7023 resultaten.
in spiegelschrift - voor Amanda
netgedicht
3.8 met 36 stemmen
903 de zee vertelt van zoveel
maar vooral van het doorzichtig vliegen
van het onbenoembare en het raakbare dat alle liefde in zich draagt
en meer dan dat
het meest vervullende - meeslepende - haast onbereikbare
het grootse - slechts te bevatten
door hen die aangeraakt werden
in diepten en hoogten
hoger en onstuimiger dan de golven…
Tevergeefs
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
920 tevergeefs
het wachten
op de terugkeer
een teken, een woord
blijven ogen
voor altijd gesloten
wegebbende glimlach
veranderde
jouw bestemming
plots van het aardse
naar het hemelse
waar engelen zich
nu over jou zullen ontfermen
waar je voor altijd schijnen zal…
Herfstdag in Den Haag
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.162 (voor Bob)
de hemel grijzig blauw
'k waai met de wind en bladeren mee
over het stil bekende pad, naar jou
in de verte het geluid van verkeer
een hond blaft, jij rust
ik kniel voorzichtig bij je neer
pluk dorre blaadjes weg
vertel je van mijn wel en wee
daarna ga ik terug en verder
en ook al laat ik je hier achter
je gaat in alles…
Volg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
803 voeten op paden
splijten het wegen
oorsprong de wind
het origine
een oase
verwisselt
een storm
omdat omdat
omdat omdat
het hard
hart…
Gedenkend hen die gingen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 Gedenkend hen die gingen,
die ooit een naam ontvingen
en nu in ’t Licht bestaan,
zijn wij nog hier gebleven,
betreurend dat hun leven
met ons nu is gedaan.
We weten hen geborgen;
zoals een nieuwe morgen
weer vreugde brengt in huis,
zo schrijft God alle namen
in liefde weer tezamen
en is voorgoed hun thuis.…
Ik tegen mezelf
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.069 Op de melodie van Coldplay Us against the world
Oh ochtend kom binnen met wolkenlaag
Los deze mist op maar doe het traag
Breng terug het zonlicht laat de stralen vaag
In mijn hart spiegelt verdriet
Het pad dat ik afloop slingert heen en weer
De duivel praat in mij en zet een engel neer
Geraakt word ik door bliksem terwijl ik deserteer
Uit…
Tot Stof
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
1.859 Voorzichtig loop ik over het uitgesleten paadje
ik hou je stevig vast, met beide handen
de warmte van mijn leven dringt tot je door
mijn hart bonst, de spanning vecht met mijn
hart vol liefde en het verlangen je los te laten
Je los te laten juist hier waar je zo graag was
bij deze boom, dit veld, dit watertje.. deze plek
De rust geeft me een…
Waterdruppels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
771 Scheve bomen langs de rechte weg
De wind hier in onze relatie
gegeseld
herfstig wegkwijnend
sporen van slootdiep verdriet
tussen de weidse weiden van mijn ontroering
Je inmiddels gejatte
witte auto rijdt mee aan de
andere kant van je zo geliefde sloot
Slechts twee waterdruppels op het zijraam van mijn
knal rode
Net niet vervloeid…
Achter donkere frons
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
514 de bloementuin
in lentegeur
de eerste oogopslag was zon
je lach
een warme rode kleur
met voorjaar in verschiet
maar ik zag
horizonnen dwalen
achter donkere frons
scherpe kammen
diepe dalen
onbegaanbaar voor elk van ons
jij hebt je pad te gaan
ik kan enkel zwaaien
wil je nog even blijven staan…
Het laatste gesprek
gedicht
2.6 met 14 stemmen
11.996 'Heer, herken ik u? Zijn wij niet dezelfde van weleer?'
'Wie riep mij dan? Zijn uw wapens niet de mijne?'
'Ik wacht op woorden, Heer.'
'Ik was Dader, u het Offer. De medemens is leeg.'
'Sterven Daders niet.'
'Neen. Zij kunnen niet. Zij verwoorden.'
'Heeft u ginds gesproken, Heer?'
'De dagen zijn beschreven.'
