11567 resultaten.
Hoe hou je van een dichter?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
396 Dus staan deze woorden hier onverbloemd op papier,
begrijp ik nu van mijn lief het onbegrepen plezier
van het dichterlijke werken tot in de morgenstond.
Het is een uiting van een ongeremde vrije geest,
maar voor vannacht is het wel weer genoeg geweest,
evaluatie, morgen, niet te vroeg, van mond tot mond.…
Het landschap van de straat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 Ik zie een vrouw met tulpen komen,
het papier zit er nog omheen.
Toevallig staat ze even bij me stil,
en vraagt me hoe het met me gaat.
De tulpen zijn straks voor iemand
die ik helemaal niet ken.
Een toevallige ontmoeting is het.
Wij. Zij. De tulpen en de roker.
Ze ontmoeten elkaar zomaar,
in het landschap van de tijd.…
Voorbijgaande benen
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
506 ik heb een
nieuw fotoboek
gepakt waarin ik jou
op het gladde papier
visualiseer in een paar
spraakmakende scenes
zoals de boom die jij
vasthad aan de bast
met die lange treurende
takken en jij hoopvol
kijkend naar het nest
waar de kleinen wachtten
het bankje dromend
aan de vijverkant met
waggelende eenden en
voorbijgaande benen…
Dogma als Gunst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
541 getergd
Vanachter katheder
Met kwaaie kop
Dogmatisch dragonder
Stotterend prevelend
Met kromme tenen
Nochtans onvervaard
In het polemisch
Hoogdravend daverend
Controversieel getint
Vroedvaer debat
Vraagt gunsten aan
Houders van aandelen,
Heren van heemraad
En banken van lening
Op spillebenen
Krijgt hij sjaalmans pak
Papieren…
levenerosie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 als ik leven was zou ik poreus wezen
met fijne draadjes aan de bast geplakt
die laat zien dat de mens diep is gezakt
omdat ze niet over mij willen lezen
als boom sta ik onduidelijk op papier
begrijpen ze niet dat ik ook lucht geeft
en een spin soms op mijn noeste bast weeft
al interesseert dat de mens geen zier
mijn bladeren laat ik zo maar…
KORT EN KRACHTIG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Willen vele denkwijzen en vragen
over Geloof zich uitgebreid op papier,
of bij gesprekken ver of alhier,
aanbieden om mensen te behagen?
Meningsgeschil blijft gemoedsrust belagen,
is een doelgericht aanstormend roofdier,
strijdt dan weer als een opgejaagde stier.
Welke verrassingen zullen opdagen?…
Ik schop wel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
568 ik wil ze op papier gooien,
maar m’n handen weigeren.
ze schrijven iets anders.
iets veiligs.
iets dat niet snijdt.
stop met mij te beschermen.
ik wil geen filter meer.
geen zachte stemmen.
geef me de waarheid,
zwart op wit.
laat me effe kind zijn,
met grote ogen
en een boek dat ik nog niet begrijp.
laat me leren lezen.…
de oude man in el paraïso
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.059 mezelf kan vervloeken
de oude man brengt
zijn dagen door vervormd
heeft zijn dagen bijna doorgebracht
als ik hem vertel
dat ik niet meer wil blijven
leven glimlacht hij…
Schrijfhut
netgedicht
3.9 met 62 stemmen
1.005 Blokhut balkenrond
planken vol boeken steentjes schelpen
kunstzinnig gesmolten kaarsen
vergeelde oude foto`s
hun oorspronkelijke lijstjes
overleden oom de vagebond
oude groetkaarten sommige bolrond
gevallen meigewei
gekromde rookstoel
potloden stapels kringlooppapier
olielamp verlicht schrijfplezier
zwarte allesbrander
schrijfhut warm beschut…
bomenogen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
857 priemend
loslopende mensen
oude en verse
ogen uit de boom…
Handen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.686 daar bij stil
Je handen waren altijd ijzersterk
door al dat tillen en het zware werk
en nu zijn ze oud en moe
laat ze rusten je bent er aan toe.…
Oorlog 1943
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.149 auto
wordt geduwd
wat is ze oud en broos
voor het derde rijk is ze
volksvijand nummero één
je ziet het aan haar ster.…
Een klein geel blaadje
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
786 Er loopt een oude heer
die wel van wanten weet;
Hij lacht om wat zijn leven
tot hiertoe heeft gegeven
aan vreugde en verdriet,
maar ach, hij weet
dat niemand hem haast ziet
en zeker niet wil leren
van iemand in zo'n oude kleren;
Hij vond het blaadje op de straat
en weet hoe 't ook met mensen gaat:
wanneer de zomerzon verdwijnt
de weemoed…
Jij die mijn diepte hebt gekend
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
860 als het oude blad in de rivier
dat na een plotselinge storm
weer ongenood naar boven drijft
zo drijven zinnen door mijn hoofd
ze haken vast en maken
nog geen ruimte
geen licht om helder
zin te geven aan de tijd
*
ik twijfel of het ooit zal lukken
het oude eerst te laten zinken
zo zonder hulp van jou
jij die mijn diepte hebt gekend…
Zee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
