5388 resultaten.
Corvus Marinus
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.263 Onder mij zwenkt een schaduw
flakkert een toorts en tiert
de bootsman. Hij beperkt
mijn keel met een ring
hij houdt mij aan het lijntje
hij scheept mij af met spiering.
Eens schiet ik weg als een speer
naar de pier en droog daar
mijn veren in de avondwind.…
Ik aai je
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.252 oren en je neus
Je wangen en je haren
Ik aai de tranen uit jouw ogen
Ik aai de fronsen van bezorgdheid weg
Ik volg de lijnen
van jouw armen
Je handen, je benen
Je gezicht, je buik
Ik teken je
In gedachten onthoud ik je vormen
Jouw lichaam; mijn tekening van liefde
Ademloos ben ik, verward een beetje
Zacht houd ik je vast
Als de schaduw…
C L O W N
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.149 Één oog open
één oog dicht
één oog schaduw
één oog zonlicht
Éen wang zonneschijn
één wang verdriet
Z'n eigen ogen
Zie je niet
In zijn spel tragiek
De kunst is zijn mimiek
De lachers op z'n hand
Al staat zijn hart in brand
Elke voorstelling weer
Opladen, keer op keer
Nooit humeurig
Nooit down
Ach ja, hij was maar 'n clown.…
"Vlaalderen Feest"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
763 Mijn schaduw
zwaait driekwart rond mij heen
niet te volgen
ook al draai ik op een been
andere mensen
die mij gade slaan
kijken rond,
zien ze mij dan niet staan
Aan de hemel
staat ook Jantje maan
sommigen
hebben er al opgestaan
een ongekend geluk
alleen voor die paar eersten
de anderen kunnen nu
best met Vlaanderen feesten.…
bol van vroeger
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.392 de weg leek
zo bekend
ik liep alleen
jouw medeweten
had vergeten
me mijn schaduw
mee te geven
de hemel was
weer sterrengroot
de maan stond vol
en bol van vroeger
toen de romantiek
nog alle kansen had
bewust de tijd vergat
even vrij
op harten jagen
ogen aasden en
haar glimlach
zong verleidelijk
de melodie
ruiste magie…
GSM
netgedicht
3.7 met 47 stemmen
7.692 Zij zit verscholen in het scherm
van haar gsm, benen over elkaar
bezig te zijn, haar been wipt op
en neer, met één toetst zij als
Luky Luke met ’n vinger
een shaggie rolt en sneller
schiet dan schaduw valt
Haar zonnebril trekt zij omlaag
zodra zij ziet dat ik te diep
in haar bruine ogen duik
Zo kan zij weer koel, afstandelijk zijn
haar…
De horizon verlicht !
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.200 begrip
om het drijfzand
te kunnen trotseren
wat mijn leven beheerst
voorzichtig tastend en afwegend
bepaal ik de nieuwe koers
mijn vertroebelde vergezicht
zal zich weer kunnen vormen
tot die ontluikende lente
die ik eerder verloren was
de mist die mij belemmerde
slaat neer op het jonge gras
de zon verlicht moeiteloos
dat wat in de schaduw…
want je kleur is de hemel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
921 ik zag je bewegen
boog voor een kind
ontweek vluchtige vingers
deint op het zwoel van de wind
je blad is al grijs met
het bruin van slagregens
je groeide niet op
in het aards paradijs
je hebt je verstopt
in het groen langs de wegen
in de schaduw van bomen
is bloei over stilte gekomen
je spreek mensen aan
ze willen je plukken
verrukt…
Werelden zonder jou
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
2.613 In de eerste wereld
zouden dromen bedriegen
schuwden schaduwen zichzelf
begon haar waarheid te liegen
In de tweede wereld
daar straalde de zwarte zon
bleef haar leeftijd eeuwig elf
omdat ze niet ontsnappen kon
In de derde wereld
raakte het verleden nooit af
steeds herhaald in dieper zelf
ontkenden rozen jouw stille graf
In de huidige…
Winter beelden
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.247 vlokken
snijden de lucht en de wolken nijd
klitten samen tot het wit tapijt
git alomvattend wit getooid
met zwart dat contrasteert
totdat de zon het heeft ontdooid
en alles weer opnieuw onteerd
kraaien kreten schor vergeten
spreuken in de natte westenwind
hongerig in kliek getroept bezeten
de naakten worden wit verbeeld
werpen schaduw…
een droom in perspectief
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.243 het schilderij is klaar
een droom in perspectief
de verte ingekleurd met
wensen en verlangens
je domineert de
voorgrond en drapeert
je schaduw in de
rafels aan de horizon
alsof ik ooit met
jou begon, een grof
penseel vol lusten, in
streken die niet rusten
je stapte plotseling in
vertrapte de structuren en
verbleekte toen de achtergrond…
Toscane...
