Alle inzendingen over ver

8947 resultaten.

Sorteren op:

Sierlijk straalt er zilverlicht

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.025
aanschouwen, naast Antares, Orion Betelgeuze siert het luchtruim ver voorbij de horizon Al dat moois wil ik niet missen Laat mij kind zijn van de nacht Wakend dromen ’t liefst bij maanlicht onder schepping ‘s sterrenpracht…

jihad

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 618
een salvo knettert uit een mitraillette het oudje zijgt neer in eigen bloed twee jonge helden uit een ver land springen uit de laadbak en oogsten haar hoofd als hun eerste trofee in de 'heilige' oorlog onder luide zegekreten "allahu akbar"…

Sierui

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 657
De ene vliegt ver, de andere wat dichter. Wij zijn de vruchten van onze moeder. Nu hebben we zelf een opdracht, een gezin met vele kinderen stichten. Ik land op een zachte bodem, ergens niet ver van mijn moeder.…

geen begin of einde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 690
Het begin is tot op heden ongekend, al gaan we miljoenen jaren ver weten niet of er nog zoveel Jaren voordien waren. Telkens weer nieuwe ontdekkingen Is het gas of een meteoriet of toch weer enkele zonnestelsels ergens ver weg in een Melkweg. Een verdoken planeet lichtjaren van hier wij komen er toch nooit bij.…

Lief dier

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 810
We weten niet meer wie onze buren zijn, familie woont mijlen ver. Enkel viervoetige mantelzorgers ver- welkomen de een-zame mensen, zo al(l)-een in hun blokken-doosjes van glas en steen.…

In mijn geboortedorp

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 456
Fietsen met te laag zadel en dan klein als vroeger over de Westduinweg naar het stille strand achter jou, die vlot en vlug over de brug langs straten waar ik zoveel liep naar mijn ouders de lucht blauw het stille druk maar wij lopen verder waar het rustig veren aan de hemel liggen arm aan arm en dij aan dij 't water fris en glad een…

Ruimtelijk ontluiken

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 300
haar ruimte groeit niet recht maar buigt zich om wat geen antwoord behoeft en juist daardoor precies daar blijft blijft de vogel door het raam vliegen zonder glas te raken en laat een veer achter die langzaam besluit geen veer te zijn en zo haar tafel bereikt bereikt haar tafel,haar wortels en krijgt schors langs haar poten en fluistert…

Drie Wijzen (6 januari)

netgedicht
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 851
in beleven “Wees” genezen Ouders die "wéér" keren, Niet langer "wezen" als wezen Vlinders op-Veren Uitbeelden ,Verbeelden “Woorden die willen spreken” Zen zinnen prevelen…
arensoog6 januari 2024Lees meer >

De oude jas...

hartenkreet
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.145
Aan de kapstok hangt zijn jas Een jas die zijn leven droeg Nu alleen nog een stille getuige De dood kwam voor hem te vroeg Aan de kapstok hangt zijn jas Met de geur van bier en tabak Ver afgegleden van zijn normen Werd hij gevonden in een vuilnisbak Aan de kapstok hangt zijn jas Een jas die niemand heeft begrepen Het laatste wat hij nog…

Dag nacht!!

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 646
ik groet de koning met gebogen hoofd een serene stilte de stemmen geroofd de zon nog onder mijn ogen gericht op de koning der bomen nog buiten het licht een aarzelend fluiten heel even, heel zacht betekend het einde van de stille nacht het koor zwelt aan het duister verdwenen de angsten ver weg de wonderen beschenen…

Te jong

hartenkreet
4.3 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.824
Je bent te jong om bij mij te schuilen, en veel te ver van mij vandaan. Maar als je later in dit leven, Meer dan vriendschap van me wil Zal ik dat geven, want dat maakt dan het verschil Je bent te jong om aan te hechten, nog veel te kort in jouw bestaan. Nog veel te pril om voor te vechten, je bent te jong: ik laat je gaan.…
Peter D20 juni 2003Lees meer >

Mijn eiland

hartenkreet
2.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.794
Mijn eigen onbewoonde eiland heel ver hiervandaan palmboompjes en mooi wit zand daar wil ik zo graag heengaan snachts in mijn dromen dan ben ik daar even alleen om bij te komen voor niemand meer bereikbaar daar op dat plekje kom ik tot rust met alleen mezelf en mijn gedachten geniet ik even...heel bewust en kom ik weer even helemaal op krachten…
Cherrypie29 augustus 2003Lees meer >

MORGENGELUID

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.425
Ik hoor de morgen in het kraken van het bed een kuch het sloffen van pantoffels op de overloop de koffie borrelt van heel ver met tussenpozen mijn bewustzijn binnen terwijl het verkeer buiten de stilte breekt geroezemoes van kinderstemmen het miauwen van twee hongerige poezen aan de achterdeur en het zachte roepen onderaan…

vulkaan

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.280
in de kraters van jouw vulkaan omringd door zwaveldampen ben ik al veel te ver gegaan voel ik mijn hart verkrampen in de geisers van jouw verdriet brand ik mijn ledematen ben jij het die mijn hand niet ziet en zal mijn roep niet baten in de diepte van jouw tranen trekt de stroming mij steeds mee zal mij nooit meer veilig wanen drijf…

Vertrouwen...

