5397 resultaten.
3D op een A4tje
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
600 Miljarden splinters
door menselijk ingrijpen bewerkt
tot de vorm van
een tafel.
Ontelbare korrels met menselijk zweet vermengd
vroeg of laat
resulterend in
een huis
dat de tafel omsluit.
Aarde en hemel
het landschap waar het huis in staat
waren reeds aanwezig
krijgen nu slechts
betekenis.…
Zoekende
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
705 doorgronde eenzaamheid
verzamel mijn liefde
in de herfst
van mijn leven
maar
geef een ander
ook wat te teren
op de liefde
die zo
universeel
hoort te zijn
en haat
niet meer dan
een woord
behoort
te worden.…
Sofia lief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Ik laat ze niet meer toe,
al die emoties-niet-van-mij
overdosis aandacht maakt me moe
leed en lief met jou
staat wel op het menu
behoedzaam
hou ik hart en longen
open
geen zoete broodjes meer voor mij
gevuld met desillusiepijn
ik zoek aloude wijsheid op
die spirit wakker houdt
en wentel mij erin,
met kussen uit mijn hart…
Het is gewoon wat het is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
769 Het is gewoon wat het is: het tikken
van de regen op de ruiten, een verre
vogel die plots fluit en kinderen
die fietsen en zomaar gelukkig zijn.
Zieken die zuchten en mensen met
veel verdriet om een afscheid, bloemen
die verwelkt zijn door de grote hitte en
gevangenen en vluchtelingen zonder moed.
Toch is het leven meer: de roos is mooier…
Loslaten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
663 gezichten zien bewegen
in de wolkensferen
in een geanimeerd gesprek,
bizarre figuren in soaps
paraderen als barbapapa
in dat transformeren
spiegel ik
laat los
dat oude lappendeken
van vooroordelen en kritiseren
laat nieuwe beelden toe met
open geest
om verfrist
opnieuw te kunnen
spelen…
ZIJN....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Hoe verleidelijk ben je
"Gedachte"
opkomend en verdwijnend
alle kanten opzwervend
in-concreet en vluchtig
maar zo verlokkelijk
om in mee te gaan?
Hoe verleidelijk ben je
"Gevoel"
dat spelend
elke seconde
mijn adem kan ontnemen
afdwalend
van huidig moment?
Hoe verleidelijk is het
te vertoeven
in het af-keuren,
het weg-drukken…
Keuze
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
650 Iedere keuze heeft een gevolg.
De twijfel over een keuze komt voort uit onzekerheid.
Wie zijn keuze begrijpt,
weet waar hij voor kiest.…
LOS ZAND!
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
659 Mijn hele leven voelt als los zand
ik heb niet leren bouwen
verder dan mijn legodoos
ben ik eigenlijk niet gekomen
Je leven stort dan vaker in
mag je alles weer bij elkaar rapen
ik geef geen cent voor cement
maar krenterig ben ik nooit geweest
Ik ben meer van 't plak en knutselwerk
het friemelen, 'framelen', knipselen
mijn kelderbox…
De filosoof
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Heel zijn leven op zoek naar de zin
De zin van het leven
Een zoektocht vol waanzin
Zijn gezin vindt het onzin
Verlaat hem voor een nieuw begin
Heeft het leven dan nog wel zin?
Hij staakt de zoektocht
Hij bereikt het eind van de zin
Punt…
ISOLEREN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
557 Ik blijf me voortaan volledig isoleren
zij zien me als een heel gevaarlijke cel
't liefst zouden zij me willen elimineren
of stevig vastzetten in een heuse isoleercel
Of zij gaan me volstoppen met medicijnen,
met pillen, poeders en plakkers en de spuit
zij zullen dat niet bekennen, wel denken zij:
Jij, goed- of kwaadschiks: bij ons eruit!…
Traditie
gedicht
3.0 met 2 stemmen
5.892 De witte vlakte tart;
verliest zij nog zoveel terrein,
Zij blijft een gulzig rookgordijn
boven een bundel zwart.
