5764 resultaten.
Zestig jaar
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
951 Alleen, met de oude vrije geboden
heb ik het tot mijn eigen eind gebracht.…
Vragen(v)uur
netgedicht
2.8 met 28 stemmen
1.472 Zeg mij, hoe lang duurt een leven dan,
wanneer eind en begin samenvallen,
hoeveel is er dat ik nog geven kan
aan de levenden in alle jaartallen.
Is uit het vuur van de smederij
een vonkje voor de toekomst gebleven?…
de gedachtes voor het slapen gaan
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.398 Als het einde in het zicht is
en de waarheid aan het licht is
Als de laatste slag heeft geslagen
Kan ik deze last nog dragen?…
belofte in zachte wind
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
664 woeste lieve zoete wervelwind
jouw lijflijke onthulling
voerde mij op haar stromen mee
ik werd weer vrouw en ook weer kind
in lieve zachte wilde woeste lieve zoete wervelwind
de wind zwol traag naar zoete pijn
verdween dan in orkanen
er was toch die belofte van vervulling
waarom moet daar dicht voor
dan altijd weer een orkanisch einde…
Toen alles Vermetel leek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
696 keek je vurig
spanden bogen zich langdurig
einden afleggend, verdwalend
door heemtuinen duinen rosaria
leek een belofte van niets dan geluk
een zwevende donzen veranda
gedragen door blauwe paddestoelen
doorspekt met jouw lichtpuntjes
de stilte te betrekken
in ons gezamenlijk uitzicht
de velden voltrokken zich
de natuur werd overal…
Positieve gedachten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.193 Er komt een einde aan de zure regen
en moeder aarde wordt van Bush verlost.
Een ideaal klimaat ligt in 't verschiet
en knechten zijn er evenmin als bazen.
Geen extremist probeert zich op te blazen
en tolerantiegrenzen zijn er niet.
Er zijn geen onvergoede taxiritten,
geen artsen die fatale fouten maken.…
Liefde
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.610 Zoekend naar het eind van de regenboog....
Een ieder weet wat voor een gevoel dat kan zijn..
Leeg...
Rusteloos...
Een onbestemde pijn...
Anderen zeggen
Het wordt me wat teveel..
Ik voel me als een debutant op het toneel..
Door te luisteren en te kijken naar het leven..…
Muren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.114 Ik zit ontredderd voor mij uit te turen,
volledig aan het eind van mijn Latijn.
Het is ontzettend moeilijk te verduren,
omdat ze door mijzelf gemetseld zijn,
gemetseld in de niet te tellen uren,
de niet te tellen uren van de schijn.…
overtuigd gevallen
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
2.066 hij hult zich in de deken
van haar volledig afwezig zijn
zwijgend als een monnik die
gebukt zijn geloften ondergaat
en devoot in stilte lijdt
in de seconden vindt hij niets
slechts een opeenhoping van getel
naar het einde aan zijn afzondering
wacht hem de louterende hunkering
een jeuk die niet te bekrabben valt
eens weer in haar armen…
Borsten zonder houders
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
851 middelvingerend
heel losjes om de pols
antwoordde ondeugend
en gedreven spits op
hun brutale calls
rechtte schouders
decolleteerde
borsten zonder houders
maar boog in afscheid
steeds de rug in een
veel te snelle vlucht
zag je de laatste keer
ze vraten weer
de kleren van je lijf
jij kon er niet meer tegen
liet ze begaan dat was
het einde…
Gedeelde Privé
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.295 Probeer niet mijn kluis te kraken
Dring niet in mijn privé gebied
Laat mij niet in verwensingen braken
Onthul niet mijn geheimen of verdriet
Stromingen van weleer liggen hier opgeslagen
Geleden in kleuren grijs zwart rood en wit
De nog enkele te begane ongekende wegen
Alwaar de dood grijzend aan het einde zit
En als ik hem fluitend tegemoet…
Bezoek van een oorlogskind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
937 ze is nog zoveel
een blos en twee parels
met glazen geduld
lacht ze verloren jaren
zo lijkwit weg
voorbij dat weerloze
is ze zachter dan het wijsje
van de laatste mars
zijn scherven resten
aan haar voeten
dit is het einde
van haar radeloosheid
en nog het enig lawaai
met haar lach
ruik ik de bloemen
blader in de thee en
kijk…
Julius Sjeekspier
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.206 wegrollen kunnen ze niet
dan wel morgen in
enige hoop verwijlen
ik zie de zon schijnen
maar het leven niet herrijzen
de groene bladeren gloren
maar blijken onmachtig
mijn ziel te bekoren
traag valt het doek op het toneel
ik ging op in mijn tragische rol
applaus is beheerst, wat onderkoeld
niet alleen ik maar ook mijn gehoor
schoot, ten einde…
verliefd
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.412 door jou in mij een lachen luid
en hoop ligt elke smart vooruit
omarming in het wegbewegen
en tuimel steeds het eerste strekken
voelbaar soms het einde van ’t verhaal
net als de leden van mijn lijf
in ‘t midden steeds een buigen
het steken sterft
als kramp na dagenlang ontspant
een draaien zich, een wenden
en denken zonder strop of bijl…
Zonnebloem.