hartenkreet
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.312
Van hoe ver moest ik komen, hoe diep ben ik gegaan, hoe ben ik ondanks alles er steeds voor blijven gaan Wat is het nut van vechten, als weet dat je het niet redt, je alles hebt gegeven, en bergen hebt verzet Hoe kan een mens zo blind zijn, je niet zien zoals je bent, zo dichtbij laten komen, en je dan nog niet kent Wantrouwen en ongeloof…

veroordeeld

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 927
en jij ver weg bent je lichaam geheel zomers en zachtheid dat verwend wordt door gebruinde handen. We komen elkaar weer tegen, veroordeeld tot jou zo lijkt het wel, als mijn vrolijkste paraplu in najaarsregen…

Ga weg daar!

hartenkreet
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.708
ik wou dat je kon verdwijnen dat was mij nog beloofd Ik wil niet meer denken over stel nou dat heb het met jou helemaal, helemaal gehad De afschuwelijke gedachte dat ik nog aan je denken moet het wordt te druk in mijn hoofd waarom voelde het ooit zo goed Ga dan ook maar slapen lief dan kan ik nu rustig gaan Ik ga met de wind mee ver…
lin b24 augustus 2004Lees meer >

gevecht met de zee

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 902
zo’n omweg is fataal ik zet mijn schouders schrap tegen de branding van jouw woorden ik moet naar open zee, ver buiten jouw bereik. ik wil nooit meer verdriet om jou. om jou nooit meer.…
toverfeetje11 september 2004Lees meer >

Witte wacht

netgedicht
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.056
Daar valt december met een diepe zucht op de mat, schudt wat met zijn veren gelijkend wit als een dik boek dat bladert van verlangen. Ik doe niet open, lig lekker en lui als garfield voor de haard.…

Gedicht om te onthouden *

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.043
. ---------------------------------------------------------- * Dit vers verscheen in 'Hollands Maandblad' 12 (2004)…
Jan de Bas5 januari 2005Lees meer >

En de Engel sprak...

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.470
Een Engelenvleugel streelde mijn wang een stem die sprak: "Wees maar niet bang, een zieltje van ver hier vandaan, heeft jullie uitgekozen om te kunnen bestaan". Zachtjes horen wij als bevestiging een kreetje vlak naast mij, onze dankbaarheid is overweldigend en stemt ons blij. We beseffen, dit pasgeboren kindje is een wonder.…
suzette17 september 2007Lees meer >

ongeduldig waterballet

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 952
aasvisje dobberend vanaf de oeverkant wil ik inhaken in roofzuchtige kaken vangen, ik wil vangen niet oeverloos, eindeloos staren naar opwellende bellen in windgevorkte wateroppervlakkigheden strijdend in bestaan een dobber die moet onder gaan de vis die voor zijn leven strijdt en stervend wordt opgehaald in schoonheid ik zou daar een veer…
Fred30 september 2005Lees meer >

Een speurtocht

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.223
Dwalend speur ik naar iets wat ver lijkt te liggen, echter om mij heen verslingert zit. Graven doe ik, door ademrijke lucht. Mijn ogen als een hand, om vast te grijpen wat zich in de verte ophoudt. Speuren doe ik! Naar dat wat zich daar heimelijk verstopt.…

wens gezocht

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.061
ik wandel nog even langs voor ik ook wat rust werelds en in kleur ver weg van feestgedruis tussen beken en sparren de ster zoeken die naar ’t schijnt de weg wel weet met een mond vol tanden zoek ik een wens , iets zinvols rust zacht klinkt zo banaal vertel me dan, iemand wat wens je nu eigenlijk een dode met kerst?…
Jandeb14 december 2005Lees meer >

Kou

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.016
nu gaan ze weer trekken de scheuren op zijn taaie lijf maar alles beter duizendmaal beter dan die geur van verbrand vlees van verse botten waarop vlammen lekken die hem zomer's soms doet gruwen ook al vloeit er dan drank knallen er slechts kurken een geur die hij nimmer heeft geroken zo hoort hij keer op keer waren het maar gekken…

Reizen

hartenkreet
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.427
verbeelding huist in mijn hoofd zij draagt mij met vleugels op de wind waait mij naar verre landen met gouden torens vreemde klanken nieuwe kleuren en ander licht naar verre kusten woeste zeeën en verstilde stranden met reusachtige bergen drukke steden en kleurrijke straten mijn verbeelding is breekbaar maar zij brengt mij ver…
Carin22 december 2005Lees meer >

Eens

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.535
Eens was je zo dichtbij, zo vers, dat ik je aan kon raken van zool tot kruin. Eens was de gladheid van je wangen als een rimpelloze branding, waarin mijn onverzadigbare liefde ritmies kon rijpen. Eens sliepen nog jouw borsten wachtend op een teder gebaar, dat jouw tepels zou wakker schudden.…

Oud buiten

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 765
Daar zit hij weer buiten op zijn schaduwplekje de wind waait wit door schaarse haren zijn ogen staren in de verte, leeg de oorlog, zijn kinderen zijn allemaal overleefd de wereld is allang te ver weg voor hem hij is bij al zijn doden al bijna in het niets straks gaat hij weer naar binnen naar zijn vertrouwde stoel het enige verschil…
Gerardo25 juni 2007Lees meer >

Bevlogen

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 912
Toen de meiden zongen bij het verzorgen van de gebroken veren van een verdwaalde meeuw beider ogen gericht als heldere meren de haren licht als sneeuw nooit zag ik ze dichter bij het morgenlicht Geen andere ontroering dan die waarin ze zich veilig waanden en nimmer werden bedrogen op de wieken van eerste licht in een adem opgestegen…
pama11 maart 2008Lees meer >