7546 resultaten.
Nederlands toekomst
poëzie
3.7 met 9 stemmen
883 Lang dreunt hun nagalm door ons diepst gemoed;
Al wat we, luistrend, in ons zelve hoorden
Is 't, dat uw stalen stem weerklinken doet.
Wij wéten 't doel, de plicht.…
Papa's kleine rakker
hartenkreet
4.2 met 35 stemmen
3.252 vindt
een heerlijk verleden
dat wij koesterend dragen
in het tijdelijke van het heden
tot het eind van onze levensdagen
------------------------------------------
-Voor mijn zoontje Simon-…
Foto
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.432 Samen met jullie niet meer hoef terug te kijken
naar een ongelukkig verleden,
maar vooruit kan kijken
naar een gelukkig leven
in het heden.
Uiteindelijk draait het toch maar om één ding
in dit leven
Liefde ontvangen.
Liefde geven.…
Handgeschreven?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
559 Als wat -met hand en hart- geschreven werd
de ware kern niet raakt om het verleden
te hechten, weer laat verschijnen in een
beeld van stilte of steelt een ander geluid
uit alles wat toekomst heeft en dicht.
“ Pessimisten leven in het verleden, het zijn
de optimisten die de toekomst delen ”.
Voltaire…
Sterven
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.931 't Was u al na, 't Verleden en het Thans.
Nu ligt ge als droeg een zachte stroom uw leen,
Met witte vree van bloemen om u heen.
------------------------------
uit: Verzen (1920)…
Die allerlaatste tranen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 De wolken weenden, mijn ogen ook
naargeestig huilde eveneens de wind
Ik volgde mijn verleden hersenspook
en scheen voor ‘t hedendaagse blind
Het duister lachte, het lachte mij uit,
wie je zoekt komt immers niet terug
Van het verleden scheen zij de bruid
nu stond zij voor mij open, die brug
De wolken huilden tranen en tuiten;
in feite weenden…
IK KEN DE OORLOG NIET
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 niet gekend
kan ze alleen nog lezen
in gebroken oude ogen en van
jong getekende verweerde gezichten
en slechts raden wie je was en nu bent
op die manier kom ik het te weten
ik las hun in muren gekerfde berichten
wat oorlog nu werkelijk is
uit verslagen en nagelaten gedichten
al hun vragen waarom ging het mis
uit foto’s van een grauw verleden…
Herinneringen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
493 want ook in die vroegere tijd
weet ik dat mijn hart
heeft geschreid
alleen is de grote kracht
van het verleden
dat de scherpe kantjes
er zijn afgesneden
de splinters, stukjes
en brokken uit die tijd
liggen niet in het nu
maar ergens
in de eeuwigheid…
loeide als vuur
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.001 zag de bui
die zich wendde op
het hoogst van het duin
het strand dat de zee met
zijn golven weer keerde
ik raakte je huid
de spanning ontlaadde
wij die eeuwen versmaadden
het verlangen uit eerdere
levens bonkte er uit
loeide als vuur in
een droge savanne
de rook trok niet op
zelfs de tijd bleef stil hangen
had ons in uren gevangen…
Een aquarel van tranen
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
1.404 Als een kunst verheven
Een aquarel van tranen
Glinsterend en zo zuiver
Prachtig gevormde banen
In emoties gevangen beelden
Geven ware gevoelens weer
Een tentoonstelling in het heden
Gevoed door druppels oud zeer
Een galerie vol trieste kunst
Trekt bezoekers bij de vleet
Mensen als een levende aquarel
Tonen openheid van diep leed…
Verloren
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.354 gestolen
Met haar lippen
Zijdezacht en rozenrood
Verloren in haar netten
Jouw handen op haar lichaam
Het stoot ze af…
Als golven dansend op de rotsen
Je zit vast in het ritme van de zee
Je vecht voor vrijheid
Maar te laat
Je liefde als de zee zo ruig
Veranderd in een harde haat
Dan wordt het eb
De zee wordt kalm
Je hart niet meer gevangen…
Zij
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
871 Gevangen in het daglicht
kijkt zij om zich heen
Zij voelt zich niet geborgen
haar hart lijkt van steen
Bekeken worden met argusogen
maar toch niet echt worden gezien
Zij voelt zich hier niet veilig
is zij een vreemde eend in de bijt misschien?
