7546 resultaten.
LAIS CLXXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
416 Het heeft de kroon met doornen afgedaan
en zwart zijn hoofd bloedt uit in haar bestaan.
’t Malen der motoren heeft het afgezet
het zweeft en glijdt en zal in haar vergaan:
haar git is zijn licht, zijn plicht is haar wet.…
LAISCCC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
406 Sterren zacht en zwart laten zij ontstaan,
stof tot korrels ons in ons vergaan.
Ons is de droeve pracht herinnering,
ons de luister van verdwenen bestaan.
Hun git is glans in ons, een purperring.…
De zon is een donkere plaats
hartenkreet
3.9 met 54 stemmen
518 Deze plaats heeft zwarte bloemen
De bloemen branden mijn ogen
Mijn ogen springen in een brandveld
Het brandveld is mijn verloren paradijs
De donkere duivel staat ook hier voor de paradijsdeur,
Hij staat met zijn glimmende hart in zijn handen
Hij offert zijn ziel
zodat hij het paradijs weer kan binnengaan
Nu is het paradijs herwonnen,
Nu is…
Persephone
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
769 boven het voorjaar
schemert een zwarte
wolk waarachter Hades
op zijn Persephone wacht
na het groei- en bloeiseizoen
trekt hij heerser van het
dodenrijk haar zijn
onderwereld in
niemand hoort
haar schreeuw als
ze in de duisternis
verdwijnt
niemand hoort
haar als ze
praat over dingen
die niemand ziet
niemand hoort
haar…
uitgeleefd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 mijn zwarte tranen
zijn jouw schittering.…
Dans
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
663 De ongenaakbare oude zee
zal niet met je dansen
In zilte nevels danst zij weg
met de geesten van de dood
Haar rusteloze danse macabre
met donkere despoten van de nacht
De wind blaast onweer in de wolken
strijkt over het hart van de storm
De oude gulzige zee
zingt van zwarte diepte
Van saudade dat vreemde verdriet
van zee en…
Ademloze tijd
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
772 onder het draaien van
de sterren en de helwitte
zon buigt het zand zich
over verdronken ogen
en verscheurde kelen
in sneeuwblinde uren
cirkelt een zwarte gier
met trage vleugelslag
boven het onheelbare
dit is de ademloze tijd
geesten verdwijnen uit
ontbladerde bomen
om samen te smelten
met de sporen van
verschroeide doden…
Gekroonde kruisspin
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
281 = Vertaling van Tarantella =
Geharnast in borstweringen
zestien profane pionnen
elk in zijn eigen gebied
elkaar mijdend
als contraspionnen
geslepen in zwart ebbenhout
tegenover ivoor
in het vierkant van de arena
is zuiver op de graad
de vraag gerechtvaardigd
of de gekroonde kruisspin
hem in terugwaartse
kreeftengang mag verblijden…
Die ja .....
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
2.239 Ik houd jou tegen
het licht, bekijk
de lijnen van grijs
naar zwart, vloeiend
vormen zij negatief
in een flits zie ik ogen
vol liefde als een waas
zinnen raken, glanzend is
de afdruk, mistig de
weergave, verkreukeld
door verkrampte handen
ga jij weer in mijn tas,
die ja, waar gedachten
schuilen in de vakjes,
naast dat ene ...…
trap op trap af *
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
919 zwaar en zwart galmt een stem
over gras en plas
mijn roep om stilte wordt niet gehoord
luisteren jij
luisteren jij gebiedt hij
maar mooi dat het me is gelukt
om de zon te laten schijnen
mijn huid benadert straks de zijne
* Ik dwing de dingen/ en maak geen trede hoger dan ik kan klimmen
(Lucebert: stadsbeeld - verzamelde gedichten…
Hoe ver moeten wij gaan
gedicht
1.8 met 31 stemmen
7.667 Voorbij de zwarte vrouwen van de evenaar
huilt de hyena nog.