'Heeft de Tijd nog…
Vogelvoer
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
964 Door de Via Veneto in Rome
langs Hotel Excelsior
omgeven door dames en heren
in dure, elegante kleren
Op de zorgvuldig geplaveide trottoirs
opgemaakte jonge vrouwen met achter muren
geheimen en platvloerse raadsels
over hoe rijk te worden en dus
oud tevreden met weinig te zijn
medicijn en eenzaamheid ontdekken
als…
Dominus illuminatio mea
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
878 Een klagende viool
In de decembernacht
Een stem in de verte bezingt de wanhoop zacht
Waar is het licht dat nu zou komen
Waar is de hoop die werd verwacht
De stilte verstikt
De silhouetten van de bomen
Er is iets op komst
Al weet niemand wat
Een onweer, een kracht
De tijd is hier
Dat ons onheil wacht
Dominus illuminatio mea
Want het donker…
"Dag Lief Huisje"
hartenkreet
2.3 met 103 stemmen
4.658 Dag lief huisje
met gebarsten muren,
dag lief huisje
met schreeuwende buren
Dag lief huisje
met krakend skelet,
dag lief huisje
waar eens stond ons bed
Dag lief huisje
waar liefde bloeide,
dag lief huisje
waar gevoelens groeiden
Dag lief huisje
waaronder eeuwig werd verbouwd,
dag lief thuis
waar ik innig van houd…
oeverloos
gedicht
1.3 met 10 stemmen
20.014 is er nog zee, nog meer
trekt nog stroming onder het veer?
zie de troostende hand en de ontroostbare
hand daarin, in haar schoot, beide de hare.
sloot ze haar vingers te stevig om de knop
van de rozenhouten deur naar de eetzaal?
zie het haar, zie haar
van welke plant had ze bloem, blad of blazen
niet mogen eten? heeft ze een leegte gebezigd…
Zo stil
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
643 Ik hoor 't stil
zo stil, het laken
kijkt me in kreukel,
stil, ik hoor 't stil
Ik hoor 't stil
wens van zachte
zucht in naak
me aan,
een streel zo stil
met zachte hand
in het donker
verlicht, raak
me stil…
Te laat
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.862 Je had nog zo graag wat aardigs gezegd,
je hand even stil in die andere gelegd,
een briefje gestuurd of bloemen gebracht.
Wat jammer, dat je te lang hebt gewacht.
Want voor alles is er een laatste keer,
dan hoeft het niet meer, dan hoeft het nooit meer.
Je had je zo graag nog even gebukt,
op dat zorgelijk voorhoofd een kus gedrukt,
waardering…
De winter voorbij....
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.603 Zoals bomen hun blad verliezen,
ik, uit niets meer heb te kiezen,
vertel ik jou
bevangen door, te lange, winterse kou
met bevroren, pijn in mijn stem
waarbij ik al mijn blad verloren ben;
"jij was eens de zon voor mij"
maar het juiste weerspiegelde pad in zee;
in het begin keek je nog met me mee,
liepen wij tegenover elkaar hieraan voorbij…
Heen gegleden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.087 de moederschoot
waarin ik me tot nu toe
veilig waande is verdwenen
daar ze vannacht
zachtjes van ons
is heengegleden
hebben we haar
teruggeven aan
Moeder Natuur
zachtjes dwarrelt
sneeuw als 'n deken
om ons heen
tikt de klok gestaag
toch voel ik me leger
ieder uur…
Lief klein mannetje
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
980 nu jouw bed voor de
derde nacht niet beslapen is
wordt de pijn almaar dieper
daar ik jou ontzettend mis
mijn lief kleine mannetje
zeg me waar ik je vinden kan
schreeuwt mijn hart het uit
lieve jongen waar ben je dan
sinds het onvindbaar zijn van jou
heb ik de dag verruild met nacht
draai ik alleen nog maar in cirkels
is het op jouw…
kerstgemis
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
2.233 jaar in jaar uit
de geur van groen
de dozen van zolder
ballen, slingers en lichtjes
talloze ornamentjes
ieder een betekenis
jaar in jaar uit
het samenzijn
opa, jij en ik
heel het huis versieren
gezelligste tijd van het jaar
toen kerst nog magisch was
jaar in jaar uit
de dag van het jaar
die zoveel betekenis had
gezelligheid, vrolijkheid…
Kringloop
gedicht
2.2 met 49 stemmen
17.793 Wij hebben ook vannacht weer niet geslapen,
wij hadden wel wat anders aan ons hoofd:
we leken even voor elkaar geschapen,
en alle leugens werden weer geloofd.