Zij wil alle liefde die zij bezit geven
maar wie wil er ontvangen?…
femme fatale
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.554 Lokt hem dan nader voor een snelle daad,
verzekerd van zijn dierlijke verlangen;
zo houdt ze hem en zijn begeerlijk zaad
in ‘t wijde web van erotiek gevangen.
Eet dan haar minnaar als een middagmaal:
de zwarte weduw' is een femme fataal.…
Mijn naam ...
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
2.140 geeft lucht
De zon lacht en schijnt
over mijn gezicht
zij straalt mijn naam
De letters bewegen
ritmisch en geven
mijn hart een lopende hand
De glans bereikt
heel langzaam mijn mond
en fluisterend zeg ik de woorden
“ik houd van mij”
Tranen retour afzender
met een glimlach verstuurd
kilte verdwijnt
waar rust verschijnt
Gevangen…
Blind date
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
909 Zo ligt het tot haar komst te wachten
als een in zichzelve rijk
gevangen achter kloppend vel van muren
tot zijzelf de kringloop binnenkomt.
Dan legt hij de doek om zijn ogen;
het zijn alleen zijn handen
die haar vinden mogen.…
konijnememories
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.602 de warme aanraking van de zon
want het lab is de plaats waar ik geboren was
En wat ik eigenlijk helemaal niet missen kon
was dat ik toch eens lekker kon rennen,
Maar nooit was er enig roofdier moet ik bekennen
en terwijl ik lekker warm naast mijn moeder lag
zat er iets in the centrifuge op haar te wachten
(de wereld was een knus gevang…
Als het lichaam spreekt
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.931 Het lichaam luistert
naar de behoeften van de ziel
Wat het vlees verlangt
houdt het hart gevangen
Wat de geest zoekt
dat volgen de gedachten
Als het lichaam spreekt
kan al het andere wachten
Ik ben maar een engel
die blind door deze wereld rijdt
Ik ben maar een slaaf hier
die om een meisje strijdt
Ik verlang naar je tederheid
Ik verlang…
Liefje
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
2.530 Verder hoef ik niet te gaan
Ik heb mijn plek gevonden
Gevangen door jouw armen
Vervlochten diep verbonden
Verder hoef ik niet te gaan
Al dat moois is zo dichtbij
Jouw liefde zo heerlijk warm
Ik hou van jou….jij van mij
Verder hoef ik niet te gaan
Nu wij blijven vergroeien
Elke nieuwe dag in liefde hult
Harten elkaar blijven boeien…
en toen werd het stil
netgedicht
3.5 met 36 stemmen
1.362 ik zie dagen, eenzaam
en graven
niets dan graven
een straat
die uit het grijze gat kruipt en wijst
naar een glazen brug
plastic water wuivend als zeewier
tot net achter de dode bocht
een stronk
die met haast rechte groeven
knielt tot elk geluid gevangen is
en ik zie vogels, niets dan vogels
vacuüm verpakt
onrustig dromend…
strak langs de vloer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
726 dans je mijn
scherven nog fijn
kristallen tonen
verwonden je voeten
pijn is een maat
vereist concentratie
losheid gevangen
in haar achterban
de dans is voor twee
strak langs de vloer
door ontmoeting onrustig
in het knarsen van zand
de strepen
het vuil kwamen later
ruimte voor twee
werd gevuld met obstakels
al dansend verworven…
waar woorden beten zonder tanden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
773 ramen dubbel glas
de wereld was er pas
toen jij haar binnen bracht
de lucht in scherven stak
wind in rinkelende stukken
de vloer zijn bodem gaf
het was de kooi
waar ogen zonder mededogen
je ontkleedden zonder handen
woorden beten zonder tanden
en de glimlach die nooit miste
bij het spuien van vergiften
gevangen in een lijf
je geeft…
Verstoord verlangen
