5764 resultaten.
Het woord
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.482 Haar handen
teder samengevouwen
in volmaakt verdriet
we huilden de nacht in ongeloof
gedwongen te zien
en tasten vergeefs
naar de ongrijpbare pijlers
Het woord verdoezelt
in verborgen taal
synoniem aan het einde
nu zichtbaar in een schrikbeeld
De tranen echt van zilver
in een intens verlangen
naar overleven
De vaag geëtaleerde gruwelen…
Berlijnse Muur
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.783 Het besef drong tot ons door
dat wat al jaren één was
is geworden als een 2-persoonsbed
met voor ieder een eigen matras
Jij was Oost en ik was West
een Wiedergutmachung ten spijt
het is onontkoombaar dat het eind
van de Anschluss is geworden tot een feit
We hebben elkaar gesproken en gezwegen
gezien, ontlopen, gemaild en gebeld
maar om…
Zijn ziel
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.315 Te kort duurde de klap,
de voorbereiding ook
Te kort duurde ’t besef,
dat waar ie eindelijk voor koos.
’t einde was, te kort, te snel,
te vreselijk voor woorden
Zijn ziel steeg als hijzelf,
snel omhoog, alsof ie wist
daar houden ze van me!…
Het spel
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.744 Intens beleeft het kind
het spel, vol vreugde en plezier
totdat een val een einde maakt
aan het kinderlijk vertier.
Zie, papa troost en veegt
de tranen liefdevol,
van haar gezicht.
Ik kijk en luister
naar dat kleine wicht.
Ze rent alweer
vergeten is het leed.