hartenkreet
3.0 met 19 stemmen
2.989 Toscane
Hart van trotse schoonheid
Cipressen langs de horizon
De warme wind
Zoekt zijn weg door de dalen
Toscane
Wijngaarden luieren in de zon
Olijven rijpen langzaam
Sereen is het landschap
De zon kleurt de velden
Toscane
Land van heerlijkheden
Genietend van rust
In schaduwen van stilte
Bergen sieren de aarde
Toscane
Tijd staat stil…
ik streel je huid
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.486 die je
me schenkt
ik proef je in
de geur van hooi
maak je mooi
en geef ons
weer momenten
ter herinnering
in je tranen
zie ik je verdriet
ik wil die pijn ook
voelen en delen
zodat liefde alles
weer kan helen
het is mooi
te leven
in jouw smaak
je streelt mijn tong
je allure heeft
bewondering alom
ik wandel in
je schaduw…
je zingt de lengte in de dagen
netgedicht
2.5 met 18 stemmen
1.157 je bent de zon
je stralen dansen stofjes
ik wil sjansen, met je
geuren op balcon
langs de gevel
val je zomaar binnen
belicht daar mensen
die ook jou beminnen
je oogt zo donker
in het wit van steen
je schaduw laat
me nooit alleen
ik hoor je ruisen
als de wind vlaagt
langs de huizen
je bent mijn refrein
je zingt de lengte…
waarmee het bloot weer roze kleurt
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.219 rank en stralend
in het dwarse kunstlicht van
de zon groeien de contouren
een blik die horizonnen
breekt in vage tinten die de
dag vervloeien op het doek
van een palet met schaduwen
doopt duister zich in licht
en kleurt een vale schemering
met donker wordt
het wit van grijs naar
zwarter dan de nacht gebracht
een handpalet met rood…
Aanvaarden
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.240 een ruw geslagen vuren kruis
achterover hellend door de haast
waarmee het schreiend was geplaatst
achter de restanten van een huis
brandt het netvlies vretend zuur
’t kruis dat dodelijk ongerust
verstild haar kille schaduw kust
over evenbeeld in miniatuur
vrijwel zeker overrompeld
zal ze binnenkort ten gronde gaan
voorgoed in…
De Schommel
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.562 De wind wappert
Door de glanzende haren
Om het stralende gezicht
Vrij als een vogel,
Met vertrouwde bewegingen
Op weg naar de wolken
De zon, ver weg
Speelt met de schaduw
En knipoogt omlaag
Een vrolijke lach
Vanaf de schommel
Die steeds hoger gaat
Maar dan…
Een scheurend touw
Gevolgd door een klap
Verbreekt de rust
De wolken…
winterkinderen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.318 is een heerlijk sleetjerijden
een zweven op de gladgeschaafde noren
de pijn beperkt tot tintelende oren
geen flauw benul van ongeneeslijk lijden
toch zullen jonge dichters eens bevriezen
of kennismaken met het zwarte wak
hun onschuld zal het van de vorst verliezen
maar laat ze even in het paradijs
onwetend van de naderende smak
de schaduw…
Eenzaamheid
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
1.848 Eenzaam zijn
en traag, wanneer het donker komt,
de schaduwen ervaren.
Namen noemen
en tegen muren praten,
urenlang zichzelf verlaten.
Een stoel verplaatsen in de hoop
daarna niet meer alleen te zijn.
Ramen sluiten,
een boek dat open ligt dichtdoen.
Van dromen in een bed bedaren
en morgen alles overdoen.…
Noorderlicht
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
2.741 in koeterwaals spreekt ze roerend
zonder poespas of dure woorden
lieert ze klanken uit het noorden
mij naar it marrenlân vervoerend
vlak aan het water droom ik haar
bij ’t paviljoen, naast pottenstrand
waar de zon het startersland verbrandt
en ik zwijgend naar haar schaduw staar
dichten dansen mij lokkend naderbij
talen mij in tomeloos…
De verdronken...