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.622 hengel in hun hand
Ik hoorde vogels lustig fluiten
ieder op hun eigen manier
en ik bleef nog steeds verlangen
en had binnenpretjes en plezier
Maar opeens was daar dat vliegtuig
dat mijn heerlijk genieten verstoorde
en ik wist dat ook dit geluid
vandaag bij de stilte hoorde
Plotseling waren de vogels stil
werd er even geen vis meer gevangen…
Bokito
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.516 verstoten en door mensen grootgebracht
de stiefzoon van vreemdsoortige primaten
gevreesd, maar in hun wereld toegelaten
gevangen op een eiland, door een gracht
gescheiden van de bruid die naar je lacht
die elke dag als mens met jou wil praten
je wilt haar en je raakt in alle staten
ontsnappen zal je, nu, je moet op jacht
je toont een veel…
Addicted
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.341 van onzekerheid
Wou ik telkens naar je toe
In tijden van neerslachtigheid
Wou ik dat je me kwam halen
Bij ziekte, angst en stil verdriet
Kon jij de pijn bepalen
Bij leegte, kou en eenzaamheid
Wou ik dat je bij me was
Als een pleister op de wonde
Jouw kracht die mij genas
Als baken in de storm
Om nooit meer te verdwalen
De borg voor het gevang…
Patroon
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.502 Haar stoel staat nog bij het raam
twee handen op een verschoten leuning
plukken nog steeds in het niets
het tapijt waar voeten rust vonden
is versleten, verbleekt en wel kleurrijker
dan het laatste mooie boeket rozen
haar schaterlach en ondeugende ogen
worden gevangen bij het sluiten van
de lange velours overgordijnen
die de grond net niet…
Fictie?
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
570 In onafhankelijkheid
gebet en gewend
aan ruimtelijke vrede,
verlaat ik op de dixie
van eigen rede
en wordt jouw
beoogde vrijheid
een relatief begrip
één door angst
gevangen fixie
ver van het doel van
zelfvertrouwen, geeft
een misplaatst gevoel
van duurzame zekerheid…
voelde hoe jij binnen kwam
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
894 mijn liefde glijdt als
water door je handen
de lading van je huid
sluit het intieme raken uit
ik lees gevoelens in
je ogen, maar kan mijn
eigen woorden slechts geloven
omdat ik terugkaats in je geest
ben ik gevangen
in persoonlijke beelden
bemin en streel ik jou alleen
maar met mijn eigen lust
ik heb je vaak gekust
voelde hoe…
Ira´s kijkdoos
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.084 daar vallen zij uit de tijd
blinken als een spiegel en dan weer dof
door drakenvuur, bedekt met dromenstof
Binnenrand verbindt zij met de buitenkant
van een reis naar het onbegrepen zijn
trekt de grenzen van gevoel en verstand
Zij toont in een doos van hermetisch wit
haar twijfels, geluk en scheppingspijn
laat zien hoe lang zij al gevangen…
ik streel de striemen
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.780 ik streel de striemen
die ik maak
trek toch de banden
harder aan
om pijn te kleuren
gebonden aan
verdwenen jeugd
het ranke lijf dat boeide
gloeide van besef
van wat verboden was
borsten die nooit
iemand zag omdat
ze in je eigen ogen
niet hebben gemogen
onraakbaar ingepakt
ik streel ze
tegen wil en dank
met tederheid gevangen…
duik mijn slotgracht in
netgedicht
3.3 met 54 stemmen
44.733 mijn kasteel is gevallen
de slotgracht heeft gefaald
bandieten zijn weer binnen
hebben koppen van de romp gehaald
ik sprong, mijn schaduw heeft
me opgelapt toch word ik
weer gehangen in de grijns van
hen die mij hebben gevangen
de torenkamer was te groot
in uitzicht over leven en de dood
toch ga ik hen ontsnappen door met
een andere…