---------------------------------
uit: 'Van eenheid de breuk', 1991.…
vorstin
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.099 de maan zilvert
in nachtelijke majesteit
door het zwarte kant
van berkentwijgen
onze ontmoeting is
in een zachte koele nevel
het maanlicht schittert in je ogen
jij maakt de sterren de orion
de verre nevels en kleuren
tot je vrienden
jouw gezicht is de sterrenhemel
mijn eeuwige ster
ik mag bij jou stralen
warm en veilig
in donzige…
Voortvluchtig
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.033 Mijn bloed is stil
Tekent grijze randen
Sneller en sneller
De tijd verzwaren
Zwarte aarde is vertrapt
Kreunt verbeten tranen
Keer op keer
Kwade daden
Grauwe handen
Wandelen de dag mee
Heel even
De stilte aanvaarden
Een hol slapen
Camoufleert gebrekkig
Nooit meer
Voortvluchtig stamelen…
erotisch
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
2.311 Jou met zwart gelakte nagels
een eitje zien pellen eet
lustopwekkend
Jou zien goochelen met plastic
toverballen zo vreselijk
vleselijk
En altijd maar die handen
waarin het zacht liggen is
als je maar klein genoeg
zou zijn
Het zijn ogenblikken
waarop zelfs de weemoed
die zich rond mijn hart geslingerd
had zijn greep verliest…
het hete geel glooit afgrond
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.683 het hete geel
glooit afgrond
oplichtend in het zwart
schemer drukt
de warmte dieper
eenzaam in het hart
tast met vingers
naar het duister
blinder dan de nacht
pakt en zal niet
kijken omdat zonlicht
nooit de avond wacht
morgen bloeit
het rotten in het
sterven van vandaag
laat de uren
gaan, lange dagen
doden langzaamaan…
Gevangen in een doolhof
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
822 Daar waar zwijgen
herrie maakt
snijdt glas de laatste
tranen
-zwarte onzekerheid maakt het hart zo bang-
daar waar vluchten
de noodstop is
zijn woorden gevangen
in een letterspel
daar waar één bloem
onkruid wieden verbiedt
waar één meeuw leven tekent
is de geest gevangen
in een slecht gebouwd doolhof…
Ik wil het graag geloven
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.447 Zeg dat zwart eigenlijk wit is
Zeg dat vogels sinds kort blaffen
En dat één plus één drie is
Ik wil het graag geloven
Zeg dat de aarde eigenlijk plat is
Zeg dat mensen niet meer zullen sterven
En dat vuur werkelijk ijskoud is
Ik wil het graag geloven
Zeg dat het liefde is
Dat gebruiken niet je bedoeling is
En dat het voor eeuwig en altijd…
chico
hartenkreet
4.1 met 34 stemmen
2.309 jij zwarte kat..…
Tsunami
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.339 Genoeg valse verkiezingen
En dioxine-vergiftigingen
Genoeg valse verwensingen
En rode daden na zwarte woorden
Genoeg valse oplossingen
Na misplaatste analyses
Genoeg onverenigbare doelen
En heilige offers
Na de rampvloed rest de schade
Die de hele wereld schokt
Maar de golven spoelen tijdelijk
Onze eigen zonden weg…
flamingant (liefhebber van flamingo's)
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.499 zonder schroom of last van roos:
met eigen bek kamt zij
z'n pluimen
van 's morgens zeven tot 's avonds laat
vogelt zij uit hoe doodgewoon
de kraan met pauwetrotse kroon
keizerlijk voor de statie staat
'wat hij doet' zei ze sereen
- de hekken als haar troon -
voor het vallen van het zwart
met al haar ziel of heel haar hart
'dat…
Inzicht
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.138 Een schijnsel van licht
doorkruist mijn donker geweten
ik voel pijn
en toch ook verlichting
het tintelt
door al mijn aderen heen
vergiffenis is mogelijk
maar de makkelijkste weg
kies ik niet graag
ik wil vechten
voor elk stukje eigen geluk
en de blijdschap zal groot zijn
wanneer ik iets geven kan
vanuit de zwarte hel
waarin ik leefde…
naamloos
netgedicht
3.3 met 34 stemmen
844 mijn mantel sleept de stilte mee
in slordig zwart, meebuigend
op de rand van je nagel
ik heb de dag niet gehoord
en de nacht wijzigt niets
ook niet de dubbele huid
mijn woorden te kort
het vlees te rauw
om te dragen op je borst
jij vreet je vol met splinters
en wormen uit mijn mond
die me hongerloos tot
zwijgen brengen
ik…
wintergast
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
723 je komt en gaat
bijt woorden de lucht in
en ik hoor kraaien
krassen
zwart de vleugels
op het ochtendbrood
terwijl de wind
de wolken doet beven
ook de tijd is dood
mijn ogen ooit blauw
en jij zoekt roem
steeds kouder en meer
ik had gedroomd vannacht
de vogels weg
in de ondergang
van het slapen gaan
geïnkt waren je veren…
MIJN ZOON, GEEF MIJ UW HART
poëzie
4.1 met 22 stemmen
5.236 De zomernacht werd zwart,
Toen, zacht en duidlijk klonk er
Een klare stem door ‘t donker:
Mijn zoon, geef Mij uw hart!
