Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Corvus Marinus

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.263
Onder mij zwenkt een schaduw flakkert een toorts en tiert de bootsman. Hij beperkt mijn keel met een ring hij houdt mij aan het lijntje hij scheept mij af met spiering. Eens schiet ik weg als een speer naar de pier en droog daar mijn veren in de avondwind.…

Ik aai je

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.252
oren en je neus Je wangen en je haren Ik aai de tranen uit jouw ogen Ik aai de fronsen van bezorgdheid weg Ik volg de lijnen van jouw armen Je handen, je benen Je gezicht, je buik Ik teken je In gedachten onthoud ik je vormen Jouw lichaam; mijn tekening van liefde Ademloos ben ik, verward een beetje Zacht houd ik je vast Als de schaduw…
janneke27 juli 2005Lees meer >

C L O W N

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.149
Één oog open één oog dicht één oog schaduw één oog zonlicht Éen wang zonneschijn één wang verdriet Z'n eigen ogen Zie je niet In zijn spel tragiek De kunst is zijn mimiek De lachers op z'n hand Al staat zijn hart in brand Elke voorstelling weer Opladen, keer op keer Nooit humeurig Nooit down Ach ja, hij was maar 'n clown.…
metha22 juni 2003Lees meer >

"Vlaalderen Feest"

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 763
Mijn schaduw zwaait driekwart rond mij heen niet te volgen ook al draai ik op een been andere mensen die mij gade slaan kijken rond, zien ze mij dan niet staan Aan de hemel staat ook Jantje maan sommigen hebben er al opgestaan een ongekend geluk alleen voor die paar eersten de anderen kunnen nu best met Vlaanderen feesten.…

bol van vroeger

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.392
de weg leek zo bekend ik liep alleen jouw medeweten had vergeten me mijn schaduw mee te geven de hemel was weer sterrengroot de maan stond vol en bol van vroeger toen de romantiek nog alle kansen had bewust de tijd vergat even vrij op harten jagen ogen aasden en haar glimlach zong verleidelijk de melodie ruiste magie…

GSM

netgedicht
3.7 met 47 stemmen aantal keer bekeken 7.692
Zij zit verscholen in het scherm van haar gsm, benen over elkaar bezig te zijn, haar been wipt op en neer, met één toetst zij als Luky Luke met ’n vinger een shaggie rolt en sneller schiet dan schaduw valt Haar zonnebril trekt zij omlaag zodra zij ziet dat ik te diep in haar bruine ogen duik Zo kan zij weer koel, afstandelijk zijn haar…

De horizon verlicht !

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.200
begrip om het drijfzand te kunnen trotseren wat mijn leven beheerst voorzichtig tastend en afwegend bepaal ik de nieuwe koers mijn vertroebelde vergezicht zal zich weer kunnen vormen tot die ontluikende lente die ik eerder verloren was de mist die mij belemmerde slaat neer op het jonge gras de zon verlicht moeiteloos dat wat in de schaduw…
Harry.S24 september 2003Lees meer >

want je kleur is de hemel

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 921
ik zag je bewegen boog voor een kind ontweek vluchtige vingers deint op het zwoel van de wind je blad is al grijs met het bruin van slagregens je groeide niet op in het aards paradijs je hebt je verstopt in het groen langs de wegen in de schaduw van bomen is bloei over stilte gekomen je spreek mensen aan ze willen je plukken verrukt…
wil melker2 november 2003Lees meer >

Werelden zonder jou

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.613
In de eerste wereld zouden dromen bedriegen schuwden schaduwen zichzelf begon haar waarheid te liegen In de tweede wereld daar straalde de zwarte zon bleef haar leeftijd eeuwig elf omdat ze niet ontsnappen kon In de derde wereld raakte het verleden nooit af steeds herhaald in dieper zelf ontkenden rozen jouw stille graf In de huidige…
Doortje29 november 2003Lees meer >