Opnieuw verlangend naar het spel
dat sleetje rijden heet.…
Vruchteloos
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
761 in de knop
terwijl jij groeide van bonenstaak
tot volle wasdom in vruchtrijke dop
het was toen zon mijn blaadjes spreidde
en lenteregen mijn hart deed springen
dat ik mij honingzoet aan je voeten vlijde
ik keek op naar jou, zo groot, zo machtig
de wind en jij speelden een spel met mij
zanderige voeten vochten krampachtig
tegen het eind…
voorwaarts
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
720 de regen
voor eeuwig en altijd
het geluid van ruis
boven alles uit
de beat vloeit door
op naar dat geheime woord
verstopt aan de oevers van jouw hart
we bewegen voort
dansen door
de beat is hard
in het magische bos van smart
dit gaat er gebeuren
de bliksem slaat in als een bom
de bomen zingen hoe het ooit begon
maar er bestaat geen eind…
geheimpje
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
576 als een roos
verborgen in het kruis
als de lente spreekt in ruis
de zomer komt
o heilig geheim
draagt liefde en pijn
draagt duister en licht
alleen feller dan dit
hier
nu
en altijd
paarden rijden alvast vooruit
natuurlijk ben ik bang
aan het het eind van de gang
maar laat het maar komen
poorten zagen wij opengaan
nooit zijn wij overwonnen…
Nu mag zij eeuwig rusten
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
2.361 Aan het einde van de horizon
gloort voor jou een heel nieuw licht
je mag nu met de engelen zingen
samen voor Gods aangezicht
Hij heeft je aardse lijden gezien
en gaf antwoord op jouw vragen
het was moeilijk afscheid te nemen
maar Hij zal je voor eeuwig dragen
Rust nu maar uit, je strijd is voorbij
je bent nu voor eeuwig thuis
God zag…
Jouw icoon is mijn kroniek
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
638 Boeddha versus God
Muziek als pleisterplaats, dat merk ik
wanneer het treinstel me bedondert
en dode vogels langs het spoor
de klavers voeden met het bruin
van massa en bederf
nog juichen de reizigers
ze proberen de bielzen te tellen
van de evenwijdige spoor van wie
ze denken dat die hen komt vergezellen
zal het eind – het baken –…
Atheïsten
poëzie
4.0 met 8 stemmen
3.991 Wacht op het einde slechts...
Lankmoedig is de Heer, en goed -
Doch vreest de Dag des Rechts!…
Jaargetijden
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
756 Natuurlijke schakering van warme kleuren
Betoverend mooi zo aan het eind
De schoonheid van loof als laatstgebeuren
Een mooie mantel die verdwijnt
Hun plicht gedaan, het doel bereikt
De boom leeft voort en zij vervagen
Als gevallen blad de grond verrijkt
Gaan takken straks weer knoppen dragen
Nog even niet
Nog even stralen
Laten zien waar je…
heildronk
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
639 verzengend, de hitte die het dampen
uit de koeien sloeg, blakende vlaaien
mijn handen fonkelende verbeelding
witte haren, Ernest Claes in de vingers
toen nog, het huis een vesting in de rug
mijn bergkasteel en alles was afgerond
tot op het punt van veel is niet genoeg
het water uit de kraan dronk ik met liters
rivier van geestdrift zonder eind…
Op Helena van Troje
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.107 De Erinyen zullen u elegisch bezingen
als u afdaalt in Hades’ diepe duisternis,
‘t rijk waaruit geen sterveling wederkeert -
gij, die meent dat de dood het eind van alles is.
In ’t dodenrijk zal uw ziel herleven
over de einder van ’t aards bestaan.
Uw spotdichten zullen dan verstommen
als uw ogen voor de andere wereld opengaan.…
Op Helena van Troje (2)
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.024 Wanneer het eind van uw dagen nadert,
‘t licht in uw ogen wordt gedoofd,
slaat gij ze in een andere wereld op
of ge op aard nu wel of niet gelooft.
Wat baat het u hen die in Zeus geloven
te overladen met uw ruwe zangen?
Als uw ziel wordt gevaren over de Styx
zijt ge voorgoed in Hades’ rijk gevangen.…
Ik open mijn ogen
hartenkreet
4.4 met 33 stemmen
2.744 Ik vraag nog een kans,
Jij geeft me geen illusie,
Ik ben ten einde raad,
Jij wil geen geruzie.
Ik heb je steun nodig,
En wil met je praten,
Jij verontschuldigt je,
Het kan jou niet baten.
Ik zie niet meer helder,
Toch open ik mijn ogen:
Ik heb je verwaarloosd,
maar jij hebt me bedrogen.…
duister
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.277 leeg, zo leeg
lijkt de weg
leeg en zo stil
sst
maak het stiller dan
stil, ze wil
zoveel meer
het volle licht
straalt uitzinnig
verblindt haar
maakt haar lichtzinnig
ze loopt en loopt
door, het einde
bij lang niet in zicht
mag het uit dat licht?…
de zee die altijd terugkomt
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
422 brengt en korrels
oude tijd
helm verkleurt er met de jaren, rozenbloei
scheidt vlinders van het zand
vingers strelen nog jouw bruine huid- een kus