Ik aarzelde... verward...
Was het de wind die zoefde?
En weer zei, maar bedroefder,
De stem: geef Mij uw hart!
Ik wrong mij op de grond,
Tot ik de woorden vond:
Heer, ‘t moet door U genomen!…
klapwiekende muizen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
648 klapwiekende muizen
stralen verkorten schaduwen
naar ontkleurend duister
de grond is nog warm
als het licht
zich spiegelend aan de hemel
de aarde een laatste veeg geeft
maan versijpelt in
een vallende schemering
de ongebroken roos
domineert wittend zicht
maan en roos
roekeloos in hun spel
met stralen van licht
tegen het inktloze zwart…
lijken zwarter op wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
883 het is stil
ik heb geen muziek
maar enkel mijn woorden
ze lijken nog zwarter op wit
kan kleuren niet vinden
door chaos die heerst
want onrust sfeert
weer in alle gebeuren
je zult me verstaan
als woorden ontdaan zijn
van letters die storen en
zinnen in warmte worden geboren
dan zal ik je raken
met muziek zwart op wit
in…
op papier
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
800 misschien
in die ene dag van liefde
zal ik omhoog kijken
of omlaag
naar de zeemeermin
die tussen vlinders
zwemt
en alleen ’s nachts terugkeert
naar de genadeloze waanzin
van papieren bootjes
gevouwen op zwarte golven
die ze uitspuugt
steeds kleiner
tot wrakhout stroomt
in ogen, mijn ogen
onleesbaar
in de weerspiegeling
van…
Janken bij volle maan
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
693 in het ervaren van werkelijkheid
worden dromen tot illusies
gestrekt
die de dronkenman verheffen
tot meester van ontworstelend
gebeente
hij zwart het vlees van leegte
voorbij de spelregels van
zelfbedrog
brandt de weerzin onder zijn tong
als machteloze vuisten op
de nacht
zijn geween breekt
volle manen
tikt de tijd terug…
suites voor annemieke XI
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
537 achter de drempel
wachten een ontstoken blaas
en aambeien -
een prille lente
tussen het verdroogde riet
zwemt de zwarte alg
misschien elektrisch
maar jij wilde toch fietsen
tot je jas wegvliegt
ik lig op wacht
in bed in verkrampte houding
mijn hand voor het licht
duiven en kraaien
stijgen loodrecht de hemel in
in de smalle steeg…
ik zie
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.370 ik zie
je zwarte ogen,
je schouders hangend gebogen,
ik zie,
terwijl je tot het uitersten bent gedreven,
voor even,
ben je in jezelf verborgen,
verbergend voor je vele zorgen,
ik zie,
je verloren gezicht,
je houding totaal uit balans,
ik zie,
hoe je stribbelt om evenwicht
en mijn verschoten kans
ik zie
wat ik had moeten voorkomen…