inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 33.698):

Weer en wind voorbij

Je liet mij vallen
of het herfst was
-als een blad aan de boom
draaide je je om-

maar het werd lente,
dat ik je nachtmerrie
in mijn armen droeg.

Geen einde, niets dan dromen
van vergeelde vingers langs
beslagen spiegels waarin
ik, ziende blind, de adem

van het verleden wilde
uitwissen met de zee
in Zandvoort, terwijl

de wind jouw haren naar me toe
streek in een duinpan liefde,
alsof ik je moest laten
besterven in ruisend riet.

Maar in de annalen van het zand
stonden jouw voetstappen,
hand in hand...

Schrijver: Roeland Suylen
Inzender: Astrid Voerman, 15 juli 2010


Geplaatst in de categorie: liefde

4.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 289

Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:
Maria Voerman
Datum:
8 augustus 2010
Email:
l.voerman1home.nl
Het gedicht prachtig beschreven!
Naam:
ingridvoerman
Datum:
17 juli 2010
Email:
steveniingridhotmail.com
mooi,nostalgisch gedicht.
Naam:
Astrid v
Datum:
16 juli 2010
Roeland, ik vind dit één van jouw mooiste gedichten. herfst wordt lente, de nachtmerrie is verworden tot droom en vooral die laatste zin, voetstappen ,hand in hand...prachtig!!!
Naam:
Martien Montanus
Datum:
16 juli 2010
Email:
mamamoloxs4all.nl
Wat mooi, deze voetstappen hand in hand!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)