21715 resultaten.
Bijna nooit vergeten
hartenkreet
2.7 met 21 stemmen
1.702 Daar stond je weer
na alle vergeten jaren
ik weet het nog wel
wie wij ooit waren
Je blik, niets veranderd
even voel ik het weer
ik weet het nog precies
zoals iedere keer
Nog steeds ben je prachtig
lief, hoe kan ik je vergeten
zo mooi, alles wat jij bent
heb ik altijd al geweten
Al wilde ik je niet meer zien
steeds speelt het toeval…
Envelop met foto's I
gedicht
3.6 met 101 stemmen
33.206 Dit zijn dus de foto's die ze
om ik weet niet welke reden
niet meer in een boek liet.
De meeste hebben de kwaliteit van industrieterrein -
niet bedoeld om er te zijn, als je er niet hoeft te zijn,
niet bedoeld om er te wandelen op zondag.
Juist daarom kom ik er zo graag.
Ik neem het kind dat ik niet heb
ermee naartoe.
Hier is de tijd…
Requiem voor Benjaminse
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.081 De boer haalde net aan de honderd,
nu de hemel nog. Hij gaf de tienden,
hij hield knechten en dienstboden
en dankte met Maria Lichtmis
de minder validen af.
Liefde had hij voor “dienstknechten
in de wijngaard des HEEREN
die de bevinding des harten kennen”.
Hij liet in Brussel hun geschriften
binden in het allerfijnst velijn.
Als…
als woorden schuren
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
959 als woorden schuren
over de ziel
breken korsten af
die leegte maskeren
van pijnlijke vuren
denkend worden zíj
jaren verdoofd
dan wel verdrongen
in vleesgeworden
lichaamstaal
en zijn kennelijk
door een vroege duivel
afgedwongen
hoe zeg ik nog
je mag er zijn
als goud smelt
in warmte
wat zeg ik nog
als de tong
slechts wonden
kwelt…
Vergleden in een hartstocht die eens ruisend ging.
gedicht
3.1 met 35 stemmen
14.985 Peilingen, stukgestoten in
oude vertedering
op nu verzande diepten
spannen nog een verlangen
dat lang reeds ongegrond bleek
en hopeloos verweesd.
----------------------------
uit: Tirade 300, 1985.…
Vervelling
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
561 in de lente vervel ik
verstijfd en verkild
kruip ik voorzichtig
uit het winterhol
sissend schuifel ik
onder de warme zon
oude huid ligt overbodig
in schilfers, achter mij
ik rol mij lenig op
ben mijn slangendroom…
Oude Plaat/ Zomergast Junkie XL
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
680 onrustig, nu de ijzeren garnalenkotter de bank nadert,
dichter, luider en nog dichterbij gromt de dieselmotor,
stampend, stinkend, snijdend, diep in het wad schroevend,
teerlauwe zeesla verlept, zeekraal raakt verslingerd,
de kronkelige zagers en donkerblauwe wadpieren duiken
diepst mogelijk weg in sterk, beschermend, zuigend zand,
op de oude…
Twee oude vrouwtjes
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
792 Twee oude vrouwtjes bij de kerk -
vanmorgen en ook ruim een jaar geleden;
ze zijn er nog, ja nog steeds
alhoewel de haan intussen
duizenden keren heeft gekraaid.
Twee oude vrouwtjes bij de kerk -
hier, nu, in het hete Manilla
waar de zon onbarmhartig brandt
boven de sloppenwijken
en de grote huizen van de rijken.…
Weerzien met initialen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.556 Nog zie ik de initialen
van onze liefdessignalen
in de oude elzenstam
waartegen ik in je kwam
Het hartje is vervaagd
dat is wat aan me knaagt…
Zoeken wij naar woorden?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
776 Soms denk ik weleens
dat wij gezocht door woorden
hardop spreken om ze
simpel te herhalen
waarom zijn gebruikte woorden
eigen in geroepen waanzin
meestal is een zin
een echo van verouderd
taalgebruik
Soms zijn woorden
fraai gevonden
of ze hebben
fossiele waarden
die opnieuw
gevonden moeten worden…
Barst
gedicht
4.2 met 134 stemmen
20.959 Uit een voorbijgaand raam
kiert vaag een naam
word ik geroepen?