in zonlicht, achter maanbeschenen woorden
streelt een hand
neem maar wat er komt en neem
de jaren mee
ik bloei er in mijn zomer, boven blauw geweven zee
en dans de dagen tot hun einde…
HET BOEK
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
552 dag sla je een blad om
er zijn goede, maar ook slechte bladen
je ergert je dan enorm
ervaar het als een cadeau
met een lang of kort verhaal
ook al voelt het niet zo
je kunt wel elke dag iets leren
en je leven meer verrijken
dus blijf het steeds waarderen
die kans wordt je maar één keer gegeven
want als het boek uit is
is dat het einde…
Weer en wind voorbij
netgedicht
5.0 met 33 stemmen
654 Geen einde, niets dan dromen
van vergeelde vingers langs
beslagen spiegels waarin
ik, ziende blind, de adem
van het verleden wilde
uitwissen met de zee
in Zandvoort, terwijl
de wind jouw haren naar me toe
streek in een duinpan liefde,
alsof ik je moest laten
besterven in ruisend riet.…
Terug naar af
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 veel voorspoed bracht
Ebt je leeg als een getij
Het besef dat niets voor eeuwig is
Slaat toe in jou en plant haar zaad
Alles lijkt steeds sneller
Tot minder meer in staat
De kleuren van je haar
Je strakke gladde huid
Die mooie witte tanden
Verrimpelen, verbleken,
Drogen op en vallen uit
Jouw herfst nadert rap zijn eind…
Bijna herfst
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
532 Het sterven is het einde,
zo is het ieder mens gegeven.…
Visarend
gedicht
2.6 met 43 stemmen
9.737 Iemand zei je moet je vaart versnellen
om van verleden los te komen, je moet
als een voertuig in z’n vrij de heuvel af
niets houdt je bij, niemand
heeft nog een naam, precieze tekeningen
rekken tot strepen die aan het eind
van de zindering abrupt de grond in gaan
wat je weet raakt achterop, adem
wordt afgesneden als een koord en
als kreten…
nooit
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
981 verloren geld
zonder waarden
in verdorven ruimten
kansloze gesprekken
arme woorden
verstoorden
wat was
wat zou zijn
de liefdevolle armen
die zich niet stoorden
aan wat iemand zegt
die hun eigen weg
zouden volgen
tot het einde komt
en iemand opsomt
optelt
hoeveel het waard was
wat is gebleven
jou en mij
was gegeven
door te gaan…
Leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
646 En eind'lijk heb je tijd te denken...
Wat is het doel, wat is de zin.
Hoe vul ik het laatste beetje in.…
Zaaien
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
624 loopt de dag leeg
op de vage grens tussen vloeibaar
en de zoom van het begaanbare
nog eenmaal vul ik mijn hoofd
met het jongste van de schemering
De schakeringen van de hemel
etsen markeringen in mijn hart
een schaduw verdrinkt in duisternis
de ongepolijste ijle waterdampen
hangen stil in stervend blauw
Het slapende water raakt het einde…
Maat - en meetlint
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
617 Zinnen, geef mij je woorden
terug, huid van perkament
een lege slaapzak op de rug,
om inzichtelijk te worden
blindheid op het papier, het
wordt me aangepraat misschien,
geblinddoekt naar een einde
streven naar gelijke strofen
en ik de inhoud nog niet zie
en me op de private tekst verlaat,
het ene dicht de ander toe in de
maat- en…
voor Nicole
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
1.774 Nog een keer aanraken
om dan afscheid te nemen
Zou je stil luisteren
naar het tranengefluister
Of schijnen als een zon
het licht zijn in het duister
Zou je iedereen knuffelen
verwarmen met jouw lach
Meezingen met de muziek
terwijl je in je kist lag
Wat zou je doen schat
Als je zomaar op kon staan
En kijken op een afstand
Naar het eind…
JAAREINDE
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
674 Ik sleep me sneeuwdronken naar het einde
De sneeuw viel dit jaar met bakken uit de lucht
De dooi treedt langzaam in, ‘k voel me opgelucht
'n Laatste sneeuwbal sterft aan mijn voeteneinden
'k Ben het spuugzat dat sneeuwruimen van mijn stoep
en zout hoort thuis op chips of in oma’s soep
De winter begon dit jaar al in november.…
Mijn gezette stappen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
853 Op de driesprong van mijn
leven kwam ik veel verdriet
maar ook gevoelens tegen
aan het eind zag ik licht
het getoonde ontnam me
mijn adem en liet sporen na
waarvan ik de herkomst nu
niet meer herken
de stilte joeg het donker voorbij
het was de aantrekkingskracht
die mijn innerlijk doorwoelde
het verlangen ernaar
wordt steeds…
Winterlied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
613 Aan alles komt een eind: ook wij gaan dood.
Maar als na herfst en winter lente lacht,
dan zit er toch een kring in 's levens lijn.
Dus leef, m'n lief, naar dat wat je verwacht.
Ons wonderkind groeit in je moederschoot:
een aanstaand mens,het is zo kwetsbaar klein.
Dus leef, m'n lief, naar dat wat je verwacht.…