De winst bedraagt geen kwart
van wisselwerking en chagrijn,
en onverminderd dient het brein
te putten uit het hart.
Welk plankton heeft zich ooit
een zeevaarder genoemd?
------------------------------------…
zoeken naar symmetrie in lucht.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Denken als vis,
één en al heilige
geloof in de
twee wederhelften
van het water.
Beter nu in lengte
zwemmen in zee.
Ergens gelegen
staand op strand,
het strand en ik kijk,
zoek naar symmetrie,
voortvluchtig.
Terwijl gaat de zon.…
Zijn schaduw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
521 wij overschreeuwden
de dood met
onze eerste ademtocht
hielden zijn schaduw
in groeispurt
buiten ons blikveld
pas later in
verantwoordelijkheden nemen
kwamen we hem weer tegen
risico’s werden afgedekt
in gezamenlijk overleg
hoe lang er recht was op leven
met een lach
zijn wij toch onverwacht
als vrienden uit elkaar gegaan
het…
In het bos
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.371 Dichter:
Hef aan, hef aan toch, nachtegaal!
Indien ik door dees bossen dwaal,
Is 't om uw lieve stem te horen!
Laat duif en koekoek niet aan 't woord;
Voor die hier gaat en u niet hoort,
Zijn schrede en tijd verloren.
Nachtegaal:
Gij dwaas! 't is niet voor uw vermaak,
Dat ik mijn zoete zangen slaak,
Ofschoon 't uw eigenwaan zo schijne…
"VAN GOD LOS"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
784 Van God los..
we hebben nooit echt aan Hem vastgezeten
dat hebben we er zelf van gemaakt!
Mensen kunnen zich beter verbinden met mede-mensen
met zo'n verbintenis ben je nooit
van God los!…
Open en onvoltooid ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
493 Wie nog tranen over heeft zal
zich daar tegen moet weren, of
opgaan in een bodemloze wereldzee,
waarop zwarte zwanen leren zich
spiegelen met de sterren mee.
Als beleven kijken is, te wijken
voor alles in het nietig menselijk
stof, geen pakkende gelijkenis en
worden ideeën snel geschiedenis,
verleer mezelf niet te overschatten.
Verwen…
Mephistopheles Epicureus
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.066 Ik zie de mens, maar ik begrijp hem niet: -
Hij eet van 't leven al wat lekkers smaakt,
En proeft van ál zijn passies: zijn mond raakt
Iedere vrucht, die iedre hand hem biedt.
Hij zoekt in dronkenschap een droom, die vliedt,
In 't leven, - tot hij, moede en koud, ontwaakt,
Naakt en gebroken: op zijn lippen smaakt
Des levens droesem bitter…
Ondeelbaar ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
550 Het lijkt allemaal zo vreemd,
ideeën en wetten vervreemd van
naam, anoniem ongrijpbaar, wie
zal weten hoe de ziel er morgen
voorstaat, zijn licht gespeend
van sterren die opstijgen als het
avondrood zijn vleugels openslaat.
Uit het gezicht van uitdrukkingloze goden
die stilletjes verdwijnen in een overdaad
van overmacht en overgaat…
"gewoon"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 Er zijn altijd dingen die "gewoon"
gebeuren
Zonder dat je het wil, of dat je er maar iets vóór of áán hoeft te doen
Er zijn altijd dingen die "gewoon"
gebeuren
Waarvan je denkt als het kon zou ik het "anders" overdoen
Er zijn altijd dingen die "gewoon"
gebeuren
Die je eigen ik vol in de kern raken
En je vaste patroon verstoren…
Cultureel tapijt ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
526 In het venster verschijnt een gezicht
vorm die nog verder die te gaan
in een cultuur van woorden, geërfd
uit het domein die ik nooit kende.
Taal, geslepen op de kansels van dromen
gekneed op bedden in genot van eenzaam licht,
gebruikt als herkenning van leven en dood,
wapens in strijd tegen toeval, list van het lot.