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.097 Ze leeft in het morgen
van gisteren
terwijl vandaag
langs haar heen glijdt
als een donkere schaduw.
Het onbegrensde van wat komt
gekneveld met luchtkastelen
van wat was of zou zijn.
Hopend dat de toekomst
naar haar toe komt.
Zoekend naar iets dat haar al eerder vond.
Ze vind niets.
Ze zoekt.…
schaduwvlucht
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
1.763 veren
had jij je ranke hals gevleid
intens gekweld keek je me aan
en ik zag leed in het tere van
je zwart fluwelen ogen staan
Je kreet vibreerde hoge tonen
die verijlden in de levensbron
naar de einder waar de avondzon
het vallend duister leek te kronen
Nog eenmaal strekte jij je kop
in smachtend staren naar de lucht
voordat je schaduw…
Rozenmond ligt languit in haar bad
gedicht
3.1 met 20 stemmen
10.094 Het riet beweegt niet meer en op
de plavuizen vloer is ook
mijn schaduw vervluchtigd.
Rozenmond in haar denken is leeg.
Gedachteloos strijkt zij de kleine
luchtbelletjes uit haar schaamhaar,
van haar dijen. Rozenmond ligt
in bad, wil niet uit bad, komt ook
niet uit bad.…
ik had je opgedoekt
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
716 je deurt niet dicht
nu gloort er licht
kan ik weer vrolijk kijken
weer samen zijn
genietend van het zicht
de schaduwen gaan wijken
ik was verdwaald
in kaalheid op de toendra
verloren in mijn hemelhoek
ik had je opgedoekt
verstond je taal te goed
moet mijn eigen leven leiden
ik laat de zon
weer schuchter toe
haar neergaan…
Zwarte tranen op een bruidsboeket
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.109 ik graaf de stilte op
schep ze tot wolken
en tengere draadjes
weef ze in een bruidssluier
vlak voor het altaar
ontkomen aan het licht
adem jij vage beloftes
sleep ik mijn naam
tot in je schaduw
ontrouw en dode woorden
rukken de nacht uit elkaar
alleen het gangpad blijft over
en schijnt door een bleek
wit gelaat
niemand zal zich…
adem mijn dromen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
960 adem mijn dromen
voorzichtig in
als ik jou vertel
met zachte stem
wat je toe mag komen
ik waas niet
bij daglicht
ben noch een schaduw
in de nacht
voel de bries
van tederheid
die het versteende
verzacht,
je naar jezelf geleidt
diep in jou
aardt de binding,
de kern van rust
vandaar uit
wordt vervreemding
in slaap gesust…
strakken groen van de cypressen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
928 helling zindert zomer
druiven bollen zon
loof wordt geel en slomer
takken bruinen houtig krom
ranken hadden lente vastgezet
in het bloeien tot een vrucht
hun werk is al neergelegd
de wijngaard oogst in rust
licht maakt nu een schilderij
met wolken als een schaduw
bomen staan er wat verlaten bij
in de lucht een boerenzwaluw…
mijzelf ontmoeten
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.218 ik wel vaker
dan hoef ik even
niet te praten
ben dan in mijzelf
ik ben dan genoeg
vertoef zo in mijn wereld
het is mijn hart
dat daar naar vroeg
niet dat ik zo diep ga
of iets moet beslissen
het is gewoon de rust
die ik heb moeten missen
zo maar alleen zijn
opdat het draaiend denken
stilaan wordt gesust
ik ontmoet mijn schaduw…
dit is stilte
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.276 leerde me lopen, de schoenen dragen
waardoor de aarde kantelde en vaak
bevroor op het hout van mijn lippen
waarom zijn mijn armen zo dun
zo doorzichtig, de leegte die ik voel
door het naakte kind in mijn keel
ik heb het zo koud in de nacht die komt
en ben het wantrouwen zo hoorbaar moe
moeder, waarom tekende jij het schaambeen
en de schaduwen…
In alles van adem
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
808 ik vond jouw schaduw
en vulde hem met duinen
ik zei niets
zag enkel rimpels buigen
over maanlicht en noordenwind
echo’s van zout waren in je hoofd gevangen;
zo oud de angst in alles en adem
mijn vingers volgden de stemmen van zand,
ook je huid uit glas geblazen
je keek in woorden
en donkere dagen
zag het meisje van eb en vloed…