan kapot.…
Zij warmt haar gemis
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
718 Zondagavond studio sport
Wat had ze er altijd
een hekel aan
Hij hing daar maar
voor de buis
Met bier en chips
voeten op de tafel
onderuit gezakt
Het licht moest uit
praten mocht ze nooit
breien was ook irritant
het getik van de naalden
stoorde hem
Nu jaren later zondagavond
Ze doet een schemerlampje aan
zet de tv op voetbal
sluit…
oma in verwachting
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.007 echt
door het stof, het wolkt
en kolkt, alles moet netjes
voor haar Roodkapje komt
aan kant gezet
haar rimpeloogjes glinsteren
weer dertig en nog jonger
zingt het hart opnieuw
die aloude deuntjes
van feest voor de deur
zit ze voldaan
een verweerd pijpje
in de tandeloze mond
te wachten op de komst
van wie ze enkel kent
uit horen praten…
Aandacht
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.959 het allermooiste van aandacht
is dat je het kunt geven
wie alleen maar aandacht vraagt
begrijpt niets van het leven
je hebt mensen die luid praten
schreeuwen kan je het beter noemen
vaak ten koste van een ander
niet anders dan zichzelf roemen
ikke, ikke, ikke, IK
kom mensen lach om MIJ
zo iemand verdient geen aandacht
hij hoort er helemaal…
Certaldo
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
804 zag staan
bij het station in Certaldo
dit gedicht komt niet af
en zal snel worden vergeten
onmacht maakt zich meester
van mijn denken en schrijven
het jaar is weer bloedig
ten einde, waar schuilen wij
om het moois rondom ons nog
even te aanschouwen
zoek naar vergezichten tussen
de cipressen, naar een kapelleke
waar ik effekes kan praten…
Hard uit jouw Hart
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.675 Praten ging niet meer
de liefde wreed verstoord
Mijn hart plots uit balans
een vlinder massamoord
Muziek stopte verdween
tranen treurden de dag
Pijnlijk als een nachtmerrie
het gemis van jouw lach
Gedachten vol van angst
in eenzaamheid ervaren
Verlangend naar wat was
onmacht willen verklaren
Nooit voelde ik me zo kapot
zo nietig klein…
Een zwaarmoedig jong
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
802 Met zijn woorden houdt hij me vast,
In zijn stilte zuigt hij mij leeg,
Als hij praat is hij mij tot last,
Ik zou willen dat hij wat vrienden kreeg!!
Ik dacht dat hij het begrepen had,
Maar daar was hij weer, wat een feest,
"Ben jij jezelf nu nooit eens zat"?
Dacht ik en hield me weer bedeesd.…
Het leven is kort
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
2.403 dan zul je nooit meer praten
met hen waar je het dichtst
bij in het leven staat.…
Alles is alles als
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
960 Kruipend omhoog als groeiend gras
sluipend voort als dieren
Hoor het verkeer in volle gang
ogen schieten heen en weer
Niets staat stil en niets beweegt
al lijkt het telkens anders
Oren staan open in geslotenheid
hoor de mensen praten
Langzaam snel in pas vertraagd
dichtbij als grote bergen
Achterom kijken of de branding rolt
en de gewone…
VERANDERINGEN IN DE NATUUR
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.781 serieuze veranderingen
wachten ons met het klimaat
de film " De dag na morgen "
is het die daar over praat...
het C.O.2 is de veroorzaker...
kan men er iets tegen doen?
opgeslokt door terreurbestrijding
vergeten we het klimaat,
van elk nieuw seizoen...…
Je groet me
hartenkreet
3.1 met 19 stemmen
2.406 Praat niet over, maar met me,
wees open en noem het woord,
want ik zie, je weet het.
Laat je hart toch spreken,
geef me warmte, wees niet bang,
want ik zie, je weet het.
Ga niet aan me voorbij,
dat doet pijn. Want ik weet,
dat jij weet, dat ik kanker heb.…
Geïsoleerde vrouw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.887 Een kleine kamer is haar onderkomen
waar ze zichzelf moed in praat
de pillen die ze heeft ingenomen
tekenen grof op haar droeve gelaat
De wereld en al haar onderdanen
lieten deze vrouw keihard in de steek
niemand ziet nu nog haar tranen
elke dag duurt minimaal een week
Isolement in een oase van pijn
slechts God mag haar komen halen
uit…
duindromend in vergetelheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
716 waarvoor
stenen zijn gevlucht
jarenlange traagheid
die ze plet in grondverzet
van dichte ramen met
hun blinde ogen in
beton dat rotter wordt
door oxiderend leven
van dagen die als zand
hun levens slijten in
woestijnen van de tijd
duindromend in vergetelheid
de wereld rond
het oosten is weer in
als je het westen wilt verlaten
praten…
Ontastbaar dichtbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
672 Ik luister diep en hoor ze praten.
Zonder ogen. Zonder oren.
Zij danst roerloos door mijn leven.
In de stilte van de dagen.
Ik wil haar verder dragen dan de horizon.…
pedofiel
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.142 ik heb wel zo mijn twijfels
het is waar ieder over praat
niet 1 minuut uit het oog verliezen
dat vinden wij niet echt vertrouwd
hadden wij het voor het kiezen,
dan hadden wij hem welbeschouwd
veel liever laten verbannen
en hem nooit meer aan de maatschappij toevertrouwd…
Als zwijgen stilzwijgen wordt
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
1.560 samen zwegen ze urenlang
elk verdiept in een boek
ieder voor zich op zoek
naar een andere werkelijkheid
daarna spraken zij fel van gevoel
dat dringend om ontlading vroeg
maar op een dag was het genoeg
geweest en over
de gemoederenvloed werd neergedrukt
in draaien om een hete brij
tot geen van beide nog iets ervan zei
dat praten niet…
De bunker
gedicht
2.8 met 15 stemmen
10.087 Geluidloos duikt het op, achter iemand
met wie ik praat, of in de tuin
tussen bloemen, het bevriest de glimlach,
legt de hand stil op het papier,
verdwijnt weer snel en laat geen sporen na.
-------------------------
uit: Tirade, nr. 200.…
ben ik tamelijk vol van je 2
gedicht
2.3 met 79 stemmen
35.372 de opluchting toen wij elkaar
op zaterdagmiddag in
vroom & dreesmann op de parterre
met onze respectievelijke
verloofdes tegen kwamen
omdat wel bleek dat we alle twee
niet zo nodig moesten
aangezien we nou ja
al min of meer voorzien waren
dus kon ik je goed bekijken
terwijl je tegen me
praatte zag ik dat je ogen groen
en je lippen vermoedelijk…
voor mijn moeder
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
2.466 Ik stuur je een berichtje
via dit gedichtje
het is 25 jaar geleden
dat jij bent overleden
die kerst vergeet ik nooit meer
alles veranderde in één keer
wat voelde ik een pijn
nooit meer praten of even bij je zijn
wij waren ons ervan bewust
dat je toe was aan je rust
en deze rust heb je verdiend
ik weet dat je van boven op ons toeziet
lieve…