Winter beelden

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.247
vlokken snijden de lucht en de wolken nijd klitten samen tot het wit tapijt git alomvattend wit getooid met zwart dat contrasteert totdat de zon het heeft ontdooid en alles weer opnieuw onteerd kraaien kreten schor vergeten spreuken in de natte westenwind hongerig in kliek getroept bezeten de naakten worden wit verbeeld werpen schaduw…
Verdano25 februari 2003Lees meer >

een droom in perspectief

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.243
het schilderij is klaar een droom in perspectief de verte ingekleurd met wensen en verlangens je domineert de voorgrond en drapeert je schaduw in de rafels aan de horizon alsof ik ooit met jou begon, een grof penseel vol lusten, in streken die niet rusten je stapte plotseling in vertrapte de structuren en verbleekte toen de achtergrond…

Toscane...

hartenkreet
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.989
Toscane Hart van trotse schoonheid Cipressen langs de horizon De warme wind Zoekt zijn weg door de dalen Toscane Wijngaarden luieren in de zon Olijven rijpen langzaam Sereen is het landschap De zon kleurt de velden Toscane Land van heerlijkheden Genietend van rust In schaduwen van stilte Bergen sieren de aarde Toscane Tijd staat stil…

ik streel je huid

netgedicht
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.486
die je me schenkt ik proef je in de geur van hooi maak je mooi en geef ons weer momenten ter herinnering in je tranen zie ik je verdriet ik wil die pijn ook voelen en delen zodat liefde alles weer kan helen het is mooi te leven in jouw smaak je streelt mijn tong je allure heeft bewondering alom ik wandel in je schaduw…
wil melker9 november 2002Lees meer >

je zingt de lengte in de dagen

netgedicht
2.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.157
je bent de zon je stralen dansen stofjes ik wil sjansen, met je geuren op balcon langs de gevel val je zomaar binnen belicht daar mensen die ook jou beminnen je oogt zo donker in het wit van steen je schaduw laat me nooit alleen ik hoor je ruisen als de wind vlaagt langs de huizen je bent mijn refrein je zingt de lengte…
wil melker14 november 2002Lees meer >

waarmee het bloot weer roze kleurt

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.219
rank en stralend in het dwarse kunstlicht van de zon groeien de contouren een blik die horizonnen breekt in vage tinten die de dag vervloeien op het doek van een palet met schaduwen doopt duister zich in licht en kleurt een vale schemering met donker wordt het wit van grijs naar zwarter dan de nacht gebracht een handpalet met rood…
wil melker2 december 2002Lees meer >

Aanvaarden

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.240
een ruw geslagen vuren kruis achterover hellend door de haast waarmee het schreiend was geplaatst achter de restanten van een huis brandt het netvlies vretend zuur ’t kruis dat dodelijk ongerust verstild haar kille schaduw kust over evenbeeld in miniatuur vrijwel zeker overrompeld zal ze binnenkort ten gronde gaan voorgoed in…

De Schommel

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.562
De wind wappert Door de glanzende haren Om het stralende gezicht Vrij als een vogel, Met vertrouwde bewegingen Op weg naar de wolken De zon, ver weg Speelt met de schaduw En knipoogt omlaag Een vrolijke lach Vanaf de schommel Die steeds hoger gaat Maar dan… Een scheurend touw Gevolgd door een klap Verbreekt de rust De wolken…

winterkinderen

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.318
is een heerlijk sleetjerijden een zweven op de gladgeschaafde noren de pijn beperkt tot tintelende oren geen flauw benul van ongeneeslijk lijden toch zullen jonge dichters eens bevriezen of kennismaken met het zwarte wak hun onschuld zal het van de vorst verliezen maar laat ze even in het paradijs onwetend van de naderende smak de schaduw…

Eenzaamheid

netgedicht
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.848
Eenzaam zijn en traag, wanneer het donker komt, de schaduwen ervaren. Namen noemen en tegen muren praten, urenlang zichzelf verlaten. Een stoel verplaatsen in de hoop daarna niet meer alleen te zijn. Ramen sluiten, een boek dat open ligt dichtdoen. Van dromen in een bed bedaren en morgen alles overdoen.…

Noorderlicht

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.741
in koeterwaals spreekt ze roerend zonder poespas of dure woorden lieert ze klanken uit het noorden mij naar it marrenlân vervoerend vlak aan het water droom ik haar bij ’t paviljoen, naast pottenstrand waar de zon het startersland verbrandt en ik zwijgend naar haar schaduw staar dichten dansen mij lokkend naderbij talen mij in tomeloos…
oepsie21 januari 2003Lees meer >

De verdronken...