Wie, denk ik,
woekerend met heden en verleden.
Terwijl een glazenwasser
stuurs rechtlijnig lapt,
ik onder ladders stap,
gloort onverwacht
jouw stem weer op
en snerpt. Het raam
versplintert barstens
tot de randen
Ik sta versteend en voel
opnieuw de splinters branden.…
Nazorg
gedicht
3.3 met 20 stemmen
22.554 Wij zullen openen
een rusthuis
voor uitgebluste dichters
wij zullen zorgen voor:
trijpen pantoffels
lauwe radiatorbuizen
en elke zaterdag
een glaasje wijn
Men zal van ons
niet kunnen zeggen
dat wij de poëzie
een onverschillig hart betoonden
Wij zullen eens per maand
de oude dichters
tracteren op wat gaande is:
moord & doodslag
en…
Winter
hartenkreet
1.0 met 5 stemmen
1.687 De klok en haar alloude wijzers,
doen dat wat voor mij onmogelijk is.
Een kop koffie in de morgen, ironisch door jou geschonken,
maakt dat mijn verdriet elke dagontwaking aan voelt als stroop.
Bittere klanken, achter mijn lach van toewijding.
Wanneer ik de lente nog geringe keren heb mogen zien,
doet het me pijn dat de winters steeds maar…
steengoed
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.046 m'n oude vriend moest leunen op z'n stok
ik ging vermoeid op mijn rollator zitten
er klepperde een koor van kunstgebitten
hoe wreed is toch de rondgang van de klok
en toch ... en toch ... we voelden ons kiplekker
we zagen voor de laatste maal Mick Jagger
nog één keer naar de Stones ...…
dorp
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.263 een dorp
is pas een dorp
als in de dorpstraat
een oude man
loopt
met pet,
wandelstok
en kromme benen
(en het is helemaal goed
als ie groet)…
Van oude kerken als kreuken in hun heuvel
gedicht
4.1 met 11 stemmen
4.310 Van oude kerken als kreuken in hun heuvel
kende de klankenverliezer het gebed. Een klamme
echo een akoestiek een gesuis dat ragfijn geel
onophoudelijk de muren in rinkelt.
Van oude kerken waar schellend zijn stem
voor de adem op fresco's een sleutel vroeg
herhaalde hij het bezoekuur.…
Duizend jaren als een dag
gedicht
3.3 met 38 stemmen
16.776 Mijn leeftijd is negenentwintig jaar.
Vermenigvuldigd met een factor honderd
kom ik op drie millennia. Verwonderd
krimpt mijn historisch inzicht in elkaar.
Ons godganse ideeënrepertoire
ontstond in deze zucht, geen uitgezonderd.
Wereldgeschiedenis? Ben je bedonderd:
de laatste nieuwtjes van een roddelaar.
Slechts honderd keer de tijd die…
Twee oude mensen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.108 Zo druk vlak voor Sinterklaas:
twee oude mensen, arm in arm,
temidden van de grote drukte
van mensen die hen voorbijlopen,
want ze hebben haast...
Ze zeggen niets, ze kijken maar
te midden van de grote drukte,
van mensen die hen nauwelijks opmerken
want ze hebben haast...…
Gemeen genot
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
626 Nu een twijg de stilte breekt
is de eerste stap gezet
naar een oorverdovend einde
Alle woorden die je spreekt
liegen machteloos verzet
tegen alles wat ons schrijnde
Nu gemeen genot zich wreekt
woekert oud zeer in het bed
dat hart en ziel verkleinde
tot in het eeuwig ongerijmde.…
Ummer Fes op het oud wieverbal
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
830 Uit alle windstreken
Keken, streken
Opeengepakt, voor leken zo maf
Een tafereel opgedoft met vreugde luid
Verwarmende rolletjes der dwazen in vreugde geuit
Mijn hart sloeg over als een opgelaten feest
Door het vrolijke gedruis als een verjongend oud wief
Alles was er te vinden geest, beest, hartendief
Door de straten, uit de kast getrokken…
Na de oud-gereformeerde bruiloft
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
2.115 ‘Gaan we nu echt… ?,’ vroeg zij,
vol verwachting en zinderend
over lijf en leden.