907 die winden van verwarring waait
die wolken in je water verdrinkt
die oude wonden open spoelt
verborgen littekens blootlegt
die ankers laat roesten
maden laat vreten in scheepshout
de stille kwetsbaarheid
als zee van werkelijkheid
van de verloren dromen
is zelfs geen spoor
in het zand te vinden
de oude wrakken blijven hinderpalen…
nacht-zee
netgedicht
4.7 met 28 stemmen
723 De schemering draagt de zwaarte
van de nacht met zich mee
stemmen roepen, vergeten namen
uit het hart van oude bomen
en ik val als een ster
in de spiegel van de zee
naar de bodem van een diep
en donker dromen...…
Terwijl de fuiken drogen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
666 Terwijl de fuiken drogen,
druipend van het zilte nat
braakt de zee onverstoord haar golven
en spoelt ze de netten schoon,
die visloos wachten
op Siel , de oude zeebonk,
met zijn kromme pijp
en aftandse zuidwester
Een oud vissersvrouwtje kaakt
wat verse haring
De stank van vis
lokt meeuwen
die -op de hun zo eigen wijze-
danken voor…
Tedere
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
630 tedere
ik doop nu
mijn zachtste penselen
voor jou in het rode karmijn
in violette kleuren
schrijf ik blinde zinnen
vervuld van je beeld
krijt ik bloedrood
naar de maan
heel me
aarde open beeld
gehuld in sagen
van het oude woord
ik heb nog steeds
geen huid
tegen oude stormen
kom verwarm je
bij de open haard
waar de rode…
heel even
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
640 vandaag heel even zon
in afscheid van de winter, licht
en warm op luwe plekken
waar ik even leven kon
zojuist heel even zacht
gestreeld rond wat viooltjes, paars
gerangschikt in een oude pot
voorjaar
in mijn buitenwacht
even glanst wat zichtbaar goud
rond korte ademstoten
roerloos klampt mijn hart zich vast
zodra ik oud
en oeverloos…
Aura borealis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
562 de letterzetter zijn weg door instinct
en oude tafels en stoelen moeten plaatsmaken
voor de lege ruimte…
Sarabande
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 De oude dame steunde op mijn schouder
en schuifelt bevend door de glazen deuren.
Op de drempel zegt ze: -het wordt weer kouder,
maar de oude lelie begint te geuren
Hoor! Hoor! Ze stommelt richting de warande.
Hoor, in de hemel speelt Bach mijn sarabande.…
klein van stuk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
488 was compleet
ze lachte breed en liet
haar kleine handen over, aan
het strelen van wat
oud verdriet…
Wildernis van emoties
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
450 hier bleef stromen
achter het landschap van jouw dromen
zat ik in verbeelding in de oude buurt
om er een verhaal over te schrijven
toen het dichten niet kon beklijven.…
uitzicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
468 want het is mooi, die kerk
met zijn huisjes
ze brengen de belofte van opnieuw
een zachte deken, over
al het oude zeer…
Heimwee
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
618 te vroeg
zijn opgedoekt
ik kan wel iets zeggen
hoe het daar is;
ik zal opgenomen zijn
in velden bij zonsondergang,
en verblijven in de stilte,
in de rust van de oude dag
het onaantastbare
roept mij dan al wenkend
en, dat weet ik zeker,
met een beminnelijke lach…
Ooievaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
646 Nee, ik ben dol
op vissen
op m'n menu: haring
ook nooit weg: 'n garnaal
'De oude Vischmarkt'
kende
mijn verschijnen
-op stelten-
Statig liep
ik tussen het publiek
en prikte zo
de restjes mee
Een oud gezegde
uit die tijden:
'ieder het zijne
ik het mijne'.…
Het kerkraam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
531 die ene oude heer
Gekleurde stipjes in hun grijze haren
Maria is blij dat ze er even waren.…
Vergeten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
609 Mijn oude klasgenoten, hoe heetten ze ook alweer?
Ik heb ze niet onthouden, de namen van weleer.
Dat roodharig meisje, die met haar manke been.
Oh ja, die oud collega door de drank ver heen
en die blondine met mannen bij de vleet
Ik mag een biet zijn als ik hun naam nog weet.…
Verdienmodel
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
379 het nieuwe
bloemenboek is zoek
het oude is uitgebloeid
en verdord het zaad
veredeld tot er helemaal
niets meer aan schort
zij hebben hun zielen
beknot het speelse is
verdwenen omdat het
oude als verdienmodel
veel te lang is blijven
domineren in het heden
het baasje spelen
van de mensen is de
bloemen gaan vervelen
zij verloren…
Herdenking
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
598 Een stuk oud brood
dat zorgvuldig wordt bewaard
is een oud symbool
voor veeloud zeer
dat nooit verjaart
weer opnieuw doorstane angsten
en ook dreiging van terreur
doen me duidelijk beseffen:
de bevrijding
is nog lang niet klaar
stel geweld aan de kaak
leg onderdrukking aan banden
dat is de taak
van vredelievende mensen
uit alle landen…