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.097
Ze leeft in het morgen van gisteren terwijl vandaag langs haar heen glijdt als een donkere schaduw. Het onbegrensde van wat komt gekneveld met luchtkastelen van wat was of zou zijn. Hopend dat de toekomst naar haar toe komt. Zoekend naar iets dat haar al eerder vond. Ze vind niets. Ze zoekt.…
illusie-4 september 2002Lees meer >

schaduwvlucht

netgedicht
3.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.763
veren had jij je ranke hals gevleid intens gekweld keek je me aan en ik zag leed in het tere van je zwart fluwelen ogen staan Je kreet vibreerde hoge tonen die verijlden in de levensbron naar de einder waar de avondzon het vallend duister leek te kronen Nog eenmaal strekte jij je kop in smachtend staren naar de lucht voordat je schaduw…
sacrajewa10 november 2004Lees meer >

Rozenmond ligt languit in haar bad

gedicht
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 10.094
Het riet beweegt niet meer en op de plavuizen vloer is ook mijn schaduw vervluchtigd. Rozenmond in haar denken is leeg. Gedachteloos strijkt zij de kleine luchtbelletjes uit haar schaamhaar, van haar dijen. Rozenmond ligt in bad, wil niet uit bad, komt ook niet uit bad.…
Hans Faverey17 september 2026Lees meer >

ik had je opgedoekt

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 716
je deurt niet dicht nu gloort er licht kan ik weer vrolijk kijken weer samen zijn genietend van het zicht de schaduwen gaan wijken ik was verdwaald in kaalheid op de toendra verloren in mijn hemelhoek ik had je opgedoekt verstond je taal te goed moet mijn eigen leven leiden ik laat de zon weer schuchter toe haar neergaan…
wil melker4 november 2005Lees meer >

Zwarte tranen op een bruidsboeket

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.109
ik graaf de stilte op schep ze tot wolken en tengere draadjes weef ze in een bruidssluier vlak voor het altaar ontkomen aan het licht adem jij vage beloftes sleep ik mijn naam tot in je schaduw ontrouw en dode woorden rukken de nacht uit elkaar alleen het gangpad blijft over en schijnt door een bleek wit gelaat niemand zal zich…

adem mijn dromen

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 960
adem mijn dromen voorzichtig in als ik jou vertel met zachte stem wat je toe mag komen ik waas niet bij daglicht ben noch een schaduw in de nacht voel de bries van tederheid die het versteende verzacht, je naar jezelf geleidt diep in jou aardt de binding, de kern van rust vandaar uit wordt vervreemding in slaap gesust…

strakken groen van de cypressen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 928
helling zindert zomer druiven bollen zon loof wordt geel en slomer takken bruinen houtig krom ranken hadden lente vastgezet in het bloeien tot een vrucht hun werk is al neergelegd de wijngaard oogst in rust licht maakt nu een schilderij met wolken als een schaduw bomen staan er wat verlaten bij in de lucht een boerenzwaluw…
wil melker11 december 2005Lees meer >

mijzelf ontmoeten

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.218
ik wel vaker dan hoef ik even niet te praten ben dan in mijzelf ik ben dan genoeg vertoef zo in mijn wereld het is mijn hart dat daar naar vroeg niet dat ik zo diep ga of iets moet beslissen het is gewoon de rust die ik heb moeten missen zo maar alleen zijn opdat het draaiend denken stilaan wordt gesust ik ontmoet mijn schaduw…

dit is stilte

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.276
leerde me lopen, de schoenen dragen waardoor de aarde kantelde en vaak bevroor op het hout van mijn lippen waarom zijn mijn armen zo dun zo doorzichtig, de leegte die ik voel door het naakte kind in mijn keel ik heb het zo koud in de nacht die komt en ben het wantrouwen zo hoorbaar moe moeder, waarom tekende jij het schaambeen en de schaduwen…

In alles van adem

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 808
ik vond jouw schaduw en vulde hem met duinen ik zei niets zag enkel rimpels buigen over maanlicht en noordenwind echo’s van zout waren in je hoofd gevangen; zo oud de angst in alles en adem mijn vingers volgden de stemmen van zand, ook je huid uit glas geblazen je keek in woorden en donkere dagen zag het meisje van eb en vloed…