‘Ja,’ zei hij, ‘we gaan echt paren.’
En na die eerste nacht die
alle beloften inloste, waren zij
tevreden en zei zij: ‘we hebben
wat we zijn – echt genoten.’…
Zetten grote ogen op
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 Ze zetten
grote ogen op
de huizen
witgepleisterd
met hun rode kruinen
Ik wierp steelse blikken
in hun tuinen
waarin onkruid
streed met kruid
een strijd zo ongelijk
Want zon en regen
maken tuinen rijk
aan groen dat welig tiert
zich slingert naar het licht
licht in aller ogen.…
Biezenvrouwtje [madame Pouzieux]
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
692 zij trekt draden uit stof, zwart en wit
haar vingers te krom
haar handen te groot
vergaart zij zwart-wit, zwart-wit
zij boert er wat bij,
pluimvee en trotse paardenhoofden
op een rij, kijken haar na
wanneer Chanel haar roept
wijsheid verweeft ze
in pure kunst
haar handwerk is het handelsmerk
de allure en finesse van haute couture…
Winter
gedicht
2.9 met 34 stemmen
11.123 zo zal het zijn als zij verlaten
en onvruchtbaar gezeten aan
het raam de uren tot dagen
de kamers tot huizen verzinnen
en tussen hen een stilte
die een hoofd vol dromen nog
verbergt, een stilte die
de keel dichtsnoert en ten slotte
een stilte vanzelfsprekend reeds,
onoverkomelijk
als tussen heel oude bergen
---------------------------…
Aard-man
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.048 de aardappelen gepoot
en sjalotten geplant
rechtte de moede man zijn rug
wees omhoog
naar een vlucht vogels
boven zijn heilig land
kijk, alles vliegt en vreet
de tijd aan flarden
leven noch dood
of iets van waarde
zal beklijven
en toch
sprak de man
met vuile vingers
zou ik hier graag nog wat blijven…
Wijk aan Zee
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
844 geluiden van allerlei aard
gonzen door de straat
ze passen bij de buurt
een oude wijk met krappe tuintjes
waar je voor een habbekrats
een huisje huurt
in de aanbouw staat je fiets
naast de wasmachine
en de kattenbak
in de hoek een plastic gordijn
waarachter je doucht
ik woon hier fijn, zeg je
je knikt naar de buurman
die een feestje…
Het Winkeltje
gedicht
2.0 met 23 stemmen
6.787 Ik heb nog een antiquariaatje
van geel verkleurde dromen
op de oever van groot failliet.
Veel komen er niet, maar die er komen,
kopen met tweedehands verdriet.
-------------------------------------
uit: 'Bandeloze gedichten', 1996.…
De wijze man
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
1.153 Opeens stond hij daar
Recht voor mijn neus
Je kon er niet omheen
Een oude man
Met een volle bos witte haren
En rimpels in zijn gezicht
Die zijn oude leven tekenden
Hij keek mij doordringend aan
Zijn lippen bewogen
En zijn stem was helder van geluid
De toon was iets apart
Het kwam alleszeggend over
En zei: “Tel niet de jaren in je…
Mijn vader
gedicht
5.0 met 1 stemmen
21.780 is eergisteren negentig geworden,
en nu ligt hij in bed.
Hij begint zo zijn eenennegentigste herfst.
De zon schijnt door het raam naar binnen
op het behang en op het borduurwerk
dat hij eens maakte:
een stilleven met blauwe pruimen en groene druiven
in kruissteek, gevat in een vergulde lijst.
De nachten, zegt hij,
de nachten zijn het ergste…
Een enkele wee heimt na
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
625 de meeste verdwijnen weer snel
als verse voetstappen langs de vloedlijn
ik laat ze maar komen en weer gaan
een enkele wee blijft heimen
zoals dat gaat bij hersenspinsels
in het land van Halfslaap
terwijl de regen al weer boogt
vlijmt één wolk nog scherp na
ik groet de dag, verwelkom de zon
want de zon troost zilte ogen
ook al is het oud…