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.823 goden vlam op mijn balkon
in jouw bloem zingt de zon
in jouw hart weent de nacht
velden vol met gele pracht
stengel als een wachter
met kostbaar bloemenschild
reuzen hoog van den akker
in de hemel opgetild
daar de zon nog was verbleekt
bent gij in een kas gekweekt
kijk naar mij en ik naar jou
als je einde komen zou
bewaar ik je…
GOLGOTHA III
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
593 Ga er maar aan staan
drievoudig gevangen in brons
op een heuvel waar men de aarde eet
als het allerlaatste brood
er is er een die vraagt waarom
hij heeft de armen tot de hemel geheven
de roep om vergeving op de lippen
weet dat aan alles een einde komt
stijgt hij hier boven zichzelf uit
loodrecht in de lijn van een hogere sfeer
gehangen…
Maanvrouw III
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.383 En dadelijk, als zijn einde komt,
Want hij is al lang niet meer zo
Jong, dan zal hij niet alleen zijn
Met de dood.
Ja, soms ben ik wel een beetje
Blij met haar...…
Halfoogst
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.667 Halfoogst en reeds de eerste tekens
van neergang, herfst en einde zomer
maar plots vandaag een lichtgetover
van kaarsjes, liederen en gebed.
Maria, Vrouw verheven hoger
dan zon en maan en sterrenrijk,
Ge staat voor velen nu te kijk
maar waart een onbekende, arme moeder.…
De rechtsgang
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
1.335 Misplaatste zorg
Onstuitbaar wervelend hard grof banaal
Tierend vervloekend alles en allemaal
Stijgt zijn lustmoorden tot grote hoogte
Als watersnood en eeuwige droogte
Schurftig en ziek tot in eeuwigheid
Leedvermaak tot het eind der zaligheid
Gniffelend vals en loens verwensend
Geeft hij steeds weer toe aan zijn drang
En zorgzaam wordt…
STRATEGIE
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
929 Wie zoekt naar de betekenis en zin,
de allereerste oorzaak van het zijnde,
die kan het best beginnen bij het einde.
Zo kom je als vanzelf bij het begin.
En ga de deur niet uit, verroer geen vin.
Je vindt het antwoord niet als je naar heinde
en verre reist, integendeel. Verklein de
maaswijdte van je net.…
Schijn bedriegt
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
831 heeft moeten lachen
om mijn soortgenoten hier op aarde
die tegen beter weten in maar blijven
denken dat hij in de ochtend opkomt
om zich bij het vallen van de avond
te verschuilen achter een naar hem
vernoemde horizon
en toen ik hem vertelde dat wij ook
nog denken te zijn gebonden
aan een naast hem bestaande tijd
met een begin en met een einde…
Mijn Nestje
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
973 Op het eind was er geen nestje meer en stond ik weer alleen.
Onder de allerlaatste resten wist ik hoe dat kwam.
Ik was een klein bang vogeltje en ik was vleugellam.…
GELUKKIG ZIJN
hartenkreet
2.0 met 8 stemmen
1.830 Dan zal hij op het eind ontdekken
dat hij door rijkdom alles verloor.…
Rekwisieten
gedicht
3.1 met 20 stemmen
12.377 Een slechte voorspelbare voorstelling
zonder begin of eind, of het moest die schim zijn
die jou vlak voor tijd nog gulzig schaakte.
---------------------------------------------
uit: 'Aan een open raam', 2000.…
geen kwartier meer kende
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.040 voelde hoe de bloemen
in mijn hand verwelkten
hun kleuren ongezien
de geuren niet geroken
ik keek nooit om
liet mijn schaduw zelf lopen
bleef hopen en zag enkel
zon, een maan die scheen
tot zij verdween en
geen kwartier meer kende
licht de ochtend niet verwende
de dag in nacht vergleed
een duisternis bekleed
met kilte maakte einde…
In de klei van tijd .....
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
786 Niet gebonden aan regels
schrijft het verhaal
in hartstochtelijke zinnen
zichzelf naar het einde.…
de nachtbode
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.924 ik zou nog niet willen sterven
maar ik voel dat het einde nabij is
ik trek de dekens op
doe mijn ogen even dicht
in de woonkamer slaat de klok
twaalf maal hetzelfde geluid
elke slag klinkt zwaarder
de nacht begint bij middernacht
vreemd dat ik een rust voel
geen angst om te slapen
inslapen klinkt zo definitief
zal ik de zon nog zien…
ik zag je opengaan
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
854 zag je opengaan
je bloeide heel kortststondig
een vonk magie raakte me aan
ik liep betoverd naar je toe
je lach omhelsde mij
voelde hoe je handen praatten
ze maakten me zo blij
ze pelden lagen van verbittering
streken angst en woede weg
ogen kregen weer de schittering
die je altijd in je woorden legt
we zijn gaan lopen
naar het einde…
BEN IK EEN OPELTJE?
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.094 Die bonus laat ik niet lopen
op het einde van de rit
kan ik eindelijk een weekend uit
'n paar nieuwe schoenen kopen
of een stoel die lekker zit.
Een kabinet van gestoorden
verzint een no-claim-systeem
we zijn geen Opel Kadettjes
maar let op míjn woorden
zíj krijgen claim na claim.…
distelvink
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.583 je zweeg, je had genoeg gezegd
aan alles komt een eind
een snijdende jeugdherinnering
hamerslag op een dikke duim
vloeken die je vergeten was
jouw eerste woord
de verdoemde pijn
van zachte heelmeesters
maken stinkende wonden
gemis het hart in sluipt
zaagbekt en bijt
bloed brakend tussen gesloten vingers
jij zwijgt en wijst
naar buiten…