Alles zien is niets…
Ingeplugd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
624 Geluk zit
tussen twee wolken;
verschijnt een poosje
en zo vluchtig als
het moment
dat alles
samenvalt
uiteenvalt
in buiige bewolking.…
Te licht bevonden.. ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 De geest is meeslepend
in zijn kwetsbare naaktheid,
behoeder van een onderhuids
en schuw geheim, dat zich in
tijden van ontroering – even -
haar grootse intimiteit blootgeeft.
Maar in sprakeloze wanhoop,
als het licht van de duisternis
herpakt in de seizoenen om een
herwaardering strijdt,
naar hogere ruimten stijgt
waar het – evenzo…
Mijn golven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
564 De golven van mijn tijd
In regelmaat
Van mij af
Op mij af
Golven
Pieken
Dalen
Zonder mij geen mens
Die ziet wat komt
Wat gaat
Wat stijgt
Wat daalt
Zonder mij
geen vloedlijn
Geen eb geen vloed
Geen piek geen dal
Ik bepaal wat hoog is
Wat laag is
Ik vorm de golven
De golven van mijn tijd
In regelmaat
Op mij af
Van mij…
De vaas
poëzie
2.3 met 3 stemmen
4.399 Snijd van de struik de seringen
stel de bloemen in een aarden vaas
Zoals de aarden vaas draagt
glad juweel van geworden kennis
van zijn kleien oorsprong de herinnering
sluit gij met het laatste doen van uw handen uw verlangen
in de vereniging van de bloem met de aarden vaas
-------------------------------
uit: Gedichten (1928)…
BELANGRIJKHEID EN POTENTIE!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
621 Importantie
wordt gedragen
op de vleugels
van potentie
van de kracht
van ieders bestaan:
'zie mij eens gaan'
'zie mij eens staan'
Als die kracht,in feite
“die tijdelijke macht”
intrinsiek afzwakt
worden het veelal
vleugels van chagrijn en venijn
zich vijandig, zwetend, wetend,
verhullend waartoe de mens
in feite naartoe wordt…
Een kier in de nacht.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 Hoog boven het landschap
vermengen zich water en vuur
op een wolkenterras, daarin
schuilen woordkeuzes onhandig
uitgestoven in de ochtendwind.
vormen strekken zich aan de hemelrand
in zachte en subtiele wezens
vermomd in onszelf zoekende
naar een kier in de nacht.
om zelfstandig de juiste zin te vinden
die alles vastlegt in een keer,…
ALS HET LEVEN EEN PASSIE WORDT, IS ....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Hoe kan passie doven
als’t vuur blijft gloeien en sissen
en asse in strijd en hitte
weer vlam kan vatten
en vingers zich verbranden
aan het willen verlammend vernietigen?
Hoe kan passie doven
als het kleed van verlangen
in heftigheid de wind laat aanwakkeren
en de roep naar open-bloeien en groeien versterkt
en er dansend wordt gewalst…
Al is het herfst
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
603 Al is het herfst, er zijn ook mooie dagen,
waar regenlucht de zorgen wast, de kleine
en de grote vragen, de overtolligheid, de bladeren
wil doen dansen in de wind, nog even eer ze weer
tot humus worden en de nieuwe kracht tot leven.
Sta stil, al is het maar een korte tijd, want er is
veel wat nu plots helder wordt, wat in het kalme licht
verschijnt…
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Als schemering de vormen doet vervagen
en kleuren hun helderheid ontneemt,
als uit de ruimte boven ons het duister neerdaalt,
nauw merkbaar de dag onder zijn hoede neemt,
dan komt de nacht tot leven.
Als het gezang van vogels allang is opgehouden,
alleen de nachtegaal nog éven excelleert,
als vos en egel uit hun schuilplaats zijn gekropen…
De plek
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.952 Vandaag zie je
de donkere plek in je schaduw
een hart dat ontwaakt
en trilt als een klavervorm
aan de kaspische zee
waarvan de onuitroeibare echo
alleen door dieren wordt gehoord
het hart van een struikrover
die cicaden eet
het gif proeft in de bes
en in het gif het tegengif.
Hij verzekert je ervan
dat jij in de zon prijsgeeft…