Toch hebben we zeer van elkaar gehouden,
het is gekomen als het is gegaan;
verder blijft alles altijd bij het oude:
de Moor kan gaan hij heeft zijn plicht gedaan.
Er stonden 's morgens…
Ik kijk naar jou
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
962 terwijl ik naar je kijk
leg ik je neer
in een bed van aarde
is het tijd om je
los te laten
versieren we jouw graf
met verse bloemen
die de leegte vertolkt
die jij achterlaat
plots breekt de zon door
alsof Hij zijn armen opent
en je liefdevol welkom heet…
In onafscheidelijk wit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
574 je huilde niet
maar de tragiek
keek mee uit ogen
die hoopten op wat mededogen
warme handen zochten
en een schouder
om steun te vinden
voor onbegrijpelijke dingen
de muziek zong paars
terwijl wij langs zijn leven gingen
lag hij in onafscheidelijk wit
dood opgebaard…
Ik had gedacht
gedicht
2.4 met 16 stemmen
16.860 Ik had gedacht dat ik je kon vergeten,
en in de zachte nacht alleen kon slapen,
maar in mijn onschuld heb ik niet geweten
dat ik bij elke windvlaag zou ontwaken:
Dat ik de lichte trilling van je hand
weer langs mijn sluimerende hals zou voelen -
Ik dacht dat het vuur dat in me brandde
als de witte sterrenbaan zou zijn afgekoeld.
Nu weet…
Een vogel in de lucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 handen
strooiden bloemen
op de paden die we zijn gegaan
onze voeten
knakten stelen
vertrapten vorm en hun bestaan
wij wilden
voorspoed en het geluk
dat ons voor ogen stond
gingen stuk
aan niet vervulde wensen
liefde kwam niet van de grond
vloog weg
als een vogel in de lucht
een droom die van ons is gevlucht…
Hoe kan ik nu dit lentelicht verdragen?
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.330 Hoe kan ik nu dit lentelicht verdragen wanneer
mijn kind er niet meer is, zo blij vertrokken en
vol hoop op mooie dagen die zullen lengen
als de sprietjes gras die overal weer komen kijken.
Geen blik meer die de mijne kruist en zonder
woorden vertelt hoe fijn het allemaal was. Slechts
kilte nu, een huiver die nooit meer wijken zal, al
staan…
Vrij
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.440 Straks ben je vrij
Vrij om je vleugels uit te slaan
Je zal een nieuwe wereld binnengaan
En je komt als een vlinder
Uit je cocon
Je vliegt naar je plekje
achter de zon.
Je bent vrij
Voor eeuwig verlost van je leed en pijn
Maar niets zou ooit nog hetzelfde zijn
En ik zal altijd aan je denken
Kost wat kost
Nee, ik laat je niet vallen
Ik…
Kon ik,
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.210 Nooit meer goeden nacht
noch een ochtendzoen
nooit meer een berenknuffel
kon ik dat nog maar één keer met je doen
nog één keer met je praten
samen wandelen langs de zee
samen schelpen zoeken
dan nemen we de allermooiste met ons mee
nog één keer met je lachen
met je huilen bovendien
je dan vaarwel kussen
omdat ik je nooit meer…
Tussen de sterren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
673 Verdwaald raken tussen alfa en omega
een rechtlijnigheid vermoeden daar
waar het heelal bol gaat staan
Glaasje jenever gevuld voorbij de rand
op de toog verwacht een vaste hand
doet de spanning van onzekerheid ontstaan
Hier gaat alles verloren, vervluchtigt
in damp, slaat neer tot druppels
aan de het plafond hoog en blauw
Er…
'Sur place'
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
828 Wanhopig stilstaan in
onmeetbare ruimte en begrensde tijd.
De aanloop van een nieuw begin,
in een lichaam dat lijdt.
Denken aan wat kon.
Maar er is niets,
niets begon.
Dan ook geen gemis.
Zon, zee, wind,
voor niks niet bang.
Denken en spelen als kind,
bloedend, kermend met slepende gang.
De toeschouwers houden zich in.
Ik, zonder…